Wyrok z 6 czerwca 2024, sygn. XXV C 154/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 6 czerwca 2024 roku

Sąd Okręgowy w Warszawie XXV Wydział Cywilny

w składzie:

Przewodniczący: Sędzia Krystyna Stawecka

Protokolant: sekretarz sądowy Adam Darnikowski

po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2024 roku w Warszawie,

na rozprawie zdalnej

sprawy z powództwa Skarbu Państwa - Naczelnik (...) Urzędu Skarbowego w K.

przeciwko Bank (...) Spółka Akcyjna w W.

o zapłatę;

1.Zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 373. 352,69 (trzysta siedemdziesiąt trzy tysiące trzysta pięćdziesiąt dwa i 69/100) złote z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 5 lipca 2018 r. do dnia zapłaty.

2. Zasądza od pozwanego na rzecz Prokuratorii Generalnej RP kwotę 10.800 (dziesięć tysięcy osiemset) złotych z tytułu zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt: XXV C 154/23

UZASADNIENIE

Wyroku z dnia 6 czerwca 2024 r.

Powód - Skarb Państwa reprezentowany przez Naczelnika (...) Urzędu Skarbowego w K. w pozwie z dnia 10 lipca 2018 r. (data nadania - k. 120) wniesionym przeciwko (...) Bank Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. domagał się zasądzenia na jego rzecz od pozwanego kwoty 373.352,69 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 5 lipca 2018 r. do dnia zapłaty oraz zasądzenia na jego rzecz od pozwanego zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych.

Uzasadniając powyższe żądanie powód wskazał, że spółka (...) sp. z o.o. z siedzibą w K. jest dłużnikiem powoda m.in. z tytułu podatku od towarów i usług za styczeń 2017 r. w kwocie 170.670,00 zł i luty 2017 r. w kwocie 170.442,00 zł. W związku z nieuregulowaniem powyższych należności w wymaganych terminach powód, który jest jednocześnie organem egzekucyjnym, wystawił administracyjne tytuły wykonawcze z dnia 18 kwietnia 2017 r. nr (...) (dot. należności z tytułu podatku VAT za styczeń 2017 r.) oraz z dnia 7 czerwca 2017 r. nr (...) (dot. należności z tytułu podatku BAT za luty 2017 r.) i wszczął na ich podstawie postępowanie egzekucyjne w administracji przeciwko dłużnikowi. Rachunek bankowy (...) sp. z o.o. z siedzibą w K. był prowadzony w okresie od 3 września 2016 r. do 3 września 2017 r. przez (...) Bank S.A. Powód wskazał, że działając na podstawie wymienionych wyżej tytułów wykonawczych skierował do pozwanego Banku zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego dłużnika w dniach 23 maja 2017 r. i 7 czerwca 2017 r. Oba zawiadomienia zostały przesłane pozwanemu za pośrednictwem systemu teleinformatycznego (...), którego operatorem jest Krajowa Izba Rozliczeniowa S.A. z siedzibą w W.. Oba zawiadomienia zostały skutecznie doręczone na elektroniczną skrzynkę podawczą Banku odpowiednio w dniach 23 maja 2017 r. i 7 czerwca 2017 r. Powód podniósł, że w dniu 23 maja 2017 r. na rachunku bankowym dłużnika, którego dotyczyło zajęcie, znajdowała się kwota 1.310,18 zł. Następnie, w dniu 6 czerwca 2017 r. rachunek bankowy został uznany kolejno kwotami 210.164,78 zł i 212.514,63 zł – maksymalne saldo rachunku na dzień 6 czerwca 2017 r. wyniosło 423.989,59 zł. Jednocześnie łączna kwota zaległości podatkowej objętej zajęciem wierzytelności z dnia 23 maja 2017 r. wynosiła 184.315,40 zł. Z kolei w dniu 7 czerwca 2017 r. rachunek bankowy dłużnika został uznany kwotą 152.005,97 zł a na koniec dnia 7 czerwca 2017 r. na rachunku bankowym dłużnika znajdowała się kwota 161.603,98 zł. Jednocześnie w tym samym dniu łączna kwota zaległości podatkowej objętej zajęciem wierzytelności z dnia 7 czerwca 2017 r. wynosiła 183.531,22 zł. W okresie od 23 maja 2017 r. do 27 lipca 2017 r. (...) sp. z o.o. dokonywała swobodnych wypłat z objętego zajęciem rachunku. Do dnia 27 lipca 2023 r. pozwany Bank nie przekazał powodowi żadnej informacji o ewentualnych przeszkodach w realizacji zajęcia rachunku bankowego dłużnika, ani też nie przekazał żadnych kwot wynikających z zajęcia. W dniu 9 czerwca 2017 r. a następnie w dniu 26 lipca 2017 r. powód kierował do banku ponaglenia i wezwanie do udzielenia informacji odnośnie zajęcia dokonanego na podstawie tytułu egzekucyjnego z dnia 23 maja 2017 r. Ostatecznie pismami z dnia 27 lipca 2017 r. bank powiadomił powoda, że zajęcia egzekucyjne z dnia 23 maja 2017 r. i z dnia 7 czerwca 2017 r. nie mogą zostać zrealizowane, ze względu na brak środków na zajętym rachunku bankowym. Analogiczną informację bank przekazał powodowi 30 sierpnia 2017 r. i 23 października 2017 r. W dniu 7 lutego 2018 r. Bank poinformował powoda, że nie prowadzi już rachunku bankowego dla spółki (...) sp. z o.o. z siedzibą w K.. Powyższa korespondencja między stronami wymieniana była za pośrednictwem systemu (...). Powód wskazał, że ostatecznie zrealizował zajęcie egzekucyjne z dnia 23 maja 2017 r. dopiero 27 lipca 2017 r. Wówczas na rachunku bankowym dłużnika znajdowała się jedynie kwota 59,54 zł. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2017 r. Naczelnik (...) Urzędu Skarbowego w K. umorzył postępowaniu egzekucyjne prowadzone przeciwko dłużnikowi (...) sp. z o.o. między innymi na podstawie opisanych wyżej tytułów wykonawczych z dnia 18 kwietnia 2017 r. i 7 czerwca 2017 r. wobec stwierdzenia, że w toku postępowania egzekucyjnego nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne. Powód wskazał, że na dzień 4 lipca 2018 r. stan zaległości publicznoprawnych objętych przedmiotowymi tytułami wykonawczymi wynosił 198.959,40 zł (tytuł wykonawczy z 18 kwietnia 2017 r.) oraz 198.175,50 zł (tytuł wykonawczy z dnia 7 czerwca 2017 r.)

Dochodzone niniejszym pozwem roszczeniem powód wywodzi z treści art. 168c § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz art. 415 k.c. Zdaniem powoda, pozwany naruszył ciążący na nim obowiązek wstrzymania z chwilą doręczenia mu właściwych zawiadomień o zajęciach wszelkich wypłat z zajętego rachunku dłużnika. Stan i saldo zajętego rachunku dłużnika w okresie od 23 maja 2017 r. do dnia 7 czerwca 2017 r. pozwalały na zaspokojenie egzekwowanej wierzytelności z tytułu podatku VAT za styczeń 2017 r. w całości oraz wierzytelności z tytułu podatku VAT za luty 2017 r. w przeważającej części. Mimo powyższego, oraz mimo skutecznego doręczenia i pobrania przez Bank z jego elektronicznej skrzynki podawczej przesłanych za pośrednictwem systemu (...) zawiadomień, dłużnik aż do 26 lipca 2017 r. włącznie dokonywał swobodnych wypłat z zajętego rachunku. Wobec całkowitej bezskuteczności egzekucji, brak jest obecnie po stronie powoda możliwości zaspokojenia przysługujących mu roszczeń. Powód wskazał, że brak zrealizowania przez pozwanego zajęć egzekucyjnych spowodowało realny uszczerbek w majątku powoda, w kwocie odpowiadającej kwotom, które w przypadku prawidłowego zrealizowania zajęć rachunku bankowego zostałyby przekazane przez bank powodowi. W konsekwencji łączna kwota 373.352,69 zł objęta roszczeniem niniejszego pozwu odpowiada sumie kwot 198.959,40 zł i 174.393,29 zł – tj. łącznym kwotom dochodzonych na podstawie tytułów egzekucyjnych zaległości podatkowych.

(pozew – k. 15)

W odpowiedzi na pozew (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego zwrotu kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu pozwany wskazał, że program (...) jest jedynym dostępne na rynku rozwiązaniem umożliwiającym bezpieczną i szybką wymianę informacji między uczestnikami systemu rozliczeniowego (...) i (...) oraz współpracującymi z bankami instytucjami. Pozwany podkreślił, że każde z zajęć rachunku bankowego przesyłane przez organ egzekucyjny powinno być opatrzone unikalnym kodem (...) – pojedynczym identyfikatorem mającym na celu nadanie unikalnego wątku w całym cyklu obiegu pism. Zdaniem pozwanego, zastosowany przez powoda kod (...) był błędny na kilku płaszczyznach. Po pierwsze, nie był to pojedynczy, unikalny kod, po drugie, został błędnie skonstruowany – sugerował bowiem, że dotyczy sprawy z dnia 1 grudnia 2015 r. Pozwany wskazał, że powód w przesłanych zawiadomieniach użył testowego kodu (...), dedykowanego dla sądowego organu egzekucyjnego. Z uwagi na brak unikalnego kodu (...), zawiadomienia wysłane przez powoda zostały przez system pozwanego zakwalifikowane jako błędne. Wobec powyższego, dokonane przez powoda zajęcia należało uznać za nieskuteczne. Pozwany podkreślił przy tym, że to po stronie powoda leży obowiązek prawidłowego oznaczania zajęć egzekucyjnych. Pozwany, który prawidłowo dostosował swoje systemy do obsługi (...), nie może ponosić odpowiedzialności za nieprawidłowe zajęcie dokonane przez powoda. Pozwany wskazał nadto, że w dniu 9 czerwca 2017 r. powód wystosował do pozwanego za pośrednictwem systemu (...) wezwanie do przekazania środków lub przekazania informacji o przeszkodzie w dokonaniu zajęcia oraz wezwanie do udzielenia informacji posługując się już prawidłowymi kodami (...). Wskazane wyżej pisma nie zostały jednak powiązane z żadnym postępowaniem - pierwotne zajęcia nie mogły być zrealizowane z powodu błędnego kodu (...). Pisma te w systemie banku zostały oznaczone jako błędne i przekazane do ręcznego wyjaśnienia. W ocenie pozwanego za bezpodstawne należało uznać żądanie naprawienia szkody powstałej wyłącznie w wyniku wadliwego działania powoda. Wobec braku skutecznego zawiadomienia pozwanego o zajęciu wierzytelności, nie ciążył na nim obowiązek, o którym mowa w art. 80 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Na pozwanym nie ciążył także obowiązek informowania powoda o popełnionych błędach. Z ostrożności procesowej pozwany podniósł, że powód nie udowodnił, że ewentualne opóźnienie pozwanego w zajęciu rachunku było jedyną przyczyną niewyegzekwowania przez powoda należnych mu kwot. Nadto, nie można w jednoznaczny sposób przyjąć, że wcześniejsze dokonanie przez pozwanego blokady rachunku bankowego spowodowałoby przekazanie jakichkolwiek kwot do organu egzekucyjnego. Gdyby bowiem dłużnik zorientował się, że jego rachunek jest zajęty, mógłby przekierować swoje płatności na inne rachunki.

(odpowiedź na pozew – k. 126-131)

Postanowieniem z dnia 7 września 2022 r. Sąd na podstawie art. 174 § 1 pkt 4 k.p.c. zawiesił postępowanie w sprawie z powodu ogłoszenia w dniu 26 lipca 2022 r. upadłości dłużnika (...) Bank S.A. w W. na mocy postanowienia Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy XVIII Wydział Gospodarczy w sprawie o sygn. Akt WA1M/GU/109/2022

(postanowienie z 7.09.2022 r. – k. 809)

Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2023 r. Sąd podjął postępowanie zawieszone dnia 7 września 2022 r. z udziałem pozwanego Banku (...) S.A. w W., który wstąpił w miejsce (...) Bank S.A. w W. w upadłości na mocy art. 176 ust. 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji.

(postanowienie z dnia 23.06.2023 r. – k. 858)

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

Naczelnik (...) Urzędu Skarbowego w K. jako wierzyciel (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. wystawił przeciwko tej spółce, na podstawie art. 26 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, dwa tytuły wykonawcze:

1.  tytuł wykonawczy z dnia 18 kwietnia 2017 r. nr (...), opiewający na kwotę 170.670,00 zł (dotyczący zaległości spółki z tytułu podatku VAT za okres od dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 31 stycznia 2017 r.),

2.  tytuł wykonawczy z dnia 7 czerwca 2017 r. nr (...), opiewający na kwotę 170.442,00 zł (dotyczący zaległości spółki z tytułu podatku VAT za okres od dnia 1 lutego 2017 r. do 28 lutego 2017 r.).

Na podstawie art. 27 § 1 pkt 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oba tytuły wykonawcze zostały skierowane do egzekucji administracyjnej.

(dowód: tytuł wykonawczy nr (...) – k.20-20v, tytuł wykonawczy nr (...) – k. 23-23v)

Rachunek bankowy (...) sp. z o.o. z siedzibą w K. był prowadzony w okresie od 3 września 2016 r. do 3 września 2017 r. przez (...) Bank S.A. W toku czynności egzekucyjnych, Naczelnik (...) Urzędu Skarbowego w K. prowadząc korespondencję z pozwanym bankiem w przedmiocie dokonywania zajęcia wierzytelności na rachunkach dłużnika, używał systemu teleinformatycznego (...), którego operatorem jest Krajowa Izba Rozliczeniowa S.A. z siedzibą w W..

(okoliczności bezsporne)

Naczelnik (...) Urzędu Skarbowego w K. w dniu 23 maja 2017 r. przesłał do (...) Bank SA zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego (...) sp. z o.o. z siedzibą w K.. W treści zawiadomienia Naczelnik (...) Urzędu Skarbowego w K. wezwał bank, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego dłużnika, lecz bezzwłocznie przekazał zajętą kwotę organowi egzekucyjnemu. W zawiadomieniu wskazano tytuł wykonawczy nr (...) z dnia 18 kwietnia 2017 r. oraz kwotę należności głównej w wysokości 170.670,00 zł, kwotę odsetek w wysokości 3.179,71 zł i kwotę kosztów egzekucyjnych wynoszącą 9.930,50 zł. W sumie dochodzone należności zostały określone na kwotę 183.791,71 zł. Zawiadomienie zostało oznaczone kodem(...). Komunikat został opatrzony kodem (...): (...) Powyższy komunikat został wprowadzony do skrzynki odbiorczej adresata pisma i był gotowy do odebrania w dniu 23 maja 2017 r. o godzinie 13:36:27. Komunikat został odebrany przez adresata w dniu 23 maja 2017 r. o godzinie 15:03:12.

(dowód: zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z dnia 23.05.2017 r. - k. 34-34v, k. 40-41v, historia komunikatu (...) – k. 42-43, informacja z Krajowej Izby Rozliczeniowej – k. 354-354v)

Naczelnik (...) Urzędu Skarbowego w K. w dniu 7 czerwca 2017 r. przesłał do (...) Bank SA zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego (...) sp. z o.o. z siedzibą w K.. W treści zawiadomienia Naczelnik (...) Urzędu Skarbowego w K. wezwał bank, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego dłużnika, lecz bezzwłocznie przekazał zajętą kwotę organowi egzekucyjnemu. W zawiadomieniu wskazano tytuł wykonawczy nr (...) z dnia 7 czerwca 2017 r. oraz kwotę należności głównej w wysokości 170.442,00 zł, kwotę odsetek w wysokości 2.689,71 zł oraz kwotę kosztów egzekucyjnych wynoszącą 10.387,90 zł. W sumie dochodzone należności zostały określone na kwotę: 183.531,21 zł. Zawiadomienie zostało oznaczone kodem (...). Komunikat został opatrzony kodem (...): (...). Powyższy komunikat został wprowadzony do skrzynki odbiorczej adresata pisma i był gotowy do odebrania w dniu 7 czerwca 2017 r. o godzinie 14:28:21. Komunikat został odebrany przez adresata o godzinie 15:06:44.

(dowód: zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z dnia 7.06.2017 r. - k. 47-48, historia komunikatu (...) – k. 49, informacja z Krajowej Izby Rozliczeniowej – k. 354-354v)

W dniu 23 maja 2017 r. stan rachunku bankowego (...) Sp. z o.o. prowadzonego przez (...) Bank S.A. wynosi 1.310,18 zł. W dniu 6 czerwca 2017 r. rachunek bankowy został uznany kolejno kwotami 210.164,78 zł i 212.514,63 zł – maksymalne saldo rachunku na dzień 6 czerwca 2017 r. wyniosło 423.989,59 zł. W dniu 7 czerwca 2017 r. rachunek bankowy dłużnika został uznany kwotą 152.005,97 zł a na koniec dnia 7 czerwca 2017 r. na rachunku bankowym dłużnika znajdowała się kwota 161.603,98 zł. W okresie od 23 maja 2017 r. do 27 lipca 2017 r. (...) sp. z o.o. dokonywała swobodnych wypłat z objętego zajęciem rachunku.

(dowód: historia rachunku za okres od 3.09.2016 r. do 3.09.2017 – k. 27-31)

W związku z powyższym, Naczelnik (...) Urzędu Skarbowego pismem z dnia 9 czerwca 2017 r. wystosował do (...) Bank S.A. ponaglenie dotyczące zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z dnia 23 maja 2017 r. (odnoszącego się do tytułu wykonawczego z dnia 18 kwietnia 2017 r.), w którym, w związku z brakiem realizacji ustawowego obowiązku, wezwał bank do przekazania całej zajętej kwoty albo zawiadomienia o przeszkodzie w realizacji roszczenia. Ponaglenie zostało oznaczone kodem (...). Komunikat został opatrzony kodem (...): (...). Zgodnie z informacją wygenerowaną przez system (...) powyższy komunikat został wprowadzony do skrzynki odbiorczej adresata pisma i był gotowy do odebrania w dniu 9 czerwca 2017 r. o godzinie 10:06:09 Komunikat został odebrany przez adresata w dniu 9 czerwca 2017 r. o godzinie 11:03:09

(ponaglenie z dnia 9.06.2017 r. – k. 67, historia komunikatu (...) – k. 68)

Pismem z dnia 9 czerwca 2017 r. Naczelnik (...) Urzędu Skarbowego wezwał (...) Bank S.A. do udzielenia informacji w sprawie zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z dnia 23 maja 2017 r. (odnoszącego się do tytułu wykonawczego z dnia 18 kwietnia 2017 r.), w tym wskazania przyczyn braku realizacji zajęć rachunków bankowych. Wezwanie zostało oznaczone kodem (...). Komunikat został opatrzony kodem (...): (...). Zgodnie z informacją wygenerowaną przez system (...) powyższy komunikat został wprowadzony do skrzynki odbiorczej adresata pisma i był gotowy do odebrania w dniu 9 czerwca 2017 r. o godzinie 10:08:12. Komunikat został odebrany przez adresata w dniu 9 czerwca 2017 r. o godzinie 11:03:12.

(dowód: wezwanie do udzielenia informacji – k. 70, historia komunikatu (...) – k. 71)

W dniu 26 lipca 2017 r. pracownik (...) Urzędu Skarbowego w K. przeprowadził rozmowę telefoniczną z pracownikiem (...) Bank S.A. w sprawie braku realizacji opisanych wyżej zajęć dokonanych w toku egzekucji prowadzonej wobec (...) sp. z o.o. Pracownik (...) Bank S.A. poinformował, że ze względu na błędny kod (...) komunikaty zajęcia zostały odrzucone przez system banku. W związku z powyższym, z ostrożności, w dniu 26 lipca 2017 r. Naczelnik (...) Urzędu Skarbowego w K. wysłał ponownie do (...) Bank S.A. ponaglenie oraz wezwanie do udzielenia informacji o tożsamej treści jak opisana wyżej. Ponaglenie zostało odebrane przez adresata w dniu 26 lipca 2017 r. o godzinie 13:05:19, zaś wezwanie do udzielenia informacji – w dniu w dniu 26 lipca 2017 r. o godzinie 15:06:02.

(dowód: adnotacja służbowa o przeprowadzonej rozmowie telefonicznej – k. 79, ponaglenie z 26.07.2017 r. – k. 73, historia komunikatu (...) – k. 74, wezwanie do udzielenia informacji – k. 76, historia komunikatu (...) – k. 77)

W odpowiedzi na zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego z dnia 23 maja 2017 r. oraz z dnia 7 czerwca 2017 r., (...) Bank S.A. pismami z dnia 27 lipca 2017 r. zawiadomiła Naczelnika (...) Urzędu Skarbowego, iż zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego prowadzonego dla (...) sp. z o.o. nie może zostać zrealizowane ze względu na brak środków.

(dowód: zawiadomienia z 27.07.2017 r. – k. 87, 89)

Pismem z dnia 23 października 2017 r. (...) Bank S.A. poinformowała Naczelnika (...) Urzędu Skarbowego, iż zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego prowadzonego dla (...) sp. z o.o. nie może zostać zrealizowane ze względu na brak środków, a następnie, pismem datowanym na ten sam dzień wskazała, że zajęcie wierzytelności jest niemożliwe z uwagi zamknięcie rachunku bankowego.

(dowód: zawiadomienia z 23.10.2017 r. – k. 93, 94)

Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2017 r. Naczelnik (...) Urzędu Skarbowego w K. umorzył postępowanie egzekucyjne m.in. w zakresie dotyczącym tytułów wykonawczych o numerach (...) oraz (...)obejmujących zaległości spółki (...) sp. z o.o. z tytułu podatku od towarów i usług w wysokościach: 170.670,00 zł i 170.442,00 zł. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że brak jest jakichkolwiek danych, które świadczyłyby o prowadzeniu działalności przez wskazaną spółkę lub o posiadaniu przez nią składników majątku, co do których możliwe byłoby zastosowanie środka egzekucyjnego.

(dowód: postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego – k. 99-99v)

Pismem datowanym na 25 września 2017 r. Naczelnik (...) Urzędu Skarbowego w K. wezwał (...) Bank S.A. do naprawienia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, szkód wyrządzonych Wierzycielowi – Naczelnikowi (...) Urzędu Skarbowego, z tytułu niewykonania przez (...) Bank obowiązków wynikających z zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego z dnia 23 maja 2017 r. nr (...) ( w łącznej wysokości 184.744,95 zł) oraz zajęcia z dnia 7 czerwca 2017 r. nr (...) (w łącznej wysokości 152.005,97 zł). Wezwanie zostało doręczone (...) Bank S.A. w dniu 26 września 2017 r.

(dowód: wezwanie do naprawienia szkody – k. 108-110, zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 111-111v)

W odpowiedzi na powyższe wezwanie (...) Bank S.A. odmówiła naprawienia szkody wskazując, że odpowiedzialność za niemożność realizacji opisanych w wezwaniu zajęć obciąża Naczelnika Urzędu Skarbowego, ponieważ wynikało z błędnego oznaczenia numerów zajęć egzekucyjnych w systemie (...).

(dowód: odpowiedź na wezwanie – k. 113-114)

Podstawą korzystania z systemu (...) przez Naczelnika (...) Urzędu Skarbowego w K. była umowa nr (...) w sprawie korzystania z Usługi (...) zawarta w dniu 15 września 2016 r. w W. pomiędzy Krajową Izbą Rozliczeniową S.A. z siedzibą w W. a Izbą Skarbową w K.. Szczegółowe zasady świadczenia Usługi (...) określa m.in. Specyfikacja Techniczna „(...) nr 6 – Obsługa zajęć rachunków bankowych”.

(dowód: umowa – k. 359-361v)

Zgodnie ze Specyfikacją Techniczną (...) nr 6, każdy uczestnik (...) ma przydzieloną własną skrzynkę nadawczą i odbiorczą oraz skrzynkę notyfikacji. Organ egzekucyjny wysyła Komunikat do systemu (...). Każdy Komunikat musi posiadać unikalny numer w ramach Uczestnika – (...). Komunikat zostaje umieszczony w Skrzynce nadawczej Uczestnika nadającego Komunikat. Następnie (...) weryfikuje poprawność dokumentu (...), w tym czy pola wymagane zostały poprawnie wypełnione, czy też Adresat dokumentu jest zarejestrowany w systemie (...). W przypadku pojawienia się błędów formalnych (...) nie pozwala na wysłanie Komunikatu do Adresata i umieszcza w Skrzynce notyfikacji Komunikat systemowy informujący o błędzie wraz z informacją jakiego (...) oraz (...) dotyczy. W przypadku przesłania poprawnego Komunikatu (...) wprowadza Komunikat do Skrzynki odbiorczej Adresata. Następnie do Skrzynki notyfikacji organu egzekucyjnego wprowadzana jest Notyfikacja potwierdzająca nadanie Komunikatu do Adresata. W momencie pobrania Komunikatu przez Adresata ze Skrzynki odbiorczej, system (...) wprowadza do Skrzynki notyfikacji Nadawcy, który wysłał Komunikat, Poświadczenie pobrania potwierdzające odebranie dokumentu przez Adresata. Zgodnie ze Specyfikacją Nadawca musi zadbać, aby każde wysyłane pismo zawierało unikalny (w obrębie własnej instytucji) (...). Specyfikacja przewidywała kilka różnych rodzajów notyfikacji, w tym: Poświadczenie pobrania – Komunikat systemowy o typie (...) potwierdzający pobranie Komunikatu ze Skrzynki odbiorczej. Zgodnie z zasadami określonymi w Specyfikacji, (...) jest to atrybut wymagany, pojedynczy; unikalny w obrębie wysyłającego identyfikator wysyłanego pisma. Nadawca musi zadbać o to, aby każde Pismo, które wysyła posiadało unikalny (...), pole z walidacją. Z kolei (...) to atrybut wymagany, pojedynczy, identyfikator mający na celu nadanie unikalnego wątku w całym cyklu obiegu Pism, walidacja zgodna z formatem: (...) (gdzie (...) to 36 znaków generowanych automatycznie przez (...), a data i godzina to czas przetworzenia przez system (...)) albo pole puste (N.). W atrybucie tym Nadawca umieszcza (...) przydzielony wcześniej do danej sprawy; jeśli taki kod nie istnieje, atrybut pozostaje niewypełniony (System(...) nada i w Komunikacie systemowym odeśle Nadawcy losowo wygenerowany numer zgodny z powyższym formatem).

(dowód: Specyfikacja (...) nr 6 – Obsługa zajęć rachunków bankowych – k. 144-211v)

Z pośrednictwem Systemu (...) pracownicy organów egzekucyjnych kierują zawiadomienia w sprawie zajęcia rachunków bankowych dłużników. Przez ten system można również kierować ponaglenia. Po otrzymaniu zajęcia pojawia się komunikat z Systemu (...), w którym jest podane, którego dnia i o której godzinie bank odebrał zajęcie. Powyższe oznacza, że bank pobrał zajęcie ze skrzynki. W sytuacji, w której na rachunku bankowym, nie ma środków, bank powinien złożyć oświadczenie, że zaszły przeszkody uniemożliwiające zajęcie. W okresie, w którym prowadzona była egzekucja administracyjna przeciw spółce (...), nie było możliwości zajęcia rachunku bankowego dłużnika inaczej niż przez System (...), chyba, że istniałyby przeszkody techniczne, które to uniemożliwiały. W takiej sytuacji system wygenerowałby informację o błędzie technicznym. W dniach 23 maja 2017 r. i 7 czerwca 2017 r. Naczelnik (...) Urzędu Skarbowego nie otrzymał żadnej informacji, że System (...) lub (...) Bank nie otrzymał zajęć wierzytelności. W tym samym okresie do różnych innych banków wysyłanych było dużo zajęć wierzytelności dłużnej spółki przez System (...).

(dowód: zeznania świadka W. K. – protokół rozprawy z 27.02.2020 r. – k . 348-350 – uwaga zła numeracja kart, po k. 399 e pojawia się karta 340 i przez to, wskazany wyżej protokół z 27.02.2020 r. jest na karcie oznaczonej numerem 348, chociaż powinien być to numer ok. 400).

Każde zajęcie ma swój indywidualny numer. Aby system (...) odczytał dane dotyczące zajęcia musi być to podane w formie (...) Po zalogowaniu się do Systemu (...) należy wejść do zakładki „Komunikaty” a następnie w zakładkę „dodaj komunikat” i wówczas wyświetla się polecenie aby dodać plik przetworzony wcześniej w systemie (...), który zawiera wszystkie dane zajęcia. Dodanie tego pliku stanowi zatwierdzenie przesłania zajęcia do banku. W chwili wybrania opcji „wyślij” zajęcie zostaje wysłane, a jeśli jest jakiś błąd w pliku - pojawia się czerwony komunikat o błędzie. (...) jest kodem systemowym nadawanym przez (...) czyli zarządzającego tym systemem. Jest to kod nadawany każdemu zajęciu. Pracownik obsługujący zajęcie nie widzi jednak tego indywidualnego kodu. Pierwszym etapem w procesie przesłania zajęcia do banku jest wprowadzenie danych dotyczących zajęcia do systemu (...) gdzie zaczyna się od zarejestrowania tytułu wykonawczego i podanie stron postepowania. Pracownik zajmujący się tym zadaniem, wykonuje to w ten sposób, że wchodzi w okienko „czynności zajęcia”, w którym wpisuje tylko datę czynności zajęcia, kod (...), oraz kod egzekucyjny. Następnie należy podać numer sprawy, numer tytułu wykonawczego i stwierdzić funkcję (...), wówczas następuje „przełączenie” na kolejną stronę, na której wybiera się kod banku lub numer rachunku bankowego. Na tym etapie zajęciu nadawany jest numer czynności, który następnie konwertowany jest na system (...) Pracownik dokonujące tej czynności nie ma możliwości ingerencji w ten proces. Gdy sprawa przechodzi do kolejnego systemu (...), otrzymuje swój indywidualny kod. Kod nadawany jest automatycznie przez system (...). Kod nie jest nadawany ani przez pracowników organu egzekucyjnego ani przez bank. Dla organu egzekucyjnego najważniejsze jest sprawdzenie czy bank potwierdził odbiór zajęcia. Komunikat w systemie (...) komunikat został odebrany przez Adresata Pisma” oznacza, że został pobrany i otwarty przez bank, co z kolei oznacza, że bank może się zapoznać z jego treścią.

(dowód: zeznania świadka A. P. – protokół rozprawy z 7.11.2019 r. – k. 395-340 – znów błędna numeracja)

Jeśli istnieją błędy w funkcjonowaniu systemu (...) są one zgłaszane do punktu obsługi klienta. (...) są wytwarzane automatycznie w systemie bez ingerencji człowieka. W przypadku spornych w sprawie zajęć wysłanych za pośrednictwem systemu (...) przez Naczelnika (...) Urzędu Skarbowego zostały one prawidłowo dostarczone. Nie był to błędny komunikat, gdyż pracownicy Krajowej Izby Rozliczeniowej nie otrzymali zwrotnej korespondencji od adresata.

(dowód: zeznania świadka A. S. – protokół rozprawy z 2.06.2020 4. - k. 739-741)

W dniu 26 lipca 2022 r. Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy XVIII Wydział Gospodarczy w sprawie o sygn. akt WA1M/GFU/109/2022 ogłosił upadłość (...) Bank S.A.

(dowód: obwieszczenie postanowienia o ogłoszeniu upadłości - k. 807).

Z dniem 3 stycznia 2021 r. przedsiębiorstwo (...) Bank S.A. w upadłości zostało przejęte wraz z prawami majątkowymi przez (...) SA.

(okoliczności bezsporne, powszechnie dostępna informacja na stronie internetowej Bankowego Funduszu Gwarancyjnego)

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wymienionych wyżej dokumentów, których autentyczność nie była kwestionowana przez żadną ze stron, brak było zatem podstaw by odmówić im wiary.

Ustalenia faktyczne Sąd poczynił również na podstawie zeznań świadków A. P., W. K. i A. S. uznając je za wiarygodne w całości, ponieważ były logiczne i spójne z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym.

Sąd na podstawie art. 235 ² § 1 pkt 5 k.p.c. pominął dowód z zeznań świadka P. H. jako zmierzający jedynie do przedłużenia postępowania. W ocenie Sądu wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy kwestie zostały dostatecznie wyjaśnione w oparciu o zebrany dotychczasowo materiał dowodowy. Świadkowi nie udało się doręczyć skutecznie wezwania, zaś sprawa toczy się już 6 lat, wobec czego dalsze jej przedłużanie nie wydaje się zasadne.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości.

W niniejszej sprawie powód domagał się zasądzenia na jego rzecz od pozwanego banku kwoty 373.352,69 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 5 lipca 2018 r. do dnia zapłaty tytułem naprawienia szkody. W ocenie powoda wyrządzenie szkody było konsekwencją braku podjęcia przez pozwanego wymaganych prawem działań, które powinny stanowić konsekwencję dokonanego przez powoda zajęcia wierzytelności na rachunku bankowym dłużnika.

Pozwany stał natomiast na stanowisku, że nie ponosi winy za brak wyegzekwowania od dłużnika powoda środków pieniężnych, gdyż to powód w przesłanych do pozwanego zawiadomieniach o zajęciu wierzytelności na rachunku bankowym, użył błędnego kodu systemu (...), a to z kolei spowodowało, że zawiadomienia te zostały przez system pozwanego zakwalifikowane jako błędne.

W niniejszej sprawie postępowanie egzekucyjne, w toku którego miało dojść do zajęcia wierzytelności na rachunku bankowym spółki (...) sp. z o.o., toczyło się na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dalej jako: „u.p.e.a”). Organem egzekucyjnym był Naczelnik (...) Urzędu Skarbowego w K., zaś dług obejmował nieopłacone w terminie przez (...) sp. z o.o. należności z tytułu podatku VAT. W toku postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny podjął działania zmierzające do zajęcia wierzytelności na rachunku bankowym dłużnika. Cel zajęcia, jakim jest uniemożliwienie dłużnikowi wypłacania i swobodnego korzystania ze środków znajdujących się na jego rachunku bankowym, nie został jednak zrealizowany, z uwagi na brak podjęcia odpowiednich działań przez bank prowadzący wówczas rachunek bankowy dłużnika.

Odpowiedzialność odszkodowawcza pozwanego w niniejszej sprawie jest odpowiedzialnością deliktową opartą na art. 415 k.c. Do jej stwierdzenia konieczne jest wykazanie przez powoda poniesienia szkody rozumianej jako uszczerbek w jego majątku (chodzi przy tym zarówno o stratę jak i utracone korzyści, stosownie do treści art. 361 § 2 k.c.), bezprawnego i zawinionego działania pozwanego oraz adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy szkodą a wskazanym wyżej działaniem pozwanego.

W pierwszej kolejności należało zweryfikować, jakie obowiązki ciążyły na pozwanym w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego.

Zgodnie z art. 80 § 1 u.p.e.a organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego przez przesłanie do banku zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku bankowego do wysokości egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie dochodzonej wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny jednocześnie wzywa bank, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz niezwłocznie:

1) przekazał zajętą wierzytelność organowi egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych;

2) nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zajęciu zawiadomił organ egzekucyjny o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty, w tym również o nieprowadzeniu rachunku bankowego zobowiązanego;

3) po powstaniu wierzytelności, jeżeli jej wysokość przekracza kwotę wolną od egzekucji, a zajęta kwota nie wystarcza na zaspokojenie egzekwowanych należności pieniężnych, zawiadomił o zbiegu egzekucji.

Stosownie do treści art. 80 § 2 w/w ustawy zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego jest dokonane z chwilą doręczenia bankowi zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1, i obejmuje również środki pieniężne, których nie było na rachunku bankowym w chwili zajęcia, a zostały wpłacone na ten rachunek po dokonaniu zajęcia (pkt 1), które zostały wpłacone na inny rachunek, otwarty po dokonaniu zajęcia (pkt 2).

Zgodnie z art. 86a § 1 u.p.e.a wskutek zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego, bank wstrzymuje wszelkie wypłaty z zajętego rachunku i niezwłocznie zawiadamia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego inne oddziały banku, inne banki, placówki pocztowe w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe i inne podmioty uprawnione do dokonywania wypłat zobowiązanemu z zajętego rachunku. Zajęcie nie dotyczy kwot wolnych od egzekucji.

Z powyższego wynika, że bank powinien po dniu doręczenia wezwania organu egzekucyjnego dokonać jednej z dwóch czynności wskazanych w art. 80 § 1, to jest albo niezwłocznie przekazać zajętą kwotę organowi egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności, albo w terminie nie krótszym niż 7 dni zawiadomić organ egzekucyjny o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty, w tym również o nieprowadzeniu rachunku bankowego zobowiązanego. (P. M. Przybysz [w:] Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, LEX/el. 2023, art. 80.)

W stanie faktycznym przedmiotowej sprawy pozwany nie podjął żadnej z powyższych czynności. Zaniechanie banku w tym zakresie należało zatem ocenić jako bezprawne. Stało ono bowiem w oczywistej sprzeczności z powszechnie obowiązującym przepisem ustawy nakładającym na bank wymienione wyżej obowiązki.

Poniesienie przez powoda w niniejszej sprawie szkody było oczywiste. Polegała ona na braku wyegzekwowania zaległości z tytułu nieopłaconego podatku VAT. Powód zmuszony był umorzyć postępowanie egzekucyjne m.in. w zakresie dotyczącym tytułów wykonawczych o numerach (...) oraz (...) obejmujących zaległości spółki (...) sp. z o.o. z tytułu podatku od towarów i usług w wysokościach: 170.670,00 zł i 170.442,00 zł (łącznie roszczenie o naprawienie szkody wynikającej z niewyegzekwowania przez bank kwot dochodzonych na podstawie tytułów egzekucyjnych wyniosła w sumie – 373.352,69 zł, z czego powód dochodzi kwoty wynikającej z zajęcia wierzytelności z dnia 23 maja 2017 r. w całości, oraz z dnia 7 czerwca 2017 r., w części, na jaką pozwalał ówczesny stan konta dłużnika (198.959,40 zł + 174.393,29 zł = 373.352,69 zł).

Również adekwatny związek przyczynowy między zachowaniem pozwanego a wyrządzoną powodowi szkodą nie budził wątpliwości. Z poczynionych w sprawie ustaleń wynika, że w dniu 23 maja 2017 r. (tj. w dniu dokonania pierwszego zajęcia) stan rachunku bankowego (...) Sp. z o.o. prowadzonego przez (...) Bank S.A. wynosił 1.310,18 zł. W dniu 6 czerwca 2017 r. rachunek bankowy został uznany kolejno kwotami 210.164,78 zł i 212.514,63 zł – maksymalne saldo rachunku na dzień 6 czerwca 2017 r. wyniosło 423.989,59 zł. W dniu 7 czerwca 2017 r. rachunek bankowy dłużnika został uznany kwotą 152.005,97 zł a na koniec dnia 7 czerwca 2017 r. na rachunku bankowym dłużnika znajdowała się kwota 161.603,98 zł. W okresie od 23 maja 2017 r. do 27 lipca 2017 r. (...) sp. z o.o. dokonywała swobodnych wypłat z objętego zajęciem rachunku. (...) Bank S.A. pismami z dnia 27 lipca 2017 r. zawiadomiła Naczelnika (...) Urzędu Skarbowego, iż zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego prowadzonego dla (...) sp. z o.o. nie może zostać zrealizowane ze względu na brak środków. Pismem z dnia 23 października 2017 r. (...) Bank S.A. poinformowała Naczelnika (...) Urzędu Skarbowego, iż zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego prowadzonego dla (...) sp. z o.o. nie może zostać zrealizowane ze względu na brak środków, a następnie, pismem datowanym na ten sam dzień wskazała, że zajęcie wierzytelności jest niemożliwe z uwagi zamknięcie rachunku bankowego. W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że gdyby pozwany bank niezwłocznie przekazał zajętą wierzytelność organowi egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych, dłużnik nie zdążyłby wypłacić z konta bankowego wszystkich środków pieniężnych, a co za tym idzie powód nie poniósł by straty w wysokości nieuiszczonych zaległości podatkowych wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi.

Istotą sporu w przedmiotowej sprawie była kwestia winy po stronie pozwanego. Pozwany stał bowiem na stanowisku, że wysłane przez powoda zawiadomienie o zajęciu wierzytelności wynikających z dwóch tytułów egzekucyjnych w ogóle nie dotarły do pozwanego, ponieważ powód oznaczył je błędnym kodem Systemu (...).

Sąd nie podziela powyższej argumentacji.

Jak wynika z poczynionych w niniejszej sprawie ustaleń faktycznych (...)

służy między innymi do przesyłania przez organy egzekucyjne zawiadomień w sprawie zajęcia rachunków bankowych dłużników. Zgodnie ze Specyfikacją Techniczną (...), każdy uczestnik (...) ma przydzieloną własną skrzynkę nadawczą i odbiorczą oraz skrzynkę notyfikacji. Organ egzekucyjny wysyła Komunikat do systemu (...). Każdy Komunikat musi posiadać unikalny numer w ramach Uczestnika – Id Pisma. Komunikat zostaje umieszczony w Skrzynce nadawczej Uczestnika nadającego Komunikat. Następnie (...) weryfikuje poprawność dokumentu (...), w tym czy pola wymagane zostały poprawnie wypełnione, czy też Adresat dokumentu jest zarejestrowany w systemie (...). W przypadku pojawienia się błędów formalnych (...) nie pozwala na wysłanie Komunikatu do Adresata i umieszcza w Skrzynce notyfikacji Komunikat systemowy informujący o błędzie wraz z informacją jakiego Id Pisma oraz Kodu (...) dotyczy. W przypadku przesłania poprawnego Komunikatu (...) wprowadza Komunikat do Skrzynki odbiorczej Adresata.

W niniejszej sprawie Naczelnik (...) Urzędu Skarbowego wysłał do pozwanego banku dwa zawiadomienia o zajęciach wierzytelności na rachunku bankowym dłużnika – pierwsze w dniu 23 maja 2017 r. dotyczące tytułu wykonawczego nr (...) z dnia 18 kwietnia 2017 r. oraz drugie w dniu 7 czerwca 2017 r. dotyczące tytułu wykonawczego nr (...). Oba zawiadomienia zostały oznaczone kodami:

- zawiadomienie z dnia 23 maja 2017 r. zostało opatrzone kodem (...): (...). Powyższy komunikat został wprowadzony do skrzynki odbiorczej adresata pisma i był gotowy do odebrania w dniu 23 maja 2017 r. o godzinie 13:36:27. Komunikat został odebrany przez adresata w dniu 23 maja 2017 r. o godzinie 15:03:12.

- zawiadomienie z dnia 7 czerwca 2017 r. zostało opatrzone kodem (...):(...). Powyższy komunikat został wprowadzony do skrzynki odbiorczej adresata pisma i był gotowy do odebrania w dniu 7 czerwca 2017 r. o godzinie 14:28:21. Komunikat został odebrany przez adresata o godzinie 15:06:44.

Sąd zwraca w tym miejscu uwagę, że analizując materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie nie sposób stwierdzić, by powyższe zawiadomienia nie zostały w ogóle doręczone pozwanemu z uwagi na użycie „błędnego” kodu testowego. Warto poddać analizie treść komunikatów wygenerowanych przez (...) w reakcji na wysłane zawiadomienia. W przypadku obu zawiadomień były to analogiczne komunikaty – pierwszy zawierał informację o wprowadzeniu do skrzynki odbiorczej adresata pisma i gotowości jego odebrania drugi zaś informował o samym fakcie odebrania pisma przez adresata.

Zgodnie z zasadami wynikającymi z treści Specyfikacji, Komunikat zostaje umieszczony w Skrzynce nadawczej Uczestnika nadającego Komunikat. Następnie (...) weryfikuje poprawność dokumentu (...), w tym czy pola wymagane zostały poprawnie wypełnione, czy też Adresat dokumentu jest zarejestrowany w systemie (...). W przypadku pojawienia się błędów formalnych, (...) nie pozwala na wysłanie Komunikatu do Adresata i umieszcza w Skrzynce notyfikacji Komunikat systemowy informujący o błędzie wraz z informacją jakiego Id Pisma oraz Kodu (...) dotyczy.

Powyższe oznacza, że gdyby zawiadomieniom organu egzekucyjnego zostały nadane błędne kody sytemu (...), czy też jak twierdził pozwany, kody testowe, nie doszłoby do wygenerowania powyższych informacji o wprowadzeniu komunikatów do skrzynki odbiorczej adresata oraz o ich odebraniu przez adresata.

W tym stanie rzeczy Sąd doszedł do wniosku, że powód nie popełnił żadnego błędu przy wysyłaniu do pozwanego zawiadomień o zajęciu wierzytelności na rachunku bankowym dłużnika, i to pozwany bezsprzecznie ponosi winę za brak wyegzekwowania od dłużnika należnych powodowi świadczeń, a tym samym za wyrządzoną powodowi szkodę.

Ponadto, powód wykazał przy tym w pełni wysokość dochodzonego roszczenia.

Jak już wyżej wskazano, świadczenie należne powodowi od dłużnika na podstawie zajęcia wierzytelności z dnia 23 maja 2017 r. na dzień 6 czerwca 2017 r. wynosiła łącznie 184.315,40 zł w tym:

należność główna – 170.670,00 zł,

odsetki – 3.703,31 zł,

koszty egzekucyjne – 9.930,49 zł,

koszty upomnień – 11,60 zł (k. 63)

Natomiast na dzień 4 lipca 2018 r., w wyniku dalszego naliczania odsetek od kwoty głównej, należność wyniosła w sumie 198.959,40 zł (odsetki na dzień 4 lipca 2018 r. wyniosły – 18.404,00 zł.

Z kolei świadczenie należne powodowi od dłużnika na podstawie zajęcia wierzytelności z dnia 7 czerwca 2017 r. na dzień 7 czerwca 2017 r. wynosiło łącznie 183.531,22 zł w tym:

należność główna – 170.442,00 zł,

odsetki – 2.689,71 zł,

koszty egzekucyjne - 10.387,91 zł,

koszty upomnień – 11,60 zł.

(k. 65)

W dniu 7 czerwca 2017 rachunek bankowy dłużnika prowadzony przez pozwany bank został uznany kwotą 161.603,98 zł. Zatem stan rachunku pozwalał na częściowe zaspokojenie wierzytelności powoda. W pierwszej kolejności winne zostać zaspokojone koszty egzekucyjne i koszty upomnień a zatem kwoty – 10.387,91 zł i 11,60 zł, natomiast pozostała kwota 151.204,48 zł zostałaby przez powoda zaliczona proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim w dniu oczekiwanej wypłaty tj. w dniu 7 czerwca 2017 r., pozostawała kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę. W dniu 7 czerwca 2017 r. powinna zostać zaspokojona kwota należności głównej w wysokości 148.855,40 zł oraz odsetki podatkowe od tej kwoty w wysokości 2.349,08 zł.

Natomiast na dzień 4 lipca 2018 r., w wyniku dalszego naliczania odsetek od kwoty głównej, należność wyniosła w sumie 174.393,29 zł (odsetki na dzień 4 lipca 2018 r. wyniosły – 15.138,39 zł)

W sumie powód wykazał szkodę odpowiadającą poniesionej w niniejszej sprawie szkodzie. Jest to suma powyższych należności które zostałyby wyegzekwowane gdyby pozwany podjął działania zgodne z prawem – 373.352,69 zł (198.959,40 zł + 174.393,29 zł).

Wobec powyższego, Sąd w punkcie 1 sentencji wyroku zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 373.352,69 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 5 lipca 2018 r,. do dnia zapłaty.

W przedmiocie odsetek za opóźnienie Sąd orzekł na podstawie art. 481 § 1 k.c., zgodnie z którym jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Zobowiązanie do naprawienia szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ma charakter bezterminowy, a zatem termin jego spełnienia ustalany jest zgodnie z art. 455 k.c. – niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do jego spełnienia przez wierzyciela. Pismem datowanym na 25 września 2017 r. Naczelnik (...) Urzędu Skarbowego w K. wezwał (...) Bank S.A. do naprawienia szkody , w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. Wezwanie zostało doręczone (...) Bank S.A. w dniu 26 września 2017 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie (...) Bank S.A. odmówiła naprawienia szkody. Biorąc pod uwagę powyższe, należało uznać że pozwany pozostaje w opóźnieniu w spełnieniu świadczenia już od dnia 3 października 2017 r. (7 dni od dnia doręczenia wezwania) a zatem żądaniem odsetek od dnia 5 lipca 2018 r. jest w pełni uzasadnione.

O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie 2 sentencji na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99 k.p.c. zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy. Powód wygrał spór w całości, a zatem pozwany obowiązany jest zwrócić mu całość poniesionych kosztów procesu, na które złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika powoda w kwocie 10.800,00 zł ustalone zgodnie z §2 pkt 7 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.