sygn. II K 106/25 22 stycznia 2026 Sąd Okręgowy w Olsztynie

Uzasadnienie z 22 stycznia 2026, sygn. II K 106/25

Data orzeczenia 22 stycznia 2026
Sąd Sąd Okręgowy w Olsztynie
Wydział II Wydział Karny
Przewodniczący Sędzia Olgierd Dąbrowski-Żegalski
Tagi
#Sąd Okręgowy w Olsztynie #II Wydział Karny #uzasadnienie

Sygn. akt II K 106/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 22 stycznia 2026 r.

Sąd Okręgowy w Olsztynie w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący : sędzia Olgierd Dąbrowski-Żegalski

Sędzia : Adam Barczak

Ławnicy : Katarzyna Kowalczyk-Grygo, Michał Klonowski, Cezary Dybiński

Protokolant : st. sekr. sąd. Rafał Banaszewski

w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej Olsztyn-Południe w Olsztynie Agnieszki Taleckiej,

po rozpoznaniu w dniach 23 grudnia 2025 r., 21 i 22 stycznia 2026 r.

sprawy M. B. (1) (B.), s. J. i B. z d. U., ur. (...) w N.,

oskarżonego o to, że:

w dniu 11 kwietnia 2025 r., w miejscowości M. (...), gm. O., działając z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia swojego ojca J. B., zadał mu pięściami kilkanaście uderzeń w głowę oraz uderzał głową w twardą powierzchnię, a ponadto dusił
rękoma za szyję i dociskał kolanem w okolicę żeber po stronie prawej, powodując u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci złamania rogu większego kości gnykowej po stronie lewej, złamania żeber II, III,i IV po stronie prawej w linii śródobojczykowej, bardzo licznych krwiaków podskórnych i śródmięśniowych oraz podczepcowych twarzo i mózgoczaszki, zlewających się ze sobą ognisk stłuczenia mózgu, czego następstwem była osta niewydolność wielonarządowa, w wyniku czego nastąpił zgon J. B. na miejscu zdarzenia,

tj. o czyn z art. 148 § 1 k.k.

orzeka

1.  oskarżonego M. B. (1) uznaje za winnego dokonania zarzucanego mu czynu, który stanowi zbrodnię z art.148 § 1 k.k. i za to na tej podstawie skazuje go i wymierza mu karę 12 (dwunastu) lat pozbawienia wolności;

2.  podstawie art.63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres jego zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 12 kwietnia 2025 r. o godzinie 01.50;

3.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz kancelarii radcy prawnego D. B. kwotę 1107 złotych, w tym 23% Vat za postępowanie przygotowawcze i 1476 złotych, w tym 23% Vat za postępowanie sądowe – łącznie 2583 złote, w tym 23% Vat, tytułem wynagrodzenia za wykonanie nieopłaconych czynności obrońcy z urzędu;

4.  na podstawie art.624 § 1 kpk zwalnia oskarżonego od opłaty i w całości od zapłaty pozostałych kosztów sądowych, które pokryje Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 106/25

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

M. B. (1)

Czyn przypisany oskarżonemu w punkcie I wyroku, polegający na tym, że M. B. (1) 11 kwietnia 2025 r., w miejscowości M. (...), gmina O., działając z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia swojego ojca J. B., zadał mu pięściami kilkanaście uderzeń w głowę oraz uderzał głową w twardą powierzchnię, a ponadto dusił rękoma za szyję i dociskał kolanem w okolicę żeber po stronie prawej, powodując u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci złamania rogu większego kości gnykowej po stronie lewej, złamania żeber II, III i IV po stronie prawej w linii środkowoobojczykowej, bardzo licznych krwiaków podskórnych i śródmięśniowych oraz podczepcowych twarzo- i mózgoczaszki, zlewających się ze sobą ognisk stłuczenia mózgu, czego następstwem była ostra niewydolność wielonarządowa, w wyniku czego nastąpił zgon J. B. na miejscu zdarzenia, tj. o czyn z art. 148 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

M. B. (1), urodzony (...) w N., posiada wykształcenie podstawowe, przed zatrzymaniem pracował dorywczo bez umowy o pracę w budownictwie. M. B. (1) sprawiał problemy wychowawcze oraz w roku 2012/2013 przebywał w Ośrodku (...) (...) w W.. M. B. (1) jest osobą uprzednio karaną.

M. B. (1) jest w związku małżeńskim z A. B., z którą posiada dwoje małoletnich dzieci. Małżonkowie od co najmniej roku mieszkali osobno, a A. B. wniosła pozew o rozwód, który następnie w wyniku wszczęcia niniejszego postępowania i problemów zdrowotnych cofnęła. Wcześniej w rodzinie wdrożona była procedura Niebieskiej Karty w związku z podejrzeniem stosowania przemocy przez M. B. (1).

M. B. (1) wraz z ojcem J. B., bratem M. B. (2) i żoną brata, K. B., mieszkali w M. (...)w gminie O.. Matka M. B. (1), B. B. (3), była rozwiedziona z ojcem i nie mieszkała z rodziną. M. B. (1) zajmował pokój wraz z ojcem, z którym spał w jednym łóżku.

M. B. (1) był w dzieciństwie ofiarą przemocy domowej ze strony ojca J. B., który nadużywał alkoholu, wszczynał awantury i bił syna.

wyjaśnienia M. B. (1)

k. 79-81, 153, 374-375, 512v, 640v-641

zeznania K. B.

k. 85-88, 594-595v

zeznania M. B. (2)

k. 149-152, 593v

zeznania A. B.

k. 596-597

zeznania J. K.

k. 89-90, 295-296 633v-634v

zeznania P. K.

k. 56-57, 635v-636

zeznania K. W.

k. 631v-632

karta karna

k. 165-167

wywiad środowiskowy

k. 319-320

wyjaśnienie przesłane przez Szkołę Podstawową w O.

k. 535

opinia dot. M. B. (1) wydana przez ośrodek socjoterapeutyczny (...)

k. 536

11 kwietnia 2025 roku M. B. (1) wraz z bratem M. B. (2) po zakończonej pracy pojechali do N. w celu odebrania od szefa zaliczki za pracę. W N. mężczyźni udali się na dworzec kolejowy, na którym umówieni byli z K. B. i P. K.. Wymienieni udali się do sklepu, w którym zakupili alkohol, który następnie spożywali. Po pewnym czasie do grupy dołączyła znajoma K. O..

Po godzinie 19:00 grupa udała się ponownie na dworzec kolejowy, skąd pociągiem przyjechali do D., z których pieszo udali się do M.. M. B. (1) został przy dworcu w D. i nie poszedł z pozostałymi, do M. dotarł około 20 minut później.

W mieszkaniu w M. przebywał J. B.. M. B. (1) po wejściu do mieszkania od razu, bez wyraźnego powodu, nie prowokowany podszedł do ojca i uderzył go pięścią w twarz, w wyniku czego ojciec upadł na podłogę. M. B. (1) krzyczał na ojca, wypominając mu jak traktował go w dzieciństwie. W celu przerwania awantury, M. B. (2) uderzył M. B. (1), na co zareagowała K. B., która nie chciała, aby jej mąż ingerował w relacje brata z ojcem. J. B. po uderzeniu podniósł się z podłogi i poszedł do swojego pokoju. K. B. pokłóciła się z mężem, zabrała psy na spacer i wraz z P. K. odprowadziła znajomą O. na dworzec kolejowy.

Po wyjściu żony M. B. (2) wychodził z mieszkania, spacerował po polu i spożywał alkohol, aby ochłonąć po kłótni. W międzyczasie M. B. (1) poszedł do mieszkania sąsiadki J. K. i używając wulgaryzmów mówił jej o tym, że zrobi ojcu coś złego za doznane w dzieciństwie krzywdy.

Następnie M. B. (1), udał się do pokoju zajmowanego z J. B. i zadał mu co najmniej kilkanaście uderzeń pięściami w głowę oraz uderzał jego głową w twardą powierzchnię a ponadto dusił rękoma za szyję i dociskał kolanem w okolicę żeber po stronie prawej, powodując u ojca obrażenia ciała w postaci złamania rogu większego kości gnykowej po stronie lewej, złamania żeber II, III i IV po stronie prawej w linii śródobojczykowej, bardzo licznych krwiaków podskórnych i śródmięśniowych oraz podczepcowych twarzo i mózgoczaski, zlewających się ze sobą ognisk stłuczenia mózgu, czego następstwem była ostra niewydolność wielonarządowa, w wyniku czego nastąpił zgon J. B. na miejscu zdarzenia.

Po odprowadzeniu O., K. B. i P. K. wrócili do swoich mieszkań. K. B., po powrocie dalej kłóciła się z mężem, doszło między nimi do szarpaniny. W międzyczasie M. B. (2) wyszedł z mieszkania, a K. B. położyła się spać.

Następnie M. B. (2), który udał się do pokoju ojca i brata, wyszedł z mieszkania, udał się do sąsiada W. L. i zadzwonił do matki B. B. (3). M. B. (2) był ubrany jedynie w bieliznę i szlafrok, był wystraszony i nie można było się z nim porozumieć. Ostatecznie powiedział, że K. B. zabiła ojca.

Po kilkunastu minutach do M. przyjechała B. B. (3) wraz ze swoim partnerem M. J.. Wymieniona udała się wraz z synem M. B. (2) do mieszkania, obudzili K. B., która poszła do pokoju J. i M. B. (1). W pokoju zastała J. B., leżącego na łóżku, sinego i niedającego oznak życia. K. B. zadzwoniła na numer alarmowy, a następnie próbowała reanimować J. B..

częściowe wyjaśnienia M. B. (1)

k. 79-81, 153, 374-375, 512v, 640v-641

zeznania K. B.

k. 85-88, 594-595v

zeznania M. B. (2)

k. 149-152, 593v

zeznania J. K.

k. 89-90, 295-296 633v-634v

zeznania P. K.

k. 56-57, 635v-636

zeznania M. J.

k. 92-93, 595v-596

zeznania W. L.

k. 52-53, 595v

protokół odtworzenia zapisu wezwania służb ratunkowych

k. 96-97

Około północy do M. przybyli funkcjonariusze Policji: sierż. G. E. i post. S. P., którzy rozpytali obecnych w mieszkaniu i podjęli czynności ratunkowe wobec J. B., który nie dawał oznak życia. Na miejsce przyjechało pogotowie i stwierdzono zgon J. B..

Około godziny 01:40 przybył kolejny patrol: sierż. szt. M. R. i st. asp. R. F.. M. B. (1) w ich obecności oświadczył, że zabił ojca mówiąc, że niczego nie pamięta. M. B. (1) opowiadał funkcjonariuszom, że w dzieciństwie był bity przez ojca.

K. B., M. B. (2) i M. B. (1) zostali zatrzymani oraz zbadani alkometrem. Badania wykazały, że zatrzymani znajdują się w stanie nietrzeźwości z wynikami:

-M. B. (1), o godz. 01:23 1,02 mg/dm3 alkoholu w wydychanym powietrzu

-K. B., o godz. 01:52 0,40 mg/dm3 alkoholu w wydychanym powietrzu

-M. B. (2), o godz. 01:54 0,67 mg/dm3 alkoholu w wydychanym powietrzu.

Zatrzymanych poddano oględzinom i zatrzymano ich telefony. Zatrzymano również telefon B. B. (3). W celu dokonania oględzin telefonów powołano biegłego z zakresu informatyki, który sporządził opinię.

zeznania G. E.

k. 46-47, 632v

zeznania M. R.

k. 64-65, 632v

zeznania S. P.

k. 49-50, 640v

protokoły badania alkometrem

k. 15, 17, 18

protokół zatrzymania telefonu B. B. (3)

k. 6-8

protokół oględzin miejsca zdarzenia

k. 10-13

protokół oględzin M. B. (2)

k. 24-25

protokół oględzin M. B. (1)

k. 29-31

protokół oględzin K. B.

k. 41-42

protokół zatrzymania telefonu M. B. (2)

k. 32-35

protokół zatrzymania telefonu K. B.

k. 36-39

protokół zatrzymania rzeczy- ubrań K. B., protokół oględzin zabezpieczonych ubrań

k. 59-61, 173-175

opinia biegłego z zakresu informatyki

k. 102-147

protokół oględzin danych telekomunikacyjnych i analiza

k. 301-315

dokumentacja fotograficzna z oględzin miejsca

k. 182-186

dokumentacja fotograficzna z oględzin K. B.

k. 209-210

dokumentacja fotograficzna z oględzin M. B. (2)

k. 229-231

dokumentacja fotograficzna z oględzin M. B. (1)

k. 274-276

W toku postępowania powołano biegłego z zakresu medycyny sądowej, który przeprowadził oględziny zewnętrzne i sekcje zwłok J. B.. Z uzyskanej opinii wynika, że liczne obrażenia doznane przez J. B. skutkowały ostrą niewydolnością wielonarządową, której składowymi były ostra niewydolność mózgu w przebiegu jego stłuczenia oraz niewydolność oddechowa aspiracji krwi i treści pokarmowej, co w konsekwencji doprowadziło do zgonu J. B.. Obrażenia powstały wskutek działania M. B. (1) i są bez wątpienia wynikiem wielokrotnego uderzania twardym przedmiotem (najprawdopodobniej pięścią) w głowę oraz głową o twardą dużą powierzchnię.

Biegły nie stwierdził u wymienionego zmian chorobowych mogących mieć wpływ na stan sprawności i zgon.

protokół oględzin i otwarcia zwłok

k. 366-372

sprawozdanie z badan krwi

k. 366-372

dokumentacja fotograficzna z sekcji zwłok

k. 220-228

zeznania biegłego P. R.

k. 70-71, 634v-635v

opinia lekarska

k. 469-470

M. B. (1) nie cierpi na chorobę psychiczną ani upośledzenie umysłowe. Biegli stwierdzili u M. B. (1) osobowość dysscojalną i zespół uzależnienia spowodowany używaniem alkoholu. Biegli nie stwierdzili podstaw do kwestionowania poczytalności M. B. (1) w rozumieniu art. 31 § 1 i § 2 k.k.

opinia sądowo-psychiatryczna i uzupełniająca opinia sądowo - psychiatryczna

k. 190-202, 574-579v

uzupełniająca ustna opinia biegłych: M. P., T. M. i M. F.

k. 633v

1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2.  OCENA DOWODÓW

2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

częściowe wyjaśnienia M. B. (1)

Sąd w części dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie, w jakim opisywał przebieg większości wydarzeń poprzedzających zdarzenie opisane w zarzucie.

Oskarżony dość dokładnie opisuje dzień zdarzenia, podając od kiedy i ile wypił alkoholu, w jakich miejscach przebywał oraz z kim. Oskarżony potwierdził również, że uderzył ojca po powrocie do domu i twierdził, że szarpał się z ojcem oraz doszło między nimi do rękoczynów. Oskarżony niejednokrotnie podkreślał, że ma dużo ojcu za złe, ze względu na stosowaną przez ojca w dzieciństwie przemoc.

Podkreślić jednak należy, że wyjaśnienia oskarżonego mogą być znacznie zniekształcone ze względu na stan nietrzeźwości, w jakim się znajdował. Co do samego przebiegu zdarzenia opisanego w zarzucie zasłania się niepamięcią.

zeznania K. B.

Sąd generalnie dał wiarę zeznaniom świadka, brak jest podstaw do ich podważenia.

Świadek jako bezpośredni uczestnik większości zdarzeń z 11 kwietnia 2025 r. stosunkowo dokładnie opisywała przebieg tego dnia, mimo że tego dnia spożywała alkohol.

Zeznania świadka korespondowały z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, w szczególności z wyjaśnieniami oskarżonego, zeznaniami M. B. (2) i zeznaniami P. K., którym sąd dał wiarę.

zeznania M. B. (2)

Sąd generalnie dał wiarę zeznaniom świadka, brak jest podstaw do ich podważenia.

Świadek jako bezpośredni uczestnik większości zdarzeń z 11 kwietnia 2025 r. dość dokładnie opisywał przebieg tego dnia.

Zeznania świadka korespondowały z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, w szczególności z wyjaśnieniami oskarżonego, zeznaniami K. B. i zeznaniami P. K., którym sąd dał wiarę.

Podkreślić jednak należy, że proces odtworzenia postrzeżeń u świadka mógł być nieco zaburzony ze względu na stan nietrzeźwości, w jakim świadek się znajdował w chwili zdarzenia (w ten sposób należy odbierać wypowiedź M. B. (2) skierowaną do W. L., że to K. B. miała zabić swojego teścia), ale jego zeznania złożone po wytrzeźwieniu są konsekwentne, logiczne i spójne z innymi wiarygodnymi dowodami.

zeznania J. K.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka w całości, są one bowiem logiczne i spójne i brak podstaw do ich podważenia.

Świadek dokładnie opisała okoliczności odwiedzin M. B. (1) w jej mieszkaniu, a także ogólną sytuację rodziny, której jako sąsiadka, przez wiele lat była świadkiem.

Wskazać jednak należy, że nie mają one istotnego znaczenia dla poczynionych ustaleń faktycznych w zakresie przebiegu zdarzenia objętego aktem oskarżenia, ponieważ świadek nie była bezpośrednim jego uczestnikiem.

zeznania P. K.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka w całości, są one bowiem logiczne i spójne i brak podstaw do ich podważenia.

Świadek jako bezpośredni uczestnik większości zdarzeń z 11 kwietnia 2025 r. dokładnie opisywał przebieg tego dnia.

Zeznania świadka korespondowały z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, w szczególności z wyjaśnieniami oskarżonego, zeznaniami M. B. (2) i K. B., którym sąd dał wiarę.

zeznania A. B.

Sąd generalnie dał wiarę zeznaniom świadka, brak jest podstaw do ich podważenia.

Wskazać jednak należy, że nie mają one istotnego znaczenia dla poczynionych ustaleń faktycznych w zakresie przebiegu zdarzenia objętego aktem oskarżenia, ponieważ świadek nie była bezpośrednim jego uczestnikiem.

zeznania K. W.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka w całości, są one bowiem logiczne i spójne i brak podstaw do ich podważenia.

Wskazać jednak należy, że nie mają one istotnego znaczenia dla poczynionych ustaleń faktycznych w zakresie przebiegu zdarzenia objętego aktem oskarżenia, ponieważ świadek nie była bezpośrednim jego uczestnikiem.

zeznania M. J.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka w całości, są one bowiem logiczne i spójne i brak podstaw do ich podważenia.

Wskazać jednak należy, że nie mają one istotnego znaczenia dla poczynionych ustaleń faktycznych w zakresie przebiegu zdarzenia objętego aktem oskarżenia, ponieważ świadek na miejscu zdarzenia pojawił się już po zdarzeniu, a więc nie był bezpośrednim jego uczestnikiem.

zeznania W. L.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka w całości, są one bowiem logiczne i spójne i brak podstaw do ich podważenia.

Zeznania świadka, w zakresie w jakim opisywał wizytę M. B. (2) u siebie w mieszkaniu, korespondowały z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, w szczególności z zeznaniami M. B. (2), którym sąd dał wiarę.

Wskazać jednak należy, że nie mają one istotnego znaczenia dla poczynionych ustaleń faktycznych w zakresie przebiegu zdarzenia objętego aktem oskarżenia, ponieważ świadek nie był bezpośrednim jego uczestnikiem.

zeznania funkcjonariuszy Policji:

G. E., S. P. i M. R.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadków w całości. Świadkowie jako funkcjonariusze Policji nie byli bezpośrednimi świadkami zdarzenia objętego zarzutem, a ich relacje opierały się na tym, co zastali po przybyciu na miejsce zdarzenia.

Świadkowie zgodnie relacjonowali interwencję z 11 kwietnia 2025 r. oraz przebieg poszczególnych czynności służbowych. Zeznania świadków korespondują z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, a w szczególności z zeznaniami innych świadków oraz dowodami nieosobowymi, tj. dokumentacja fotograficzna z miejsca zdarzenia.

dowody nieosobowe w postaci:

protokół odtworzenia zapisu wezwania służb ratunkowych, protokoły badania alkometrem, protokół zatrzymania telefonu B. B. (3), protokół oględzin miejsca zdarzenia, protokół oględzin M. B. (2), protokół oględzin M. B. (1), protokół oględzin K. B., protokół zatrzymania telefonu M. B. (2), protokół zatrzymania telefonu K. B., protokół zatrzymania rzeczy- ubrań K. B., protokół oględzin zabezpieczonych ubrań, dokumentacja fotograficzna z oględzin miejsca, dokumentacja fotograficzna z oględzin K. B., dokumentacja fotograficzna z oględzin M. B. (2), dokumentacja fotograficzna z oględzin M. B. (1)

Dokumenty niekwestionowane i sporządzone przez uprawnione do tego podmioty zgodnie z trybem przewidzianym przepisami prawa.

opinia biegłego z zakresu informatyki

oraz protokół oględzin danych telekomunikacyjnych i analiza

Dokumenty niekwestionowane, sporządzone przez uprawnione do tego podmioty.

protokół oględzin i otwarcia zwłok, sprawozdanie z badan krwi, dokumentacja fotograficzna z sekcji zwłok

Dokumenty niekwestionowane, sporządzone przez uprawnione do tego podmioty.

zeznania biegłego P. R.

Sąd dał wiarę zeznaniom biegłego w całości. Biegły jako specjalista w zakresie medycyny sądowej w sposób jasny i logiczny przedstawiał obrażenia J. B.. Brak jest podstaw do kwestionowania jego zeznań.

opinia lekarska

Opinia jest przejrzysta, spójna i logiczna oraz sporządzona przez biegłego posiadającego fachową wiedzę niezbędną do oceny obrażeń powstałych u J. B..

Biegły w sposób kompleksowy odpowiedział na postawione mu pytania. Brak jest podstaw do kwestionowania wiarygodności sporządzonej opinii.

pisemna i ustna opinie sądowo-psychiatryczna i uzupełniająca opinia sądowo -psychiatryczna

W ocenie sądu opinie zostały wydane w sposób rzetelny, zgodny z zasadami wiedzy fachowej. Biegli w sposób kompleksowy, jasny, spójny i rzetelny odpowiedzieli na postawione im pytania. Biegli jednomyślnie odnieśli się do interesujących sąd kwestii, jasno wskazując, że w ich ocenie oskarżony, jako co prawda człowiek o osobowości dyssocjalnej i uzależniony od alkoholu, był w chwili popełnienia zarzuconego mu czynu świadomy.

Biegli wskazywali na fakt, że wzrastanie w patologicznej rodzinie, w której nadużywano alkoholu i wszczynano awantury znacząco wpłynęło na funkcjonowanie oskarżonego w społeczeństwie, jednakże nie było czynnikiem decydującym o popełnieniu przez oskarżonego zarzucanego mu czynu.

Biegli wskazywali również, że alkohol obniża krytycyzm, zdolność kontroli i nasila skłonność do impulsywnych zachowań, jednak oskarżony jako osoba dorosła, znająca wpływ alkoholu na swój organizm powinien przewidzieć skutki jego spożycia.

karta karna

Niekwestionowany dokument urzędowy.

wywiad środowiskowy

Wywiad został sporządzony zgodnie z trybem przewidzianym prawem, przez kompetentną, upoważnioną do tego osobę. Brak jest podstaw do kwestionowania jego wiarygodności.

2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

częściowe wyjaśnienia M. B. (1)

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie, w jakim wskazywał, że zadał ojcu jedynie 3 ciosy. Nie sposób dać temu wiarę, bo przeczą temu ujawnione rozległe obrażenia powstałe u J. B. i mechanizm ich powstania opisane w dokumentacji medycznej oraz opinii biegłego lekarza medycyny sądowej. Z tych samych powodów nie sposób za wiarygodne przyjąć sugestii oskarżonego, że między nim i ojcem doszło do wzajemnej wymiany ciosów i wzajemnej szarpaniny – wspomniane wiarygodne dowody wskazują wręcz na to, że pokrzywdzony nawet nie bronił się intensywnie przed zadawanymi mu uderzeniami i duszeniem.

Ponadto, zeznania świadków, którym sąd dał wiarę oraz dokumentacja nieosobowa zgromadzona w sprawie jednoznacznie świadczy o popełnieniu przez M. B. (1) zarzucanego mu czynu.

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

M. B. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

W ocenie sądu, oskarżony M. B. (1) swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu zabronionego z art. 148 § 1 k.k. Zgodnie z treścią w.w. przepisu, kto zabija człowieka, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 10 albo karze dożywotniego pozbawienia wolności. Strona podmiotowa zabójstwa charakteryzuje się umyślnością. M. B. (1) zadał J. B. kilkanaście uderzeń w głowę pięściami oraz uderzał jego głową w twardą powierzchnię, a ponadto dusił rękoma za szyję i dociskał kolanem w okolicę żeber po stronie prawej, powodując u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci złamania rogu większego kości gnykowej po stronie lewej, złamania żeber II, III i IV po stronie prawej w linii śródobojczykowej, bardzo licznych krwiaków podskórnych i śródmięśniowych oraz podczepcowych twarzo i mózgoczaski, zlewających się ze sobą ognisk stłuczenia mózgu, czego następstwem była ostra niewydolność wielonarządowa, w wyniku czego nastąpił zgon J. B. na miejscu zdarzenia.

Oskarżony co prawda nie przyznaje się do popełnionego czynu i w toku postępowania zaprzeczał, aby miał zamiar zabójstwa ojca, jednakże w ocenie sądu, oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim, nagłym, powziętym głównie w stanie znacznej nietrzeźwości. Stan nietrzeźwości istotnie sprzyjał zachowaniom agresywnym u oskarżonego, ale nie uniemożliwiał rozpoznanie znaczenia swojego czynu czy pokierowanie swoim zachowaniem. Ponadto, oskarżony niejednokrotnie werbalizował zamiar zabójstwa ojca, nawet tego samego dnia tuż przed i po zdarzeniu, w obecności innych osób, co w zestawieniu z zebranym materiałem dowodowym i zeznaniami świadków nie budzi wątpliwości sądu.

Czyn oskarżonego był zawiniony. Z racji wieku w pełni podlega on rygorom odpowiedzialności karnej, a w toku postępowania nie stwierdzono, aby w czasie popełnienia czynu ograniczona lub zniesiona była zdolność oskarżonego do rozpoznania znaczenia swego czynu i pokierowania swym postępowaniem. Oskarżony, chociaż ulegał emocjom, czemu sprzyjał wypity alkohol, miał świadomość bezprawności swojego zachowania, bowiem naruszone przez niego normy są powszechnie znane.

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

3. 3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4.  KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

M. B. (1)

1.

1.

Wymierzając karę 12 lat pozbawienia wolności sąd miał na uwadze bardzo wysoki stopień społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu czynu, który stanowi zbrodnię. Dobro naruszone przez oskarżonego, w postaci życia ludzkiego, jest dobrem fundamentalnym o najwyższej wartości. Popełniony przez oskarżonego czyn skutkował śmiercią człowieka, a sposób jego popełnienia wskazuje na istnienie po stronie oskarżonego bezpośredniego zamiaru pozbawienia życia.

Adekwatnie należy ocenić stopień winy oskarżonego, wobec którego nie zaszły żadne przesłanki ją wyłączające. Stronę podmiotową popełnionego przestępstwa stanowi zamiar bezpośredni, który cechuje się nasilonym stopniem społecznej szkodliwości i świadczy o szczególnej świadomości oskarżonego, który mając wiedzę, że postępuje w sprzeczności z obowiązującymi normami, podejmuje decyzję, aby je naruszyć. Oskarżony zadał ojcu kilkanaście uderzeń pięściami w głowę oraz uderzał jego głową o inne twarde powierzchnie, a ponadto dusił rękoma za szyję i dociskał kolanem w okolicę żeber po stronie prawej, powodując u niego obrażenia ciała w postaci złamania rogu większego kości gnykowej po stronie lewej, złamania żeber II, III i IV po stronie prawej w linii śródobojczykowej, bardzo licznych krwiaków podskórnych i śródmięśniowych oraz podczepcowych twarzo i mózgoczaski, zlewających się ze sobą ognisk stłuczenia mózgu, czego następstwem była ostra niewydolność wielonarządowa. Takie działania nie mogą być wynikiem przypadku, a stanowią o ukierunkowanej motywacji i premedytacji sprawcy.

Sąd wymierzając karę w granicach minimalnego zagrożenia ustawowego, miał na uwadze fakt, że czyn z art. 148 § 1 k.k. należy do czynów o najwyższym stopniu społecznej szkodliwości. Pozbawienie życia człowieka zawsze wywołuje daleko idące negatywne skutki społeczne oraz narusza fundamentalne zasady życia społecznego. Jednocześnie jednak, przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz stopnia winy oskarżonego, sąd nie mógł pominąć szczególnych okoliczności związanych z sytuacją osobistą oraz przebiegiem dotychczasowego życia oskarżonego. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym w szczególności opinii biegłych, wywiadu środowiskowego, zeznań świadków, wynika jednoznacznie, że oskarżony wychowywał się w środowisku głęboko dysfunkcyjnym, naznaczonym przemocą fizyczną i psychiczną ze strony ojca, nadużywaniem alkoholu oraz permanentnymi konfliktami domowymi. Wieloletnie doświadczanie przemocy w okresie dzieciństwa w istotny sposób wpłynęło na rozwój osobowości oskarżonego, jego mechanizmy radzenia sobie z emocjami oraz zdolność do kontrolowania reakcji w sytuacjach konfliktowych, co potwierdzili biegli z zakresu psychologii i psychiatrii. Okoliczności te, choć nie usprawiedliwiają popełnionego czynu, stanowią w ocenie sądu okoliczności łagodzące.

W zakresie prewencji indywidualnej sąd uznał, że orzeczona kara jest wystarczająco dolegliwa, aby uświadomić oskarżonemu naganność jego czynu oraz zapobiec ponownemu naruszeniu przez niego porządku prawnego. Długotrwała izolacja penitencjarna stwarza realną możliwość poddania skazanego oddziaływaniom resocjalizacyjnym. Jednocześnie kara ta spełnia cele w zakresie prewencji ogólnej, gdyż stanowi wyraźny sygnał dla społeczeństwa, że przestępstwa przeciwko życiu spotykają się z surową reakcją państwa.

Wymierzona kara, mimo że oscyluje przy dolnej granicy ustawowego zagrożenia, nie może być postrzegana jako łagodna, lecz jako adekwatna do wagi czynu przy uwzględnieniu szczególnych okoliczności osobistych sprawcy.

5.  INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

M. B. (1)

2.

1.

Sąd, na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności zaliczył okres jego zatrzymania i tymczasowego aresztowania od 12 kwietnia 2025r.

6. INNE ZAGADNIENIA

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOSZTY PROCESU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

3.

Sąd zgodnie z treścią art. 627 k.p.k. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego D. B. kwotę 1107 złotych wraz z kwotą podatku VAT za postępowanie przygotowawcze i 1476 złotych wraz z kwotą podatku VAT za postępowanie sądowe, tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

4.

Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. oskarżony został zwolniony od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Oskarżony jest osobą pozbawioną wolności, która nie uzyskuje żadnego dochodu. Uiszczenie kosztów sądowych byłoby dla oskarżonego nadmiernie uciążliwe ze względu na jego sytuację majątkową.

8.  PODPIS