Postanowienie SN z 23 kwietnia 2013, sygn. III KK 278/12
Data orzeczenia
23 kwietnia 2013
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział III
Przewodniczący
Prezes SN Lech Paprzycki
Tagi
Podstawa prawna
Pokaż pozostałe podstawy prawne (10)
POSTANOWIENIE
Dnia 23 kwietnia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Lech Paprzycki
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 23 kwietnia 2013 r.,
sprawy L. B. M.
skazanego z art. 156 § 1 pkt 2 i inne k.k.
z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 28 marca 2012 r.,
zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w L.
z dnia 25 czerwca 2009 r.,
p o s t a n o w i ł
1. oddala kasację obrońcy L. B. M. jako oczywiście
bezzasadną;
2. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. Z. W. Kancelaria
Adwokacka 738,00 zł (siedemset trzydzieści osiem złotych), w
tym 23 % podatku VAT, za sporządzenie i wniesienie kasacji;
3. zwalnia skazanego L.B. M. od kosztów sądowych
postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny, wyrokiem z dnia 28 marca 2012 r., zmienił wyrok Sądu
Okręgowego w L. z dnia 25 czerwca 2009 r., wydany w sprawie IV K …)09, w ten
sposób, że L. B. M. uznał za winnego przestępstwa zakwalifikowanego z art. 13 § 1
kk w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 kk w zb. z art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk oraz
art. 64 § 1 kk i za to na podstawie art. 14 § 1 kk w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 kk w zw.
z art. 11 § 3 kk wymierzył mu karę 6 lat pozbawienia wolności, utrzymując w mocy
zaskarżony apelacją wyrok w pozostałej części.
2
Od powyższego wyroku Sądu Apelacyjnego, kasację na korzyść skazanego
L.B. M. wniósł jego obrońca i zarzucając: „1) rażące naruszenie prawa
procesowego mające istotny wpływ na treść orzeczenia, a to art. 455 kpk w zw. z
art. 6 kpk przez poprawienie błędnej kwalifikacji prawnej czynu przypisanego L. B.
M. w wyniku dokonania odmiennych ustaleń faktycznych, a tym samym
uniemożliwienie skorzystania przez obronę z prawa do wniesienia zwyczajnego
środka odwoławczego opartego na zarzucie błędu w ustaleniach faktycznych o
istotnym wpływie na treść orzeczenia, ze względu na przyjętą w polskim systemie
prawa konstrukcję podstaw kasacyjnych, co w konsekwencji spowodowało
naruszenie prawa do obrony; 2) rażące naruszenie prawa procesowego mające
istotny wpływ na treść orzeczenia, a to art. 458 kpk w zw. z arat. 424 kpk, przez
ogólnikowe, szablonowe i nie zawierające w zasadzie własnych spostrzeżeń
uzasadnienie wyroku, brak należytego wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku oraz
okoliczności, które Sąd miał w powyższym zakresie na względzie, jak również brak
wyjaśnienia dlaczego te same przecież okoliczności wykluczają zamiar bezpośredni
zabójstwa a dowodzą istnienia zamiaru bezpośredniego spowodowania ciężkiego
uszczerbku na zdrowiu, co w konsekwencji doprowadziło do błędnej i nie
znajdującej potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym, konstatacji
jakoby L. B. M. dopuścił się usiłowania występku spowodowania ciężkiego
uszczerbku na zdrowiu”, wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i
przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu.
Prokurator Prokuratury Apelacyjnej, w odpowiedzi na kasację, wniósł o jej
oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja obrońcy skazanego L. B. M. jest oczywiście bezzasadna, w
rozumieniu art. 535 § 3 kpk, i jako taka została oddalona, natomiast skazany L.B.
M. został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego
na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 518 kpk. Sporządzenie i wniesienie w tej
sprawie kasacji przez obrońcę z urzędu uzasadniało zasądzenie na jego rzecz od
Skarbu Państwa należnego wynagrodzenia.
Oczywista bezzasadność pierwszego zarzutu kasacji obrońcy, naruszenia
przepisu art. 455 kpk w zw. z art. 6 kpk, wynika już tego, że Sąd odwoławczy, w tej
sprawie, nie korzystał z instytucji określonej w art. 455 kpk, a więc nie mógł go
naruszyć, gdy autor kasacji nie formułuje zarzutu niezastosowania tego przepisu
3
przez Sąd Apelacyjny w wydanym wyroku. Jeżeli jednak zarzut pierwszy odczytać,
w uwzględnieniu treści uzasadnienia tej kasacji, na podstawie art. 118 § 1 kpk, jako
zarzut naruszenia art. 437 § 2 kpk poprzez przekroczenie granic dopuszczalności
wydania przez sąd odwoławczy wyroku reformatoryjnego, to okaże się on również
oczywiście bezzasadny. Z uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w sposób
jednoznaczny wynika, że zebrane w sprawie dowody, co zostało przekonująco
wykazane (s. 3-6 uzasadnienia), pozwalały na zmianę wyroku Sądu pierwszej
instancji. Taką możliwość zmiany, choć w innym zakresie, widział także obrońca
skazanego, który w apelacji wnosił, alternatywnie, o ustalenie zamiaru sprawcy na
podstawie dowodów przeprowadzonych przez Sąd pierwszej instancji i
zakwalifikowanie zachowania oskarżonego z art. 157 § 2 kk. Właśnie odwołując się
do tych dowodów, Sąd Apelacyjny przedstawił pełną i przekonującą argumentację
na rzecz ustalenia zamiaru oskarżonego L.B. M. – spowodowania ciężkiego
uszczerbku na zdrowiu pokrzywdzonej. Z tego powodu należało uznać za
oczywiście bezzasadny drugi zarzut kasacji, naruszenia art. 424 kpk w zw. z art.
458 kpk, ale przede wszystkim w zw. z art. 457 § 3 kpk. Sąd odwoławczy, na
stronach 3 do 5 uzasadnienia swego orzeczenia, przeanalizował wszystkie istotne
okoliczności, wynikające z dowodów przeprowadzonych przez Sąd pierwszej
instancji, co pozwoliło ustalić rzeczywisty zamiar sprawcy i zakwalifikować
przypisany mu czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 kk, a nie z art. 157 § 2
kk, jak o to wnosił obrońca.
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.