sygn. II Ka 377/25 11 lutego 2026 Sąd Okręgowy w Koninie

Uzasadnienie z 11 lutego 2026, sygn. II Ka 377/25

Data orzeczenia 11 lutego 2026
Sąd Sąd Okręgowy w Koninie
Wydział II Wydział Karny
Tagi
#Sąd Okręgowy w Koninie #II Wydział Karny #uzasadnienie

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II Ka 377/25

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Turku z dnia 14 października 2025 r., sygn. akt II K 478/23

0.11.2. Podmiot wnoszący apelację

☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☐ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

0.11.3. Granice zaskarżenia

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść

☒ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐co do winy

☒co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

art. 438 pkt 3 k.p.k. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☒uchylenie

☐zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

0.12.1. Ustalenie faktów

0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

0.12.2. Ocena dowodów

0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

Prokurator zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 413 § 2 pkt 2 k.p.k., polegające na orzeczeniu wobec oskarżonego kary grzywny w sposób uniemożliwiający wykonanie wyroku, przez zawarcie w orzeczeniu sprzecznych treści i odmienne określenie w zapisie cyfrowym i słownym wymiaru kary grzywny w postaci ilości stawek dziennych i wysokości jednej stawki, co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia wyroku określoną w art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k.

☒ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Apelacja prokuratora okazała się zasadna, w związku z czym doprowadziła do uchylenia zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze i przekazania sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Turku do ponownego rozpoznania.

Kontrola instancyjna wydanego orzeczenia doprowadziła Sąd odwoławczy do wniosku, że w niniejszej sprawie wystąpiła bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k., tj. sprzeczność w treści orzeczenia, uniemożliwiająca jego wykonanie. Sąd Rejonowy w części orzeczenia o karze wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wymiarze 200 (sto) stawek dziennych po 20 (dziesięć) zł jedna stawka. Sąd I instancji zatem dokonał nieprawidłowego zredagowania zaskarżonego orzeczenia, a to poprzez rozbieżne określenie w części dyspozytywnej wyroku wysokości kary grzywny w zapisie cyfrowym oraz słownym. Taki stan prowadzi do powstania wewnętrznej sprzeczności wyroku, która to stoi na przeszkodzie jego wykonaniu, który to błąd implikował stwierdzenie zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k. Nie ulega wątpliwości, że rozbieżność w cyfrowym i słownym zapisie kary grzywny nie tylko narusza wynikający z art. 413 § 2 pkt 2 k.p.k. obowiązek redagowania orzeczenia w sposób jednoznaczny i zrozumiały, ale przede wszystkim odzwierciedla wewnętrzną sprzeczność wyroku uniemożliwiającą jego wykonanie (por. np. wyrok SN z dnia 23 maja 2017 r., sygn. akt III KK 186/17).

Zwrócić należy uwagę, że rzeczywiście zaskarżone orzeczenie jest wewnętrznie sprzeczne, jednakże wadliwością dotknięty jest nie cały wyrok, a jedynie część dotycząca orzeczenia o karze. Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 14 maja 2025 r. sygn. akt III KS 19/25, bezwzględna przyczyna odwoławcza określona w art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k. może dotyczyć każdego pojedynczego rozstrzygnięcia zawartego w wyroku. Uchylenie orzeczenia z powodu tego uchybienia powinno nastąpić zatem tylko w tej części przedmiotowej, której to uchybienie dotyczy (zob. D. Świecki, Kodeks postępowania karnego, Tom II. Komentarz aktualizowany, Warszawa 2025, teza 12 do art. 439). W rezultacie bezwzględna przyczyna odwoławcza w sprawie zaistniała jedynie w części dotyczącej orzeczenia o karze.

Uchybienie to, jako godzące w materialną treść wyroku, nie może zostać sprostowane w trybie art. 105 k.p.k. Z tego względu konieczne jest uchylenie wyroku w zaskarżonej części, to jest w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

W tym stanie rzeczy, stosownie do treści art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k. Sąd odwoławczy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i sprawę w tym zakresie przekazał Sądowi Rejonowemu w Turku do ponownego rozpoznania.

Wniosek

Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Turku do ponownego rozpoznania.

☐ zasadny

☒ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Powyższy wniosek okazał się częściowo zasadny, bowiem zgodnie z przywołanym orzecznictwem, skoro bezwzględna przyczyna odwoławcza określona w art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k. dotyczy tylko orzeczenia o karze, to uchylenie orzeczenia z powodu tego uchybienia powinno nastąpić zatem tylko w tej części przedmiotowej, której to uchybienie dotyczy.

Sąd odwoławczy uznał, że wobec wewnętrznej sprzeczności wyroku uniemożliwiającej jego wykonanie, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k., należało uchylić zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i sprawę w tym zakresie przekazać Sądowi Rejonowemu w Turku do ponownego rozpoznania.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

Przedmiot utrzymania w mocy

0.1Ustalenia faktyczne, sprawstwo i wina oskarżonego, opis przypisanego czynu, jego kwalifikacja prawna.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Dokonane przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne w zakresie sprawstwa i winy oskarżonego nie budziły wątpliwości, nie zostały też zakwestionowane przez strony. Sąd odwoławczy nie znalazł żadnych powodów branych pod uwagę z urzędu, by zmieniać bądź uchylać zaskarżony wyrok w tym zakresie.

0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

Wewnętrzna sprzeczność wyroku w zakresie orzeczenia o karze uniemożliwiająca jego wykonanie.

art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

Sąd odwoławczy uznał, że wobec wewnętrznej sprzeczności wyroku uniemożliwiającej jego wykonanie co do orzeczonej kary, należało na podstawie art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k. uchylić zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i sprawę w tym zakresie przekazać Sądowi Rejonowemu w Turku do ponownego rozpoznania.

2.1.

art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, Sąd I instancji wyda prawidłowe orzeczenie o karze wobec oskarżonego, tak aby możliwe było jego wykonanie.

0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

7.  PODPIS

Agata Wilczewska