Uzasadnienie z 12 lutego 2026, sygn. VI Ka 604/25

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VI Ka 604/25

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1  Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 11 lutego 2025 roku, sygn. IV K 369/24

1.2  Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☒ oskarżyciel prywatny

☐ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

0.11.3. Granice zaskarżenia

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść

☒ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐co do winy

☐co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

☐art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☒uchylenie

☐zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

0.12.1. Ustalenie faktów

0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Wskazać oskarżonego.

Wskazać fakt.

Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

Ł. M.

Możliwość identyfikacji oskarżyciela prywatnego

Wydruk z portalu (...) k.162

0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Wskazać oskarżonego.

Wskazać fakt.

Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

0.12.2. Ocena dowodów

0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Wskazać fakt

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu.

Możliwość identyfikacji oskarżyciela prywatnego

Wydruk z portalu (...) k.162

Identyfikacja oskarżyciela prywatnego przez osoby znajome i odwiedzające profil oskarżyciela prywatnego na platformie I. jest możliwa poprzez połączenie tych danych (wizerunku) z danymi znajdującymi się na stronie Z.

0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Wskazać fakt

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu.

.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

Naruszenie przepisu prawa procesowego tj. art. 7 k.p.k., art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k.. poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za postawę orzeczenia, które miały wpływ na treść orzeczenia. Naruszenie przepisu art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k. poprzez oddalenie wniosku dowodowego i zaniechanie przeprowadzenia dowodu z zeznań świadka funkcjonariusza policji mł. asp. P. K.,

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

Przeprowadzona przez Sąd Okręgowy kontrola instancyjna zaskarżonego orzeczenia pozwala na stwierdzenie, że Sąd Rejonowy nie dopuścił się naruszenia wskazanych przez skarżącego przepisów postępowania.

W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną przepisu art. 7 k.p.k., jeśli jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego, jest zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a nadto zostało wyczerpująco i logicznie uargumentowane w uzasadnieniu wyroku (por. np.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2006 r., II KK 12/06, LEX nr 193084; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 stycznia 2004 r., sygn. WK 26/03, OSNwSK 2004, nr 1, poz. 53). W ocenie Sądu Okręgowego warunek ten został w przedmiotowej sprawie spełniony. To, że apelujący nie akceptuje oceny zebranego materiału dowodowego i poczynionych w wyniku tej oceny ustaleń faktycznych, a w środku odwoławczym prezentuje własne oceny i krytykę ocen dokonanych przez Sąd I instancji, nie upoważnia do automatycznego uznania, że zaskarżone orzeczenie jest wadliwe.

Znamieniem przestępstwa określonego w art. 212 § 1 k.k. jest zachowanie sprawcy polegające na pomawianiu, tj. przypisywaniu pomawianemu czegoś, co jest oceniane negatywnie i co w konsekwencji może doprowadzić do jego poniżenia w opinii publicznej lub może narazić go na utratę zaufania potrzebnego do danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności. Jednak o zniesławiającym charakterze wiadomości przekazywanych przez sprawcę nie decyduje subiektywne poczucie pokrzywdzonego, lecz wyłącznie ocena obiektywna, tj. stwierdzenie, czy w odczuciu społecznym jest to zniesławienie. Nie wyczerpuje znamion zniesławienia zachowanie polegające na wyrażaniu opinii w ramach wykonywania uprawnień i obowiązków, z wyjątkiem sytuacji, gdy są one świadomie nieprawdziwe, a formułujący je działa w zamiarze ugodzenia w dobre imię lub poderwania zaufania do osoby opiniowanej. Uchwała SN z 3.04.2023 r., I ZPI 44/22, LEX nr 3580168.

W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że w ocenie Sądu Okręgowego, Sąd Rejonowy zasadnie dał wiarę zeznaniom oskarżyciela prywatnego B. Z. (1) co do opisanej okoliczności, w jakich dowiedział się o czynie będącym przedmiotem niniejszego postepowania. Powyższe zaznania są spójne, logiczne i korespondują z materiałem dowodowym przedłożonym do akt sprawy. Natomiast Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu Rejonowego, że podczas składanych depozycji opisał subiektywne odczucia wynikające z oceny zachowania oskarżonej.

Co do wyjaśnień oskarżonej również Sąd Rejonowy zasadnie je uznał w pełni za wiarygodne. Ł. M. nie przyznała się do zarzucanego jej czynu i wyjaśniła, że pomimo zamieszczenia za pośrednictwem środków masowego komunikowania tj. w aplikacji Z. (...) odpowiedzi na opinie B. Z. (1), nie miała zamiaru zniesławienia, czy też obrażenia mężczyzny. Zamieszczające odpowiedź na komentarz, w której odnosi się do tego, że B. Z. (1) jest osobą poszukiwaną, przekonana była, że jest to fakt, gdyż taką informację uzyskała od funkcjonariusza policji, który z nią się kontaktował i przekazał taką informacje.

Sąd Okręgowy nie podziela ustaleń Sądu Rejonowego, że dla opinii publicznej nie było możliwe ustalenie, kogo dokładnie dotyczyła ta wypowiedź oskarżonej . Tym bardziej, iż w dobie dzisiejszych rozwiniętych technologii internetowych i portali społecznościowych oraz wzajemnych powiązań i odesłań nie jest to problemem . Niemniej takie uchybianie nie miało żadnego wpływu na treść wyroku , który jest słuszny wobec pozostałych ustaleń Sądu Rejonowego, opartych na właściwej ocenie dowodów.

Odnosząc się do znamion czynu zarzucanego przez oskarżyciela prywatnego, należy wskazać, że w zachowaniu oskarżonej oraz treści zamieszczonego wpisu nie można dopatrzyć się wyczerpania znamion czynu zabronionego z art. 212 kk. Mimo, że treść ta mogła być w odczuciu B. Z. (1) godząca w jego osobę , należy podkreślić, iż stanowiła ona odpowiedź na wcześniej dodany komentarz oraz odnosiła się co faktów zgodnych z prawdą. Działanie oskarżonej było podyktowane chęcią obrony dobrego wizerunku prowadzonego przez nią hostelu. Była uprawniona do odpowiedzi i podważenia wiarygodności opinii klienta , która jak wynika z akt oparta była na emocjonalnym stosunku , wynikłym z jego zdaniem niewłaściwej obsłudze i zapowiedzi wszczęcia kampanii internetowej przeciwko podmiotowi prowadzącemu hostel. W związku tym odniosła się do zamieszczonego komentarza, który mógł wpływać na obniżenie jego pozycji wśród najlepiej ocenianych obiektów noclegowych oraz zniechęcać potencjalnych klientów do korzystania z oferowanych usług. Należy również wskazać, że policja – wydział kryminalny kontaktowała się z oskarżoną w sprawie oskarżyciela prywatnego, gdyż w tym czasie był on osobą poszukiwaną, co potwierdza, że przekazana informacja odnosiła się do rzeczywistej sytuacji. Oskarżona podała jedynie fakty wskazujące na to, iż B. Z. (1) był osobą poszukiwaną. Nie można jednak przyjąć, że tym samym pomówiła go o działania przestępcze. Przypisane właściwości mające być pomawiającymi musza być skonkretyzowane a nie zależne od interpretacji. Taka interpretacja, jakoby Ł. M. oskarżyła go o działalność przestępczą i działała z zamiarem zaszkodzenia mu w prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie marketingu internetowego, jest zbyt daleko idąca. Skarżący prezentuje tezy oparte na niedopuszczalnym domniemaniu, że treść wpisu stanowi jednoznaczne przypisanie działalności kryminalnej oskarżycielowi prywatnemu, podczas gdy podano w odpowiedzi na jego opinię informację z akcentem na niedogodności związane z poszukiwaniem przez policję kryminalną nie zaś wskazujące na sam fakt poszukiwań. Skarżący wskazuje na jednoznaczną i jedyną konotację informacji z wpisu z działalnością przestępczą, podczas gdy takie ustalenie nie wynika z żadnych danych. Oskarżona przedstawiła wiadomy jej fakt z treści korespondencji mailowej policji , bez ubarwień , które mogłyby dopiero powodować jednoznaczną ocenę właściwości i postępowania oskarżyciela. Postepowania karne rządzi się regułami, w których domniemanie nie może być podstawą ustaleń faktycznych a tym bardziej w przedmiocie realizacji znamion czynu zabronionego. Wreszcie z akt sprawy nie wynika, aby oskarżony utracił zaufanie wśród znajomych i klientów, a nawet gdyby zaistniało takie zagrożenie nie może jednoznacznie dopatrywać się przyczyny tego stanu rzeczy w zachowaniu oskarżonej. Patrząc na całokształt sprawy, brak jest podstaw do przyjęcia, że działanie oskarżonej wyczerpało znamiona zniesławienia. Podkreślić należy , że skarżący akcentuje zachowanie oskarżonej jako intencjonalne , oparte na negatywnych zamiarach ale bagatelizuje okoliczność zdarzenia , zniszczenie przez oskarżyciela zamków w drzwiach wynajętego pokoju, wcześniejszą korespondencję, zawierającą wulgaryzmy ze strony oskarżyciela, które musza wpłynąć na ocenę zachowania oskarżonej zmierzającego do przedstawienia na stronie internetowej, pod wpisem oskarżyciela jej wiedzy i stanowiska .

To, czy dane stwierdzenia noszą cechy zniesławienia, każdorazowo uzależnione jest od ich swobodnej oceny, uwzględniającej kontekst sytuacyjny, w jakim zostały użyte. Ocena ta należy natomiast do sądów orzekających w konkretnej sprawie. Kiedy zatem zaistnieje spór o to, czy owe ustalone stwierdzenia wykazują cechy zniesławienia, winien on być rozstrzygnięty w zgodzie z regułami z art. 7 k.p.k., a więc w granicach swobodnego sędziowskiego uznania . Postanowienie SN z 5.06.2024 r., I KK 337/23, LEX nr 3721383.

W odniesieniu do zarzutów naruszenia z art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k. poprzez oddalenie wniosku dowodowego i zaniechanie przeprowadzenia dowodu z zeznań świadka funkcjonariusza policji mł. asp. P. K., wskazać należy, że słusznie Sąd Rejonowy uznał, że nie zachodzą okoliczności, warunkujące zasadność uwzględnienia wniosku dowodowego oskarżyciela prywatnego, czy podjęcie w tym zakresie czynności przez sąd z urzędu. Zeznania świadka nie miałby znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, zważywszy na treść zarzutów oraz opisanych sposób zachowania oskarżonej oparty na treści wpisu internetowego. Dowód ten jedynie by wydłużył prowadzenie postepowania i nie stanowiłby istotnego waloru dowodowego w prowadzonej sprawie. Jak wynika z materiału dowodowego i co przyznaje skarżący oskarżona nie prowadziła bezpośredniej rozmowy z funkcjonariuszem a a więc w tych warunkach jego przesłuchiwanie na okoliczność dostępnej w aktach korespondencji elektronicznej było bezcelowe.

Przepis art. 170 § 1 pkt 2 reguluje dwie odrębne podstawy oddalenia wniosku dowodowego. Pierwszą z nich jest stwierdzenie, że okoliczność nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia. W piśmiennictwie podkreśla się wyjątkowość tej podstawy ze względu na fakt, że trzeba uwzględnić okoliczności nie tylko mające znaczenie dla określenia kwestii sprawstwa czy winy danego oskarżonego, lecz także w znacznie szerszym zakresie, a więc również okoliczności mające znaczenie dla wymiaru kary czy środków karnych (M. Błoński, Wniosek..., s. 79–80). W szczególności należy podkreślić, że orzecznictwo Sądu Najwyższego pozwala na pozytywne ustalenie zaistnienia tej przesłanki jedynie w sytuacji stwierdzenia, iż okoliczność nie ma i nie może mieć żadnego wpływu na treść rozstrzygnięcia (wyroki SN: z 27.07.1977 r., V KR 84/77, OSNKW 1978/1, poz. 11; z 18.04.2007 r., III KK 298/06, OSNKW 2007/7–8, poz. 57). Szczególnie ostatni z wymienionych wyroków ma zasadnicze znaczenie, zgodnie bowiem ze słusznym poglądem każdy dowód co do istoty sprawy nosi atrybut dowodu mającego znaczenie dla jej rozstrzygnięcia. Niewątpliwie w przypadku tej przesłanki niezbędne jest dokonanie wartościowania dowodu jeszcze przed jego przeprowadzeniem (Hofmański, Sadzik, Zgryzek, Kodeks, t. 1, 2011, s. 902–903). M. Kurowski [w:] Kodeks postępowania karnego. Tom I. Komentarz aktualizowany, red. D. Świecki, LEX/el. 2025, art. 170.

Konkludując powyższe rozważania, biorąc pod uwagę treści i kontekst wypowiedzi, które zostały rozpowszechnione w na portalu przez oskarżoną, Sąd Okręgowy uznał, że zachowanie oskarżonej nie nosiło znamion zarzucanego jej przestępstwa.

W ocenie Sądu Okręgowego, sąd I instancji trafnie ocenił zgromadzony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy i w następstwie tego wyprowadził zasadniczo właściwe wnioski.

Wniosek

uchylenia wyroku sądu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.

Wobec uznania przez Sąd odwoławczy zarzutów apelacji za niezasadne z przedstawionych wyżej powodów, koniecznym stało się stwierdzenie, iż skorelowane z nim wnioski także nie zasługują na uwzględnienie.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia
i podniesionych zarzutów (art. 439 k.p.k., art. 440 k.p.k.).

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności.

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.3  1

Przedmiot utrzymania w mocy

0.1Wyrok utrzymany w mocy w całości

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy.

Zarzuty zawarte w apelacji z przyczyn wskazanych w sekcji 3.1 nie mogły wpłynąć na zmianę rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego w powyższym zakresie. Brak okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu określonych w art. 439 k.p.k. oraz art. 440 k.p.k.

0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.3.1  1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany.

0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia.

4.

Konieczność warunkowego umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania.

5.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

0.15.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku

Lp.

Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

Przytoczyć okoliczności.

6.  Koszty Procesu

Wskazać oskarżonego.

Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

Przytoczyć okoliczności.

Ł. M.

II

Sąd Okręgowy zasądził od oskarżyciela prywatnego B. Z. (2) na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60 (sześćdziesiąt)złotych tytułem opłaty za postępowanie odwoławcze. Zgodnie bowiem art. 632 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 i 3 kpk w zw art. 13 § 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych w sprawach z oskarżenia prywatnego, w razie nieuwzględnienia środka odwoławczego od wyroku uniewinniającego, wniesionego wyłącznie przez oskarżyciela prywatnego, koszty procesu za postępowanie odwoławcze ponosi na ogólnych zasadach ten, kto wniósł środek odwoławczy.

7.  PODPIS

0.11.3 Granice zaskarżenia

Wpisać kolejny numer załącznika 1

Podmiot wnoszący apelację

Pełnomocnik oskarżyciela prywatnego

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 11 lutego 2025 roku, sygn. IV K 369/24

0.11.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść

☒ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐co do winy

☐co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2 Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

☐art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☒Uchylenie

☐zmiana