Postanowienie SN z 22 maja 2013, sygn. IV KZ 24/13
Data orzeczenia
22 maja 2013
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Jerzy Grubba
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 22 maja 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba
w sprawie A. W.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 22 maja 2013r.,
zażalenia wnioskodawcy na zarządzenie Przewodniczący II Wydziału Karnego
Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 4 marca 2013r. o odmowie przyjęcia wniosku o
wznowienie postępowania
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zażalenie wnioskodawcy nie mogło zostać uwzględnione.
W dniu 23 października 2012r. wnioskodawca złożył samodzielnie
sporządzony wniosek o wznowienie postępowania. Zarządzeniem z dnia 4 stycznia
2013r. Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego wezwał A. W. do
uzupełnienia braków formalnych tego wniosku poprzez sporządzenie i podpisanie
go przez adwokata. Wnioskodawca w zakreślonym terminie braków tych nie
uzupełnił. Zarządzeniem z dnia 4 marca 2013r. Przewodniczący Wydziału odmówił
przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania. W zażaleniu na to zarządzenie
wnioskodawca wskazał, że wnosi o przyjęcie swojego wniosku w takiej formie, jak
go sporządził, gdyż nie stać go na opłacenie adwokata.
W niniejszej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia zażalenia
wnioskodawcy. Zgodnie z dyspozycją art. 545§2 k.p.k. wniosek o wznowienie
2
postępowania powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata. Stwierdzić
zatem należy, że Sąd Apelacyjny wydając zaskarżone zarządzenie postąpił w
zgodzie z normującymi omawianą kwestię przepisami procesowymi.
Powyższe powoduje, że tak sformułowane zażalenie nie zasługiwało na
uwzględnienie.
Jednocześnie zauważyć należy, że odmowa przyjęcia wniosku nie wywołuje
dla wnioskodawcy żadnych dalej idących negatywnych skutków, gdyż w każdym
czasie będzie mógł złożyć nowy wniosek o wznowienie postępowania, o ile tylko
będzie on wolny od wad formalnych. Wskazać też wypada, że pomoc
pełnomocnika, w postępowaniu karnym, nie zawsze wiąże się z poniesieniem
stosownych kosztów, można wszak, po spełnieniu odpowiednich warunków
wskazanych w ustawie, ubiegać się o ustanowienie takiego pełnomocnika z
urzędu.
Kierując się przedstawionymi względami, Sad Najwyższy orzekł, jak na
wstępie.