Wyrok z 19 lutego 2026, sygn. I Cgg 60/24
Sygn. akt I Cgg 60/24
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 lutego 2026 roku
Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny
w składzie:
|
Przewodniczący: |
Sędzia Sądu Okręgowego Katarzyna Banko |
po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2026 roku w Gliwicach
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa E. L. (1), D. L. (1)
przeciwko (...) Spółce Akcyjnej w G.
o naprawienie szkody
1. zasądza od pozwanej (...) Spółki Akcyjnej w G. na rzecz powodów D. L. (1) i E. L. (1) łącznie kwotę 270.953,00 (dwieście siedemdziesiąt tysięcy dziewięćset pięćdziesiąt trzy) złote tytułem odszkodowania za szkodę spowodowaną ruchem zakładu górniczego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi:
a) od kwoty 65.000,00 (sześćdziesiąt pięć tysięcy) złotych od dnia 11 sierpnia 2025r.,
b) od kwoty 205.953,00 (dwieście pięć tysięcy dziewięćset pięćdziesiąt trzy) złote od dnia 8 rudnia 2025r.;
2. zasądza od pozwanej na rzecz powodów łącznie kwotę 52.715,00 (pięćdziesiąt dwa tysiące siedemset piętnaście) złotych za utratę wartości nieruchomości wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 11 sierpnia 2025r.;
3. oddala powództwo w pozostałym zakresie;
4. zasądza od pozwanej na rzecz powodów łącznie kwotę 5.400,00 (pięć tysięcy czterysta) złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;
5. nakazuje pobrać od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Gliwicach kwotę 18.739,73 (osiemnaście tysięcy siedemset trzydzieści dziewięć 73/100) złotych tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.
SSO Katarzyna Banko
Sygn. akt I Cgg 60/24
UZASADNIENIE
Powodowie D. L. (1) i E. L. (1) domagali się zasądzenia od pozwanej (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w G. solidarnie na ich rzecz kwoty 150.000,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu aż do dnia zapłaty, w tym kwoty 65.000,00 zł tytułem wypłaty kosztów usunięcia szkód powstałych na nieruchomości zabudowanej, położonej w A. przy (...), dla której Sąd Rejonowy w Rudzie P. prowadzi księgę wieczystą o nr (...) oraz kwoty 85.000,00 zł tytułem utraty wartości ww. nieruchomości.
Nadto wnieśli o zasądzenie od pozwanej na ich rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.
W uzasadnieniu powyższego stanowiska podano, że na nieruchomości będącej własnością powodów ujawniły się szkody pochodzenia górniczego. Próba ugodowego załatwienia sprawy nie odniosła skutku.
Pozwana (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w G. wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Pozwana przyznała, że nieruchomość powodów znajduje się w zasięgu wpływów eksploatacji górniczej. W związku z powyższym pozwana nie kwestionuje okoliczności, że w składnikach budowlanych powodów mogą znajdować się szkody pochodzenia górniczego. Tym samym nie ma konieczności dopuszczenia dowodu z opinii biegłego z zakresu geologii i górnictwa. Wskazała, że strony są w trakcie negocjacji ugodowych dotyczących określenia sposobu naprawy budynku. Z ostrożności procesowej podała, że powodowie w żaden sposób nie uzasadnili i uwodnili kwoty dochodzonego roszczenia. Nie ma żadnego dokumentu potwierdzającego, iż wysokość roszczenia wskazana przez powodów jest zasadna. W przypadku braku zgodny na zawarcie ugody wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego ds. budowlanych ze znajomością szkód górniczych celem wykazania okoliczności wskazanych w petitum odpowiedzi na pozew. Odnosząc się do treści pozwu wskazała, iż nie sposób się zgodzić z żądaniem dotyczącym dnia od którego należy liczyć odsetki ustawowe za opóźnienie (tj. powodowie żądają odsetek od dnia złożenia pozwu). W związku z tym, iż to Sąd prowadzący postępowanie ostatecznie będzie decydował o zasadności i następnie o wysokości dochodzonego przez strony odszkodowania odsetki mogą być naliczane dopiero od dnia wyrokowania.
W piśmie procesowym z dnia 4 grudnia 2025r. powodowie rozszerzyli żądanie pozwu domagając się zasądzenia od pozwanej kwoty 323.668,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia doręczenia opinii biegłej sądowej I. A. stronie pozwanej. Wskazali, że na kwotę dochodzoną pozwem składają się następujące kwoty cząstkowe:
- kwota 255.748,00 zł tytułem kosztów przywrócenia budynku mieszkalnego powodów do stanu poprzedniego,
- kwota 3.621,00 zł tytułem kosztów przywrócenia budynku garażowego powodów do stanu poprzedniego,
- kwota 11. 584,00 zł tytułem kosztów naprawy szkód pochodzenia górniczego w otoczeniu,
-kwota 52.715,00 zł tytułem utraty wartości nieruchomości położonej w A. przy ulicy (...).
Nadto wnieśli o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powodów na rzecz pozwanej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W stanowiskach końcowych strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska.
Sąd ustalił, co następuje:
Powodowie D. L. (1) i E. L. (1) są współwłaścicielami na zasadzie wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym, położonej w A. przy (...), dla której Sąd Rejonowy w Rudzie Śląskiej prowadzi (...) nr (...). dowód: wydruk z (...) nr (...) k. 10 - 14
Na nieruchomości będącej własnością powodów ujawniły się szkody spowodowane działalnością eksploatacyjną prowadzoną przez stronę pozwaną. Powodowie zgłosili fakt powstania szkód pozwanej wnioskiem z dnia 7 września 2022r., czego skutkiem było przeprowadzenie oględzin na nieruchomości, z których sporządzono protokół w dniu 14 lutego 2023r., w którym potwierdzono wystąpienie szkód związanych z działalnością eksploatacyjną strony pozwanej. dowód: wniosek o naprawienie szkody w obiektach budowlanych z dnia 7 września 2022r. k. 15, protokół z oględzin szkód z dnia 14 lutego 2023r. k. 16 - 17
W związku z przeprowadzonymi oględzinami na nieruchomości powodów, pismem z dnia 8 stycznia 2024r. pozwana przedstawiła swoje stanowisko w przedmiocie ugodowego zakończenia niniejszej sprawy poprzez wypłatę ustalonej kwoty odszkodowania za szkody powstałe na nieruchomości powodów. W odpowiedzi na powyższe, powodowie pismem z dnia 2 lutego 2024r. ustosunkowali się do powyższego pisma pozwanej, jednocześnie zwracając się do pozwanej o przedstawienie sposobu wyliczonego odszkodowania za utratę wartości budynku na skutek jego wychylenia wraz z przedstawieniem całkowitej wartości nieruchomości, jak również z wnioskiem o ponowne przeliczenie kosztorysu naprawy szkód powstałych na nieruchomości powodów, przy uwzględnieniu aktualnych stawek roboczogodziny, stawek kosztów zakupu materiałów i sprzętu itd. oraz o ponowne "wykonanie pomiarów wychylenia budynku, mając na uwadze fakt, iż od dnia przeprowadzenia oględzin na nieruchomości powodów do dnia wystosowania ww. pisma upłynął roczny okres czasu, w trakcie którego strona pozwana pozostawała bierna w przedmiocie polubownego zakończenia niniejszej sprawy. dowód: pismo pozwanej z dnia 8 stycznia 2024r., pismo powodów z dnia 2 lutego 2024r. k. 18 - 19
W ślad za powyższym pismem powodów, pozwana pismem z dnia 10 maja 2024r. poinformowała stronę powodową, iż po wykonaniu ponownych pomiarów wychylenia budynku oraz po ponownym przeliczeniu dokumentacji kosztorysowej dotyczącej remontu budynku, podtrzymuje dotychczasowe stanowisko w sprawie w przedmiocie wypłaty stosowanego odszkodowania . dowód: pismo pozwanej z dnia 10 maja 2024r. k. 20 - 21
Powodowie pismem z dnia 8 lipca 2024r. poinformowali pozwaną o ujawnieniu się dalszych szkód spowodowanych jej działalnością, załączając uzupełniający wniosek o naprawienie szkód górniczych na nieruchomości. A nadto, zwrócili się z prośbą o przesłanie koreferatu do dokumentacji techniczno-kosztorysowej na naprawę szkód już zgłoszonych oraz z tytułu utraty wartości budynku, która wskazywałaby na zaproponowaną przez pozwaną kwotę ugody. dowód: uzupełniający wniosek o naprawienie szkody w obiektach budowlanych z dnia 8 lipca 2024r. wraz z pismem przewodnim i potwierdzeniem nadania k. 22 - 24
Następnie, pozwana pismem z dnia 17 lipca 2024r. poinformowała powodów o terminie przeprowadzenia komisyjnych oględzin nieruchomości, nie przesyłając jednak dokumentacji, o którą wnioskowali powodowie. W odpowiedzi na powyższe, powodowie za pośrednictwem wiadomości mailowej zwrócili się do pozwanej z prośbą o zmianę wyznaczonego przez nią terminu przeprowadzenia przedmiotowych oględzin, jednocześnie wskazując alternatywne terminy. Pozwana nie ustosunkowała się do tej wiadomości, dlatego też pismem z dnia 6 września 2024r. powodowie po raz kolejny zwrócili się do pozwanej z prośbą o wyznaczenie terminu przeprowadzenia komisyjnych oględzin nieruchomości. dowód: pismo pozwanej z dnia 17 lipca 2024r. k. 25, wiadomość mailowa powodów z dnia 26 lipca 2024r. k. 26, pismo powodów z dnia 6 września 2024r. wraz z potwierdzeniem nadania k. 27 -28
W konsekwencji powyższego, dnia 2 października 2024r. miały miejsce komisyjne oględziny nieruchomości powodów, w trakcie których powodowie wskazali na pojawienie się nowych szkód związanych z działalnością eksploatacyjną pozwanej, zaś przedstawiciel strony pozwanej podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie w przedmiocie wypłaty odszkodowania, na którą to zaproponowaną kwotę powodowie kategorycznie nie wyrazili zgody. dowód: notatka służbowa z komisyjnych oględzin nieruchomości mających miejsce dnia 2 października 2024r. k. 29
Przedmiotem opinii biegłej sądowej I. A. jest nieruchomość gruntowa, zabudowana, położona w A., przy ulicy (...), składająca się z działki oznaczonej numerem ewidencji (...), obręb (...) O. (...) o powierzchni 185 m 2. Przedmiotowa nieruchomość została zabudowana budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym oraz budynkiem garażowym. Nieruchomość ma kształt regularny, zbliżony do prostokąta, umożliwiający jej racjonalne zagospodarowanie. Do działki zostało wykonane przyłącze energetyczne, wodociągowe, kanalizacyjne, gazowe oraz teletechniczne.
Budynek mieszkalny jest budynkiem o konstrukcji tradycyjnej murowanej, w zabudowie szeregowej (segment środkowy, lewy), piętrowym, niepodpiwniczonym, o powierzchni użytkowej 84,40 m ( 2). Budynek garażowy jest budynkiem systemowym, w zabudowie bliźniaczej o powierzchni użytkowej wynoszącej 17,18 m ( 2). Budynek mieszkalny oraz budynek garażowy zostały wybudowane na podstawie decyzji nr (...) Prezydenta Miasta A. z 8 czerwca 2017 roku zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę zespołu domów jednorodzinnych (budynki od (...) do (...)) w zabudowie szeregowej wraz z garażami systemowymi przynależnymi do poszczególnych budynków przy ulicy (...) w A. — F., działki nr (...), etap (...).
Dla przedmiotowej nieruchomości została założona księga (...) nr (...) prowadzona przez V Wydział Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej. W dziale II przedmiotowej księgi wieczystej, jako właściciele wpisani są D. L. (2) oraz E. L. (2) we wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej.
Budynek mieszkalny jest budynkiem o konstrukcji tradycyjnej murowanej, w zabudowie szeregowej (segment środkowy, lewy), piętrowym, niepodpiwniczonym, o powierzchni użytkowej 84,40 m ( 2 ). Budynek mieszkalny został wybudowany na podstawie decyzji nr (...) Prezydenta Miasta A. z 8 czerwca 2017 roku zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę zespołu domów jednorodzinnych (budynki od (...) do (...)) w zabudowie szeregowej wraz z garażami systemowymi przynależnymi do poszczególnych budynków przy ulicy (...) w A. — F., działki nr (...), etap (...). Budynek został oddany do użytkowania w 2021 roku. Zgodnie z zaświadczeniem nr (...) (znak (...).5120.336.2021) z 21 października 2021 roku wydanym przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w A. organ nie wniósł sprzeciwu w drodze decyzji co do użytkowania przedmiotowej inwestycji.
Budynek został zabezpieczony na wpływy eksploatacji górniczej III (trzeciej) kategorii. W budynku wykonane zostały następujące zabezpieczenia:
-posadowienie budynku bezpośrednio na płycie fundamentowej,
-warstwa podsypki piaskowej oraz chudego betonu pod płytą fundamentową,
-żelbetowe rdzenie od poziomu płyty fundamentowej do górnego wieńca,
-nadbeton stropu gr. 4 cm zbrojony siatką 08 0 oczkach 15/15 cm,
-dylatacja płyt fundamentowych oraz ścian pomiędzy segmentami.
Konstrukcja — tradycyjna, murowana, w technologii z pustaków ceramicznych, w układzie konstrukcyjnym ścianowym z wieńcami. Ściany posadowione na płycie fundamentowej. Stropy w obrysie budynków, układane na ścianach nośnych za pośrednictwem wieńcy gęstożebrowe, prefabrykowane, belkowo-pustakowe. Nadproża systemowe prefabrykowane. Płyta fundamentowa, wieńce, podciągi, rdzenie, schody monolityczne żelbetowe, wykonane na budowie. Dachy o konstrukcji drewnianej, dwuspadowe, symetryczne o kącie pochylenia połaci 30 0. Więźba dachowa drewniana o konstrukcji płatwiowo-krokwiowej, spięta podłużnie płatwiami pośrednimi i montażową płatwią kalenicową, podparta słupami drewnianymi.
Biegła sądowa I. A. w pozostałej części opinii szczegółowo opisała fundamenty, posadzkę przyziemia, ściany zewnętrzne ściany wewnętrzne nośne, ściany wewnętrzne działowe, stropy nad przyziemiem, schody wewnętrzne, trzony wentylacyjne, dach, oka i drzwi, instalacje.
Oceny stopnia zużycia technicznego poszczególnych elementów biegła dokonała na podstawie oględzin budynku oraz zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Na zużycie techniczne ma wpływ: wiek obiektu, trwałość zastosowanych materiałów, jakość wykonawstwa budowlanego, sposób użytkowania, warunki eksploatacji oraz jakość i częstotliwość przeprowadzonych remontów.
Posiłkując się ogólnodostępną publikacją „Zużycie nieruchomości zabudowanych” —1DM Warszawa 2013 r., określono stopień zużycia obiektu.
Dla określania stopnia zużycia technicznego całego obiektu budowlanego stosowane są formuły tzw. wzory Rossa. Jest to metoda czasowa, która za podstawę wyliczenia wskaźnika procentowego przyjmuje wiek obiektu w latach oraz przewidywany okres trwałości w latach.
Według tabeli 12 podającej orientacyjne okresy trwałości różnych typów budynków, okres trwałości dla budynków mieszkalnych wynosi 80-150 lat. Dolne granice trwałości dotyczą budynków o konstrukcji drewnianej, górne budynków o konstrukcji masywnej.
Przedmiotowy budynek jest budynkiem o konstrukcji tradycyjnej, murowanej. W związku z powyższym okres trwałości dla przedmiotowego budynku przyjęto na poziomie 120 lat.
Zgodnie z ustaleniami budynek oddano do użytkowania w 2021 roku, zatem wiek obiektu przyjęto na poziomie 4 lat.
Przy wycenie przedmiotowego budynku mieszkalnego zużycie techniczne wynikające z wieku i stanu technicznego budynku (bez uwzględnienia wychylenia budynku od pionu) obliczono według wzoru Rossa dla obiektów o prawidłowej gospodarce remontowej. Zgodnie z powyższym stopień zużycia technicznego, bez uwzględnienia wychylenia od pionu przyjęto na poziomie 2%.
Tak określony stopień zużycia budynku mieszkalnego, zgodnie z literaturą, odpowiada bardzo dobremu stanowi obiektu, który oznacza, iż budynek jest dobrze utrzymany, konserwowany, nie wykazuje zużycia i uszkodzeń. Cechy i właściwości wbudowanych materiałów odpowiadają wymogom normowym.
Biegła sądowa I. A. w pozostałej części opinii szczegółowo opisała konstrukcję, fundamenty, posadzkę, ściany zewnętrzne ścianę wewnętrzną, dach, bramę garażową, instalacje budynku garażowego. Budynek ma 5 lat. Okres trwałości garażu systemowego określono na około 80 lat. W związku z powyższym stopień zużycia budynku garażowego określono na poziomie 6 %.
Wypadkowe pochylenie przedmiotowego budynku mieszkalnego wynoszące 16 mm/m kwalifikuje się do wychylenia o średniej uciążliwości. W takim przypadku właściwym sposobem naprawy jest przywrócenie budynku do stanu poprzedniego — rozumianego jako stan, który w przybliżony sposób zaspokajałby potrzeby poszkodowanego. Stan ten można osiągnąć poprzez wypoziomowanie posadzek i sufitów, stolarki okiennej i drzwiowej, zniwelowanie wychyleń okładzin ścian wewnętrznych i zewnętrznych, regulację instalacji wewnętrznych i wyposażenia.
Zakres prac naprawczych szkód pochodzenia górniczego w przedmiotowym budynku mieszkalnym ma na celu zmniejszenie uciążliwości użytkowania i obejmuje:
-wypoziomowanie elewacji za pomocą płyt styropianowych oraz odtworzenie tynków,
-regulacja rynien i rur spustowych,
-rozbiórkę warstw wykończeniowych posadzki oraz wylewki cementowej i ich odtworzenie do poziomu, przy wyrównaniu pochylenia styropianem,
-wypionowanie ścian płytami g-k i odtworzenie tynków,
-skucie i odtworzenie do pionu okładzin ścian z płytek,
-rozebranie istniejących okładzin sufitów na piętrze z płyt g-k oraz poziomowanie stropów płytami g-k,
-wykucie i osadzenie stolarki okiennej wraz z parapetami oraz stolarki drzwiowej, rozebranie i ponowne złożenie stałej zabudowy meblowej w kuchni na parterze oraz na piętrze w sypialni (przywrócenie właściwych poziomów oraz pionów elementów zabudowy),
-przywrócenie właściwego spadku w brodziku,
-wykonanie robót towarzyszących w tym malarskich i porządkowych.
Zakres prac naprawczych szkód pochodzenia górniczego w budynku garażowym obejmuje: demontaż oraz ponowny montaż bramy garażowej.
Zakres prac naprawczych szkód pochodzenia górniczego w otoczeniu nieruchomości obejmuje: rozebranie nawierzchni z kostki betonowej, uzupełnienie i wyrównanie podsypki oraz ponowne ułożenie kostki na powierzchni 50 m 2 .
Przy ustaleniu wysokości utraty przez nieruchomość wartości w związku ze stanem nieruchomości obejmującym pochylenie bryły budynku mieszkalnego i przeprowadzeniem w związku z tym prac naprawczych, które nie przywrócą budynku mieszkalnego do stanu sprzed zaistniałego pochylenia założono, iż w budynku zostaną przeprowadzone prace remontowe polegające na zakryciu skutków pochylenia budynku.
Wskutek tak przeprowadzonego naprawienia szkody, w budynku pozostaną szkody, które nie mogą być usunięte tj. wychylone ściany, stropy oraz przechyl dachu.
Koszt przywrócenia nieruchomości powodów do stanu poprzedniego tj. koszt naprawy szkód określono przy zastosowaniu metody kalkulacji szczegółowej. Szczegółowe wyliczenia znajdują się w załączonym do przedmiotowej opinii kosztorysie. Kosztorys został sporządzony w oparciu o katalogi Ogólnopolskiej Bazy Cen w Budownictwie INTERCENBUD.
Poziom cen: II kwartał 2025 roku.
|
Roboczogodzina: |
44,20 zł/r-g |
|
Koszty pośrednie: |
71 % od kosztów robocizny i sprzętu |
|
Koszty zakupu: |
7,1 % od kosztu materiałów |
|
Zysk: |
14,0 % od kosztów robocizny, sprzętu i kosztów pośrednich. |
Określony na podstawie załączonego do kosztorysu koszt przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego wynosi:
koszt naprawy szkód pochodzenia górniczego w budynku mieszkalnym:
|
koszt netto: |
236 803,43 zł |
|
VAT 8%: |
18 944,27 zł |
|
koszt brutto: |
255.747,70zł w zaokrągleniu = 255.748 zł |
koszt naprawy szkód pochodzenia górniczego w garażu:
koszt netto: 2 943,78 zł
VAT 23%: 677,07 zł
koszt brutto: 3 620,85 zł w zaokrągleniu 3 621 zł
koszt naprawy szkód pochodzenia górniczego w otoczeniu:
koszt netto 9417,55 zł
VAT 23 % 2166,04 zł
Koszt brutto 11.583,59 zł w zaokrągleniu 11.584 zł.
Łączny koszt naprawy szkód pochodzenia górniczego: 270 953 zł.
Biegła I. A. określiła także na poziomie cen z II kwartału 2025r. wartość odtworzeniową budynku powodów podając, że wynosi ona 560.800,00 zł.
Przy wychyleniu budynku wynoszącym 16 mm/m stan poprzedni — rozumiany jako stan, który w przybliżony sposób zaspokajałby potrzeby poszkodowanego — można osiągnąć poprzez wypoziomowanie posadzek i sufitów, stolarki okiennej i drzwiowej, zniwelowanie wychyleń okładzin ścian wewnętrznych i zewnętrznych, regulację instalacji wewnętrznych i wyposażenia. W takim przypadku niezbędne jest wyrównanie, pozostałego uszczerbku, w postaci wychylonej bryły budynku w postaci odszkodowania z tytułu utraty wartości nieruchomości.
W wyniku przeprowadzonych analiz i obliczeń ustalono utratę wartości nieruchomości położonej w A. przy (...), w związku z pochyleniem budynku mieszkalnego położonego na tej nieruchomości, przy uwzględnieniu prac naprawczych ujętych w kosztorysie, które jednak nie przywrócą w pełni budynku do stanu sprzed szkody oraz przy uwzględnieniu stopnia pochylenia wynikającego z pomiarów dokonanych przez pozwaną, w wysokości: 52 715 zł. dowód: opinia biegłej sądowej I. A. k. 63 – 163
Ustaleń w zakresie przedstawionego powyżej stanu faktycznego, przyjętego za podstawę do przeprowadzonych w dalszej części rozważań prawnych, Sąd dokonał w oparciu o wszechstronną analizę całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, kierując się przy tym dyrektywami określonymi w art. 233 § 1 k.p.c.
Ustalając stan faktyczny w niniejszej sprawie Sąd oparł się na załączonych do akt sprawy dokumentach, których autentyczność i prawdziwość nie była kwestionowana w toku procesu przez strony. Ich prawdziwość, rzetelność i autentyczność nie budziła też wątpliwości Sądu, dlatego też Sąd uznał je w całości za wiarygodne i uwzględnił dokonując rekonstrukcji istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktycznych.
Sąd przeprowadził dowód z opinii biegłego sądowego z zakresu wyceny nieruchomości I. A..
Nie ulega wątpliwości, że dowód z opinii biegłych podlega ocenie przy zastosowaniu art. 233 § 1 k.p.c. - na podstawie właściwych dla jej przedmiotu kryteriów zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego, podstaw teoretycznych opinii, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażonych w niej wniosków (por. postanowienie SN z 7.11.2000 r., I CKN 1170/98, OSNC 4/2001, poz. 64).
Sporządzona w rozpoznawanej sprawie opinia wydana została zgodnie ze zleceniem Sądu, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności istotnych dla poczynienia niezbędnych ustaleń faktycznych. Opinia została sporządzona w sposób rzetelny, wszechstronny i była poparta specjalistyczną literaturą, oględzinami nieruchomości oraz wykonanymi pomiarami. Jest ona spójna, zrozumiała, stanowcza i weryfikowalna z uwagi na jasność zawartych w nich treści. Nie istniały też wątpliwości co do wiedzy, fachowości lub bezstronności biegłej. Wiedza i doświadczenie zawodowe opiniującej oraz stanowczy charakter opinii przekonują, że zasadnym było poczynienie ustaleń na podstawie tej opinii.
Wniosek strony pozwanej o sporządzenie kosztorysu według cen i wskaźników Sekocenbud z III kwartału 2025r. jest niezasadny. Biegła sądowa I. A. co prawda sporządziła opinię na podstawie Biuletynu INTERCENBUD, jednakże podzielić należy stanowisko strony powodowej, iż w polskim systemie prawnym nie ma przepisu, który nakazywałby biegłym korzystanie wyłącznie z jednego konkretnego katalogu cen. W punkcie 8 opinii biegła wskazała z jakiego katalogu korzystała, jaki został przyjęty w kosztorysie rodzaj wskaźników, oraz okres, który przyjęła. Opinia jest sporządzona na podstawie cen z II kwartału 2025r. Pozwana nie przedstawiła żadnych merytoryczny zarzutów do opinii biegłej sądowej I. A.. Zatem wniosek o sporządzenie uzupełniającej opinii jest niezasadny. Sąd w oparciu o przepis art. 235 ( 2) § 1 pkt 2 i 5 k.p.c. pominął wniosek strony pozwanej o przeprowadzenie dowodu z uzupełniającej opinii biegłego, albowiem okoliczności na jakie miały być przeprowadzone zgodnie ze sformułowaną tezą dowodową nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, a przeprowadzenie dowodu prowadziłoby do nieuzasadnionego przedłużenia postępowania i powodowałoby wzrost kosztów postępowania.
W tym miejscu z uwagi na treść opinii biegłej wskazać należy, że w przypadku usuwania skutków wychylenia budynku od pionu (...) w G. podaje stopnie uciążliwości z uwagi na trwałe wychylenie (T) oraz niezbędne prace naprawcze.
Z uwagi na uciążliwość użytkowania wychylonych budynków na terenach górniczych ustalono następujące uciążliwości:
1. T równe lub mniejsze niż 10 mm/m – wychylenie o nieodczuwalnej uciążliwości – nie występuje potrzeba wykonania prac naprawczych,
2. T większe niż 10 mm/m i mniejsze lub równe niż 15 mm/m – wychylenie o małej uciążliwości – może wystąpić potrzeba wykonania prac naprawczych mających na celu zmniejszenie uciążliwości użytkowania budynku, przy czym prace te polegają na poziomowaniu podłóg, przywracaniu właściwych spadków posadzek, tarasów i rynien oraz wyregulowaniu stolarki,
3. T większe niż 15 mm/m i mniejsze lub równe 20 mm/m – wychylenie o średniej uciążliwości – możliwa jest naprawa według zaleceń dla budynków o małej uciążliwości lub rektyfikacja,
4. T większe niż 20 mm/m i mniejsze lub równe 25 mm/m – wychylenie o dużej uciążliwości - możliwa jest naprawa według zaleceń dla budynków o średniej uciążliwości, jednakże preferuje się rektyfikację budynków,
5. T większe niż 25 mm/m – wychylenie niedopuszczalne – niezbędna jest rektyfikacja budynku.
Natomiast z Instrukcji nr 24 Głównego Instytutu Górnictwa wynika, że wypłata odszkodowania za utratę wartości budynku spowodowaną jego wychyleniem jest możliwa przy wychyleniu wypadkowym równym 10mm/m lub większym. Wypłata odszkodowania za utratę wartości wychylonego budynku nie zwalnia zakładu górniczego z odpowiedzialności za uszkodzenie elementów konstrukcji i wykończenia, powstałe w wyniku prowadzenie eksploatacji. Powinny one zostać usunięte niezależnie od występującego wychylenia, przez naprawę szkody lub wypłatę odszkodowania.
Sąd zważył, co następuje:
W ustalonym stanie faktycznym powództwo zasługuje na uwzględnienie.
Dochodzone przez powodów roszczenia wynikały z faktu wystąpienia szkody na ich nieruchomości, spowodowanej ruchem zakładu górniczego pozwanej, a ponieważ ruch ten prowadzony był zgodnie z ustawą Prawo geologiczne i górnicze, to do naprawienia wyrządzonej tym ruchem szkody zastosowanie miały przepisy regulujące tę szczególną materię.
Roszczenia powoda mają oparcie w przepisach aktualnie obowiązującej ustawy z dnia 9 czerwca 2011r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz.U.2026.69 j.t.).
Podstawę dla ustalenia odpowiedzialności za powstałą szkodę w nieruchomości powoda stanowi art. 144 cyt. ustawy. Po myśli ust. 1 tego przepisu właściciel nie może sprzeciwić się zagrożeniom spowodowanym ruchem zakładu górniczego, który jest prowadzony zgodnie z ustawą. Może on jednak żądać naprawienia wyrządzonej tym ruchem szkody, na zasadach określonych ustawą. Ustęp 2 stanowi, że przepis powyższy stosuje się odpowiednio do innych podmiotów, których prawa majątkowe są zagrożone ruchem zakładu górniczego. Natomiast z kolejnego ustępu (ust. 3) wynika, że jeżeli nie zachodzą okoliczności przewidziane w ustępach 1 i 2, przedsiębiorca odpowiada za szkodę według zasad określonych w Kodeksie cywilnym. Innymi słowy zastosowanie znajdują przepisy ogólne kodeksu cywilnego regulujące kwestię naprawienia szkody.
Przepis art. 145 powyższej ustawy stanowi, że jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do naprawiania szkód, o których mowa w art. 144 ust. 1 i 2, stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego.
Odpowiedzialność pozwanego przedsiębiorcy opiera się więc na podstawie art. 435 kodeksu cywilnego, który to przepis stanowi, że prowadzący na własny rachunek przedsiębiorstwo lub zakład wprawiany w ruch za pomocą sił przyrody (pary, gazu, elektryczności, paliw płynnych itp.) ponosi odpowiedzialność za szkodę na osobie lub mieniu, wyrządzoną komukolwiek przez ruch przedsiębiorstwa lub zakładu, chyba że szkoda nastąpiła wskutek siły wyższej albo wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za którą nie ponosi odpowiedzialności (§ 1).
Zgodnie więc z art. 363 k.c., który znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie, naprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru poszkodowanego, bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego (restytucja naturalna), bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej. Jednakże gdyby przywrócenie stanu poprzedniego było niemożliwe albo gdyby pociągało za sobą dla zobowiązanego nadmierne trudności lub koszty, roszczenie poszkodowanego ogranicza się do świadczenia w pieniądzu. Z kolei w § 2 wskazano, że jeżeli naprawienie szkody ma nastąpić w pieniądzu, wysokość odszkodowania powinna być ustalona według cen z daty ustalenia odszkodowania, chyba że szczególne okoliczności wymagają przyjęcia za podstawę cen istniejących w innej chwili. Regulacje art. 363 § 1 k.c. w zw. z art. 145 p.g.g, przyznają poszkodowanym uprawnienie do dokonania wyboru sposobu naprawienia szkody, który to wybór jest dla sądu wiążący.
Podkreślić należy, że aby przejść do etapu postępowania sądowego dochodzenia przywrócenia stanu poprzedniego w związku z ruchem zakładu górniczego, to najpierw przeprowadzone musi zostać postępowanie ugodowe między stronami. Zgodnie z art. 151 ust. 1 cyt. ustawy sądowe dochodzenie roszczeń jest możliwe po wyczerpaniu postępowania ugodowego. Natomiast w ustępie 2 przepisu wskazano, że warunek wyczerpania postępowania ugodowego jest spełniony, jeżeli przedsiębiorca odmówił zawarcia ugody lub jeżeli od skierowania przez poszkodowanego roszczenia wobec przedsiębiorcy upłynęło 30 dni, chyba że poszkodowany, zgłaszając żądanie zawarcia ugody, wyznaczy dłuższy termin.
Zgodnie z ustalonym stanem faktycznym powodowie zgłosili fakt powstania szkód pozwanej wnioskiem z dnia 7 września 2022r., czego skutkiem było przeprowadzenie oględzin na nieruchomości powodów, z których sporządzono protokół w dniu 14 lutego 2023r., w którym potwierdzono wystąpienie szkód związanych z działalnością eksploatacyjną strony pozwanej, jednakże do zawarcia ugody nie doszło. Powodowie pismem z dnia 8 lipca 2024r. poinformowali pozwaną o ujawnieniu się dalszych szkód spowodowanych jej działalnością, załączając uzupełniający wniosek o naprawienie szkód górniczych na przedmiotowej nieruchomości. Mimo podejmowanych czynności zmierzający do ustalenia wartości szkody strony nie zawarły ugody, zaś powodowie wnieśli sprawę do Sądu. Pozew w rozpoznawanej w sprawie wpłynął do tut. Sądu w dniu 18 października 2024r, a więc ponad dwa lata po złożeniu przez powodów pierwszego wniosku o naprawę szkód górniczych. Z tych przeto przyczyn Sąd uznał, że tryb ugodowy przewidziany niniejszą ustawą został wyczerpany.
Pozwana nie kwestionowała wpływów eksploatacji górniczej na nieruchomość powodów. Podała, że nieruchomość powodów znajduje się w zasięgu wpływów eksploatacji górniczej. W związku z powyższym pozwana nie kwestionuje okoliczności, że w składnikach budowlanych powodów mogą znajdować się szkody pochodzenia górniczego. Tym samym nie ma konieczności dopuszczenia dowodu z opinii biegłego z zakresu geologii górnictwa.
Wydana w niniejszej sprawie opinia biegłej sądowej I. A. nie pozostawia żadnych wątpliwości co do tego, że występujące na nieruchomości powodów szkody są szkodami pochodzenia górniczego i pozostają w związku przyczynowym z działalnością pozwanej. Wpływy tej eksploatacji spowodowały uszkodzenia w obiektach będących przedmiotem pozwu w postaci uszkodzenia budynku mieszkalnego, garażu oraz w otoczeniu.
Porównując jednak wartość odtworzeniową budynku powodów pomniejszoną o koszty naturalnego zużycia z kosztami naprawy budynku, biegła stwierdziła, że naprawa budynku mieszkalnego, garażu, otoczenie jest ekonomicznie opłacalna. Wartość odtworzeniowa budynku mieszkalnego wynosi 560.800,00 zł. Koszt przywrócenia do stanu poprzedniego budynku mieszkalnego, budynku garażu oraz koszty naprawy szkód pochodzenia górniczego w otoczeniu wynosi 270.953,00 zł.
W wyniku przeprowadzonych analiz i obliczeń ustalono utratę wartości nieruchomości położonej w A. przy ulicy (...), w związku z pochyleniem budynku mieszkalnego położonego na tej nieruchomości, przy uwzględnieniu prac naprawczych ujętych w kosztorysie, które jednak nie przywrócą w pełni budynku do stanu sprzed szkody oraz przy uwzględnieniu stopnia pochylenia wynikającego z pomiarów dokonanych przez pozwaną, w wysokości 52.715,00 zł.
Opinia biegłej została wydana na poziomie cen z II kwartału 2025r.
Zgodnie z art. 363 § 1 k.c. naprawienie szkody powinno polegać albo na restytucji naturalnej, albo na zapłacie odszkodowania pieniężnego. Restytucja naturalna ma na celu przywrócenie sytuacji, która istniałaby gdyby nieprawidłowe działanie lub zaniechanie nie miało miejsca. Restytucja w naturze nie wyklucza całkowicie drugiego sposobu naprawienia szkody. Jeżeliby bowiem mimo naprawy stan uszkodzonej rzeczy z punktu widzenia jej walorów technicznych, użytkowych, estetycznych odbiegał znacznie od stanu pierwotnego, to wówczas wyjątkowo należałoby dopuścić możliwość wyrównania szkody przez przyznanie poszkodowanemu uzupełniającego odszkodowania pieniężnego.
W wypadku rzeczy uszkodzonych, następnie poddanych zabiegowi przywrócenia im cech pierwotnych, sam fakt takiego zabiegu może w poważnym stopniu obniżyć atrakcyjność rzeczy, co w stosunkach handlowych może się wyrażać obniżeniem ceny. Przewrócenie rzeczy jej walorów użytkowych i estetycznych nie zawsze w pełni wyrównuje doznany przez poszkodowanego uszczerbek majątkowy. W orzecznictwie pojawiło się w związku z tym pytanie czy taka postać ubytku wartości rzeczy, którą przyjęło się określać mianem obniżenia wartości handlowej, może być przedmiotem samodzielnego roszczenia.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego przeważało stanowisko, że przywrócenie stanu poprzedniego eliminuje możliwość żądania dodatkowego odszkodowania odpowiadającego obniżeniu wartości sprzedanej rzeczy. Wyrazem takiego zapatrywania był m.in. wyrok z dnia 3 lutego 1971r., III CRN 450/70 (OSNCP 1971, Nr 11, poz. 205), w którym Sąd Najwyższy przyjął, że jeżeli w wyniku naprawy przywrócono uszkodzony samochód do stanu poprzedniego, jego właściciel nie może żądać zasądzenia ponadto sumy pieniężnej odpowiadającej obniżeniu "wartości handlowej" samochodu.
W uchwale z dnia 12 października 2001r., III CZP 57/01 (OSNC 2002, Nr 5, poz. 57) Sąd Najwyższy odstąpił od powołanej uchwały, stwierdzając, że odszkodowanie może obejmować, oprócz kosztów jego naprawy, także zapłatę sumy pieniężnej, odpowiadającej różnicy między wartością tego samochodu przed uszkodzeniem i po naprawie. Uwarunkowana potrzebami gospodarki rynkowej ewolucja stanowiska w zakresie kształtowania wartości rzeczy w następstwie stosowania restytucji naturalnej znalazła swoje odzwierciedlenie w uchwale Sąd Najwyższy z dnia 12 maja 2004 r., sygn. III CZP 20/04.
Również Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 27 września 2012r. w sprawie o sygn. akt I ACa 570/12 (LEX nr 1220473) wskazał, że roszczenie o naprawienie szkody górniczej może w konkretnym stanie faktycznym obejmować nie tylko koszty naprawy, ale również ewentualne odszkodowanie za utratę wartości nieruchomości. Strata polega bowiem na rzeczywistej zmianie stanu majątkowego. Wyraża się wielkością uszczerbku doznanego w majątku istniejącym przed zdarzeniem wyrządzającym szkodę i ewentualnych dalszych uszczerbkach, będących normalnym następstwem zdarzenia początkowego.
Na takim też stanowisku stanął Sąd Okręgowy w Katowicach w sprawie I Cgg 95/20 (por. wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 28 października 2022r., sygn. akt I Cgg 95/20).
Podzielając powyższe stanowiska dotyczące możliwości dochodzenia odszkodowania za utratę wartości nieruchomości dodać należy, że prawo domagania się takiego odszkodowania nie powinno być ograniczone jedynie do szkód spowodowanych wychyleniem budynków lecz może wynikać np. z faktu położenia nieruchomości na terenie górniczym i wynikającą z tego faktu koniecznością wykonania prac naprawczych.
Zatem Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powodów łącznie kwotę 323.668,00 zł obejmującą koszty naprawy budynku mieszkalnego, budynku garażowego, otoczenia w wysokości 270.953,00 zł oraz kwotę 52.715,00 zł tytułem utraty wartości nieruchomości.
Zobowiązania powstające z czynów niedozwolonych są zobowiązaniami bezterminowymi i stają się wymagalne po wezwaniu sprawcy przez poszkodowanego do spełnienia świadczenia odszkodowawczego stosownie do art. 455 k.c., przewidującym że jeżeli termin spełnienia świadczenia nie jest oznaczony ani nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania. Od tej chwili co do zasady - biegnie termin do odsetek za opóźnienie (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2014r., III CSK 152/13 wyrok SN z dnia 30 marca 1998r., III CKN 330/97, OSNC rok 1998, Nr 12, poz. 209). Należy pamiętać, że ustawodawca na gruncie art. 363 § 2 k.c. przewidział, że szczególne okoliczności sprawy mogą uzasadniać przyjęcie za podstawę odszkodowania cen istniejących w innej chwili. Zastosowanie cen z innej daty wymaga szczególnych okoliczności, wskazujących na zaistnienie wyjątku od powyższej zasady. Kodeks cywilny nie zawiera wskazówek, co do zakwalifikowania określonej okoliczności, jako szczególnej w rozumieniu art. 363 § 2 k.c. jednak uzasadnione jest stanowisko, iż okoliczności takie zachodzą, jeżeli przyjęcie ceny z daty ustalania odszkodowania powodowałoby albo pokrzywdzenie albo bezpodstawne wzbogacenie poszkodowanego. Ustalenie odszkodowania według cen według zasad z art. 363 § 2 k.c. może wpływać na przyjęcie innej daty początkowej odsetek. Stąd w orzecznictwie wyrażono zasługujący na aprobatę pogląd, iż przy rozstrzyganiu tej problematyki konieczne jest zachowanie daleko idącej elastyczności oraz unikanie wszelkiej szablonowości.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego dominuje pogląd, że chwilą wymagalności roszczenia, którego wysokość zostaje ustalona według cen z chwili orzekania jest dzień wyrokowania. Od chwili ustalenia odszkodowania w konkretnej kwocie można mówić o opóźnieniu się dłużnika z zapłatą odszkodowania określonego według cen z tej chwili i w konsekwencji, dopiero od tej chwili można zasądzić od niego odsetki za opóźnienie (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 16 kwietnia 2009r. I CSK 524/2008 OSNC 2009/D poz. 106 oraz z dnia 7 lipca 2011 r. II CSK 635/2010 i cyt. tam orzecznictwo).
Próbę pogodzenia stanowiska o wymagalności roszczenia pieniężnego z chwilą wezwania dłużnika do zapłaty oraz określenia tej wymagalności z chwilą wyrokowania i z tym połączoną chwilę, od której można domagać się odsetek za opóźnienie stanowi wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 2010r. I CSK 262/2009. W uzasadnieniu tego orzeczenia, przyjmując jako zasadę wymagalność roszczenia odszkodowawczego w przypadku zobowiązania bezterminowego od wezwania dłużnika do spełnienia świadczenia i wynikający z tego początek terminu, od którego można obliczać odsetki, za wyjątek od tej zasady uznana została sytuacja, w której pomiędzy dniem wymagalności a dniem wyrokowania doszło do istotnej zmiany wysokości odszkodowania, która zostaje określona przez sąd na chwilę wyrokowania. Stanowisko to zakłada więc rozdzielenie wymagalności i początkowej daty, od której można liczyć odsetki za opóźnienie, motywując to ekonomicznie i według zasad słuszności (podobnie Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 18 listopada 2003r. II CK 235/2002 Monitor Prawniczy 2006/2).
Odsetki spełniają nie tylko funkcję waloryzacyjną, ale także odszkodowawczą (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 29 maja 2000r. III CKN 823/98; z dnia 16 kwietnia 2009 r. I CSK 524/2008 OSNC 2009/D poz. 106 i z dnia 7 lipca 2011r. II CSK 635/2010), zatem wraz z kwotą zasądzonego odszkodowania nie mogą przewyższać wysokości wyrządzonej szkody. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 13 września 2012r. V CSK 379/2011 wskazał, że „za chwilę wymagalności roszczenia pieniężnego, w przypadku szkód górniczych, uważa się dzień ustalenia jego wysokości przez sąd w wyroku. Przyjęcie stanowiska wskazującego jako chwilę wymagalności roszczenia pieniężnego, w przypadku szkód górniczych, dzień ustalenia jego wysokości przez sąd w wyroku przekonuje dodatkowo z kolejnych przyczyn. Po pierwsze, odpowiada ono istocie wymagalności roszczenia oraz obowiązku naprawienia szkód górniczych na podstawie przepisów prawa górniczego. Po drugie, wymagalność roszczenia jako prawa podmiotowego może dotyczyć tylko żądania przez wierzyciela od dłużnika konkretnego zachowania. Po trzecie, z ekonomicznego punktu widzenia pozwala ono na sprawiedliwsze rozłożenie między stronami ryzyka prowadzenia sporu o naprawienie szkody, zwłaszcza w okolicznościach, kiedy nie wiadomo od początku, czy zasadne będzie przywrócenie do stanu poprzedniego, czy też odszkodowanie pieniężne, a wybór rodzaju świadczenia nie zależy od wierzyciela. Po czwarte, co jest wnioskiem ogólniejszym, w razie uznania wymagalności zobowiązania pieniężnego dłużnika z chwilą wyrokowania unika się, w razie zasądzenia odsetek, że zasądzone odszkodowanie wraz z odsetkami przewyższy wysokość wyrządzonej szkody.” Orzeczenie to wydane zostało pod rządami poprzedniej ustawy Prawo górnicze i geologiczne, jednakże wypływające z niego wnioski zachowują swoją aktualność.
W rozpoznawanej sprawie opinia została wydana według cen z II kwartału 2025r. Odpis powyższej opinii został doręczony stronie pozwanej w dniu 11 sierpnia 2025r. Pismo zawierające rozszerzenie żądania pozwu zostało złożone przez stronę powodową na rozprawie w dniu 8 grudnia 2025r. i w tym też dniu zostało doręczone stronie pozwanej. Zatem odsetki ustawowe za opóźnienie od kwoty 52.715,00 zł odszkodowania należnego za utratę wartości nieruchomości zasądzono od dnia doręczenia stronie pozwanej odpisu opinii biegłej, natomiast odnośnie odszkodowania dotyczącego kosztów usunięcia szkód w zakresie pierwotnego żądania, tj. kwoty 65.000 zł od dnia doręczenia stronie pozwanej odpisu opinii biegłej, zaś w pozostałym zakresie od dnia doręczenia pozwanej pisma zawierającego rozszerzone żądanie pozwu, tj. od dnia 8 grudnia 2025r. Opinia biegłej I. A. wskazywała na sposób naprawienia szkody, a jednocześnie określała wysokość należnego powodom odszkodowania ma poziomie aktualnych cen z II kwartału 2025r. Natomiast w zakresie rozszerzonego w piśmie z dnia 4 grudnia 2025r. żądania pozwu odsetki ustawowe za opóźnienie zasądzono dnia doręczenia pozwanej pisma procesowego zawierającego powyższe żądanie. W pozostałym zakresie Sąd oddalił żądanie odnośnie ustawowych odsetek za opóźnienie.
Mając powyższe ustalenia i rozważania na względzie na podstawie art. 144 § 1 i 2, 145 ustawy Prawo geologiczne i górnicze z 2011r. w związku art. 435 k.c. oraz art. 481 § 1 k.c. orzeczono jak w sentencji.
O kosztach zastępstwa procesowego Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. i § 2 pkt 3, § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. 2018.265).
Zgodnie z art. 96 ust. pkt 12 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005r. (Dz.U.2023.1144 t.j.) strona dochodząca naprawienia szkód spowodowanych ruchem zakładu górniczego, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Mając powyższe na względzie, na podstawie art 113 ust. 1 ustawy o kosztach w sprawach cywilnych – Sąd nakazał pobrać od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Gliwicach kwotę 18.739,13 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych obejmujących opłatę sądową w wysokości 16.184,00 zł oraz kwotę 2.555,73 zł obejmującą wydatek na opinię biegłej pokryty z funduszu Skarbu Państwa.
Gliwice, dnia 10 marca 2026r.
SSO Katarzyna Banko