Wyrok z 27 lutego 2026, sygn. I C 1290/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 27 lutego 2026 roku

Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny

w składzie:

po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2026 roku w Gliwicach

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa X. F.

przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Rejonowemu (...)

o zapłatę

oddala powództwo

SSO Barbara Przybylska

UZASADNIENIE

Powód wniósł o zasądzenie od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego (...) zadośćuczynienia 366 553zł na rzecz Fundacji (...) za naruszenie przez przedstawiciela organu państwa w osobach sędziów(...) i (...) zasad prawnych (nadużycie władzy i zajmowanych stanowisk, przepisów ustaw, poświadczeniu nieprawdy, ukrywaniu dokumentów, zaniechania obowiązku zawiadomienia
o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu, naruszenia zasad procesowych i obrazy prawa procesowego) zarzucając nieprawidłowość czynności procesowych podejmowanych przez sędzię
(...) w toku postępowania (...) oraz wydanie przez sędziego (...) postanowienia o odmowie wyłączenia sędziego.

Powództwo jako oczywiście bezzasadne podlegało oddaleniu na podstawie art. 191ˡ kpc. .

Argumentacja powoda sprowadza się do kwestionowania prawidłowości podejmowanych
w ramach sprawy karnej czynności i kontestowania decyzji sędziów, nie wskazuje natomiast aby doszło do wyrządzenia mu szkody i zaistnienia podstaw odpowiedzialności Skarbu Państwa z art. 417 kpc. Ewentualna wadliwość procesowa (o ile taka ma miejsce) podlega kontroli w ramach przewidzianych kodeksem postępowania karnego środków odwoławczych
i niedopuszczalnym jest wykorzystywanie procesu cywilnego dla poważenia decyzji zapadłych
w innym procesie.

O ile treść żądania zasądzenia zadośćuczynienia na cel społeczny mogłaby wskazywać na żądanie ochrony dóbr osobistych, to taka podstawa i odpowiadające jej podstawy faktyczne nie zostały wyartykułowane. Ponadto prawo do sądu nie stanowi dobra osobistego w rozumieniu przyjętym w art. 23 k.c., nie podlega więc ochronie przewidzianej art. 24 i art. 448 k.c. co czyni powództwo oparte na tych podstawach oczywiście bezzasadnym.

Mając powyższe na uwadze powództwo należało oddalić jako oczywiście bezzasadne na zasadzie art. 191 ¹ par. 3 kpc, co jednocześnie uchroni powoda przez obciążaniem kosztami przegranego procesu,
a Skarb Państwa przed finansowaniem kosztów takiego postępowania.