Wyrok z 3 marca 2026, sygn. VI Ka 55/26

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VI Ka 55/26

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 2 grudnia 2025r.w sprawie II K 519/25

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☐ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść

☒ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐co do winy

☐co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒uchylenie

☐zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

Obraza przepisów postępowania, która miała istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, a mianowicie: art. 7 kpk art. 410 kpk w zw. z art. 424 kpk polegającą na nieuwzględnieniu okoliczności ujawnionych w trakcie rozprawy głównej oraz nie odniesieniu się w uzasadnieniu wyroku do całości materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, a w szczególności: pominięciu stosunku łączącego oskarżonego z pokrzywdzonym w zakresie powierzenia rzeczy i dokonaniu dowolnej oceny przeprowadzonych dowodów, wbrew zasadom prawidłowego rozumowania oraz wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego, przy zaniechaniu rozważenia całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy oraz jedynie fragmentaryczną ocenę niektórych dowodów, co w konsekwencji doprowadziło do dokonania błędnych ustaleń faktycznych, że zebrany materiał dowodowy nie dawał podstaw do przypisania wymienionemu oskarżonemu popełnienia przestępstwa z art. 284 § 2 kk, mimo iż prawidłowa ocena dowodów powinna prowadzić do takich ustaleń i wniosków

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zawarty w apelacji zarzut nie jest zasadny. Już na wstępie stwierdzić należy, że Sąd Rejonowy nie ustalił sprawstwa oskarżonego z tego powodu, że owo sprawstwo wykluczył- co zdaje się sugerować autorka apelacji- lecz z tego powodu, że nie wykluczył możliwości utraty przez pokrzywdzonego opisanych w zarzucie narzędzi w inny sposób, aniżeli działanie C. Z.. Zastosowanie znalazła zatem zasada, wyrażona w art. 5 § 2 kpk a co za tym idzie poprawnie sformułowany zarzut powinien dotyczyć naruszenia tego przepisu procedury karnej (jako przyczyna pierwotna), którego wpływem na treść wyroku były wadliwe ustalenia faktyczne (przyczyna wtórna).

Zebrany w sprawie materiał dowodowy istotnie nie daje jednak podstaw do przypisania oskarżonemu sprawstwa występku sprzeniewierzenia w sposób nie budzący wątpliwości. Bezsporne jest bowiem, że C. Z. od dnia 8 października 2021 roku nie pojawił się w miejscu zatrudnienia a to ze względu na stan zdrowia. Słusznie Sąd Rejonowy skonstatował w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że w tym dniu nie wiedział on jeszcze, że do pracy nie wróci a w każdym razie brak jest jakiegokolwiek dowodu, by twierdzenie to kwestionować. W tej sytuacji C. Z. nie miał powodów, by zabierać stamtąd narzędzia, jakie zostały mu powierzone i z których musiał się rozliczyć. Pismo rozwiązujące stosunek pracy bez wypowiedzenia skierowano do niego 5 listopada 2021 roku, zaś oględzin jego szafki ubraniowej dokonano w połowie listopada i dopiero wówczas stwierdzony został brak przedmiotowych narzędzi. W ogóle zatem nie wiadomo, kiedy zostały one z szafki usunięte a z zebranych dowodów nie wynika, kto, w jakim celu i w jaki sposób to uczynił. Rację ma Sąd I instancji wywodząc, że w okresie od 8 października do około połowy listopada mogły być one zabrane przez inne osoby, pracujące w tym samym przedsiębiorstwie. Apelujący twierdzeniom tym wprost nie przeczy podnosząc, że skoro oskarżony- wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi- nie rozliczył się z powierzonych mu narzędzi, to tym samym rozporządził nimi jak właściciel. Teza taka jest jednak nie do przyjęcia, bowiem nierozliczenie się z powierzonego mienia- choć rodzi obowiązek zapłaty ich równowartości- nie jest jednak tożsama z zamiarem ich przywłaszczenia. Realizacja ustawowych znamion, zawartych w art. 284 § 2 następuje bowiem wówczas, gdy sprawca w działa z zamiarem ostatecznego i nieodwracalnego pozbawienia mienia innej osoby i uczynienia z niego własnej lub innej osoby własności. Ma bowiem dojść do definitywnego oddzielenia uprawnionego od stanowiącej jego własność rzeczy i potraktowania rzeczy jako własnej przez sprawcę. Natomiast zamiar wykorzystania mienia innej osoby w sposób niezgodny z wolą właściciela (np. wyrażoną w umowie) nie jest tożsamy z zamiarem przywłaszczenia. Nie można na gruncie przedmiotowej sprawy wykluczyć, że C. Z. złożył odpowiadające prawdzie wyjaśnienia w świetle których, udając się na zwolnienie lekarskie pozostawił opisane w zarzucie przedmioty w użytkowanej przez siebie szafce na terenie zakładu pracy a po podjęciu zamiaru porzucenia pracy już się nimi nie interesował. Wszak o ile był on w stanie przedmioty te wynieść z terenu zakładu, co mogło wszak nastąpić do dnia 7 października, to tak samo było to możliwe w odniesieniu do innych pracowników po tej dacie. W przedmiotowej sprawie, co należy powtórzyć, nie wiadomo kiedy i w jakich okolicznościach rzeczone przedmioty zaginęły. Faktem jest, że o zamiarze przywłaszczenia może świadczyć odmowa zwrotu cudzej rzeczy, zaprzeczenie jej posiadania, sprzedaż lub darowanie innej osobie, przerobienie rzeczy lub jej porzucenie, lecz w przedmiotowej sprawie żadna z tych okoliczności miejsca nie miała a w każdym razie brak jest na nią dowodu. Pozostawienie przez oskarżonego narzędzi w szafce a zatem w miejscu, gdzie powinne być one składowane żadną miarą nie jest równoznaczne z ich porzuceniem, zaś późniejszy brak zainteresowania nimi nie jest w tej sytuacji równoznaczny z zamiarem trwałego ich włączenia do majątku własnego lub majątku innej, poza właścicielem osoby. Istniejących luk w materiale dowodowym nie da się uzupełnić, czego jak się wydaje ma świadomość i autorka apelacji, nie wykazując żadnej inicjatywy dowodowej. W tej sytuacji, jako że nie ma możliwości ustalenia kiedy i w jaki sposób narzędzia zaginęły a brak jest jakiegokolwiek dowodu wskazującego, że to oskarżony wyniósł je poza zakład pracy lub rozporządził nimi jak właściciel na terenie zakładu pracy, to na gruncie art. 5 § 2 kpk nie sposób podzielić zawartego w apelacji zarzutu.

Wniosek

Uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przed Sądem I instancji.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Podniesiony w apelacji zarzut nie okazał się zasadny a co za tym idzie również zawarty w niej, korelujący z zarzutem wniosek nie jest zasadny.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy w całości.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Wyrok Sądu I instancji jest wolny w tym zakresie od uchybień, opisanych w apelacji i nie zawiera on również uchybień, o jakich mowa w art. 439 kpk .

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II

Podstawą prawną orzeczenia o kosztach sądowych jest art. 632 pkt 2 kpk

7.  PODPIS

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Oskarżyciel publiczny

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść

☒ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐co do winy

☐co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒uchylenie

☐zmiana