Wyrok z 5 marca 2026, sygn. IV Ka 1023/25

Formularz UK 2

Sygnatura akt

IV Ka 1023/25

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

2.

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z 2 listopada 2023 r., sygn. IX K 91/22

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐co do winy

☐co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐uchylenie

☒zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

1.

2.

3.

4.

5.

.

Obrońca wyrokowi zarzucił:

1.obrazę art. 284 § 2 kk poprzez uznanie oskarżonego za winnego zarzucanego mu czynu, podczas gdy z zebranego materiału dowodowego wynika, że oskarżony nie miał bezpośredniego zamiaru przywłaszczenia powierzonego mu na podstawie umowy leasingu plotera;

Oskarżony wyrokowi zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść poprzez:

2.niezasadne uznanie, iż dopuścił się zarzucanego mi czynu uznając że skoro zdawał sobie sprawę z zadłużenia to również miał świadomość iż musi zwrócić maszynę oraz że jej nie zwrócił pomimo wypowiedzenia umowy i wezwania do zwrotu przedmiotu umowy leasingu co skutkowało uznaniem go za winnego występku z art. 284 § 2 k.k., podczas, gdy w rzeczywistości w umowie nie jest napisane gdzie, kiedy i komu ma oddać ploter a jedynie że "leasingodawca ma prawo natychmiastowego przejęcia powierzonego sprzętu” czego nie uczynił pozorując jedynie te czynności szukając plotera na ul, (...), a nie na (...) gdzie została przywieziona maszyna, dodatkowo należy zwrócić uwagę, że leasingodawca nie wykazał w toku rozprawy, by doręczono mu wezwanie do wydania przedmiotu leasingu wraz z wypowiedzeniem umowy co potwierdza jego stanowisko że nie miał świadomości o wypowiedzeniu umowy a tym bardziej dostarczenia gdzieś maszyny, a przypisanie winy zaniechania zwrotu nie wynika z żadnego pisma ani dowodu rzeczowego jest tylko interpretacją wcześniej przyjętego stanowiska prokuratora;

3. uznanie iż niedoręczone wezwanie do natychmiastowego i bezwarunkowego zwrotu przedmiotu umowy leasingu jest "wystarczające, aby przerzucić ciężar odpowiedzialności za maszynę na leasingobiorcę obciążając tym samym go wszystkimi konsekwencjami finansowo-karnymi jest nie zgodne z postanowieniami umowy leasingowej o nr (...) z której jasno wynika iż "leasingodawca ma prawo natychmiastowego przejęcia powierzonego sprzętu” co nie jest równoznaczne z scedowaniem obowiązku transportu maszyny na leasingobiorcę, co uznał Sąd uzasadniając iż zaniechałem zwrotu plotera pomimo wypowiedzenia umowy. Zgodnie z umową to nie na leasingobiorcy spoczywał obowiązek przewiezienia plotera co sugeruje uzasadnienie wyroku;

4. stwierdzenie iż przedmiotem umowy leasingowej jest ploter, skoro z zapisów umowy i zeznań świadka p. P. Ś. jasno wynika że "przedmiotem umowy jest przekazanie prawa do używania plotera”,

Nadto obrońca

5 orzeczeniu w pkt.5 zarzucił obrazę § 11 ust. 2 p. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z 22.10.2015 r. (tj. Dz. u. z 2023 r. poz. 1964) poprzez jego niezastosowanie pomimo treści wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20.12.2022 r. (Dz. u. z 2022 r. poz. 2790), sygn. akt: SK 78/21, na mocy którego § 17 ust. 2 p. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu z 03.10.2016 r. (tj. Dz. u. z 2023 r. poz. 2631) został uznany za niezgodny z art. 64 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1, art. 2 i art. 92 ust. 1 zdanie pierwsze Konstytucji RP przez to, że wskazane w nim stawki dla adwokatów ustanowionych obrońcami z urzędu są niższe od stawek w tych samych sprawach dla adwokatów ustanowionych obrońcami z wyboru.

☐ zasadny

☒ częściowo zasadne

☐ niezasadne

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Ad. 2 – 4. Zarzuty niezasadne. Apelacja nie dostarcza żadnych argumentów mogących przemawiać za zasadnością jej uwzględnienia, ów środek odwoławczy zawiera jedynie odmienną, jednostronną ocenę materiału dowodowego, a podniesione w nim argumenty mają charakter stricte polemiczny a w szczególności abstrahują od treści wiarygodnych dowodów oraz od brzmienia i rozumienia znamion przestępstwa z art. 284 kk..

Tymczasem Sąd Rejonowy dokonując oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego w tej części rozważył w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku zeznania wszystkich świadków oraz wyjaśnienia oskarżonego a także treść dokumentów, wskazał którym i dlaczego dał wiarę przedstawiając motywy swoich ocen. Podkreślić należy przy tym, że stan faktyczny w sprawie jest w zasadniczej części niesporny.

Sąd odwoławczy podzielając argumentację Sądu I instancji zawartą w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia, powołuje się na nią nie widząc potrzeby jej ponownego powielania.

Odnosząc się natomiast do konkretnego zarzutu zawartego w apelacji, stwierdzić należy, że zarzut błędu w ustaleniach faktycznych można postawić wtedy i tylko wówczas jest słuszny, gdy zasadność ocen i wniosków wyprowadzonych przez sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego, nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania. Zarzut ten nie może natomiast sprowadzać się tylko i wyłącznie do samej polemiki z ustaleniami Sądu, lecz winien wskazywać jakich konkretnie uchybień w zakresie zasad logicznego rozumowania dopuścił się sąd w ocenie zebranego materiału dowodowego. Sama możliwość przeciwstawienia ustaleniom sądu odmiennego poglądu, nie może prowadzić do wniosku o dokonaniu przez sąd błędu w ustaleniach faktycznych, a w zasadzie złożona apelacja do takiej polemiki się sprowadza.

W szczególności nie może być uznane za zasadne eksponowanie przez oskarżonego faktu, że „ w umowie nie jest napisane gdzie, kiedy i komu ma oddać ploter a jedynie że "leasingodawca ma prawo natychmiastowego przejęcia powierzonego sprzętu” czego nie uczynił pozorując jedynie te czynności szukając plotera pod niewłaściwym adresem „ , skoro powyższe rozróżnienie nie ma istotnego znaczenia w aspekcie znamion przestępstwa przywłaszczenia, które według wypracowanego w doktrynie i orzecznictwie stanowiska powszechnie polega na rozporządzeniu jak swoją własnością cudzą rzeczą ruchomą lub cudzym prawem majątkowym, z wykluczeniem osoby uprawnionej (por. W. Świda [w:] I. Andrejew, W. Świda, W. Wolter, Kodeks karny..., s. 614; O. Górniok [w:] System Prawa Karnego, t. 4, s. 409). Istotą przywłaszczenia jest zatem zewnętrzne zachowanie się sprawcy określane powszechnie jako rozporządzenie rzeczą ruchomą przez włączenie jej do swojego majątku albo wykonywanie w inny sposób w stosunku do rzeczy ruchomej uprawnień właścicielskich (por. A. Marek, T. Oczkowski, Przywłaszczenie..., 2015, s. 103).

Podobnie rzecz się ma z twierdzeniem oskarżonego, że przedmiotem umowy leasingowej nie jest ploter ale prawo do jego używania. Jest oczywistością, że rzecz ruchomą w postaci urządzenia technicznego (jakim jest ploter), przekazuje się do używania a nie w jakimkolwiek innym celu.

Ustalając fakty mające istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia o winie oskarżonego sąd pierwszej instancji szczegółowo wyjaśnił, dlaczego uznał, że jego zachowanie wypełnia znamiona typu przestępstwa z art. 284 § 2 KK. Sąd ustalił, że odmawiając wydania plotera i ukrywając go przez 9 lat przed leasingodawcą, oskarżony zamanifestował zamiar jego przywłaszczenia, tj. traktowania jak własny, jak składnik swojego majątku.

Ad.1. Zarzut niezasadny. Sąd odwoławczy nie podziela zarzutu obrońcy, w którym kwestionował ocenę prawną zarzucanego oskarżonemu czynu dokonaną przez Sąd w zakresie art. 284 § 2 k.k.

Sprawca czynu kwalifikowanego z art. 284 § 2 k.k. musi działać w konkretnym celu i celem tym jest przywłaszczenie, a więc działanie polegające z jednej strony na definitywnym włączeniu rzeczy do swojego majątku, z drugiej na pozbawieniu dotychczasowego właściciela prawa własności.

Odmawiając wydania plotera przez kilka lat i ukrywając go przed leasingodawcą, oskarżony zamanifestował zamiar jego przywłaszczenia, tj. traktowania jak własny, jak składnik swojego majątku. Mógł postąpić zgodnie z normą nakazującą zwrócić go na wezwanie leasingodawcy, ale świadomie tego nie uczynił. Oskarżony doskonale zdawał sobie sprawę, że w związku z zaprzestaniem płacenia rat leasingowych i wypowiedzeniem umów miał obowiązek zwrotu plotera pokrzywdzonemu. O przyświecającym mu kierunkowym zamiarze przywłaszczenia powierzonego mu mienia, zachowania go dla siebie i dalszego postępowania z nim jak właściciel (użytkowania), świadczą podjęte przez niego zachowania, a mianowicie: nie odbieranie kierowanej do niego korespondencji, unikanie przez 9 lat kontaktu z osobami, które w imieniu pokrzywdzonych podjęły działania zmierzające do odzyskania przywłaszczonego mienia.

Przedstawione fakty bezsprzecznie potwierdzają, że O. D. wyczerpał znamiona przypisanego mu przestępstwa zaś zarzut błędnej wykładni art. 284 § 2 k.k. jest całkowicie chybiony.

W konsekwencji w pełni zasadnie Sąd Rejonowy uznał zawinienie oskarżonego za przestępstwo sprzeniewierzenia przyjmując, że wyczerpał on dyspozycję art. 284 § 2 kk.

Ad.5. Zarzut zasadny. Ma rację skarżący, że wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20.12.2022 r. (Dz. u. z 2022 r. poz. 2790), sygn. akt: SK 78/21, S 17 ust. 2 p. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu z 03.10.2016 r. (tj. Dz. u. z 2023 r. poz. 2631) został uznany za niezgodny z art. 64 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1, art. 2 i art. 92 ust. 1 zdanie pierwsze Konstytucji RP przez to, że wskazane w nim stawki dla adwokatów ustanowionych obrońcami z urzędu są niższe od stawek w tych samych sprawach dla adwokatów ustanowionych obrońcami z wyboru. W tej sytuacji w przedmiocie kosztów obrony oskarżonego winien zostać zastosowany § 11 ust. 2 p. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z 22.10.2015 r. (tj. Dz. u. z 2023 r. poz. 1964).

Z kolei żądana kwota uwzględnia powyższe orzeczenie i odpowiada wyliczeniu związanemu z

obecnością obrońcy na rozprawach .

Wniosek

Skarżący wnieśli o uniewinnienie oskarżonego.

Nadto obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia i zasądzenie na jego rzecz kosztów obrony oskarżonego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji w wysokości 1 859,76 zł.

☐ zasadny

☒ częściowo zasadne

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Brak jest podstaw do skutecznego postawienia Sądowi zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych oraz obrazy prawa materialnego.

Wobec ustaleń i argumentacji Sądu Rejonowego skarżący nie przedstawili przekonującej argumentacji pozwalającej na zmiane zaskarżonego wyroku; apelacje zawierają odmienną ocenę dowodów, w istocie sprowadzają się do odmiennej a przy tym wyłącznie polemicznej oceny poszczególnych okoliczności sprawy; tymczasem w oparciu o zebrane dowody i ich wnikliwą ocenę, nie sposób uznać, iżby ustalenia faktyczne Sądu były błędne.

Sąd odwoławczy nie podziela i tego zarzutu obrońcy, w którym kwestionował ocenę prawną zarzucanego oskarżonemu czynu dokonaną przez Sąd w zakresie art. 284 § 2 k.k.

Finalnie nie ma żadnych podstaw do negowania rozstrzygnięcia Sądu I instancji w zakresie zawinienia oskarżonego.

Z kolei żądana kwota za obronę z urzędu uwzględnia wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20.12.2022 r. (Dz. u. z 2022 r. poz. 2790), i odpowiada wyliczeniu związanemu z

obecnością obrońcy na rozprawach .

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

prokurator złożył uzupełniony akt oskarżenia (k.239 i nast., t. Il)

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

prokurator w uzupełnionym akcie oskarżenia (k.239 i nast., t. Il) wskazał, że O. D. oskarża o to, że „w dniu 27 lutego 2012 roku w L., dokonał przywłaszczenia powierzonego mu na podstawie zawartej w dniu 1 sierpnia 2011 roku umowy leasingu operacyjnego o numerze (...) rzeczy ruchomej w postaci plotera frezującego z osprzętem o wartości 165 189 złotych poprzez zaniechanie jego zwrotu mimo wypowiedzenia umowy przez leasingodawcę i wezwania do zwrotu przedmiotu leasingu, działając tym samym na szkodę (...) Funduszu (...) S.A. z siedzibą we G.”, tj. o czyn z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k.

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Rozstrzygnięcie o sprawstwie oskarżonego w zakresie czynu z art. 284 § 2 kk oraz o karze

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Argumentacja jak wyżej. Brak było podstaw do ingerencji sądu odwoławczego w orzeczenie pierwszoinstancyjne we wskazanej części z uwagi na prawidłowość dokonanej oceny zgromadzonych w sprawie dowodów a w konsekwencji na zasadność poczynionych ustaleń faktycznych; wyrok w zakresie winy i kary odpowiada prawu i podlegał utrzymaniu w mocy.

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zmieniono zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

- oskarżonego O. D. uznano za winnego tego, że w dniu 22 marca 2012 r. w L. dokonał przywłaszczenia powierzonego mu na podstawie zawartej w dniu 1 sierpnia 2011 r. umowy leasingu operacyjnego o numerze (...) rzeczy ruchomej w postaci plotera frezującego z osprzętem o wartości (...),00 złotych poprzez zaniechanie jego zwrotu mimo wypowiedzenia umowy przez leasingodawcę i wezwania do zwrotu przedmiotu leasingu, działając tym samym na szkodę (...) Funduszu (...) S.A. z siedzibą we G., tj. popełnienia przestępstwa z art. 284 § 2 kk w zw. z art. 4 § 1 kk;

- zasądzoną w pkt 5 od Skarbu Państwa na rzecz adw. Ł. G. - Kancelaria (...) w X. kwotę tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu podwyższono do kwoty 1859,76 złotych;

Zwięźle o powodach zmiany

Wyrok podlegał zmianie albowiem uszło uwadze sądu I instancji, że zarządzeniem z dnia 3 grudnia 2021 r. , na podstawie art. 337 § 1 k.p.k. w zw. z art. 332 § 1 pkt 2 k.p.k. , zwrócono prokuratorowi akt oskarżenia wniesiony w przedmiotowej sprawie w celu usunięcia , w terminie 7 dni, „braków formalnych poprzez: wskazanie dokładnego opisu czynu co do czasu i sposobu przywłaszczenia”; prokurator w uzupełnionym akcie oskarżenia (k.239 i nast., t. Il) wskazał, że O. D. oskarża o to, że „w dniu 27 lutego 2012 roku w L., dokonał przywłaszczenia powierzonego mu na podstawie zawartej w dniu 1 sierpnia 2011 roku umowy leasingu operacyjnego o numerze (...) rzeczy ruchomej w postaci plotera frezującego z osprzętem o wartości 165 189 złotych poprzez zaniechanie jego zwrotu mimo wypowiedzenia umowy przez leasingodawcę i wezwania do zwrotu przedmiotu leasingu, działając tym samym na szkodę (...) Funduszu (...) S.A. z siedzibą we G.”, tj. o czyn z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k.

Z kolei zmiana w pkt. 5 wyroku w zakresie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu, wynikała z nieuprawnionego pominięcia przez sąd faktu, że wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20.12.2022 r. (Dz. u. z 2022 r. poz. 2790), sygn. akt: SK 78/21, S 17 ust. 2 p. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu z 03.10.2016 r. (tj. Dz. u. z 2023 r. poz. 2631) został uznany za niezgodny z art. 64 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1, art. 2 i art. 92 ust. 1 zdanie pierwsze Konstytucji RP przez to, że wskazane w nim stawki dla adwokatów ustanowionych obrońcami z urzędu są niższe od stawek w tych samych sprawach dla adwokatów ustanowionych obrońcami z wyboru. W tej sytuacji w przedmiocie kosztów obrony oskarżonego winien zostać zastosowany § 11 ust. 2 p. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z 22.10.2015 r. (tj. Dz. u. z 2023 r. poz. 1964).

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

.

.

6.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

4.

Sąd zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i jego wydatkami obciążył Skarb Państwa, uznając, iż uiszczenie ich byłoby dla oskarżonego zbyt uciążliwe.

7.  PODPIS