Uzasadnienie z 6 marca 2026, sygn. VI Ka 660/24

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VI Ka 660/24

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

2

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1.  Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 19 marca 2024 roku, sygn. akt II K 760/23

1.2.  Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3.  Granice zaskarżenia

1.1.1.  Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐co do winy

☐co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.1.2.  Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

1.4.  Wnioski

☒uchylenie

☒zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami
przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

1.5.  Ustalenie faktów

1.1.3.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

Ł. I. (1)

Oskarżony jest osobą karaną

Aktualna karta karna

816-818

2.1.1.2.

Ł. I. (1)

Sytuacja majątkowa oskarżonego

Informacja e-(...)

813

2.1.1.3.

C. O.

Oskarżony jest osobą karaną

Aktualna karta karna

822-824

2.1.1.4.

C. O.

Sytuacja majątkowa oskarżonego

Informacja e-(...)

814

1.1.4.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1.6.  Ocena dowodów

1.1.5.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.1.1.1.

2.1.1.2.

2.1.1.3.

2.1.1.4.

Aktualne karty karne oskarżonych, k. 816-818 oraz 822-824

Informacja e-(...) k. 813,814

Załączone dokumenty urzędowe zostały sporządzone w przepisanej prawem formie przez organ do tego uprawniony. Stanowią dowód tego, co zostało w nim urzędowo poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności dokumentów.

1.1.6.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

Obrońca oskarżonego Ł. I. (1) zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1.mającą wpływ na treść zaskarżonego wyroku, rażącą obrazę prawa procesowego, tj. art. 2 § 1 pkt 1 k.p.k., art. 4 k.p.k. w zw. z art. 25 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 7 k.p.k., poprzez wydanie orzeczenia skazującego bez dowodów uprawdopodobniających fakt zawinienia oraz przez naruszenie podstawowych zasad procesowych określających regułę dowodzenia winy i zastąpienie ich przez domniemanie winy oskarżonego;

2.mającą wpływ na treść zaskarżonego wyroku, rażącą obrazę prawa procesowego, tj. art. 366 k.p.k., poprzez nie wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, takich jak: zaniechanie dokonania oględzin, ujawnienia DNA i śladów linii papilarnych, na pudełku, tj. nieokreślonym urządzeniu dostarczonym na rozprawę przez świadka G., po upływie roku od zdarzenia, nie ustalenie co to za urządzenie i do czego służy, i mimo tego uznanie tego urządzenia za dowód rzeczowy stanowiący podstawę do uznania winy oskarżonego;

3.błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, a polegający na ustaleniu, że:

-pudełko dostarczone przez świadka G. służy do przełamywania systemów elektronicznych zabezpieczenia samochodów i po jego użyciu oskarżeni otworzyli samochód,

-świadek G. widział jak oskarżony Ł. I. uciekając te pudełko zgubił, a nie ma żadnego znaczenia, że świadek G. ujawnia pudełko na rozprawie po upływie roku od zdarzenia, nie wspominając o tym wcześniej na przesłuchaniach w policji,

-skoro oskarżony wcześniej przyznał się do winy i chciał dobrowolnie poddać się karze to znaczy, że popełnił zarzucany mu czyn,

-pociągnięcie za dźwignię wewnątrz pojazdu służącą do otworzenia maski samochodu, świadczy, że w inny sposób chcieli uruchomić silnik oraz że podjęli próbę uruchomienia samochodu, ponieważ zapaliły się w nim światła stopu i kontrolek na desce rozdzielczej, co było niemożliwe z powodu dodatkowego zabezpieczenia.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Apelacja obrońcy oskarżonego Ł. I. (1), mimo sformułowania licznych zarzutów, w istocie stanowi polemikę z prawidłowo poczynionymi ustaleniami faktycznymi Sądu Rejonowego i nie wykazuje uchybień, które mogłyby skutkować zmianą bądź uchyleniem zaskarżonego wyroku.

W pierwszej kolejności odnieść się należy do zarzutu rażącej obrazy przepisów postępowania, tj. art. 2 § 1 pkt 1 k.p.k., art. 4 k.p.k. w zw. z art. 25 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 7 k.p.k. Skarżący wywodzi, iż Sąd I instancji miał oprzeć rozstrzygnięcie na domniemaniu winy, bez zaistnienia dowodów ją uprawdopodabniających. Stanowisko to jest całkowicie niezasadne. Analiza pisemnych motywów wyroku prowadzi do wniosku, iż Sąd Rejonowy dokonał wszechstronnej oceny całokształtu materiału dowodowego, uwzględniając zarówno okoliczności przemawiające na korzyść, jak i niekorzyść oskarżonych. Ocena ta odpowiada dyrektywom wynikającym z art. 7 k.p.k., albowiem jest logiczna, konsekwentna i należycie uzasadniona.

Sąd I instancji oparł swoje ustalenia przede wszystkim na spójnych i konsekwentnych zeznaniach pokrzywdzonej, które znalazły potwierdzenie w relacjach innych świadków, w tym świadków E. O. i O. G., a także w dowodach nieosobowych, w szczególności nagraniu z monitoringu. Istotne znaczenie miały również okoliczności ujawnione w toku zdarzenia, takie jak sposób działania sprawców, ich zachowanie po ujawnieniu zdarzenia, a także wniosek opinii genetycznej, wskazujący na kontakt oskarżonego C. O. z dźwignią służącą do otwarcia maski samochodu. W tym kontekście nie sposób przyjąć, żeby rozstrzygnięcie oparto na jakimkolwiek domniemaniu – przeciwnie, wynika ono z kompleksowej analizy wzajemnie uzupełniających się dowodów.

Bezzasadny jest również zarzut naruszenia art. 366 k.p.k., poprzez rzekome niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, w szczególności poprzez zaniechanie przeprowadzenia oględzin przedmiotu dostarczonego przez świadka O. G. oraz zabezpieczenia na nim śladów biologicznych lub daktyloskopijnych. Należy podkreślić, że Sąd Rejonowy w sposób jednoznaczny wskazał, iż nie ustalił w sposób kategoryczny, że przedmiot ten był narzędziem, którego sprawcy użyli do przełamania elektronicznych zabezpieczeń samochodu, a zatem nie uczynił go podstawą przypisania sprawstwa. W konsekwencji w opisie czynu przyjęto użycie ,,nieustalonego narzędzia”. Oznacz to, że nawet ewentualne uchybienia w zakresie zabezpieczenia tego przedmiotu pozostają irrelewantne dla rozstrzygnięcia, skoro sprawstwo oskarżonych zostało wskazane innymi, w pełni wiarygodnymi dowodami.

Odnosząc się do zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych, wskazać należy, iż Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił przebieg zdarzenia oraz rolę poszczególnych jego uczestników. W szczególności trafnie przyjęto, że pojazd pokrzywdzonej był zamknięty, a jego otwarcie nastąpiło wskutek przełamania zabezpieczeń elektronicznych. Wynika to zarówno z konsekwentnych zeznań właścicielki pojazdu, jak i z mechanizmu działania pojazdu (automatyczne składanie i rozkładanie lusterek). Również trafnie ustalono, że oskarżeni działali wspólnie i w porozumieniu, w sposób zaplanowany i zorganizowany, przy współudziale innych osób.

Nie sposób podzielić stanowiska skarżącego, jakoby brak było podstaw do przyjęcia, że oskarżeni zmierzali do uruchomienia pojazdu. Przeciwnie, fakt użycia przez oskarżonego C. O. dźwigni służącej do otwarcia maski, potwierdzony dowodem z opinii genetycznej, jednoznacznie wskazuje na podejmowanie czynności zmierzających do uruchomienia silnika w inny sposób, wobec nieskuteczności użytego narzędzia elektronicznego. Okoliczność ta, oceniana łącznie z pozostałymi dowodami, jednoznacznie wskazuje na zamiar dokonania kradzieży pojazdu.

Zarzuty dotyczące znaczenia wcześniejszego przyznania się oskarżonych do winy również nie zasługują na uwzględnienie. Sąd Rejonowy nie uczynił z tej okoliczności jedynej podstawy przypisania oskarżonym winy, lecz potraktował ją jako jeden z elementów oceny całokształtu materiału dowodowego, co pozostaje w pełni dopuszczalne.

Reasumując, apelacja obrońcy oskarżonego Ł. I. (1) nie wykazała żadnych uchybień w zakresie oceny dowodów ani ustaleń faktycznych, które mogłyby podważyć trafność zaskarżonego wyroku.

Wniosek

Zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego Ł. I. (1) od popełnienia zarzucanego mu czynu

ewentualnie

uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Legionowie.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Z uwagi na niezasadność podniesionych przez skarżącego zarzutów skorelowane z nimi wnioski nie zasługiwały na uwzględnienie.

3.2.

Oskarżony C. O. we wniesionej apelacji nie sformułował precyzyjnych zarzutów.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Mając na uwadze redakcję środka odwoławczego przez podmiot nieprofesjonalny, Sąd Okręgowy dokonał w niniejszej sprawie pełnej kontroli zapadłego orzeczenia, analizując również przesłanki z art. 439 § 1 k.p.k. oraz art. 440 k.p.k. Ostatecznie należało stwierdzić, że przeprowadzona kontrola instancyjna doprowadziła do utrzymania w mocy całości zaskarżonego orzeczenia i uznania środka odwoławczego za oczywiście bezzasadny.

Apelacja oskarżonego nie zawiera precyzyjnie sformułowanych zarzutów, niemniej z jej treści wynika, iż skarżący kwestionuje przede wszystkim kwalifikację prawną przypisanego czynu, wiarygodność zeznań świadka O. G., a także nienależyte obsadzenie sądu.

W zakresie zarzut dotyczącego kwalifikacji prawnej czynu wskazać należy, iż jest on całkowicie chybiony. Zgromadzony materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że działanie oskarżonych było ukierunkowane na osiągnięcie korzyści majątkowej i polegało na przełamaniu zabezpieczeń pojazdu w celu jego zaboru. Okoliczności te wypełniają znamiona przestępstwa kradzieży z włamaniem określonego w art. 279 § 1 k.k., przy czym z uwagi na niedokonanie zaboru zastosowanie znajduje art. 13 § 1 k.k. dotyczący usiłowania. Brak jest natomiast jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że zachowanie oskarżonych było li tylko wybrykiem chuligańskim popełnionym pod wpływem alkoholu.

Odnosząc się do kwestionowania wiarygodności zeznań świadka O. G., wskazać należy, iż Sąd Rejonowy dokonał prawidłowej oceny jego zeznań, uwzględniając zarówno ich treść, jak i kontekst całokształtu materiału dowodowego. Zeznania tego świadka znajdują potwierdzenie w relacjach innych osób oraz w dowodach nieosobowych. Jednocześnie należy podkreślić, że nawet pomijając kwestię przedmiotu ujawnionego przez O. G., pozostały materiał dowodowy w pełni wystarcza do przypisania oskarżonym sprawstwa zarzucanego im czynu.

Nie sposób również podzielić stanowiska skarżącego dotyczącego nienależycie obsadzonego sądu z uwagi na fakt, iż zaskarżony wyrok został wydany przez asesora sądowego. Oskarżony nie wykazał żadnych okoliczności, które mogłyby budzić wątpliwości co do niezawisłości i bezstronności asesora, a jedynie powołał się na wadliwość systemową organu, jakim jest obecna KRS. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że Sąd Najwyższy w swoim orzecznictwie jednoznacznie wskazywał, że nie należy utożsamiać sytuacji sędziów starających się o awans w procedurze konkursowej przed KRS ukształtowaną przepisami ustawy nowelizującej oraz pozycji i sytuacji asesorów sądowych. Sam fakt przejścia procedury opisanej w ustawie, by zostać asesorem sądowym, nie powoduje uchybienia
z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 sierpnia 2025 r., IV KK 259/25; z dnia 23 lipca 2025 r., II KK 236/25, z dnia 30 grudnia 2025 r. I KK 456/25).

Apelacja oskarżonego C. O. nie zawiera żadnych argumentów, które mogłyby skutecznie podważyć ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji ani przyjętą kwalifikację prawną czynu.

Wniosek

Uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Z uwagi na niezasadność podniesionych przez skarżącego stwierdzeń skorelowany z nimi wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

6.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

7.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

1.7.  Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Całość wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 19 marca 2024 roku, sygn. akt II K 760/23

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Wyrok jest w pełni zasadny. Brak podstaw do uwzględnienia zarzutów apelacyjnych oraz brak okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu określonych w art. 439 k.p.k. oraz art. 440 k.p.k.

1.8.  Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

1.9.  Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

1.1.7.  Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

5.3.1.4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

1.1.8.  Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

1.10.  Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

8.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

-

Sąd na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił oskarżonych od kosztów sądowych, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa, uznając iż przemawia za tym ich sytuacja majątkowa.

Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. H. E. kwotę 1033,20 zł obejmującą wynagrodzenie za pełnioną z urzędu obronę oskarżonego C. O. w postępowaniu odwoławczym oraz należny podatek VAT. O wynagrodzeniu obrońcy z urzędu w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawie § 4 ust. 3 oraz § 17 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.

9.  PODPIS

SSO Agnieszka Wojciechowska – Langda

0.1.1.3 Granice zaskarżenia

Wpisać kolejny numer załącznika 1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego Ł. I. (1)

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Całość zaskarżonego wyroku

0.1.1.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐co do winy

☐co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2 Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

☐art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☒Uchylenie

☒zmiana

0.1.1.3 Granice zaskarżenia

Wpisać kolejny numer załącznika 2

Podmiot wnoszący apelację

Oskarżony C. O.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Całość zaskarżonego wyroku

0.1.1.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐co do winy

☐co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2 Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

☒art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☒art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☒Uchylenie

☐zmiana