Postanowienie SN z 6 czerwca 2013, sygn. III KZ 23/13
Data orzeczenia
6 czerwca 2013
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział III
Przewodniczący
SSN Małgorzata Gierszon
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 6 czerwca 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Małgorzata Gierszon
w sprawie z wniosku E. T.
o wznowienie postępowania w sprawie II K …/10 Sądu Rejonowego w H.,
zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Z. z dnia 11 stycznia
2011 r., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 6 czerwca 2013 r.,
zażalenia E. T. na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu
Apelacyjnego w […]
z dnia 10 kwietnia 2013 r.
p o s t a n o w i ł
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 10 kwietnia 2013 r. Przewodniczący II Wydziału
Karnego Sądu Apelacyjnego odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie
postępowania w sprawie II K …/10 Sądu Rejonowego w H. złożonego przez E. T.,
wobec nieusunięcia przez nią w zakreślonym siedmiodniowym terminie braku
formalnego tego wniosku, poprzez jego sporządzenie i podpisanie przez adwokata
lub radcę prawnego.
Zażalenie na to zarządzenie złożyła E. T.
Podniosła w nim okoliczności – w jej ocenie – świadczące o nierzetelności
postępowania, którego wznowienia się domaga. Dołączyła do zażalenia kserokopie
dokumentów, które miałyby to potwierdzać.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie jest bezzasadne i to w stopniu oczywistym.
2
Zaskarżone nim zarządzenie wydano w oparciu o obowiązujące przepisy
karnej ustawy procesowej. Ich przestrzeganie – w zaistniałej w sprawie sytuacji –
było obowiązkiem organu procesowego, który to zarządzenie wydał. Nie ulega
wszak wątpliwości, że jeden z przepisów tej ustawy, to jest art. 545 § 2 k.p.k.,
wprowadza tzw. przymus adwokacko-radcowski dla czynności procesowej
sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania.
Oznacza to, że tylko wniosek przestrzegający ów nakaz, a więc sporządzony
i podpisany przez radcę prawnego lub adwokata, może być przyjęty do
merytorycznego rozpoznania.
Stąd też zasadnie, w oparciu o przywołane w podstawie prawnej
zaskarżonego zarządzenia przepisy, odmówiono przyjęcia dotkniętego brakiem
formalnym wniosku skoro był on sporządzony i podpisany przez samą E. T. i
nastąpiło to w sytuacji kiedy była ona wezwana do usunięcia tego braku formalnego
wniosku, czego jednak nie uczyniła.
Okoliczności przez skarżącą podnoszone w zażaleniu nie mają, i mieć nie
mogą, w niniejszym postępowaniu żadnego znaczenia. Jego przedmiotem jest
przecież tylko kwestia oceny poprawności owego zarządzenia z punktu widzenia
obowiązujących przepisów, w stwierdzonej in concreto sytuacji procesowej. Nie jest
zaś nią kontrola zasadności skazania wnioskodawczyni, czy istnienia w ogóle
podstaw do wznowienia postępowania w jej sprawie.
To bowiem przekracza możliwy in concreto zakres kontroli instancyjnej,
zdeterminowany przez ten incydentalny charakter niniejszego postępowania.
Z tych wszystkich względów, postanowiono jak wyżej.