sygn. III KZ 25/13 6 czerwca 2013 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 6 czerwca 2013, sygn. III KZ 25/13

Data orzeczenia 6 czerwca 2013
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Karna, Wydział III
Przewodniczący SSN Jarosław Matras
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Karna #postanowienie SN
Sygn. akt III KZ 25/13
POSTANOWIENIE
Dnia 6 czerwca 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jarosław Matras
w sprawie skazanego G. J. W.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 6 czerwca 2013 r.,
zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Karnego
Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 16 kwietnia 2013 r. o odmowie przyjęcia
wniosku o wznowienie postepowania,
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. i w zw. z art. 545 § 1
k.p.k. w zw. z art. 530 § 3 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 16 kwietnia 2013 r. Przewodniczący Wydziału II Karnego
Sądu Apelacyjnego odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, a to
wobec nieuzupełnienia braku formalnego polegającego na sporządzeniu oraz
podpisaniu wniosku o wznowienie postępowania przez adwokata, po tym jak
ustanowiony z urzędu obrońca z urzędu nie stwierdził podstaw do złożenia takiego
wniosku (k. 43). W zażaleniu skazany podniósł, że informował adwokata z urzędu o
tym, iż ma informacje o świadku, który potwierdzi, że nie mógł popełnić
przestępstwa, które zostało mu przypisane (k. 48).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie może zostać uwzględnione. Analiza akt sprawy nie pozostawia
wątpliwości, że zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie
2
postępowania wydane zostało po tym, jak w sposób zgodny z przepisami prawa
procesowego oraz wypracowanymi przez orzecznictwo Sądu Najwyższego
standardami postępowania, pouczono skazanego o możliwości złożenia wniosku o
wznowienie postępowania przez adwokata ustanowionego z wyboru (k. 30).
Podkreślić także należy, że wyznaczony z urzędu obrońca w swojej opinii prawnej
co do istnienia podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, odniósł
się również do kwestii wskazywanej przez skazanego, tj. istnienia świadka, który
miałby potwierdzić niepopełnienie przez niego przestępstwa (k.27). W tej sytuacji
skazany, który z racji swojego stanu majątkowego, korzystał z prawa do
wyznaczenia mu obrońcy z urzędu, nie ma możliwości domagania się wyznaczenia
mu kolejnego obrońcy z urzędu. Przypomnieć jedynie należy, że rzeczą adwokata
wyznaczonego do oceny czy istnieją podstawy do złożenia wniosku o wznowienie
postępowania, nie jest spełnianie oczekiwań procesowych skazanego, ale
dokonanie obiektywnej oceny, czy w realiach procesowych konkretnej sprawy
istnieją podstawy prawne do wystąpienia z takim nadzwyczajnym środkiem
zaskarżenia. Skoro zatem postępowanie w przedmiocie złożonego wniosku o
wznowienie postępowania było prawidłowe, to zażalenie skazanego nie może
zostać uwzględnione.
Z tych powodów orzeczono jak w postanowieniu.