Wyrok z 20 kwietnia 2026, sygn. VI U 874/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 20 kwietnia 2026 roku

Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący: Sędzia Karolina Chudzinska

po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2026 roku w D.

na posiedzeniu niejawnym

sprawy K. I.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w D.

o rentę w związku z wypadkiem przy pracy

na skutek odwołania K. I.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w D.

z dnia 19 kwietnia 2023r., znak: (...)

oddala odwołanie

Sędzia Karolina Chudzinska

Sygn. akt VI U 874/23

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 19 kwietnia 2023r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w D. odmówił ubezpieczonemu K. I. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy, ponieważ Komisja Lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia 14 kwietnia 2023 roku ustaliła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 6 sierpnia 2004 roku.

Odwołanie od tej decyzji wniósł ubezpieczony i wniósł o jej zmianę poprzez przyznanie mu prawa do renty wypadkowej. Wskazał, że jest niezdolny do pracy w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 6 sierpnia 2004 roku, 16 października 2019 roku i 24 maja 2017r. a jego stan zdrowia od wypadku z dnia 6 sierpnia 2004r. jedynie się pogarsza.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wskazał, że ubezpieczony jest uprawniony do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy z ogólnego stanu zdrowia – do dnia 31 lipca 2023 roku.

Sąd ustalił, co następuje:

Ubezpieczony K. I. ma (...) lat i wykształcenie zawodowe w zawodzie mechanika - kierowcy. Ukończył kursy spawacza, montera urządzeń elektrycznych. Pracował na stanowisku ślusarza mechanika trakcji spalinowej w (...) w latach 1980-1996. W latach 1996 - 2018 pracował na stanowisku spawacza, montera urządzeń energetycznych. Ostatnią pracą ubezpieczonego był praca w (...) spółce z o.o. w D. na stanowisku montera remontów mechanicznych - spawacza w okresie od 11 marca 2019 roku do 11 lipca 2022 roku.

Dowód: świadectwo pracy z dnia 11.07.2022r.- k. 24 akt rentowych (z wniosku o rentę z ogólnego stanu zdrowia), opinia zespołu biegłych z dnia 7 marca 2024r.- k. 87-88 verte.

W dniu 6 sierpnia 2004 roku ubezpieczony będąc zatrudnionym w spółce (...) Spółce z o.o. spółce komandytowej w G. na stanowisku mechanika urządzeń cieplno- mechanicznych, podczas montowania elementu na wysokości ok. 6 metrów upadł z tej wysokości. Doznał urazu klatki piersiowej, złamania żebra VIII po stronie lewej, stłuczenia płuca lewego. Był hospitalizowany. Otrzymał 15% uszczerbku na zdrowiu w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 6.08.2004r.

Dowód: opinia biegłych z dnia 7 marca 2024 roku -k. 87 akt, świadectwo pracy z dnia 17.02.2019r.- k. 5 akt z wniosku o rentę z ogólnego stanu zdrowia, akta sprawy o jednorazowe odszkodowanie- k. 21 i 57.

Po wypadku ubezpieczony był niezdolny do pracy od 6 sierpnia 2004 roku do 25 marca 2005 roku. Następnie kontynuował zatrudnienie u dotychczasowego pracodawcy na tym samym stanowisku pracy. W trakcie tego zatrudnienia ubezpieczony był niezdolny do pracy w okresach: od 11 lutego 2006 roku do 3 marca 2006 roku, od 10 stycznia 2007r. do 17 marca 2007r., od 8 września 2010 roku do 30 września 2010 roku, od 13 grudnia 2010 roku do 17 grudnia 2010r., od 7 maja 2013 roku do 29 maja 2013r., w dniu 31 grudnia 2015 r., a następnie począwszy od roku 2016 w każdym roku pracy miał okresy nieobecności z uwagi na krótkotrwałą niezdolność do pracy trwającą od kilku do kilkunastu tygodni. W dniu 24 maja 2017r. ubezpieczony uległ wypadkowi przy pracy, w którym doznał urazu palca III-go prawej ręki. ZUS ustalił, że stały uszczerbek na zdrowiu w związku z tym urazem wyniósł 4 %. Ubezpieczony w związku z urazem palca korzystał z zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego w okresie od 24 maja 2017r. do 13 lipca 2017 roku. Następnie w dniu 16 października 2019r. ubezpieczony w trakcie pracy doznał urazu spojówki i abrazji rogówki oka lewego. Zdarzenie to było wypadkiem przy pracy, jednak ubezpieczony nie doznał trwałego uszczerbku na zdrowiu w związku z tym wypadkiem - ZUS ustalił 0% uszczerbku i odmówił wypłaty jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy.

Dowód: zaświadczenie o zasiłkach chorobowych – k. 17 akt z wniosku o rentę z ogólnego stanu zdrowia, akta sprawy o jednorazowe odszkodowanie- k. 21 i 57, świadectwo pracy z dnia 17.02.2019r. z informacją o stanowisku pracy oraz okresach nieskładkowych -k. 5 akt rentowych z wniosku o rentę z FUS, ERP 7 wraz informacją o okresach nieskładkowych- k. 8-8verte tych akt, protokół okoliczności i przyczyn wypadku z dnia 5.06.2017r. – k. 3-4 verte akt jednorazowego odszkodowania, decyzja z dnia 2.10.2017r. o jednorazowym odszkodowaniu, protokół powypadkowy z dnia 5.11.2019r.-k. 14-14 verte tych akt, decyzja odmowna w sprawie uszczerbku z dnia 4.05.2020r.- k. 31 tych akt.

W roku 2019r. ubezpieczony podjął zatrudnienie w (...) spółce w D. na stanowisku monter remontów mechanicznych- spawacz. Od dnia 8 lutego 2021r. do dnia 10 sierpnia 2021r. ubezpieczony był niezdolny do pracy z uwagi na schorzenie kręgosłupa (wielopoziomową dyskopatię oraz dnę moczanową) oraz psychiatryczne- był hospitalizowany w Centrum (...) w okresie od 21 marca 2021 roku do 16 kwietnia 2021r. z rozpoznaniem zaburzenia psychotyczne wywołane używaniem alkoholu. W roku 2021 r. ubezpieczony odbył również leczenie sanatoryjne, a marcu 2022r. przeszedł operacyjne leczenie dyskopatii szyjnej. Następnie w okresie od 11 sierpnia 2021r. do 6 czerwca 2022 ubezpieczony był uprawniony do świadczenia rehabilitacyjnego z powodu schorzeń kręgosłupa i zaburzeń psychicznych, a od 7 czerwca 2022r. uprawniony jest do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy z ogólnego stanu zdrowia, wywołanej wymienionymi wyżej schorzeniami.

Dowód: zaświadczenie o zatrudnieniu z dnia 23.05.2022r.- k. 12 akt z wniosku o rentę z FUS, karta informacyjna leczenia szpitalnego z CM Z.- k. 26 teczki orzeczniczej, skierowanie na leczenie uzdrowiskowe- k. 19 teczki orzeczniczej, zaświadczenie o stanie zdrowia z dnia 4.08.2021 -k. 18 tych akt, decyzje o przyznaniu prawa do świadczenia rehabilitacyjnego z dnia 4.08.2021r. -k. 8 akt dot. świadczenia rehabilitacyjnego i z dnia 9.03.2022r.- k. 20 tych akt, decyzja rentowa z 7.09.2022r- k. 32 akt rentowych, karta informacyjna z oddziału neurochirurgii- k. 126 teczki orzeczniczej,

W dniu 24 stycznia 2023 roku ubezpieczony złożył wniosek o rentę z ubezpieczenia wypadkowego w związku z wypadkiem z dnia 6 sierpnia 2004 roku. Został skierowany na badanie przez Lekarza Orzecznika ZUS, a następnie, w związku ze złożeniem sprzeciwu od tego orzeczenia- przez Komisję Lekarską ZUS. Zarówno lekarz Orzecznik ZUS w orzeczeniu z dnia 10 marca 2023r., jak i Komisja Lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia 14 kwietnia 2023r. nie stwierdzili związku niezdolności ubezpieczonego do pracy z wypadkiem z dnia 6 sierpnia 2024r. Orzeczenie komisji Lekarskiej ZUS stało się podstawą wydania zaskarżonej w niniejszym postepowaniu decyzji.

Dowód: wniosek o rentę- k. 1-3 akt z wniosku o rentę wypadkową, orzeczenia – k. 6 i 9 tych akt.

U ubezpieczonego rozpoznano: chorobę zwyrodnieniową kręgosłupa z wielopoziomową dyskopatią szyjną i lędźwiową, przebyte leczenie operacyjne dyskopatii szyjnej C3/C4 (w marcu 2022), przewlekły zespół bólowy szyjno - barkowy i lędźwiowo - krzyżowy objawowy, stan po urazie wielonarządowym ze stłuczeniem splotu barkowego lewego o charakterze ustępującym i złamaniem żeber po stronie lewej (wypadek przy pracy w dniu 6 sierpnia 2004r.), obturacyjny bezdech senny postać ciężka leczony cPAP podczas snu, cukrzycę typu 2, przebyty epizod depresyjny, ZZA w okresie deklarowanej abstynencji oraz zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania spowodowane używaniem alkoholu. Istniejące u ubezpieczonego schorzenia w aktualnym stadium zaawansowania nadal powodują znaczne upośledzenie sprawności psychofizycznej i całkowitą niezdolność ubezpieczonego do zatrudnienia na ostatnio zajmowanym stanowisku. Powodują również konieczność systematycznego leczenia farmakologicznego i rehabilitacyjnego i w najbliższym czasie ewentualną konieczność leczenia neurochirurgicznego. Ubezpieczony po wypadku z dnia 6 sierpnia 2004 roku był leczony szpitalnie pourazowo z pozytywnym skutkiem. Pourazowo określono u niego niewielki ubytek ruchomości stawu ramiennego lewego zarówno czynnej jak i biernej. Odma płucna została wygojona, podobnie jak złamanie żebra. Ubezpieczonego pourazowo w związku z urazem doznanym na skutek wypadku w pracy w dnia 6 sierpnia 2004 roku należy uważać za wyleczonego.

Dowód: opinia zespołu biegłych z dnia 7.03.2024r.- k. 87- 88 verte akt, opinia biegłego ortopedy z dnia 10 lipca 2025 r- k. 144- 147, opinia biegłej psychiatry z dnia 15.12.2025r.– k. 163-164 verte akt sprawy.

Ubezpieczony jest całkowicie niezdolny do pracy jednak niezdolność ta wynika z ogólnego stanu zdrowia i nie ma związku z wypadkiem przy pracy z dnia 6 sierpnia 2004 roku.

Dowód- wnioski opinii zespołu biegłych z dnia 7.03.2024r.- k. 87- 88 verte akt, biegłego ortopedy z dnia 10 lipca 2025 r- k. 144- 147, biegłej psychiatry z dnia 15.12.2025r.– k. 163-164 verte akt sprawy.

Stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o powołane wyżej dokumenty znajdujące w aktach ZUS, w tym w teczce orzeczniczej, a także na podstawie znajdujących się w aktach sprawy dowodów w postaci opinii zespołu biegłych z dnia 7 marca 2024r, biegłego ortopedy z dnia 10 lipca 2025r. oraz biegłej psychiatry z dnia 15 grudnia 2025r. Powołane dokumenty nie były kwestionowane przez strony co do ich prawdziwości, sąd również uznał je za wiarygodne. Odnośnie opinii biegłych, Sąd uznał, że były wyczerpujące i miarodajne dla oceny kwestii związku niezdolności ubezpieczonego do pracy z wypadkiem przy pracy z dnia 6 sierpnia 2004r. Wnioski w nich zawarte były wnikliwe i kategoryczne, uzasadnione w sposób logiczny i wyczerpujący, zgodnie z zakresami fachowej wiedzy medycznej biegłych. Oceniając opinie w ten sposób, Sąd uznał, że stanowią one dostateczną podstawę dla ustalania, że ubezpieczany nie jest niezdolny do pracy w związku z wypadkiem przy pracy. Bezsprzecznie, ogólny stan zdrowia ubezpieczonego czyni go osobą całkowicie niezdolną do pracy, jednak niezdolność ta nie jest powiązana z wypadkiem przy pracy, któremu ubezpieczony uległ w dniu 6 sierpnia 2004 roku. Ubezpieczony nie zgłosił nowych wniosków dowodowych ani nie wniósł zastrzeżeń do opinii biegłych, jedynie wyraził opinię, że jego obecny stan zdrowia ma związek z wypadkiem z roku 2004, jednak brak było w aktach dokumentacji medycznej, która taki związek by potwierdzała, na co zwrócił zresztą uwagę w swej opinii biegły ortopeda, który wprost wskazał, że urazy, których ubezpieczony doznał w wyniku tamtego wypadku należy uznać za wyleczone (złamane żebro oraz odmę płucną). Podobnie organ rentowy nie zakwestionował wniosków opinii biegłych. Mając na względzie kompletność opinii głównych biegłych, sąd uznał, że kwestia sporna istnienia związku niezdolności ubezpieczonego do pracy z wypadkiem przy pracy z dnia 6 sierpnia 2004 roku została dostatecznie wyjaśniona w sporządzonych opiniach biegłych. Stosownie do art. 286 k.p.c. Sąd może w razie potrzeby zażądać dodatkowej opinii od tych samych lub innych biegłych. U podstaw takiej decyzji leżeć powinny racjonalne argumenty takie np. jak niejasność, niezupełność czy sprzeczności występujące w opiniach. Jednak wykazywanie okoliczności uzasadniających powołanie opinii uzupełniającej czy kolejnego biegłego pozostaje w gestii strony. To właśnie strona winna wykazać się niezbędną aktywnością i wykazać błędy, sprzeczności lub inne wady w opiniach biegłych, które dyskwalifikują istniejące opinie, ewentualnie uzasadniają powołanie opinii dodatkowych. Takich okoliczności ubezpieczony w toku postępowania nie przedstawił, powołując się jedynie na własną, odmienną interpretację okoliczności, które wpływają na jego aktualny stan zdrowia, co jednakże uznać należało za niewystarczające dla skutecznego podważenia wniosków sporządzonych opinii.

Sąd zważył, co następuje:

Biorąc pod uwagę tak ustalony stan faktyczny stwierdzić należało, że odwołanie ubezpieczonego nie zasługiwało na uwzględnienie.

Renta w związku z wypadkiem przy pracy przyznawana jest osobom w oparciu o ustawę z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (dalej jako: ustawa wypadkowa). Przy czym zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 6 tej ustawy renta z tytułu niezdolności do pracy należy się ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej. Przesłanki niezdolności do pracy powinno być interpretowane tak jak w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (dalej jako: ustawa emerytalna), gdyż zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy wypadkowej o rencie z tytułu niezdolności do pracy przy ustalaniu prawa do renty z tytułu ubezpieczenia wypadkowego, do ustalenia wysokości świadczenia oraz ich wypłaty stosuje się odpowiednio przepisy ustawy emerytalno-rentowej z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy. W związku z powyższym na gruncie ustawy wypadkowej rozumienie pojęcia niezdolności do pracy powinno zostać odniesione do brzmienia art. 12 oraz art. 13 ustawy emerytalno-rentowej wraz z obowiązującą te przepisy wykładnią. Wspomniany art. 12 ustawy stanowi zatem, że niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, zaś częściowo niezdolną jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Z kolei art. 13 ustawy emerytalno-rentowej wskazuje na przesłanki, które należy brać pod uwagę przy ocenie stopnia i trwałości niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy. Należy także podkreślić, że w sprawie o rentę w związku z wypadkiem przy pracy sąd orzekający ma za zadanie wyjaśnić czy i w jakim zakresie następstwa wypadku przy pracy powodują niezdolność do pracy. Prawo do świadczenia rentowego w związku z wypadkiem przy pracy przewidziane bowiem zostało na wypadek zaistnienia ryzyka ubezpieczeniowego, jakim jest wystąpienie u ubezpieczonego co najmniej znacznego stopnia naruszenia sprawności organizmu w następstwie wypadku przy pracy, przy czym naruszenie sprawności organizmu musi pozostawać w związku przyczynowym z wypadkiem przy pracy i wpływem następstw tego wypadku na zdolność do wykonywania dotychczasowej pracy w ramach posiadanych kwalifikacji lub pracy po przekwalifikowaniu.

Zgromadzona w aktach sprawy dokumentacja medyczna, a także opinie biegłych sądowych wskazują, że ubezpieczony jest całkowicie niezdolny do pracy, jednak z ogólnego stanu zdrowia a nie w związku z wypadkiem, który miał miejsce ponad 20 lat temu. Jak wskazał biegły ortopeda, po wypadku, który miał miejsce 6 sierpnia 2004 roku pourazowo określono niewielki ubytek ruchomości stawu ramiennego lewego zarówno czynnej jak i biernej. Złamanie żebra VIII uznać należy za wygojone, a zatem urazy, których wówczas ubezpieczony doznał, zostały wyleczone. Obecna całkowita niezdolność do pracy ma związek z innymi schorzeniami - chorobą zwyrodnieniową kręgosłupa z wielopoziomową dyskopatią szyjną i lędźwiową, przebytym w związku z tym schorzeniem leczeniem operacyjnym dyskopatii szyjnej C3/C4 (w marcu 2022), przewlekłym zespołem bólowym szyjno - barkowym i lędźwiowo - krzyżowym objawowym, obturacyjnym bezdechem sennym – w postaci ciężkiej leczonym cPAP podczas snu oraz zaburzeniami psychicznymi i zaburzeniami zachowania spowodowanymi używaniem alkoholu. Samo przekonanie ubezpieczonego, że jego obecny stan zdrowia ma swoje źródło w urazie, którego doznał w związku z wypadkiem przy pracy w sierpniu 2024 roku nie jest wystarczające dla uznania, że jego obecny stan zdrowia ma związek z tym wypadkiem. Wskazać należy, że po okresie rehabilitacji po tamtym wypadku, ubezpieczony kontynuował zatrudnienie na dotychczas wykonywanym stanowisku, wykonywał prace fizyczne, a także doznał dalszych urazów, m.in w roku 2017r. które jednak dotyczyły innych narządów. Choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa pojawiła się wiele lat po wypadku z dnia 6 sierpnia 2024 roku, o czym świadczą zapisy w dokumentacji medycznej znajdującej się w teczce orzeczniczej. Dopiero bowiem w roku 2019r. ubezpieczony otrzymał skierowanie na leczenie sanatoryjne kręgosłupa, które odbył w roku 2021.

Sporządzone w sprawie opinie sądowo-lekarska z powodów, które Sąd przedstawił już powyżej, zasługiwały zatem na przyjęcie ich za wiarygodny dowód właściwej kwalifikacji stanu zdrowia ubezpieczonego oraz kwestii związku jego niezdolności do pracy z wypadkiem, któremu ubezpieczony uległ 6 sierpnia 2004 roku. Opinie zostały sporządzone po przeprowadzeniu dokładnego wywiadu, zakres informacji podanych w opisie badań przedmiotowych przeprowadzonych przez poszczególnych biegłych świadczy o tym, że badania przeprowadzono rzetelnie. Opinie zostały wydane przez specjalistów z dziedzin medycyny adekwatnych do schorzeń ubezpieczonego, w tym specjalistę z dziedziny ortopedii. Biegli lekarze sądowi przekonywująco uzasadnili swoje stanowisko, a wnioski zawarte w swych opiniach oparte były na dokładnej ocenie dokumentacji lekarskiej i wynikach badań przedmiotowych. Sąd nie znalazł podstaw do podważenia wniosków biegłych i dlatego przyjął ich opinię za podstawę rozstrzygnięcia.

Ustalając, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 6 sierpnia 2004 roku, Sąd na podstawie art. 477 ¹⁴ § 1 k.p.c. oddalił odwołanie, o czym orzekł w sentencji wyroku.

Sędzia Karolina Chudzinska