Zarządzenie z 11 maja 2023, sygn. I C 179/23

UZASADNIENIE

W pozwie złożonym w dniu 1 grudnia 2020 roku i skierowanym przeciwko (...) Funduszowi Inwestycyjnemu Zamkniętemu Niestandaryzowanemu Funduszowi Sekurytyzacyjnemu z siedzibą w G., powód T. G. (1), powołując się na przepis art. 840 § 1 i 2 k.p.c., wniósł o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego - wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach wydanego 17 lipca 2017 roku w sprawie o sygn. akt I C 651/17, któremu klauzula wykonalności nadana została na rzecz pozwanego funduszu w dniu 3 listopada 2017 roku. W uzasadnieniu powód podniósł zarzut nadania klauzuli wykonalności z obrazą art. 782 ¹ § 1 k.p.c. w świetle istnienia w obiegu prawnym wcześniejszej klauzuli wykonalności, nadanej dnia 26 sierpnia 2013 roku w sprawie I Co 731/13, dotyczącej tego samego roszczenia. Dodatkowo wskazał na brak legitymacji czynnej rzekomego wierzyciela, podnosząc, że ten w sprawie I C 651/17 podstępem uzyskał tytuł wykonawczy i klauzulę wykonalności, ukrywając, że do przejęcia praw i obowiązków wierzyciela nigdy nie doszło. Powołał również fakt niemożności egzekwowania rzekomego zobowiązania, jako uzyskanego na podstawie dokumentu przerobionego, wskutek manipulacji i podstępu, a zatem z obrazą art. 5 k.c., co zostało ujawnione dopiero w wyniku zdarzeń związanych z aferą GetBack przekazaną do publicznej wiadomości w 2018 roku, wskazującą na proceder bezprawnego dochodzenia wierzytelności przez fundusze sekurytyzacyjne na podstawie rzekomego nabywania praw wierzyciela i wykorzystywania przez te podmioty (w tym (...)) zapisów prawa bankowego, któremu nie podlegają. Powód zaprzeczył aby kiedykolwiek stał się dłużnikiem pozwanego.

W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 3 listopada 2017 roku, tj. w dacie nadania wyrokowi klauzuli wykonalności na rzecz pozwanego, ten miał pełną świadomość istniejącej już klauzuli na rzecz pierwotnego wierzyciela (I Co 731/13), która nigdy nie została uchylona i na podstawie której komornik sądowy przy Sądzie Rejonowym w Końskich, J. K., prowadziła egzekucję w sprawie Km 828/13. W tej okoliczności powód upatrywał działań pozwanego zmierzających do obejścia prawa, podnosząc, że tym samym do przeniesienia wierzytelności na rzecz pozwanego de facto nigdy nie doszło. Wskazując na treść przepisu art. 840 § 1 k.p.c. powód wywodził nadto, że ujawniona wiosną i latem 2018 roku afera GetBack zdemaskowała, że fundusze sekurytyzacyjne (w tym (...)) nie są podmiotami zaufania publicznego, nadzór nad nimi (...)u jest iluzoryczny, a prawo traktowane jest instrumentalnie i nieetycznie, bowiem złożona do akt sprawy I C 651/17 umowa przelewu wierzytelności na rzecz pozwanego ma charakter pozorny (nie zawiera szczegółowego przedmiotu umowy, wartości nominalnej wierzytelności będącej przedmiotem umowy oraz ceny, stanowiących essentialia negotii umowy) i nie została skutecznie zrealizowana. Powód powołał się nadto na odrębny charakter postępowania klauzulowego, w którym sąd bada zasadność nabycia praw wierzyciela. W ocenie powoda w sprawie j.w. pozwany nie posiadał legitymacji procesowej czynnej, co stanowiło wystarczającą przesłankę, aby sąd nie nadał klauzuli wykonalności, a także aby uchylił klauzulę nadaną wcześniej. Dodatkowo podniósł brak wykazania, że przedmiotem umowy przelewu wierzytelności była wierzytelność powoda. Niemożności egzekwowania zobowiązania powód upatrywał w okoliczności jego uzyskania na podstawie dokumentu przerobionego przez pozwanego, który nazwany został przez powoda oszustem. Powód ponownie powołał się na ujawnioną aferę GetBack, wskazując ją jako zdarzenie o którym mowa w treści art. 840 § 1 k.p.c. Dodatkowo jako „zdarzenie” to powód wskazał ogłoszenie licytacji jego nieruchomości w okresie pandemii (...) 19 i wyznaczenie terminu licytacji na 15 grudnia 2020 roku. W ocenie powoda doprowadzenie do licytacji nieruchomości na podstawie manipulacji i oszustw pozwanego, stanowi rażącą obrazę art. 5 k.c. Tym samym pozwany korzysta z klauzuli wykonalności w sposób, który jest sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem prawa lub z zasadami współżycia społecznego. Odnosząc się do kwestii przerobienia dokumentu przelewu wierzytelności powód wskazał, że nosi on ślady logicznej i rzeczywistej ingerencji oraz znamiona przerobienia, nie sprawia wrażenia integralności z umową, a zatem pozostaje jedynie bezwartościową, przerobioną kserokopią zakamuflowaną pieczątką pełnomocnika (...) r.pr. M. W. o treści „za zgodność z oryginałem”. Pieczęć taka nosi znamiona oszustwa sądowego i działa na niekorzyść stron procesu, stawiając powoda na pozycji strony oszukanej przestępstwem białych kołnierzyków. Powołał się na treść art. 6 ust. 3 ustawy z 6 lipca 1982 roku o radcach prawnych, art. 129 k.p.c. oraz art. 96 pkt 2 Prawa o notariacie. Wskazał, że wyciąg z umowy przelewu nie został uwierzytelniony przez notariusza, a tylko ten ma uprawnienia do poświadczania wyciągów z umów na podstawie istniejących oryginałów. Powód wskazał nadto, że wierzyciel (wbrew ustawowemu obowiązkowi) nie wykazał w żaden sposób, z jakich szczegółowo wyliczeń i rozliczeń wynika dochodzona wartość przedmiotu sporu, czego powód nie podniósł na etapie powództwa, bowiem nie miał świadomości możliwości dokonania takiego przekrętu przez (...). Powód podniósł też zarzut nieuprawnionego korzystania przez pozwanego z przywilejów Prawa bankowego. Wskazał, że nie miał też możliwości zaskarżenia postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności już po wszczęciu egzekucji komorniczej, gdyż nie brał udziału w postępowaniu klauzulowym. Z ostrożności procesowej podniósł zarzut przedawnienia roszczenia, wnosząc, aby był on liczony od daty wypowiedzenia umowy przez bank, a nie od daty rzekomego przelewu wierzytelności, wskazując, że klauzula wykonalności nadana bankowemu tytułowi egzekucyjnemu nie przerywa biegu przedawnienia względem podmiotu nie będącego bankiem. Końcowo powód wskazał na treść art. 403 § 1 k.p.c., argumentując, że wyrok wydany na podstawie dokumentu przerobionego zawiera tak istotną wadę prawną, że nawet po jego uprawomocnieniu może zostać skutecznie uchylony w drodze skargi o wznowienie postępowania, co samo w sobie poddaje w wątpliwość sens istnienia klauzuli wykonalności takiego wyroku (pozew wraz z załącznikami k. 2-9, 22).

W złożonym pozwie powód zawarł nadto wniosek o zabezpieczenie roszczenia poprzez uchylenie terminu licytacji nieruchomości powoda, wyznaczonej przez komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Końskich, A. S., w sprawie Km 204/18 na dzień 15 grudnia 2021 roku.

Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2020 roku Sąd oddalił wniosek powoda o zabezpieczenie roszczenia (k. 17).

Pismem z dnia 16 grudnia 2020 roku (data wpływu do Sądu) powód złożył kolejny wniosek o zabezpieczenie roszczenia poprzez zawieszenie postępowania egzekucyjnego odnośnie terminu licytacji nieruchomości powoda, wyznaczonej przez komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Końskich, A. S., w sprawie Km 204/18 na dzień 15 grudnia 2021 roku, aby nie doszło do przybicia i przysądzenia nieruchomości, do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy (k. 22).

Postanowieniem z dnia 10 lutego 2021 roku Sąd oddalił wniosek powoda o zabezpieczenie roszczenia (k. 29).

Postanowieniem z dnia 26 maja 2021 roku oddalone zostało zażalenie powoda na postanowienie z dnia 10 lutego 2021 roku (k. 55).

Pozwany (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w G. nie złożył odpowiedzi na pozew.

Pismem z dnia 17 marca 2023 roku Fundacja (...) zgłosiła swe przystąpienie do powoda w toczącym się postępowaniu (k. 108-119).

Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 20 marca 2023 roku, Sąd - w trybie art. 61 § 2 k.p.c. - wyraził zgodę na przystąpienie fundacji do postępowania do strony powodowej oraz oddalił wniosek fundacji o odroczenie rozprawy mając na uwadze treść art. 206(1) k.p.c. oraz całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Sąd miał także na uwadze okoliczność, że na rozprawie w dniu 20 marca 2023 roku, mimo prawidłowo doręczonych wezwań i zawiadomień, nikt się nie stawił (k. 122) - art. 214 § 1 k.p.c. a contrario.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny

W dniu 18 kwietnia 2012 roku T. G. (1) zawarł z Bankiem (...) S.A. z siedzibą we W. umowę kredytu na działalność gospodarczą – biznes ekspres nr (...), na kwotę 150 807,32 zł. Umowa ta została rozwiązana z uwagi na niedotrzymanie przez T. G. (1) warunków spłaty.

W dniu 8 lipca 2013 roku Bank (...) S.A. z siedzibą we W. wystawił przeciwko powodowi bankowy tytuł egzekucyjny nr (...), który następnie – postanowieniem Sądu Rejonowego w Końskich z dnia 20 sierpnia 2013 roku w sprawie o sygn. akt I Co 731/13 – zaopatrzony został w klauzulę wykonalności na rzecz Banku (...) S.A. z siedzibą we W..

Celem spłaty zadłużenia, w 2014 roku, T. G. (1) prowadził negocjacje z Bankiem (...) S.A. we W.. Pismem z dnia 20 października 2014 roku bank wyraził zgodę na rozłożenie zadłużenia na raty po 30 000,00 zł. W dniu 27 października 2014 roku T. G. (1) zapłacił pierwszą ratę w kwocie 30 000,00 zł, po czym zaprzestał dalszych spłat.

Umową z dnia 23 grudnia 2014 roku Bank (...) S.A. we W. dokonał przelewu wierzytelności na rzecz (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w G..

Pismem z dnia 17 lutego 2015 roku Bank (...) S.A. we W. powiadomił T. G. (1) o dokonanym przelewie.

Pismem z 23 lipca 2015 roku (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w G. wezwał T. G. (1) do zapłaty zadłużenia w łącznej kwocie 196 372,37 zł, w tym 150 807,32 zł tytułem kapitału i 45 565,05 zł tytułem odsetek.

Pismami z dni 4 sierpnia 2015 roku i 28 września 2015 roku, kierowanymi do pozwanego Funduszu T. G. (1) przyznał fakt zadłużenia, jednocześnie deklarując i zobowiązując się do jego spłaty, czego jednak nie wykonał. W dniu 11 stycznia 2016 roku (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w G. skierował do T. G. (1) ostateczne przedsądowe wezwanie do zapłaty.

Pozwem z dnia 28 grudnia 2016 roku złożonym w Sądzie Okręgowym w Kielcach w sprawie sygn. akt I Nc 490/16, powód, (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w G., domagał się zasądzenia od pozwanego T. G. (1) kwoty 150 807,32 zł tytułem wierzytelności powstałej w wyniku zawarcia przez pozwanego z Bankiem (...) S.A. z siedzibą we W., wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 22 grudnia 2016 roku do dnia zapłaty.

Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym, wydanym dnia 3 lutego 2017 roku, Sąd Okręgowy w Kielcach uwzględnił powództwo w całości, zasądzając odsetki ustawowe od należności głównej od dnia 22 grudnia 2016 roku do dnia zapłaty oraz nadto kwotę 5 472,00 zł tytułem kosztów procesu. Od nakazu tego T. G. (1) w dniu 28 lutego 2017 roku złożył sprzeciw, wnosząc o oddalenie powództwa w całości z uwagi na powagę rzeczy osądzonej. Podniósł, że Fundusz nabył wierzytelność od wierzyciela pierwotnego, który posiadał już klauzulę wykonalności nadaną bankowemu tytułowi egzekucyjnemu. Tym samym działania Funduszu były niewłaściwe i niezgodne z obowiązującym prawem. T. G. (1) nie kwestionował należności i wysokości świadczenia żądanego przez (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w G..

Po złożonym przez T. G. (1) sprzeciwie od nakazu zapłaty, sprawie nadana została sygn. akt I C 651/17. Na wyznaczonej na dzień 17 lipca 2017 roku rozprawie nikt się nie stawił, Sąd dopuścił i przeprowadził dowód z następujących dokumentów: umowy kredytu k. 22-30, bankowego tytułu egzekucyjnego k. 31, klauzuli wykonalności k. 32, umowy sprzedaży wierzytelności k. 33-47, odpisu z KRS k. 48-59, zawiadomienia i pisma kierowanego do powoda k. 60-62, pełnomocnictwa k. 63-66, potwierdzenia wpłaty k. 67, pisma pozwanego k. 68, wezwania do zapłaty k. 69-71, pisma pozwanego k. 72, 73, wezwania do zapłaty k. 74-75 złożonych w aktach sprawy I C 651/17 Sądu Okręgowego w Kielcach oraz z dokumentów znajdujących się w załączonych aktach Sądu Rejonowego w Końskich, sygn. I Co 731/13, tj. wniosku k. 2, bankowego tytułu egzekucyjnego k. 3, umowy k. 4-12 i postanowienia k. 27, na okoliczność umowy kredytu zawartej przez pozwanego z (...) SA, wykonania umowy, nadania klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu oraz przelewu wierzytelności, a następnie zamknął rozprawę i ogłosił wyrok.

Wyrokiem z dnia 17 lipca 2017 roku wydanym w sprawie o sygn. akt I C 651/17 Sąd Okręgowy w Kielcach zasądził od T. G. (1) na rzecz (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w G. należność główną w kwocie 150 807,32 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 22 grudnia 2016 roku do dnia zapłaty oraz zasądził od T. G. (1) na rzecz (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w G. kwotę 12 958,00 zł tytułem zwrotu koszów procesu. W uzasadnieniu ustnym Sąd Okręgowy w Kielcach wskazał, że fakt zawarcia umowy kredytu, wysokość zobowiązania z tego tytułu, przelew wierzytelności były okolicznościami bezspornymi. Spór dotyczył tego czy (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w G. może skutecznie prowadzić postępowanie z uwagi na uprzednie nadanie co do tej wierzytelności klauzuli wykonalności na rzecz banku (...) we W.. Sąd Okręgowy w Kielcach, powołując się na orzecznictwo sądów, wskazał, że na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego zaopatrzonego klauzulą wykonalności może być prowadzona egzekucja jedynie na rzecz banku (co wyklucza jej nadanie na rzecz niebędącego bankiem nabywcy wierzytelności także po zaopatrzeniu tego tytułu w klauzulę wykonalności), a tym samym uznał powództwo Funduszu za uzasadnione, nie podzielając zarzutów podnoszonych przez T. G. (1) w sprzeciwie od nakazu zapłaty.

Od wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 17 lipca 2017 roku żadna ze stron procesu się nie odwołała. Wyrok stał się prawomocny z dniem 7 sierpnia 2017 roku.

Pismem z dnia 29 sierpnia 2017 roku (data wpływu do Sądu) (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w G. wniósł o nadanie wyrokowi klauzuli wykonalności. Wydanie pozwanemu Funduszowi tytuł wykonawczego co do punktów I i II wyroku Sądu Okręgowego z dnia 17 lipca 2017 roku, nastąpiło w dniu 3 listopada 2017 roku.

W listopadzie 2013 roku Bank (...) S.A. z siedzibą we W. wszczął postępowanie egzekucyjne w sprawie Km 828/13, które prowadzone było przez komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Końskich, J. K.. Informacja o powyższym ujawniona została w dziale III księgi wieczystej (...) prowadzonej dla nieruchomości stanowiącej własność powoda T. G. (1). Po zawarciu w dniu 23 grudnia 2014 roku umowy przelewu wierzytelności na rzecz (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w G., postępowanie egzekucyjne w sprawie Km 828/13 zostało umorzone, a z księgi wieczystej wykreślona została informacja w tym przedmiocie.

W lutym 2018 roku (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w G. wystąpił do komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Końskich, A. S. z wnioskiem o wszczęcie egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego w postaci prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 17 lipca 2017 roku wydanego w sprawie o sygn. akt I C 651/17, opatrzonego klauzulą wykonalności na rzecz pozwanego funduszu. Egzekucja wszczęta została 19 lutego 2018 roku w sprawie Km 204/18. Informacja o wszczęciu egzekucji ujawniona została w dziale III księgi wieczystej (...) prowadzonej dla nieruchomości stanowiącej własność powoda T. G. (1). Postępowanie w sprawie Km 204/18 pozostaje w toku.

dowody: pozew wraz załącznikami k. 1- 75 akt I C 651/17 S.O. w K., umowa kredytu k. 22-30 akt I C 651/17, bankowy tytuł egzekucyjny k. 31 akt I C 651/17, klauzula wykonalności k. 32 akt I C 651/17, umowa sprzedaży wierzytelności k. 33-47 akt I C 651/17, odpis z KRS k. 48-59 akt I C 651/17, zawiadomienia, pisma i wezwania kierowane do T. G. k. 60-62, 69-71, 74-75 akt I C 651/17, pełnomocnictwa k. 63-66 akt I C 651/17, potwierdzenia wpłaty k. 67 akt I C 651/17, pismo pozwanego k. 68, 72-73 akt I C 651/17, bankowy tytuł egzekucyjny k. 3 akt I Co 731/13 SR w Końskich, postanowienia k. 27 akt I Co 731/13 SR w Końskich, wydruk księgi wieczystej (...), nakaz zapłaty k. 84 akt I C 651/17, sprzeciw k. 86 akt I C 651/17, protokół rozprawy z dnia 17 lipca 2017 roku k. 98 akt I C 651/17, wyrok z dnia 17 lipca 2017 roku k. 99 akt I C 651/17, ustne zasadnicze powody rozstrzygnięcia protokół rozprawy z dnia 17 lipca 2017 roku od 00:06:46 do 00:13:50 k. 98v akt I C 651/17, zawiadomienie o wszczęciu postępowania egzekucyjnego – k. 9

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci wymienionych wyżej dowodów z dokumentów. Prawdziwość powyższych dokumentów, fakt ich sporządzenia nie budziły wątpliwości Sądu tak co do formy, jak i zawartej treści. Nie budziły one także wątpliwości Sądu co do swojej zgodności z oryginałami; dokumenty te nie noszą śladów podrobienia bądź przerobienia, wzajemnie ze sobą korelują. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania opisanych w stanie faktycznym sprawy dokumentów i dał im w całości wiarę. Wprawdzie powód zarzucał przerobienie dokumentu przelewu wierzytelności, jednak zarzutu tego nie skonkretyzował, nie wskazał który z jego fragmentów, czy też całość tego dokumentu została przerobiona i na jakiej podstawie zarzut ten opiera. Same natomiast ogólnikowe twierdzenia, że dokument nosi „ślady logicznej i rzeczywistej ingerencji” oraz „znamiona przerobienia”, a także nie sprawia wrażenia integralności z umową, nie mogły odnieść oczekiwanego przez powoda skutku prawnego. Podobnie skutku takiego nie mogło odnieść nazwanie umowy przelewu bezwartościową, przerobioną kserokopią zakamuflowaną pieczątką pełnomocnika (...) r.pr. M. W. o treści „za zgodność z oryginałem”, co nosi znamiona oszustwa sądowego i stawia powoda na pozycji strony oszukanej przestępstwem białych kołnierzyków. Tym samym powód zarzutu tego w żaden sposób nie udowodnił, co jego twierdzenia czyni gołosłownymi.

Sąd zważył, co następuje

Powództwo T. G. (1) przeciwko (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w G. o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego nie zasługiwało na uwzględnienie i jako bezzasadne podlegało oddaleniu.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że powództwa przeciwegzekucyjne są samoistnymi środkami obrony merytorycznej przeciwko prowadzeniu egzekucji sprzecznej z prawem. Wytaczając powództwo opozycyjne dłużnik może w drodze procesu żądać pozbawienia tytułu wykonawczego w całości lub w części lub żądać jego ograniczenia w wypadkach określonych w art. 840 k.p.c. Powództwo przeciwegzekucyjne ze swej istoty służy stworzeniu możliwości do skutecznej ochrony dłużnika przed wdrożonymi procedurami egzekucyjnymi. Może ono być oparte na jednej z trzech podstaw wymienionych w art. 840 § 1 k.p.c. Zgodnie z treścią tego przepisu, dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części albo ograniczenia, jeżeli:

1)przeczy zdarzeniom, na których oparto wydanie klauzuli wykonalności, a w szczególności, gdy kwestionuje istnienie obowiązku stwierdzonego tytułem egzekucyjnym niebędącym orzeczeniem sądu, albo gdy kwestionuje przejście obowiązku mimo istnienia formalnego dokumentu stwierdzającego to przejście;

2)po powstaniu tytułu egzekucyjnego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane; gdy tytułem jest orzeczenie sądowe, dłużnik może powództwo oprzeć także na zdarzeniach, które nastąpiły po zamknięciu rozprawy, a także zarzucie spełnienia świadczenia, jeżeli zarzut ten nie był przedmiotem rozpoznania w sprawie;

3)małżonek, przeciwko któremu sąd nadał klauzulę wykonalności na podstawie art. 787, wykaże, że egzekwowane świadczenie wierzycielowi nie należy się, przy czym małżonkowi temu przysługują zarzuty nie tylko z własnego prawa, lecz także zarzuty, których jego małżonek wcześniej nie mógł podnieść.

Cytowany wyżej przepis nie nasuwa żadnych wątpliwości interpretacyjnych co do tego, że jego treścią objęte są również stany faktyczne, w których powództwo przeciwegzekucyjne dotyczy tytułu wykonawczego w postaci prawomocnego orzeczenia sądu zaopatrzonego w klauzulę wykonalności. W przypadku, gdy tego rodzaju tytuł korzysta z powagi rzeczy osądzonej, podstawą powództwa może być zdarzenie wymienione w art. 840 § 1 pkt 2, które nastąpiło po powstaniu tytułu egzekucyjnego albo po zamknięciu rozprawy, po której wydano tytuł egzekucyjny, na skutek którego zobowiązanie objęte tytułem wygasło. Są to wszelkie zdarzenia wywołujące taki skutek na gruncie prawa cywilnego materialnego (np. odnowienie, przyjęcie innego świadczenia przez wierzyciela w zamian za objęte tytułem, niemożność świadczenia, zwolnienie z długu). Ponadto są to wszelkie zdarzenia wywołujące na gruncie prawa cywilnego taki skutek, że zobowiązanie objęte tytułem nie może być egzekwowane (np. odroczenie terminu spełnienia świadczenia, rozłożenie świadczenia na raty oraz przedawnienie). W przypadku tytułów pochodzących od sądu (lub referendarza sądowego), po zmianie wprowadzonej z dniem 8 września 2016 roku, podstawą powództwa może być również zarzut spełnienia świadczenia, ale tylko wtedy, gdy zgłoszenie tego zarzutu w sprawie było z mocy ustawy niedopuszczalne (czyli w sytuacji gdy zarzut ten – ze względu na ustanowiony ustawą zakaz – nie mógł zostać podniesiony w sprawie). Przepis § 1 pkt 2 art. 840 został ponownie zmieniony z dniem 21 sierpnia 2019 roku poprzez dodanie, że powództwo może zostać oparte także na zarzucie potrącenia.

Zgodnie zatem z treścią w/w przepisu, zwalczanie tytułu wykonawczego pochodzącego do sądu nie jest dopuszczalne poprzez odwołanie się do faktów i dowodów, istniejących przed powstaniem tego tytułu i zmierzających w istocie rzeczy do podważenia orzeczenia objętego tym tytułem. Jakkolwiek bowiem podstawą powództwa opozycyjnego może być kwestionowanie istnienia tytułu egzekucyjnego, tym niemniej konieczne jest wyraźne rozróżnienie pomiędzy tytułami egzekucyjnymi będącymi orzeczeniami sądowymi i innymi tytułami egzekucyjnymi. To rozróżnienie wiąże się ze skutkami prawomocności materialnej orzeczeń sądowych. Na mocy art. 365 § 1 k.p.c., prawomocne orzeczenia sądowe wiążą nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz także inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach przewidzianych w ustawie -także inne osoby. Kwestionowanie treści takiego orzeczenia w ramach postępowania przeciwegzekucyjnego jest tym samym niedopuszczalne (tak też m.in. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 20 kwietnia 2016 roku, sygn. akt I ACa 27/16). Odmienna sytuacja zachodzi jedynie w przypadku tytułów niemających cech orzeczenia sądowego, takich jak: akty notarialne, bankowe tytuły egzekucyjne oraz ugody, gdzie można kwestionować istnienie obowiązku stwierdzonego tego rodzaju tytułami egzekucyjnymi za pomocą zarzutów dotyczących np. nieważności weksla. Zatem powództwo o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności nie prowadzi do ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy zakończonej prawomocnym lub natychmiast wykonalnym orzeczeniem sądowym. Ma ono na celu pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego, a nie podważenie treści orzeczenia sądowego zaopatrzonego w klauzulę wykonalności. Przedmiotem sporu w sprawach z powództwa z art. 840 k.p.c. jest wykonalność tytułu wykonawczego. Zasadność roszczenia stwierdzonego orzeczeniem sądowym może być rozpatrywana tylko na podstawie zdarzeń, które nastąpiły po wydaniu orzeczenia sądowego, nie może więc być oparte na zarzutach poprzedzających wydanie tytułu egzekucyjnego.

Powód w niniejszej sprawie żądanie swoje oparł w głównej mierze na zarzutach:

- nadania klauzuli wykonalności z obrazą art. 782 ¹ § 1 k.p.c., w świetle istnienia w obiegu prawnym klauzuli wykonalności, dotyczącej tego samego roszczenia, nadanej na rzecz pierwotnego wierzyciela, Banku (...) S.A. z siedzibą we W.,

- braku legitymacji czynnej (...) Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego z siedzibą w G. w sprawie o sygn. akt I C 651/17 (w której w/w fundusz podstępem uzyskał tytuł wykonawczy),

- niemożności egzekwowania rzekomego zobowiązania, jako uzyskanego na podstawie dokumentu przerobionego,

- przekroczenia uprawnień profesjonalnego pełnomocnika w sprawie sygn. I C 651/17,

- przedawnienia roszczenia,

- nieuprawnionego korzystania przez pozwanego z przywilejów Prawa bankowego.

Powyższe wskazuje, że szereg zgłaszanych w niniejszym postępowaniu zarzutów dotyczy sytuacji sprzed powstania tytułu wykonawczego, będących dodatkowo przedmiotem analizy Sądu w sprawie I C 651/17: legitymacji czynnej (...) Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego z siedzibą w G. do wystąpienia z powództwem o zapłatę, kwestię nabycia przez (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w G. wierzytelności wobec T. G. (1), kwestię uprawnień profesjonalnego pełnomocnika działającego w imieniu i na rzecz w/w Funduszu, kwestię wysokości zadłużenia T. G. (1) (wyliczeń z których wynika dochodzona wierzytelność), kwestię możliwości dokonania przez bank przelewu wierzytelności na rzecz (...). Ta ostatnia czynność banku od 13 stycznia 2009 roku nie wymaga zgody dłużnika i pozostaje zasadna, skoro ten nie spłaca zaciągniętego kredytu, nie dotrzymując tym samym warunków określonych w umowie kredytowej (m.in. wyrok Sądu Najwyższego z 29 września 2010 roku, V CSK 61/10). Dowodami potwierdzającymi istnienie i wysokość wierzytelności są umowa kredytu oraz bankowy tytuł egzekucyjny wraz z klauzulą wykonalności (akta sprawy I C 651/17), na które to dokumenty powód się powoływał. W ocenie Sądu cesja wierzytelności dokonana została skutecznie, co potwierdzają złożone w aktach sprawy I C 651/17 dokumenty: umowa, pełnomocnictwa, wykaz wierzytelności ograniczonej do powoda, potwierdzenie przelewu wykazującego uiszczenie należności za nabyte wierzytelności. W kontekście powyższych okoliczności, potwierdzenia nie znalazł zarzut powoda jakoby umowa przelewu wierzytelności nie zawierała wszystkich wymaganych elementów, tzw. essentialia negotii umowy. Wbrew twierdzeniom powoda, umowa ta spełnia wymogi przepisów art. 509 i nast. k.c. dotyczących przelewu, a analiza załączonego fragmentu (z uwagi na konieczność ochrony danych osobowych co do pozostałych dłużników zakupionych wierzytelności) załącznika nr 2 – wykazu wierzytelności wchodzących w skład (...) (k. 43,46 akt sprawy I C 651/17 tut. Sądu), potwierdza objęcie w/w umową długu powoda. Nadto wskazać należy, że przepis art. 782 ¹ § 1 k.p.c. (na który powołuje się powód w świetle istnienia w obiegu prawnym klauzuli wykonalności, dotyczącej tego samego roszczenia, nadanej na rzecz pierwotnego wierzyciela, Banku (...) S.A. z siedzibą we W.), dodany został do kodeksu postępowania cywilnego dopiero przez art. 1 pkt 223 ustawy z dnia 4 lipca 2019 roku, zmieniającej k.p.c. z dniem 21 sierpnia 2019 roku, a zatem nie istniał ani w dacie wyrokowania, ani nadania wyrokowi klauzuli wykonalności. Odnosząc się natomiast do zarzutu istnienia w obrocie prawnym tytułu wykonawczego co do wierzytelności powoda uzyskanego przez (...) SA we W., podnieść należy, że tytuł ten rzeczywiście nadal istnieje, jednak mógłby zostać ponownie użyty przeciwko dłużnikowi wyłącznie teoretycznie. Ze względu bowiem na dokonaną cesję wierzytelności objętej bankowym tytułem egzekucyjnym, istnieje nie tylko faktyczna niemożność realizacji tytułu na rzecz banku, ale i niemożność jego wykorzystania przez cesjonariusza, który – nie będąc bankiem – nie może skorzystać z przywileju jaki wcześniej dokument ten dawał bankowi. Obecnie zatem jedynie pozwany fundusz może być uznany za wierzyciela T. G. (1).

Omawiając pozostałe, zgłoszone przez powoda w niniejszej sprawie zarzuty, nie zostały one w żaden sposób udowodnione. W szczególności powód nie wykazał zarzutu braku podstaw (możliwości) egzekwowania zobowiązania, jako uzyskanego na podstawie dokumentu przerobionego. Wyrokowanie natomiast jedynie w oparciu o odgórne założenie powoda potencjalnego popełnienia przestępstwa oszustwa przez niesprecyzowane bliżej osoby (powoływanie się na aferę GetBeck, na to, że obecnie często zdarza się dorabianie dokumentacji, na tzw. „oszustwa białych kołnierzyków”) jest sprzeczne z obowiązującym porządkiem prawnym i niedopuszczalne. Sąd nie dopatrzył się też żadnych okoliczności, które skutkować by musiały wezwaniem wierzyciela do złożenia oryginału całości umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 23 grudnia 2014 roku wraz ze wszystkimi załącznikami. Wskazać bowiem należy, że powszechnie stosowaną praktyką w tego typu sprawach jest, że wierzyciel - inicjujący wiele spraw sądowych dotyczących szeregu wierzytelności, które zakupił na podstawie umowy przelewu wierzytelności - składa w toku jednego z prowadzonych procesów odpis umowy sprzedaży poświadczony za zgodność z oryginałem przez reprezentującego go adwokata lub radcę prawnego, do czego uprawnia go przepis art. 129 § 2 k.p.c. Zgodnie z treścią powołanego przepisu, zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub radcą Prokuratorii Generalnej RP. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w sprawie, z której pochodzi kwestionowany przez powoda tytuł wykonawczy, czyli w sprawie Sądu Okręgowego w Kielcach o sygn. akt I C 651/17, gdzie został złożony odpis umowy sprzedaży wierzytelności poświadczony za zgodność z oryginałem przez radcę prawnego reprezentującego w powołanej sprawie powoda (odpis umowy sprzedaży k. 33-38 akt sprawy I C 651/17 tut. Sądu). Powód podnosił nadto „nieuprawnione korzystanie przez pozwanego z przywilejów Prawa Bankowego”, jednak nie wskazał, w czym zarzut ten upatruje. Dodatkowo powód powoływał jako „zdarzenie” opisane wskazanym wyżej przepisem art. 840 § 1 k.p.c., fakt ujawnienia afery GetBeck oraz ogłoszenie licytacji jego nieruchomości w okresie pandemii (...) 19 i wyznaczenie terminu licytacji na 15 grudnia 2020 roku, co zupełnie nie znajduje uzasadnienia prawnego.

Abstrahując jednak nawet od okoliczności braku wykazania przez powoda podnoszonych zarzutów, podkreślenia wymaga, że twierdzenia powołujące się na uchybienia formalne w postępowaniu klauzulowym nie mogą stanowić podstawy powództwa wniesionego w niniejszej sprawie. Ponownie wskazać należy, że powództwo opozycyjne umożliwia dłużnikowi merytoryczną obronę przed egzekucją, a ewentualne uchybienia formalne popełnione w postępowaniu o nadanie klauzuli wykonalności należy zwalczać w drodze zażalenia na podstawie art. 795 § 1 k.p.c. Takie stanowisko zostało przyjęte w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 1985 roku (III CZP 14/85, OSNCP 1985/12/192), treść której i wywodów jej uzasadnienia Sąd w niniejszej sprawie w całości podziela i która zachowała aktualność do chwili obecnej. Stanowisko to jest nadal obecne w judykaturze Sądu Najwyższego (m.in. wyrok z dnia 13 kwietnia 2007 roku, III CSK 416/06, niepubl., postanowienie z dnia 21 marca 2014 roku, wydane w sprawie III CSK 329/13). Argumentami przemawiającymi za uwzględnieniem powództwa nie mogą być te okoliczności, które wskazują, że określony tytuł z przyczyn formalnych nie powinien być opatrzony taką klauzulą wykonalności. To zakres kognicji sądu w postępowaniu o nadanie klauzuli wykonalności upoważnia do badania, czy dokument, który ma być zaopatrzony w klauzulę, odpowiada warunkom formalnym tytułu egzekucyjnego bądź czy zachodzą okoliczności formalne dozwalające na dokonanie w klauzuli wzmianek, o jakich mowa w art. 788-794 k.p.c. (tak też m.in. wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 2 czerwca 2016 roku, sygn. akt I ACa 510/16). Powód uprzednio nie kwestionował okoliczności nadaniu wyrokowi ze sprawy I C 651/17 klauzuli wykonalności, posiadał w tym przedmiocie wiedzę (ustanowiony przez powoda pełn. adw. K. J. zapoznał się z aktami sprawy I C 651/17 w dniu 8 listopada 2017 roku k. 112-115 akt I C 651/17), nie skorzystał też z prawa do zaskarżenia tej czynności (art. 795 § 2 zd. 2 k.p.c.). Dodatkowo powód, po dokonanym przelewie wierzytelności na rzecz (...) Funduszowi Inwestycyjnemu Zamkniętemu Niestandaryzowanemu Funduszowi Sekurytyzacyjnemu z siedzibą w G., faktu tego nie kwestionował, a nawet kierowanymi do pozwanego Funduszu pismami z dni 4 sierpnia 2015 roku i 28 września 2015 roku przyznał fakt zadłużenia, jednocześnie deklarując i zobowiązując się do jego spłaty. Wobec braku wykonania przez powoda deklarowanego zobowiązania, pozwany, w dniu 11 stycznia 2016 roku skierował do T. G. (1) ostateczne przedsądowe wezwanie do zapłaty, a następnie wystąpił do sądu z pozwem o zapłatę co skutkowało orzeczeniem w dniu 17 lipca 2017 roku wyroku w sprawie I C 651/17. Znamiennym nadto pozostaje, że powód poddawał się postępowaniu egzekucyjnemu toczącemu się z wniosku banku nie zaskarżając tytułu wykonawczego, a zatem doświadczenie życiowe nakazuje przyjąć, że nie miał wątpliwości odnośnie istnienia należnego zobowiązania i jego wysokości. Działania podjął dopiero, gdy wyznaczony został pierwszy termin licytacji nieruchomości w sprawie Km 204/18, toczącej się z wniosku pozwanego funduszu. Podkreślić należy, że wobec toczącego się postępowania egzekucyjnego poprzednika prawnego pozwanego, powód w sposób oczywisty wyrażał wolę egzekwowania tej należności i w żaden sposób się temu nie sprzeciwiał. Nie skorzystał też z prawa do wzruszenia zapadłego w sprawie I C 651/17 wyroku.

Odnosząc się natomiast do podnoszonego przez powoda zarzutu przedawnienia roszczenia podkreślić należy, że nie został on wykazany. Przede wszystkim powód nie załączył do pozwu żadnych dokumentów (za wyjątkiem pochodzących ze sprawy egzekucyjnej Km 204/18), powołując się jedynie na dokumenty zgromadzone w aktach I C 651/17 S.O. w K.. W aktach tych brak jest dokumentu wypowiedzenia powodowi przez bank umowy kredytu oraz potwierdzenia doręczenia tego dokumentu (a powód okoliczności tych nie kwestionował), co pozwoliłyby na ustalenie okresu przedawnienia banku zgodnie z dyspozycją art. 118 k.c. Niemniej jednak podkreślenia wymaga, że roszczenia banku przedawniają się z upływem lat 3, co wynika z treści powołanego przepisu art. 118 k.c. W świetle przeważających poglądów, przerwa biegu przedawnienia w stosunku do banku spowodowana zaopatrzeniem bankowego tytułu egzekucyjnego w klauzulę wykonalności, a następnie wszczęciem postępowania egzekucyjnego, nie wywołuje skutku wobec nabywcy wierzytelności niebędącego bankiem. W niniejszej sprawie sporna umowa kredytu zawarta została 18 kwietnia 2012 roku, już w dniu 8 lipca 2013 roku Bank (...) S.A. we W. wystawił bankowy tytuł egzekucyjny, któremu klauzula wykonalności nadana została postanowieniem Sądu Rejonowego w Końskich z dnia 20 sierpnia 2013 roku, a w listopadzie 2013 roku wszczęte zostało przez w/w bank postępowanie egzekucyjne w sprawie Km 828/13 komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Końskich, J. K.. Informacja o powyższym ujawniona została w dziale III księgi wieczystej (...) prowadzonej dla nieruchomości stanowiącej własność powoda T. G. (1). Umową z dnia 23 grudnia 2014 roku Bank (...) S.A. we W. dokonał przelewu wierzytelności na rzecz (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w G.. Pozwany fundusz - po licznej korespondencji z powodem i kierowanymi do niego wezwaniami do zapłaty - ze skierowanym przeciwko T. G. (1) pozwem o zapłatę wystąpił do Sądu Okręgowego w Kielcach w dniu 22 grudnia 2016 roku. W dniu 17 lipca 2017 roku w sprawie I C 651/17 zapadł wyrok, opatrzony klauzulą wykonalności w dniu 3 listopada 2017 roku. W lutym 2018 roku (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w G. wystąpił do komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Końskich, A. S. z wnioskiem o wszczęcie egzekucji, co nastąpiło w dniu 19 lutego 2018 roku w sprawie Km 204/18. Informacja o wszczęciu egzekucji ujawniona została w dziale III księgi wieczystej (...) prowadzonej dla nieruchomości stanowiącej własność powoda T. G. (1), po uprzednim wykreśleniu informacji o wszczęciu egzekucji w sprawie Km 828/13. Postępowanie w sprawie Km 204/18 pozostaje w toku. W tym stanie rzeczy podnoszony przez powoda zarzut przedawnienia roszczenia w żadnej mierze nie pozostawał zasadny.

Końcowo wskazać należy, że powód nie powołał żadnych argumentów odnośnie wskazanej w pozwie podstawy prawnej w postaci art. 840 § 2 k.p.c., która to podstawa nie znajduje też uzasadnienia w okolicznościach niniejszej sprawy.

Mając zatem na uwadze przytoczoną wyżej argumentację, należało orzec jak w pkt I wyroku z dnia 30 marca 2023 roku (na podstawie powołanego przepisu art. 840 § 1 k.p.c., a contario).

O kosztach procesu orzeczono w oparciu o przepis art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c., zasądzając – zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu - od powoda, jako przegrywającego sprawę, na rzecz strony pozwanej kwotę 5 417,00 zł tytułem kosztów procesu, tj. kwotę 5 400,00 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika będącego radcą prawnym, ustaloną stosownie do treści przepisu § 2 pkt. 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz kwotę 17,00 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

SSO Joanna Bysiak

ZARZĄDZENIE

odpis uzasadnienia wraz z odpisem wyroku doręczyć pełn. powoda (k. 133)