Postanowienie SN z 5 grudnia 2013, sygn. V KZ 85/13
Data orzeczenia
5 grudnia 2013
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział V
Przewodniczący
SSN Małgorzata Gierszon
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 5 grudnia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Małgorzata Gierszon
w sprawie z wniosku skazanego T. S.
o wznowienie postępowania w sprawie V K …/11
Sądu Rejonowego w S.,
zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w S.
z dnia 19 czerwca 2012 r.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 5 grudnia 2013 r.,
zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału
Karnego Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 6 listopada 2013 r.,
postanowił
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału
Karnego Sądu Apelacyjnego w […] odmówił, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. i art.
545 § 1 k.p.k., przyjęcia wniosku sporządzonego przez T. S. o wznowienie
postępowania w powyższej wskazanej sprawie po stwierdzeniu, że wniosek ten nie
spełnia warunków formalnych jego dopuszczalności.
Zażalenie na to zarządzenie wniósł T. S. Podniósł w nim, że został
niesłusznie skazany, a także zarzucił zaskarżonemu zarządzeniu „obrazę
przepisów prawa materialnego i dowodowego”. Nadmienił także, że sądy nie
2
uwzględniły tego, że „obecnie przebywa na Oddziale Terapeutycznym Zakładu
Karnego” i leczy się psychiatrycznie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie jest bezzasadne, i to w stopniu oczywistym.
Zaskarżone nim zarządzenie wydano w oparciu o obowiązujące, wskazane
w jego podstawie, przepisy ustawy procesowej.
Jeden z nich, to jest przepis art. 545 § 2 k.p.k., wprowadza tzw. przymus
adwokacko-radcowski dla sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie
postępowania. Oznacza to, że tylko wniosek o wznowienie postępowania
sporządzony przez adwokata lub radcę prawnego może być przyjęty do
merytorycznego rozpoznania.
Przedmiotowy wniosek, sporządzony i podpisany przez samego T. S., tego
wymogu ewidentnie nie respektuje, stąd zasadne, w oparciu o przepisy art. 530 § 2
k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k., odmówiono jego przyjęcia. Trafność tego
zarządzenia warunkuje nadto fakt, iż wyznaczony – w związku z wnioskiem
skazanego – obrońca z urzędu nie znalazł podstaw do sporządzenia i podpisania
wniosku o wznowienie postępowania na rzecz skazanego. To swoje przekonanie –
wnikliwie i rzetelnie – uzasadnił. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że obrońca
ten wadliwie wykonał swoje obowiązki. Skazany otrzymał odpis tej informacji
obrońcy i został wezwany do usunięcia braku formalnego wniosku poprzez
dochowanie wymogu z art. 545 § 2 k.p.k. – pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku
(k 47 w/w akt), mimo to, braku tego nie usunął. Stąd też procesową koniecznością,
wynikłą z obowiązujących już przywołanych przepisów, stało się wydanie
zaskarżonego zarządzenia.
Z tych to względów, orzeczono jak wyżej.