Postanowienie SN z 9 stycznia 2014, sygn. V KK 333/13
Data orzeczenia
9 stycznia 2014
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział V
Przewodniczący
SSN Jerzy Grubba
POSTANOWIENIE
Dnia 9 stycznia 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba
na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 9 stycznia 2014 r.
sprawy M. J.
skazanego z art. 288§1 k.k. w zw. z art. 64§1 k.k.
z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 12 marca 2013 r., utrzymującego w mocy
wyrok Sądu Rejonowego z dnia 21 listopada 2012 r.12
p o s t a n o w i ł:
1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną,
2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. K. Kancelaria
Adwokacka kwotę 442,80 zł. (czterysta czterdzieści dwa złote i
osiemdziesiąt groszy) ,w tym 23% VAT, tytułem wynagrodzenia
za czynności, które wykonał w postępowaniu kasacyjnym jako
obrońca z urzędu,
3. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych
postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna i to w stopniu
oczywistym.
Skarżący tylko pozornie podnosi w niej zarzuty związane z naruszeniem
prawa procesowego, których miałby dopuścić się Sąd Odwoławczy, gdy w istocie
skierowana jest ona przeciwko ustaleniom faktycznym i ocenom dokonanym przez
Sąd I instancji. Kasacja została zatem wywiedziona wbrew treści art. 519 k.p.k.,
2
który zezwala na wnoszenie tego nadzwyczajnego środka odwoławczego jedynie
od wyroków sądów odwoławczych oraz art. 523§1 k.p.k., który nie dopuszcza
skarżenia w tym postępowaniu ustaleń faktycznych.
Zauważyć należy, że w apelacji obrona podniosła zarzuty naruszenia
dokładnie tego samego przepisu procesowego, co obecnie wskazany w kasacji –
pkt 2.c. apelacji.
Kolejną kwestią, na którą trzeba zwrócić uwagę, a która miała wpływ dla
treść rozstrzygnięcia kasacyjnego jest to, że zgodnie z dyspozycją art. 536 k.p.k.
Sąd Najwyższy rozpoznaje kasację w granicach podniesionych zarzutów, a w
szerszym zakresie w praktyce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia uchybień o
charakterze bezwzględnej przesłanki procesowej (ewentualnie, gdy te same
względy winny ukształtować sytuację osób współodpowiadających). Tym samym, w
tym nadzwyczajnym postępowaniu odwoławczym, poza wskazanym wyjątkiem, nie
ma możliwości badania sprawy w zakresie szerszym, niż wynika to z podniesionych
zarzutów.
Mając zatem na uwadze wskazane powyżej okoliczności i zestawiając je z
zarzutem podniesionym w kasacji, stwierdzić należy, że zarzut naruszenia art.
193§1 k.p.k. postawiony w punkcie 2 kasacji skierowany jest wyłącznie przeciwko
orzeczeniu Sądu I instancji. Jego treść stanowi bowiem nieomal dosłowne
powtórzenie zarzutu z punktu 2.c apelacji. Brak zaś zarzutów związanych z
wadliwym rozpoznaniem tej części apelacji (naruszenie art. 433§2 k.p.k. lub 457§3
k.p.k.). Trudno zresztą nie dostrzec, że Sąd Odwoławczy kwestii tej wprost
poświęcił rozważania przedstawione na k. 8 – 9 uzasadnienia swego wyroku.
Wskazał tu w sposób jednoznaczny i w pełni przekonujący, że nie ma potrzeby
powoływania biegłego w sytuacji, gdy prace naprawcze rzeczywiście zostały
wykonane przez specjalistyczną firmę, która wystawiła szczegółowy rachunek za
wykonaną usługę.
Brak zatem jakichkolwiek podstaw do uwzględnienia zarzutów podniesionych
w kasacji.
Powyższe skutkowało uznaniem skargi kasacyjnej za bezzasadną w stopniu
oczywistym.
3
O kosztach obrony świadczonej w postępowaniu kasacyjnym z urzędu
orzeczono według norm obowiązujących w tej kwestii.
Uwzględniając sytuację materialną skazanego, zwolniono go od ponoszenia
kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.. lub 457§3
k.p.k.). Trudno zresztą nie dostrzec, że Sąd Odwoławczy kwestii tej wprost
poświęcił rozważania przedstawione na k. 8 – 9 uzasadnienia swego wyroku.
Wskazał tu w sposób jednoznaczny i w pełni przekonujący, że nie ma potrzeby
powoływania biegłego w sytuacji, gdy prace naprawcze rzeczywiście zostały
wykonane przez specjalistyczną firmę, która wystawiła szczegółowy rachunek za
wykonaną usługę.
Brak zatem jakichkolwiek podstaw do uwzględnienia zarzutów podniesionych
w kasacji.
Powyższe skutkowało uznaniem skargi kasacyjnej za bezzasadną w stopniu
oczywistym.
3
O kosztach obrony świadczonej w postępowaniu kasacyjnym z urzędu
orzeczono według norm obowiązujących w tej kwestii.
Uwzględniając sytuację materialną skazanego, zwolniono go od ponoszenia
kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.