Postanowienie SN z 30 stycznia 2014, sygn. II KZ 4/14
Data orzeczenia
30 stycznia 2014
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział II
Przewodniczący
SSN Andrzej Ryński
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 30 stycznia 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Ryński
w sprawie J. A.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 30 stycznia 2014 r.,
zażalenia J. A. na zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu Apelacyjnego z dnia
17 grudnia 2013 r., o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w
sprawie … 6/13, zakończonej postanowieniem Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 8
lutego 2013r., utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia
26 listopada 2012r., sygn. akt … 746/12, o umorzeniu postępowania
na podstawie art. 437 § 1 kpk
p o s t a n o w i ł:
zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 5 maja 2013 r. upoważniony sędzia
Sądu Apelacyjnego odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w
sprawie … 6/13, zakończonej postanowieniem Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 8
lutego 2013 r., utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia
26 listopada 2012 r., sygn. akt … 746/12, o umorzeniu postępowania, którego
podstawą był fakt wystąpienia negatywnej przesłanki procesowej w postaci
przedawnienia karalności przestępstwa z art. 216 § 1 k.k., albowiem J. A. wezwana
do usunięcia braku formalnego wniosku o wznowienie postępowania złożonego bez
zachowania wymogu jego sporządzenia i podpisania przez adwokata (art. 545 § 2
k.p.k.), nie usunęła tego braku w wyznaczonym terminie.
2
Na powyższe zarządzenie złożyła zażalenie J. A., wnosząc o jego uchylenie
oraz wskazując argumenty, które jej zdaniem przemawiają za rozpoznaniem
osobistego wniosku J. A. o wznowienie postępowania oraz podkreślając błędy
procesowe, których miał się dopuścić w tej sprawie Sąd Apelacyjny, „blokując”
wnioskodawczyni uzyskanie orzeczenia o wznowieniu postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie wnioskodawczyni nie zasługuje na uwzględnienie. Analiza
czynności procesowych dokonanych przez Sąd Apelacyjny, po dacie wydania
postanowienia Sądu Najwyższego w sprawie II KZ 24/13 wskazuje, iż prawidłowość
tych czynności nie budzi zastrzeżeń. Należy przypomnieć, że zarządzeniem z dnia
8 sierpnia 2013 r. Przewodnicząca Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego
wyznaczyła J. A. pełnomocnika z urzędu w osobie adw. A. K. w celu sporządzenia
wniosku o wznowienie postępowania albo poinformowaniu o braku podstaw do
złożenia takiego wniosku (k.3112). Wyznaczona pełnomocnik z urzędu, dokonując
czynności w trybie art. 84 § 3 k.p.k., w dniu 1 października 2013 r. przesłała do
Sądu Apelacyjnego sporządzoną przez siebie opinię o braku podstaw do złożenia
wniosku o wznowienie postępowania (k. 3118- 3121)). Argumentacja tej opinii
prowadzi do wniosku, że obrońca należycie wywiązała się z nałożonego na nią
obowiązku. Warto podkreślić, że wyznaczony z urzędu adwokat, jako
profesjonalista, zajmując stanowisko w przedmiocie ewentualnych podstaw
wznowieniowych, bądź stwierdzając ich brak, ma pozycję autonomiczną i nie musi
wyrażać w tym zakresie poglądów zbieżnych z reprezentowaną przez niego stroną.
W ten sposób został w tej sprawie zrealizowany wymóg rzetelnego procesu,
bowiem sąd niema obowiązku wyznaczać kolejnych pełnomocników z urzędu, aż
do uzyskania przez wnioskodawcę oczekiwanego przez niego efektu. (zob. m.in.
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 27 sierpnia 2008 r., IV KZ 52/08, R-
OSNKW z 2008 r., poz. 1711; z dnia 17 września 2008 r., III KZ 92/08, R-OSNKW z
2008 r., poz. 1872, z dnia 26 marca 2013 r., V KZ 16/13, LEX nr 1293884 ). W
związku z tym słusznie Zastępca Przewodniczącej Wydziału II Karnego Sądu
Apelacyjnego wezwał wnioskodawczynię w trybie art. 120 k.p.k. w zw. z art. 545 § 2
k.p.k. do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego pisma z dnia 20 marca 2013 r.
w przedmiocie wznowienia postępowania, poprzez złożenie wniosku o wznowienie
3
sporządzonego i podpisanego przez adwokata, skoro wniosek o wznowienie
postępowania sporządzony z naruszeniem przymusu adwokacko -radcowskiego
jest prawnie bezskuteczny. W konsekwencji wnioskodawczyni powinna ustanowić
sobie pełnomocnika z wyboru, który sporządziłby wniosek o wznowienie
postępowania i taka możliwość istnieje w dalszym ciągu.
Wnioskodawczyni w wyznaczonym terminie nie usunęła wskazanego jej
przez organ procesowy braku formalnego pisma, dlatego słusznie odmówiono
przyjęcia osobistego wniosku J. A. o wznowienie postępowania, ponieważ takie
postąpienie uzasadnia brak łącznego spełnienia warunków formalnych określonych
w art. 545 § 2 k.p.k. - sporządzenia i podpisania wniosku przez podmiot
kwalifikowany.
Dlatego też zaskarżone zarządzenie należało utrzymać w mocy.