Postanowienie SN z 6 lutego 2014, sygn. III KZ 3/14
Data orzeczenia
6 lutego 2014
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział III
Przewodniczący
SSN Eugeniusz Wildowicz
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 6 lutego 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Eugeniusz Wildowicz
w sprawie M. Ś.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron,
w dniu 6 lutego 2014 r.,
jego zażalenia
na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu
Apelacyjnego z dnia 10 grudnia 2013 r. o odmowie przyjęcia zażalenia na
postanowienie o oddaleniu wniosku o wznowienie postępowania
p o s t a n o w i ł
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2013 r. Zastępca Przewodniczącego II
Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego na podstawie art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art.
547 § 1 k.p.k. odmówił przyjęcia zażalenia M. Ś. na postanowienie Sądu
Apelacyjnego z dnia 30 października 2013 r. o oddaleniu wniosku o wznowienie
postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w R. z
dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie sygn. akt … 36/08 „odszk.”, jako
niedopuszczalnego z mocy ustawy.
W zażaleniu wniesionym na powyższe zarządzenie wnioskodawca domagał
się uchylenia zaskarżonego zarządzenia i przyjęcia złożonego zażalenia
podnosząc, że pozbawiono go drogi sądowej służącej ocenie jego roszczeń.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie jest bezzasadne.
2
Zgodnie z treścią przepisu art. 547 § 1 k.p.k. na postanowienie o oddaleniu
wniosku o wznowienie postępowania, wydane przez sąd apelacyjny, zażalenie nie
przysługuje. Kwestionowanie takiego postanowienia w drodze zażalenia jest
niedopuszczalne z mocy ustawy. Wniesienie, w takim przypadku, środka
odwoławczego obliguje właściwy organ sądu do wydania zarządzenia o odmowie
jego przyjęcia (art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k.). Tak też w sprawie
niniejszej urzędował Zastępca Przewodniczącego Wydziału Karnego Sądu
Apelacyjnego, stąd jego decyzja zawarta w zaskarżonym zarządzeniu, jako zgodna
z przepisami prawa, wzruszona być nie może.
W tym stanie rzeczy, nie znajdując podstaw faktycznych i prawnych do
uwzględnienia zażalenia należało orzec, jak w postanowieniu.