sygn. V KZ 22/14 17 lipca 2014 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 17 lipca 2014, sygn. V KZ 22/14

Data orzeczenia 17 lipca 2014
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Karna, Wydział V
Przewodniczący SSN Józef Szewczyk
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Karna #postanowienie SN
Sygn. akt V KZ 22/14
POSTANOWIENIE
Dnia 17 lipca 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Józef Szewczyk
w sprawie T. S.
skazanego z art. 270 § 1 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 lipca 2014 r.,
zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego
Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 14 kwietnia 2014 r.,
o odmowie przyjęcia wniosku skazanego T. S. o wznowienie postępowania w
sprawie VII K …/05 Sądu Rejonowego w L. zakończonej prawomocnym wyrokiem
Sądu Okręgowego w L. z dnia 7 września 2006 r.
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku skazanego T. S.
o wznowienie postępowania karnego zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego
w L. z dnia 7 września 2006 r., gdyż wniosek nie został sporządzony i podpisany
przez adwokata.
Na powyższe zarządzenie skazany złożył zażalenie, w którym nie precyzując
zarzutu odwoławczego, podniósł, iż sporządzona przez obrońcę ustanowionego z
urzędu opinia o braku podstaw do wznowienia postępowania jest oczywiście
błędna. Wskazał, że wobec powielenia w jej treści wyłącznie przepisów kodeksu
postępowania karnego nie sposób uznać jej za rzetelną, nadto analiza akt sprawy
prowadzi do wniosku, iż podstawy do wznowienia postępowania „obficie
2
występują”. Zdaniem skarżącego sąd orzekający w sprawie był nienależycie
obsadzony, gdyż jednej z rozpraw przewodniczył inny sędzia niż sędzia referent,
który nadto już raz orzekał w sprawie, a wydany przez niego wyrok został uchylony.
T. S. wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Obrońca wyznaczony z urzędu powiadomił Sąd, iż nie znalazł podstaw do
sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania. Następnie w
zakreślonym terminie skazany nie uzupełnił braku wniosku o wznowienie
postępowania przez sporządzenie go i podpisanie przez adwokata lub radcę
prawnego.
W opisanej sytuacji nie został spełniony wymóg formalny wniosku zawarty w
art. 545 § 1 k.p.k., z treści którego wynika, że wniosek o wznowienie postępowania
jeżeli nie pochodzi od prokuratora powinien być sporządzony i podpisany przez
adwokata lub radcę prawnego.
Na marginesie Sąd Najwyższy zauważa, że jakkolwiek skazany trafnie
wskazuje, iż sędzia M. W. odroczył w dniu 1 marca 2006 r. rozprawę w sprawie, to
jednak całe postępowanie dowodowe przeprowadził oraz wyrok w sprawie wydał
Sąd po przewodnictwem sędziego B. C.
Podsumowując, Sąd Najwyższy utrzymał zaskarżone zarządzenie w mocy.