Wyrok SN z 28 stycznia 2015, sygn. IV KK 383/14
Data orzeczenia
28 stycznia 2015
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Józef Dołhy
Tagi
Podstawa prawna
Pokaż pozostałe podstawy prawne (5)
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 stycznia 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Józef Dołhy (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Krzysztof Cesarz
SSN Jerzy Grubba
Protokolant Dorota Szczerbiak
w sprawie E. L.
skazanej z art. 286 § 1 i in. k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art 535 § 5 k.p.k.,
w dniu 28 stycznia 2015 r.,
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanej,
od wyroku Sądu Rejonowego w K.
z dnia 28 lipca 2014 r.
uchyla zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonej E. L. w
części dotyczącej orzeczenia o karze i sprawę w tym zakresie
przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w
K., wydatkami poniesionymi przez Sąd, związanymi z
rozpoznaniem kasacji, obciąża Skarb Państwa.
2
UZASADNIENIE
Akt oskarżenia zarzucał E. L. popełnienie dwóch przestępstw z art. 286 § 1
k.k., art. 270 § 1 k.k. i art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. przy zastosowaniu art.
91 § 1 k.k.
W akcie oskarżenia zawarty został wniosek o wydanie wyroku skazującego
w trybie art. 335 k.p.k. i wymierzenie oskarżonej E. L. uzgodnionych z nią kar: 8
miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na
okres 2 lat, grzywny w rozmiarze 60 stawek dziennych po 10 zł każda oraz
orzeczenie obowiązku naprawienia szkody na rzecz WBK jako następcy prawnego
K. Banku S.A.
Sąd Rejonowy w K., wyrokiem z dnia 28 lipca 2014 r., uznał oskarżoną E. L.
za winną popełnienia zarzucanych jej czynów, tj. przestępstw określonych w art.
286 § 1 k.k., art.286 § 1 k.k., art. 270 §1 k.k., art. 297 § 1 k.k. w zw. z art.11 § 2 k.k.
w zw. z art. 91 § 1 k.k. i za czyny te na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11§ 3
k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i art. 33 § 1, § 2 i § 3 wymierzył jej karę 8 miesięcy
pozbawienia wolności i grzywnę w rozmiarze 60 stawek dziennych po 10 zł każda;
na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonej obowiązek naprawienia
szkody poprzez zapłatę na rzecz Banku /…/ S.A kwoty 1.290 zł.
Wyrok ten nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w pierwszej
instancji w dniu 5 sierpnia 2014 r.
Od tego wyroku kasację – w trybie art. 521 § 1 k.p.k. – wniósł Prokurator
Generalny. Zaskarżając wyrok w części dotyczącej E. L. w zakresie orzeczenia o
karze na jej korzyść, zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku
naruszenia przepisów prawa procesowego, tj. art. 343 § 1 i 6 k.p.k. w zw. z art. 335
§ 1 k.p.k., polegające na uwzględnieniu dołączonego do aktu oskarżenia
prawidłowego wniosku prokuratora o skazanie E. L. bez przeprowadzenia rozprawy
i wymierzenie jej za popełnienie przestępstwa wbrew treści tegoż wniosku kary w
wysokości 8 miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy oskarżona w toku
postępowania przygotowawczego wyraziła zgodę na wymierzenie kary 8 miesięcy
pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat
próby. W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części orzeczenia o
karze i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi
Rejonowemu w K.
3
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja jest zasadna w stopniu oczywistym.
Jeśli sąd decyduje się na uwzględnienie wniosku (art.343 § 1 i § 6 k.p.k.), to
orzeczenie skazujące nie może w zakresie kary i ewentualnych środków karnych w
jakikolwiek sposób różnić się od wniosku prokuratora uzgodnionego z oskarżonym.
W realiach sprawy skarżący trafnie wskazuje, że Sąd Rejonowy w K.,
orzekając na posiedzeniu odmiennie w kwestii wymiaru kary pozbawienia wolności,
niż wynikało to z treści uzgodnienia i wniosku prokuratora załączonego do aktu
oskarżenia, dopuścił się rażącej obrazy przepisu art. 335 § 1 k.p.k. w zw. z art. 343
§ 1 i § 6 k.p.k. zaś uchybienie to miało istotny wpływ na treść wydanego wyroku.
Podzielając zasadność zarzutu kasacji Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony
wyrok w stosunku do oskarżonej E. L. w części dotyczącej orzeczenia o karze i
sprawę w tym zakresie przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu
w K.