Postanowienie z 30 maja 2014, sygn. III AUz 68/14

POSTANOWIENIE

Dnia 30 maja 2014 r.

Sąd Apelacyjny w Szczecinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w osobie sędziego SA Urszuli Iwanowskiej, po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2014 r., na posiedzeniu niejawnym,

sprawy z odwołania K. S.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S.

o prawo do renty rodzinnej,

na skutek zażalenia ubezpieczonego na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie VII Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt VII U 664/14,

postanawia: oddalić zażalenie.

SSA Urszula Iwanowska

UZASADNIENIE

K. S. złożył odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 24 października 2013 r. odmawiającej mu prawa do renty rodzinnej. Jednocześnie ubezpieczony złożył wniosek o zwolnienie go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił wniosek ubezpieczonego wskazując, że stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.), koszty sądowe obejmują wydatki i opłaty. Do uiszczenia kosztów sądowych obowiązana jest strona, która wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei art. 96 ust. 1 pkt. 4 stanowi, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych pracownik wnoszący powództwo lub strona wnosząca odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych, z zastrzeżeniem art. 35 i 36. Powołany przepis art. 35 dotyczy roszczeń pracowniczych i nie ma zatem zastosowania w niniejszej sprawie. Natomiast w myśl art. 36 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych i w sprawach odwołań rozpoznawanych przez sąd pracy i ubezpieczeń społecznych pobiera się opłatę podstawową w kwocie 30 złotych wyłącznie od apelacji, zażalenia, skargi kasacyjnej i skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Sąd pierwszej instancji podkreślił, że powyższe uregulowanie oznacza, iż na obecny moment ubezpieczony nie jest zobowiązany do ponoszenia jakichkolwiek kosztów sądowych, może być zaś obowiązany do ich ponoszenia wyłącznie w przypadku wniesienia ewentualnej apelacji, zażalenia i skarg wymienionych w przywołanym art. 36. Przy czym Sąd Okręgowy miał także na uwadze, jeżeli zajdzie taka potrzeba K. S. będzie miał możliwość złożenia kolejnego wniosku, który będzie podlegał ocenie z uwzględnieniem aktualnej na moment złożenia tego wniosku sytuacji materialnej ubezpieczonego.

Z powyższym postanowieniem Sądu Okręgowego w Szczecinie nie zgodził się K. S., który w złożonym zażaleniu wniósł o pomoc o prawo do renty rodzinnej po zmarłym ojcu P. S.. Skarżący podniósł, że jest osobą naprawdę całkowicie niezdolną do pracy, a choroba została rozpoznana gdy miał 19 lat, ale jeszcze pobierał naukę. Następnie ubezpieczony przedstawił stan swojego zdrowia oraz powołał okoliczność śmierci obojga rodziców w 2012 roku.

Sąd Apelacyjny rozważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd Apelacyjny w pełni podziela rozważania prawne przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, czyniąc je własnymi bez potrzeby ich ponownego szczegółowego przytaczania.

K. S. w założonym zażaleniu nie podnosi żadnych okoliczności, które podważałyby prawidłowość zaskarżonego orzeczenia, a na obecnym etapie postępowania nie ma on też żadnego obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Skarżący w zażaleniu przedstawia stan zdrowia uzasadniający w jego ocenie uznanie całkowitej niezdolności do pracy od 19 roku życia, kiedy jeszcze pobierał naukę. W związku z tym należy wskazać, że rozstrzygnięcie o prawie do renty rodzinnej nastąpi po przeprowadzeniu postępowania przez Sąd Okręgowy i przed wydaniem przez ten Sąd wyroku w sprawie sąd odwoławczy nie może wypowiadać się w tym zakresie.

Jednocześnie słusznie sąd pierwszej instancji wskazał, że w sytuacji, gdy obowiązek uiszczenia opłaty sądowej powstanie w przyszłości w tej sprawie po stronie ubezpieczonego, będzie miał on prawo ponowienia wniosku o zwolnienie od tych kosztów.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Apelacyjny na podstawie art. 397 § 2 k.p.c. w związku z art. 385 k.p.c., oddalił zażalenie ubezpieczonego jako nieuzasadnione.

SSA Urszula Iwanowska