Uchwalenie: Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. – Prawo wekslowe
Wejscie w życie: 1 lipca 1936
Ostatnia Zmiana: 1 stycznia 2016
Prawo wekslowe
Art. 44. Odmowa przyjęcia lub zapłaty powinna być stwierdzona aktem
publicznym (protest spowodu nieprzyjęcia lub niezapłacenia).
Protest spowodu nieprzyjęcia powinien być dokonany w terminach, w których
ma nastąpić przedstawienie wekslu do przyjęcia. Jeżeli w przypadku art. 24 ust.
1 weksel został po raz pierwszy przedstawiony w ostatnim dniu terminu, protest może
być dokonany jeszcze dnia następnego.
Protest spowodu niezapłacenia wekslu, płatnego w oznaczonym dniu albo
w pewien czas po dacie lub po okazaniu, powinien być dokonany w jednym z dwóch
dni powszednich, następujących po dniu płatności. Jeżeli weksel jest płatny za
okazaniem, protest powinien być dokonany z zachowaniem warunków dokonania
protestu spowodu nieprzyjęcia, przewidzianych w ustępie poprzedzającym.
Protest spowodu nieprzyjęcia zwalnia od przedstawienia do zapłaty i od protestu
spowodu niezapłacenia.
W przypadku, gdy trasat bez względu, czy weksel przyjął, czy nie, zaprzestał
płacenia długów lub gdy przeprowadzono bezskutecznie egzekucję z jego majątku,
posiadacz może wykonywać zwrotne poszukiwanie tylko po przedstawieniu wekslu
trasatowi do zapłaty i po dokonaniu protestu.
W przypadku otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego albo ogłoszenia
upadłości trasata, bez względu, czy weksel przyjął, czy nie, zarówno jak w przypadku
otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego albo ogłoszenia upadłości wystawcy
wekslu, co do którego istnieje zakaz przedstawienia do przyjęcia, posiadacz wekslu
może wykonywać zwrotne poszukiwanie już na podstawie orzeczenia, którem otwarto
postępowanie restrukturyzacyjne albo którem ogłoszono upadłość.
Art. 45. Posiadacz wekslu powinien o nieprzyjęciu lub o niezapłaceniu
zawiadomić swojego indosanta i wystawcę w ciągu czterech dni powszednich,
następujących po dniu protestu, a w przypadku zastrzeżenia „bez kosztów” – po dniu
przedstawienia. Każdy indosant powinien w ciągu dwóch dni powszednich,
następujących po dniu, w którym otrzymał zawiadomienie, podać do wiadomości
swojego poprzednika otrzymane zawiadomienia, wskazując nazwiska i adresy tych,
którzy dokonali zawiadomień poprzednich, i tak kolejno aż do wystawcy. Terminy
powyższe biegną od otrzymania zawiadomienia poprzedniego.
Ilekroć w myśl ustępu poprzedzającego zawiadamia się osobę, podpisaną na
wekslu, należy tak samo w tymże terminie zawiadomić jej poręczyciela.
Jeżeli indosant nie wskazał swego adresu lub podał go w sposób nieczytelny,
wystarczy zawiadomienie poprzedzającego go indosanta.
Zawiadomienia można dokonać w jakikolwiek sposób, nawet przez proste
odesłanie wekslu.
Obowiązany do zawiadomienia ma udowodnić, że dokonał go w przepisanym
terminie. Termin ten uważa się jako zachowany, jeżeli pismo z zawiadomieniem
oddano w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu
ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529 oraz z 2015 r.
poz. 1830) w przepisanym terminie.
Kto nie zawiadomi w czasie powyżej oznaczonym, nie traci praw z wekslu,
odpowiada jednak za szkodę, spowodowaną przez swe niedbalstwo, tylko do sumy, na
jaką weksel jest wystawiony.
Art. 103. Do wekslu własnego stosuje się przepisy o wekslu trasowanym, o ile
z istotą wekslu własnego nie zostają w sprzeczności i dotyczą:
indosu (art. 1120);
płatności (art. 3337);
zapłaty (art. 3842);
zwrotnego poszukiwania spowodu niezapłacenia (art. 4350, 5254);
zapłaty przez wyręczenie (art. 55, 5963);
odpisów (art. 67 i 68);
zmian (art. 69);
przedawnienia (art. 70 i 71);
dni świątecznych, obliczania terminów i zakazu dni ulgowych (art. 72, 73 i 74);
sposobu uwierzytelniania podpisów osób niepiśmiennych lub niemogących pisać (art.
75);
roszczenia z tytułu niesłusznego zbogacenia (art. 76);
kolizji ustaw (art. 7780 i 8284);
weksli zaginionych (art. 96100).
Również stosuje się do wekslu własnego przepisy o wekslu płatnym u trzeciego
lub w innej miejscowości, niż miejsce zamieszkania trasata (art. 4 i 27), o zastrzeżeniu
odsetek (art. 5), o różnicach w oznaczeniu sumy wekslowej (art. 6), o skutkach
podpisu, złożonego w warunkach, przewidzianych w art. 7, o skutkach podpisu osoby,
działającej bez pełnomocnictwa albo przekraczającej jego granice (art. 8), o wekslu in
blanco (art. 10) oraz o protestach (art. 8594) z tą różnicą, że protest ma być dokonany
przeciw wystawcy.
Do wekslu własnego stosuje się również przepisy o poręczeniu wekslowem (art.
3032); w przypadku, przewidzianym w ustępie ostatnim art. 31, jeżeli poręczyciel nie
wskazał, za kogo poręcza, uważa się, że poręczenie dał za wystawcę.