Uchwalenie: Ustawa z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie
Wejscie w życie: 29 czerwca 2003
Ostatnia Zmiana: 1 stycznia 2021
Ustawa o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie
Art. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) dotacji – rozumie się przez to dotację w rozumieniu art. 127 ust. 1 pkt 1 lit. e oraz
art. 221 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U.
z 2019 r. poz. 869, z późn. zm.);
2) „środkach publicznych” – rozumie się przez to środki publiczne, o których mowa
w ustawie o finansach publicznych, przeznaczone na wydatki publiczne
w rozumieniu tej ustawy;
3) wolontariuszu – rozumie się przez to osobę fizyczną, która ochotniczo i bez
wynagrodzenia wykonuje świadczenia na zasadach określonych w ustawie;
4) inicjatywie lokalnej – rozumie się przez to formę współpracy jednostek
samorządu terytorialnego z ich mieszkańcami, w celu wspólnego realizowania
zadania publicznego na rzecz społeczności lokalnej;
5) operatorze projektu – rozumie się przez to organizację pozarządową lub podmiot
wymieniony w art. 3 ust. 3, którym organ administracji publicznej zleca
realizację zadania publicznego w sferze, o której mowa w art. 4, w sposób, o którym mowa w art. 16a;
6) realizatorze projektu – rozumie się przez to organizację pozarządową lub
podmiot wymieniony w art. 3 ust. 3, którym operator projektu zleca wykonanie
projektu;
7) projekcie – rozumie się przez to zadanie publiczne w sferze, o której mowa
w art. 4, realizowane przez realizatora projektu w sposób, o którym mowa
w art. 16a;
8) Narodowym Instytucie – rozumie się przez to Narodowy Instytut Wolności –
Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego, o którym mowa w art.
1 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o Narodowym Instytucie Wolności –
Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1813
oraz z 2019 r. poz. 2020);
9) Dyrektorze Narodowego Instytutu – rozumie się przez to Dyrektora, o którym
mowa w art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o Narodowym Instytucie
Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego.
Art. 3. 1. Działalnością pożytku publicznego jest działalność społecznie
użyteczna, prowadzona przez organizacje pozarządowe w sferze zadań publicznych
określonych w ustawie.
2. Organizacjami pozarządowymi są:
1) niebędące jednostkami sektora finansów publicznych w rozumieniu ustawy
z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych lub przedsiębiorstwami, instytutami badawczymi, bankami i spółkami prawa handlowego będącymi państwowymi lub samorządowymi osobami prawnymi,
2) niedziałające w celu osiągnięcia zysku
– osoby prawne lub jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej,
którym odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, w tym fundacje i stowarzyszenia,
z zastrzeżeniem ust. 4.
3. Działalność pożytku publicznego może być prowadzona także przez:
1) osoby prawne i jednostki organizacyjne działające na podstawie przepisów
o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej,
o stosunku Państwa do innych kościołów i związków wyznaniowych oraz o gwarancjach wolności sumienia i wyznania, jeżeli ich cele statutowe obejmują prowadzenie działalności pożytku publicznego;
2) stowarzyszenia jednostek samorządu terytorialnego;
3) spółdzielnie socjalne;
4) spółki akcyjne i spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz kluby sportowe
będące spółkami działającymi na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 czerwca
2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2019 r. poz. 1468, 1495 i 2251), które nie działają
w celu osiągnięcia zysku oraz przeznaczają całość dochodu na realizację celów
statutowych oraz nie przeznaczają zysku do podziału między swoich
udziałowców, akcjonariuszy i pracowników.
3a. Przepisów art. 19b–41i nie stosuje się do spółdzielni socjalnych.
4. Przepisów działu II nie stosuje się do:
1) partii politycznych;
1a) europejskich partii politycznych;
2) związków zawodowych i organizacji pracodawców;
3) samorządów zawodowych;
4) (uchylony)
5) fundacji utworzonych przez partie polityczne;
5a) europejskich fundacji politycznych.
6) (uchylony)
5. Przepisów rozdziału 2 działu II nie stosuje się do zlecania realizacji zadań
w zakresie opieki nad Polonią i Polakami za granicą finansowanych ze środków
budżetu państwa w części, której dysponentem jest Szef Kancelarii Senatu.
6. (uchylony)
Art. 4. 1. Sfera zadań publicznych, o której mowa w art. 3 ust. 1, obejmuje
zadania w zakresie:
1) pomocy społecznej, w tym pomocy rodzinom i osobom w trudnej sytuacji
życiowej oraz wyrównywania szans tych rodzin i osób;
1a) wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej;
1b) udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej oraz zwiększania świadomości prawnej
społeczeństwa;
2) działalności na rzecz integracji i reintegracji zawodowej i społecznej osób
zagrożonych wykluczeniem społecznym;
3) działalności charytatywnej;
4) podtrzymywania i upowszechniania tradycji narodowej, pielęgnowania
polskości oraz rozwoju świadomości narodowej, obywatelskiej i kulturowej;
5) działalności na rzecz mniejszości narodowych i etnicznych oraz języka
regionalnego;
5a) działalności na rzecz integracji cudzoziemców;
6) ochrony i promocji zdrowia, w tym działalności leczniczej w rozumieniu ustawy
z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2020 r. poz. 295 i
567);
7) działalności na rzecz osób niepełnosprawnych;
8) promocji zatrudnienia i aktywizacji zawodowej osób pozostających bez pracy
i zagrożonych zwolnieniem z pracy;
9) działalności na rzecz równych praw kobiet i mężczyzn;
10) działalności na rzecz osób w wieku emerytalnym;
11) działalności wspomagającej rozwój gospodarczy, w tym rozwój
przedsiębiorczości;
12) działalności wspomagającej rozwój techniki, wynalazczości i innowacyjności
oraz rozpowszechnianie i wdrażanie nowych rozwiązań technicznych w praktyce
gospodarczej;
13) działalności wspomagającej rozwój wspólnot i społeczności lokalnych;
14) nauki, szkolnictwa wyższego, edukacji, oświaty i wychowania;
15) działalności na rzecz dzieci i młodzieży, w tym wypoczynku dzieci i młodzieży;
16) kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego;
17) wspierania i upowszechniania kultury fizycznej;
18) ekologii i ochrony zwierząt oraz ochrony dziedzictwa przyrodniczego;
19) turystyki i krajoznawstwa;
20) porządku i bezpieczeństwa publicznego;
21) obronności państwa i działalności Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej;
22) upowszechniania i ochrony wolności i praw człowieka oraz swobód
obywatelskich, a także działań wspomagających rozwój demokracji;
22a) udzielania nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego;
23) ratownictwa i ochrony ludności;
24) pomocy ofiarom katastrof, klęsk żywiołowych, konfliktów zbrojnych i wojen
w kraju i za granicą;
25) upowszechniania i ochrony praw konsumentów;
26) działalności na rzecz integracji europejskiej oraz rozwijania kontaktów
i współpracy między społeczeństwami;
27) promocji i organizacji wolontariatu;
28) pomocy Polonii i Polakom za granicą;
29) działalności na rzecz kombatantów i osób represjonowanych;
29a) działalności na rzecz weteranów i weteranów poszkodowanych w rozumieniu
ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1569 i 1726);
30) promocji Rzeczypospolitej Polskiej za granicą;
31) działalności na rzecz rodziny, macierzyństwa, rodzicielstwa, upowszechniania
i ochrony praw dziecka;
32) przeciwdziałania uzależnieniom i patologiom społecznym;
32a) rewitalizacji;
33) działalności na rzecz organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych
w art. 3 ust. 3, w zakresie określonym w pkt 132a.
2. Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, zadania w zakresie
innym niż wymienione w ust. 1 jako należące do sfery zadań publicznych, kierując się
ich szczególną społeczną użytecznością oraz możliwością ich wykonywania przez
podmioty, o których mowa w art. 5 ust. 1, w sposób zapewniający wystarczające
zaspokajanie potrzeb społecznych.

Art. 4a. Organizacje pozarządowe oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3,
z wyłączeniem stowarzyszeń jednostek samorządu terytorialnego, które:
1) wykonują zadania publiczne, lub
2) dysponują majątkiem publicznym
– udostępniają informację publiczną na zasadach i w trybie określonym w niniejszej
ustawie.

Art. 4b. Udostępnianie informacji publicznej następuje:
1) poprzez ogłaszanie informacji publicznej w Biuletynie Informacji Publicznej na
zasadach, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do
informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1429 oraz z 2020 r. poz. 695), albo
2) poprzez ogłaszanie informacji publicznej na stronie internetowej organizacji
pozarządowych oraz podmiotów, o których mowa w art. 4a, albo
3) na wniosek na zasadach, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r.
o dostępie do informacji publicznej.

Art. 4c. W zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie do udostępniania
informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie
do informacji publicznej.

Art. 4d. 1. Opiekę nad Polonią i Polakami za granicą, w zakresie zadań, o
których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 28, sprawują Senat Rzeczypospolitej Polskiej oraz
Prezes Rady Ministrów.
2. Opieka, o której mowa w ust. 1, jest realizowana w szczególności poprzez
współpracę z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art. 3
ust. 3, polegającą na zlecaniu realizacji zadań publicznych finansowanych z części
budżetu państwa dotyczących, odpowiednio, Kancelarii Senatu, Kancelarii Prezesa
Rady Ministrów albo właściwego ministra.
3. Zlecanie realizacji zadań publicznych, o którym mowa w ust. 2, jako zadań
zleconych w rozumieniu art. 127 ust. 1 pkt 1 lit. e, art. 132 ust. 2 pkt 5 oraz art. 151
ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, może mieć formy:
1) powierzania wykonywania zadań publicznych, wraz z udzieleniem dotacji na
finansowanie ich realizacji, lub
2) wspierania wykonywania zadań publicznych, wraz z udzieleniem dotacji na
dofinansowanie ich realizacji.
Art. 5. 1. Organy administracji publicznej prowadzą działalność w sferze zadań
publicznych, o której mowa w art. 4, we współpracy z organizacjami pozarządowymi
oraz podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3, prowadzącymi, odpowiednio do
terytorialnego zakresu działania organów administracji publicznej, działalność
pożytku publicznego w zakresie odpowiadającym zadaniom tych organów.
2. Współpraca, o której mowa w ust. 1, odbywa się w szczególności w formach:
1) zlecania organizacjom pozarządowym oraz podmiotom wymienionym w art. 3
ust. 3 realizacji zadań publicznych na zasadach określonych w ustawie;
2) wzajemnego informowania się o planowanych kierunkach działalności;
3) konsultowania z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi
w art. 3 ust. 3 projektów aktów normatywnych w dziedzinach dotyczących
działalności statutowej tych organizacji;
4) konsultowania projektów aktów normatywnych dotyczących sfery zadań
publicznych, o której mowa w art. 4, z radami działalności pożytku publicznego,
w przypadku ich utworzenia przez właściwe jednostki samorządu terytorialnego;
5) tworzenia wspólnych zespołów o charakterze doradczym i inicjatywnym,
złożonych z przedstawicieli organizacji pozarządowych, podmiotów
wymienionych w art. 3 ust. 3 oraz przedstawicieli właściwych organów
administracji publicznej;
6) umowy o wykonanie inicjatywy lokalnej na zasadach określonych w ustawie;
7) umowy partnerskiej określonej w art. 28a ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r.
o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2019 r. poz. 1295 i 2020)
oraz porozumienia albo umowy o partnerstwie określonych w art. 33 ust. 1
ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie
polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014
2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818).
3. Współpraca, o której mowa w ust. 1, odbywa się na zasadach: pomocniczości,
suwerenności stron, partnerstwa, efektywności, uczciwej konkurencji i jawności.
4. Zlecanie realizacji zadań publicznych, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, jako
zadań zleconych w rozumieniu art. 127 ust. 1 pkt 1 lit. e, art. 151 ust. 1 oraz art. 221
ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, może mieć formy:
1) powierzania wykonywania zadań publicznych, wraz z udzieleniem dotacji na
finansowanie ich realizacji, lub
2) wspierania wykonywania zadań publicznych, wraz z udzieleniem dotacji na
dofinansowanie ich realizacji.
5. Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego określa, w drodze
uchwały, szczegółowy sposób konsultowania z radami działalności pożytku
publicznego lub organizacjami pozarządowymi i podmiotami wymienionymi w art. 3
ust. 3 projektów aktów prawa miejscowego w dziedzinach dotyczących działalności
statutowej tych organizacji.
6. Organ administracji publicznej może po konsultacjach z organizacjami
pozarządowymi i podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3 tworzyć i prowadzić
jednostki organizacyjne, których celem jest działalność, o której mowa w art. 4 ust. 1
pkt 33.
7. Podmiotem prowadzącym jednostkę, o której mowa w ust. 6, może być także
organizacja pozarządowa oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3.
8. Jednostki samorządu terytorialnego mogą udzielać pożyczek, gwarancji,
poręczeń organizacjom pozarządowym oraz podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 3,
na realizację zadań w sferze pożytku publicznego, na zasadach określonych
w odrębnych przepisach.

Art. 5a. 1. Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego uchwala, po
konsultacjach z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi
w art. 3 ust. 3, przeprowadzonych w sposób określony w art. 5 ust. 5, roczny program
współpracy z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art. 3
ust. 3. Roczny program współpracy jest uchwalany do dnia 30 listopada roku
poprzedzającego okres obowiązywania programu.
2. Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego może uchwalić,
w sposób określony w ust. 1, wieloletni program współpracy z organizacjami
pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3.
2a. W przypadku gdy po konsultacjach, o których mowa w ust. 1, właściwa rada
działalności pożytku publicznego wyrazi opinię o projekcie rocznego lub
wieloletniego programu współpracy, opinię tę organ wykonawczy jednostki
samorządu terytorialnego załącza do przedstawianego organowi stanowiącemu
jednostki samorządu terytorialnego projektu rocznego lub wieloletniego programu
współpracy.
3. Organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego, nie później niż do
dnia 31 maja każdego roku, jest obowiązany przedłożyć organowi stanowiącemu
jednostki samorządu terytorialnego oraz opublikować w Biuletynie Informacji
Publicznej sprawozdanie z realizacji programu współpracy za rok poprzedni.
4. Roczny program współpracy z organizacjami pozarządowymi oraz
podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3 zawiera w szczególności:
1) cel główny i cele szczegółowe programu;
2) zasady współpracy;
3) zakres przedmiotowy;
4) formy współpracy, o których mowa w art. 5 ust. 2;
5) priorytetowe zadania publiczne;
6) okres realizacji programu;
7) sposób realizacji programu;
8) wysokość środków planowanych na realizację programu;
9) sposób oceny realizacji programu;
10) informację o sposobie tworzenia programu oraz o przebiegu konsultacji;
11) tryb powoływania i zasady działania komisji konkursowych do opiniowania ofert
w otwartych konkursach ofert.
5. Wieloletni program współpracy z organizacjami pozarządowymi oraz
podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3 zawiera w szczególności:
1) cel główny i cele szczegółowe programu;
2) zakres przedmiotowy;
3) okres realizacji programu;
4) sposób realizacji programu;
5) wysokość środków planowanych na realizację programu.

Art. 5b. 1. Minister lub wojewoda przyjmują, w drodze zarządzenia, po
konsultacjach z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi
w art. 3 ust. 3, roczny lub wieloletni program współpracy z organizacjami
pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3 na okres nie dłuższy
niż 5 lat.
2. Przepisy art. 5a ust. 1 zdanie 2 i ust. 4 stosuje się odpowiednio.
3. Organ administracji rządowej nie później niż do dnia 30 kwietnia każdego
roku ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej sprawozdanie z realizacji programu
współpracy za rok poprzedni.

Art. 5c. Minister, po zasięgnięciu opinii Rady Działalności Pożytku
Publicznego, zwanej dalej „Radą”, może w zakresie swojej właściwości opracować
resortowe programy wspierania rozwoju organizacji pozarządowych oraz podmiotów
wymienionych w art. 3 ust. 3 oraz finansowo wspierać te programy, w szczególności
w trybie, o którym mowa w art. 11.
Art. 9. 1. Działalność odpłatna pożytku publicznego organizacji pozarządowych
oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 stanowi działalność gospodarczą, w
rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, jeżeli:
1) wynagrodzenie, o którym mowa w art. 8 ust. 1, jest w odniesieniu do
działalności danego rodzaju wyższe od tego, jakie wynika z kosztów tej
działalności, lub
2) przeciętne miesięczne wynagrodzenie osoby fizycznej z tytułu zatrudnienia przy
wykonywaniu statutowej działalności odpłatnej pożytku publicznego, za okres
ostatniego roku obrotowego, a w przypadku zatrudnienia trwającego krócej niż
rok obrotowy – za okres tego zatrudnienia, przekracza 3-krotność przeciętnego
miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw ogłoszonego przez
Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za rok poprzedni.
1a. Organ administracji publicznej, który w trakcie kontroli stwierdzi
okoliczność, o której mowa w ust. 1, wzywa organizację pozarządową oraz podmioty
wymienione w art. 3 ust. 3 pkt 24 do złożenia wniosku o wpis do rejestru
przedsiębiorców działalności danego rodzaju w terminie 30 dni od dnia wezwania.
1b. Jeżeli w terminie, o którym mowa w ust. 1a, organizacja pozarządowa oraz
podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 pkt 24 nie wykaże organowi administracji
publicznej, że złożyła wniosek o wpis do rejestru przedsiębiorców działalności danego
rodzaju, organ administracji publicznej informuje sąd rejestrowy właściwy dla tej
organizacji o prowadzeniu przez nią działalności gospodarczej. Przepis art. 24 ustawy
z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2019 r. poz.
1500, 1655 i 1798 oraz z 2020 r. poz. 288) stosuje się odpowiednio.
2. Przez wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się
wynagrodzenie z tytułu świadczenia pracy lub usług, niezależnie od sposobu
nawiązania stosunku pracy lub rodzaju i treści umowy cywilnoprawnej z osobą
fizyczną.
3. Nie można prowadzić odpłatnej działalności pożytku publicznego
i działalności gospodarczej w odniesieniu do tego samego przedmiotu działalności.
Art. 10. 1. Prowadzenie przez organizacje pozarządowe i podmioty wymienione
w art. 3 ust. 3 pkt 24:
1) nieodpłatnej działalności pożytku publicznego,
2) odpłatnej działalności pożytku publicznego lub
3) działalności gospodarczej
– wymaga rachunkowego wyodrębnienia tych form działalności w stopniu
umożliwiającym określenie przychodów, kosztów i wyników każdej z tych
działalności, z zastrzeżeniem przepisów o rachunkowości.
2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku organizacyjnego
wyodrębnienia działalności pożytku publicznego.
3. Zakres prowadzonej działalności nieodpłatnej lub odpłatnej pożytku
publicznego organizacje pozarządowe i podmioty wymienione w art. 3
ust. 3 określają w statucie lub w innym akcie wewnętrznym.

Art. 10a. 1. Organizacje pozarządowe, z wyłączeniem spółek kapitałowych,
oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 pkt 2 prowadzą uproszczoną ewidencję
przychodów i kosztów, w przypadku gdy:
1) działają w sferze zadań publicznych określonych w art. 4 ust. 1,
2) nie prowadzą działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia
6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców,
3) nie posiadają statusu organizacji pożytku publicznego,
4) osiągają przychody wyłącznie z:
a) działalności nieodpłatnej pożytku publicznego z tytułu składek
członkowskich, darowizn, zapisów, spadków, dotacji, subwencji,
przychodów pochodzących z ofiarności publicznej,
b) działalności odpłatnej pożytku publicznego z tytułu sprzedaży towarów
i usług,
c) tytułu sprzedaży, najmu lub dzierżawy składników majątkowych,
d) tytułu odsetek od środków pieniężnych na rachunkach bankowych lub
rachunkach w spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych,
prowadzonych w związku z wykonywaną działalnością, w tym także odsetek od lokat terminowych oraz innych form oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, tworzonych na tych rachunkach,
5) w roku poprzedzającym rok wyboru prowadzenia uproszczonej ewidencji
przychodów i kosztów osiągnęły przychody wyłącznie z tytułów, o których
mowa w pkt 4, w wysokości nieprzekraczającej 100 000
– jeżeli decyzję w sprawie prowadzenia uproszczonej ewidencji przychodów
i kosztów podejmie organ zatwierdzający w rozumieniu przepisów o rachunkowości.
2. Przepisu ust. 1 pkt 5 w zakresie wielkości przychodów nie stosuje się w roku,
w którym jednostka rozpoczęła działalność.
3. O wyborze prowadzenia uproszczonej ewidencji przychodów i kosztów
jednostka, w terminie do końca pierwszego miesiąca roku podatkowego, w którym
rozpoczyna prowadzenie ewidencji, a w przypadku jednostek rozpoczynających
działalność, w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia działalności, zawiadamia
naczelnika urzędu skarbowego właściwego w sprawach opodatkowania podatkiem
dochodowym.
4. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 3, dotyczy także lat następnych,
z zastrzeżeniem ust. 5.
5. Jednostka zawiadamia naczelnika urzędu skarbowego właściwego
w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym w terminie 14 dni od końca
ostatniego miesiąca roku podatkowego, w którym prowadzi uproszczoną ewidencję
przychodów i kosztów, o:
1) rezygnacji z prowadzenia tej ewidencji;
2) niespełnianiu warunków, o których mowa w ust. 1.
6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu
z Przewodniczącym Komitetu, określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia
uproszczonej ewidencji przychodów i kosztów, warunki, jakim powinna odpowiadać
ta ewidencja w celu prawidłowego określenia zobowiązań podatkowych, mając na
uwadze zakres oraz cel działania podmiotów prowadzących ewidencję.
Art. 11. 1. Organy administracji publicznej:
1) wspierają w sferze, o której mowa w art. 4, realizację zadań publicznych przez
organizacje pozarządowe oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3, prowadzące
działalność statutową w danej dziedzinie;
2) powierzają w sferze zadań publicznych, o której mowa w art. 4, realizację zadań
publicznych organizacjom pozarządowym oraz podmiotom wymienionym
w art. 3 ust. 3, prowadzącym działalność statutową w danej dziedzinie.
2. Wspieranie oraz powierzanie, o których mowa w ust. 1, odbywają się po
przeprowadzeniu otwartego konkursu ofert albo w trybach określonych w art. 11a–
11c lub art. 19a.
2a. Obsługa konkursu, o którym mowa w ust. 2, może być zlecona organizacjom
pozarządowym lub podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 3.
2b. Obsługa konkursu, o której mowa w ust. 2a, nie obejmuje:
1) ogłoszenia otwartego konkursu ofert, o którym mowa w art. 13 ust. 3;
2) powołania komisji konkursowej, o którym mowa w art. 15 ust. 2a;
3) wyboru ofert, o którym mowa w art. 15 ust. 2g;
4) ogłoszenia wyników otwartego konkursu ofert, o którym mowa w art. 15 ust. 2h;
5) zawierania umów o wsparcie realizacji zadania publicznego lub o powierzenie
realizacji zadania publicznego z wyłonionymi organizacjami pozarządowymi lub
podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3;
6) unieważnienia otwartego konkursu ofert, o którym mowa w art. 18a.
3. W otwartym konkursie ofert, o którym mowa w ust. 2, uczestniczą organizacje
pozarządowe oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3.
4. Zlecanie realizacji zadań publicznych w trybach, o których mowa w ust. 2,
następuje w sposób zapewniający wysoką jakość wykonania danego zadania.
5. Wspieranie oraz powierzanie zadań, o których mowa w ust. 1, może nastąpić
na zasadach i w trybie przepisów o partnerstwie publiczno-prywatnym albo na
podstawie umów międzynarodowych, jeżeli na realizację określonego zadania
publicznego będą przekazywane niepodlegające zwrotowi środki ze źródeł
zagranicznych.
6. W przypadku unieważnienia otwartego konkursu ofert, o którym
mowa w ust. 2, organ może ponownie ogłosić otwarty konkurs ofert lub
zastosować tryb wynikający z innych przepisów, w tym przepisów ustawy z dnia
11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. poz. 2019 oraz z 2020
r. poz. 288).

Art. 11a. W razie wystąpienia klęski żywiołowej, katastrofy naturalnej lub
awarii technicznej, w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 18 kwietnia 2002 r.
o stanie klęski żywiołowej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1897), w kraju lub poza jego
granicami organ administracji publicznej, w celu zapobieżenia ich skutkom, może
zlecać organizacjom pozarządowym oraz podmiotom wymienionym w art. 3
ust. 3 realizację zadania publicznego z pominięciem otwartego konkursu ofert.
Przepisy art. 43, art. 47, art. 151 oraz art. 221 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.
o finansach publicznych stosuje się odpowiednio.

Art. 11b. 1. Prezes Rady Ministrów, jeżeli jest to niezbędne ze względu na
ochronę życia lub zdrowia ludzkiego albo ze względu na ważny interes społeczny lub
ważny interes publiczny, może zlecać organizacjom pozarządowym oraz podmiotom
wymienionym w art. 3 ust. 3 realizację zadań publicznych z pominięciem otwartego
konkursu ofert. Przepisy art. 43, art. 47 oraz art. 151 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.
o finansach publicznych stosuje się odpowiednio.
2. W przypadku gdy zadanie publiczne, o którym mowa w ust. 1, ma charakter
inwestycyjny, łączna kwota środków przyznanych w kolejnych latach na
dofinansowanie inwestycji, ze środków niepochodzących z budżetu Unii Europejskiej,
nie może być wyższa niż 80% planowanej wartości kosztorysowej inwestycji.

Art. 11c. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w przypadkach
dotyczących zadań z zakresu ochrony ludności i ratownictwa, może zlecać podmiotom
uprawnionym do wykonywania ratownictwa górskiego, o których mowa w art. 5 ust. 1
ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach i na
zorganizowanych terenach narciarskich (Dz. U. z 2019 r. poz. 1084), podmiotom
uprawnionym do wykonywania ratownictwa wodnego, o których mowa w art. 12
ust. 1 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na
obszarach wodnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 350), jednostkom ochrony
przeciwpożarowej, o których mowa w art. 15 pkt 6 i 7 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1372, 1518 i 1593 oraz z 2020 r. poz. 471), oraz Polskiemu Czerwonemu Krzyżowi realizację zadań
publicznych z pominięciem otwartego konkursu ofert. Przepisy art. 43, art. 47 oraz
art. 151 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych stosuje się
odpowiednio.

Art. 11d. Do realizacji zadań publicznych zlecanych na podstawie art. 11a–11c
stosuje się odpowiednio przepisy art. 15 ust. 1 i art. 1618 oraz przepisy wydane na
podstawie art. 19.
Art. 13. 1. Organ administracji publicznej zamierzający zlecić realizację zadania
publicznego organizacjom pozarządowym lub podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 3, ogłasza otwarty konkurs ofert. Termin do składania ofert nie może być krótszy niż 21 dni od dnia ukazania się ostatniego ogłoszenia, o którym mowa w ust. 3.
2. Ogłoszenie otwartego konkursu ofert powinno zawierać informacje o:
1) rodzaju zadania;
2) wysokości środków publicznych przeznaczonych na realizację tego zadania;
3) zasadach przyznawania dotacji;
4) terminach i warunkach realizacji zadania;
5) terminie składania ofert;
6) trybie i kryteriach stosowanych przy wyborze ofert oraz terminie dokonania
wyboru ofert;
7) zrealizowanych przez organ administracji publicznej w roku ogłoszenia
otwartego konkursu ofert i w roku poprzednim zadaniach publicznych tego
samego rodzaju i związanych z nimi kosztami, ze szczególnym uwzględnieniem
wysokości dotacji przekazanych organizacjom pozarządowym i podmiotom,
o których mowa w art. 3 ust. 3.
2a. W przypadku gdy organ administracji publicznej zleca realizację zadania
publicznego w sposób określony w art. 16a, ogłoszenie otwartego konkursu ofert,
o którym mowa w ust. 2, zawiera dodatkowo informacje o zasadach i warunkach
zlecenia realizacji zadania.
3. Otwarty konkurs ofert ogłasza się:
1) w Biuletynie Informacji Publicznej;
2) w siedzibie organu administracji publicznej w miejscu przeznaczonym na
zamieszczanie ogłoszeń;
3) na stronie internetowej organu administracji publicznej.
4. Ogłoszenie otwartego konkursu ofert można także zamieścić w dzienniku lub
tygodniku o zasięgu ogólnopolskim, regionalnym lub lokalnym, w zależności od
rodzaju zadania publicznego.
5. Ogłoszenie otwartego konkursu ofert na realizację zadań publicznych w roku
następnym może nastąpić na podstawie projektu uchwały budżetowej przekazanego
organowi stanowiącemu jednostki samorządu terytorialnego na zasadach określonych
w przepisach ustawy o finansach publicznych.
Art. 14. 1. Oferta realizacji zadania publicznego złożona w trybie otwartego
konkursu ofert albo w trybach, o których mowa w art. 11a–11c, zawiera
w szczególności:
1) szczegółowy zakres rzeczowy zadania publicznego proponowanego do
realizacji;
2) termin i miejsce realizacji zadania publicznego;
3) kalkulację przewidywanych kosztów realizacji zadania publicznego;
4) informację o wcześniejszej działalności organizacji pozarządowej lub
podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 składających ofertę w zakresie, którego
dotyczy zadanie publiczne;
5) informację o posiadanych zasobach rzeczowych i kadrowych zapewniających
wykonanie zadania publicznego oraz o planowanej wysokości środków
finansowych na realizację danego zadania pochodzących z innych źródeł;
6) deklarację o zamiarze odpłatnego lub nieodpłatnego wykonania zadania
publicznego.
1a. Oferta realizacji zadania publicznego w sposób określony w art. 16a oprócz
informacji, o których mowa w ust. 1, zawiera także zasady i tryb przeprowadzenia
konkursu na realizatorów projektów, w tym warunki i kryteria ich wyboru, oraz
zasady i sposób monitorowania i oceny realizowanych przez nich projektów.
2. Dwie lub więcej organizacje pozarządowe lub podmioty wymienione w art. 3
ust. 3 działające wspólnie mogą złożyć ofertę wspólną.
3. Oferta wspólna wskazuje:
1) jakie działania w ramach realizacji zadania publicznego będą wykonywać
poszczególne organizacje pozarządowe lub podmioty wymienione w art. 3 ust. 3;
2) sposób reprezentacji podmiotów, o których mowa w ust. 2, wobec organu
administracji publicznej.
4. Umowę zawartą między organizacjami pozarządowymi lub podmiotami
wymienionymi w art. 3 ust. 3, określającą zakres ich świadczeń składających się na
realizację zadania publicznego, załącza się do umowy o wsparcie realizacji zadania
publicznego lub o powierzenie realizacji zadania publicznego.
5. Organizacje pozarządowe lub podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 składające
ofertę wspólną ponoszą odpowiedzialność solidarną za zobowiązania, o których mowa
w art. 16 ust. 1.
Art. 15. 1. Organ administracji publicznej przy rozpatrywaniu ofert:
1) ocenia możliwość realizacji zadania publicznego przez organizację pozarządową
lub podmioty wymienione w art. 3 ust. 3;
2) ocenia przedstawioną kalkulację kosztów realizacji zadania publicznego, w tym
w odniesieniu do zakresu rzeczowego zadania;
3) ocenia proponowaną jakość wykonania zadania i kwalifikacje osób, przy udziale
których organizacja pozarządowa lub podmioty określone w art. 3 ust. 3 będą
realizować zadanie publiczne;
4) w przypadku, o którym mowa w art. 5 ust. 4 pkt 2, uwzględnia planowany przez
organizację pozarządową lub podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 udział
środków finansowych własnych lub środków pochodzących z innych źródeł na
realizację zadania publicznego;
5) uwzględnia planowany przez organizację pozarządową lub podmioty
wymienione w art. 3 ust. 3, wkład rzeczowy, osobowy, w tym świadczenia
wolontariuszy i pracę społeczną członków;
6) uwzględnia analizę i ocenę realizacji zleconych zadań publicznych w przypadku
organizacji pozarządowej lub podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3, które
w latach poprzednich realizowały zlecone zadania publiczne, biorąc pod uwagę
rzetelność i terminowość oraz sposób rozliczenia otrzymanych na ten cel
środków.
2. Przepis ust. 1 ma zastosowanie także, gdy w wyniku ogłoszenia otwartego
konkursu ofert została zgłoszona jedna oferta.
2a. Organ administracji publicznej ogłaszający otwarty konkurs ofert powołuje
komisję konkursową w celu opiniowania złożonych ofert.
2b. W skład komisji konkursowej powołanej przez organ jednostki samorządu
terytorialnego wchodzą przedstawiciele organu wykonawczego tej jednostki.
2c. W skład komisji konkursowej powołanej przez organ administracji rządowej
wchodzą przedstawiciele tego organu.
2d. W skład komisji konkursowej wchodzą osoby wskazane przez organizacje
pozarządowe lub podmioty wymienione w art. 3 ust. 3, z wyłączeniem osób
wskazanych przez organizacje pozarządowe lub podmioty wymienione w art. 3 ust. 3,
biorące udział w konkursie.
2da. Komisja konkursowa może działać bez udziału osób wskazanych przez
organizacje pozarządowe lub podmioty wymienione w art. 3 ust. 3, jeżeli:
1) żadna organizacja nie wskaże osób do składu komisji konkursowej lub
2) wskazane osoby nie wezmą udziału w pracach komisji konkursowej, lub
3) wszystkie powołane w skład komisji konkursowej osoby podlegają wyłączeniu
na podstawie art. 15 ust. 2d lub art. 15 ust. 2f.
2e. Komisja konkursowa może korzystać z pomocy osób posiadających
specjalistyczną wiedzę z dziedziny obejmującej zakres zadań publicznych, których
konkurs dotyczy.
2ea. Osoby, o których mowa w ust. 2e, mogą w szczególności:
1) uczestniczyć w pracach komisji z głosem doradczym;
2) wydawać opinie.
2f. Do członków komisji konkursowej biorących udział w opiniowaniu ofert
stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania
administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 i 695) dotyczące wyłączenia pracownika.
2g. W otwartym konkursie ofert może zostać wybrana więcej niż jedna oferta.
2h. Ogłoszenie wyników otwartego konkursu ofert zawiera w szczególności:
1) nazwę oferenta;
2) nazwę zadania publicznego;
3) wysokość przyznanych środków publicznych.
2i. Każdy, w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia wyników konkursu, może żądać
uzasadnienia wyboru lub odrzucenia oferty.
2j. Wyniki otwartego konkursu ofert ogłasza się niezwłocznie po wyborze oferty
w sposób określony w art. 13 ust. 3.
3. (uchylony)
4. Po ogłoszeniu wyników otwartego konkursu ofert organ administracji
publicznej, bez zbędnej zwłoki, zawiera umowy o wsparcie realizacji zadania
publicznego lub o powierzenie realizacji zadania publicznego z wyłonionymi
organizacjami pozarządowymi lub podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3.
Art. 16. 1. Organizacje pozarządowe lub podmioty wymienione w art. 3 ust. 3,
przyjmując zlecenie realizacji zadania publicznego w trybach, o których mowa
w art. 11 ust. 2, zobowiązują się do wykonania zadania publicznego w zakresie i na
zasadach określonych w umowie odpowiednio o wsparcie realizacji zadania publicznego lub o powierzenie realizacji zadania publicznego, sporządzonej z uwzględnieniem art. 151 ust. 2 i art. 221 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.
o finansach publicznych oraz przepisów niniejszej ustawy, a organ administracji
publicznej zobowiązuje się do przekazania dotacji na realizację zadania.
1a. Umowa, o której mowa w ust. 1, dotycząca zadania realizowanego w sposób,
o którym mowa w art. 16a, określa zasady i tryb przeprowadzenia konkursu na
realizatorów projektów, w tym warunki i kryteria ich wyboru, oraz zasady i sposób
monitorowania i oceny realizowanych przez nich projektów.
2. Umowa, o której mowa w ust. 1, wymaga formy pisemnej pod rygorem
nieważności.
3. Umowa o wsparcie realizacji zadania publicznego lub o powierzenie realizacji
zadania publicznego może być zawarta na czas realizacji zadania lub na czas
określony, nie dłuższy niż 5 lat.
4. Zadanie publiczne nie może być realizowane przez podmiot niebędący stroną
umowy, o której mowa w ust. 1, chyba że umowa ta zezwala na wykonanie określonej
części zadania przez taki podmiot.
5. Organizacja pozarządowa oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3
zobowiązane do wyodrębnienia w ewidencji księgowej środków otrzymanych na
realizację umowy, o której mowa w ust. 1. Przepis art. 10 ust. 1 stosuje się
odpowiednio.
6. W przypadku zlecenia realizacji zadania publicznego organizacjom
pozarządowym lub podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 3, które złożyły ofertę
wspólną, w umowie o wsparcie realizacji zadania publicznego lub o powierzenie
realizacji zadania publicznego należy wskazać prawa i obowiązki każdej z organizacji
lub podmiotów, w tym zakres ich świadczeń składających się na realizowane zadanie.
7. (uchylony)

Art. 16a. 1. Operator projektu zleca realizację całości zadania publicznego
realizatorom projektów wybranym na zasadach i w trybie określonych w ofercie,
o której mowa w art. 14 ust. 1 i 1a, oraz umowie, o której mowa w art. 16 ust. 1 i 1a.
2. Informację o wyborze realizatorów projektów operator projektu podaje do
publicznej wiadomości poprzez zamieszczenie na własnej stronie internetowej.
3. Realizatorzy projektów, przyjmując zlecenie realizacji projektu w trybie
określonym w ust. 1, zobowiązują się do wykonania projektu w zakresie i na zasadach określonych w umowie z operatorem projektu, a operator projektu zobowiązuje się do przekazania środków finansowych na realizację projektu.
4. Przekazanie środków finansowych, o których mowa w ust. 3, następuje
w terminie nie dłuższym niż 14 dni, licząc od dnia zawarcia umowy pomiędzy
operatorem projektu a realizatorem projektu.
Art. 18. 1. Sprawozdanie z wykonania zadania publicznego określonego
w umowie należy sporządzić w terminie 30 dni od dnia zakończenia realizacji zadania
publicznego.
2. Okresem sprawozdawczym jest rok budżetowy.
3. Organ administracji publicznej może wezwać do złożenia w roku budżetowym
częściowych sprawozdań z wykonania zadania publicznego, nie wcześniej niż przed
upływem 30 dni od dnia doręczenia wezwania.
4. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1 i 3, zawiera:
1) szczegółowy opis wykonania zadania publicznego, z uwzględnieniem
osiągniętych celów oraz zrealizowanych działań;
2) zestawienie wydatków poniesionych na wykonanie zadania publicznego wraz ze
wskazaniem źródeł ich finansowania;
3) informację o poniesionych nakładach na wykonanie zadania publicznego
z podziałem na wkład osobowy i rzeczowy.
5. Sprawozdanie sporządzane przez operatora projektu zawiera dodatkowe
informacje o realizatorach projektów oraz projektach realizowanych w ramach
zleconych zadań, dotyczące:
1) nazw i adresów siedzib realizatorów projektów;
2) zrealizowanego zakresu rzeczowego projektów;
3) terminów realizacji projektów;
4) wysokości środków przekazanych na wykonanie poszczególnych projektów;
5) wysokości środków wykorzystanych na realizację poszczególnych projektów.

Art. 18a. 1. Organ administracji publicznej unieważnia otwarty konkurs ofert,
jeżeli:
1) nie złożono żadnej oferty;
2) żadna ze złożonych ofert nie spełniała wymogów zawartych w ogłoszeniu,
o którym mowa w art. 13 ust. 2.
2. Informację o unieważnieniu otwartego konkursu ofert organ administracji
publicznej podaje do publicznej wiadomości w sposób określony w art. 13 ust. 3.
Art. 19. Przewodniczący Komitetu określi, w drodze rozporządzenia:
1) wzory ofert, o których mowa w art. 14 ust. 1, 1a i 2,
2) ramowe wzory umów, o których mowa w art. 16 ust. 1, 1a i 6,
3) wzory sprawozdań, o których mowa w art. 18
– uwzględniając konieczność zapewnienia niezbędnych informacji dotyczących
wykonania zadania publicznego oraz biorąc pod uwagę liczbę oferentów, sposób i czas
realizacji zadania publicznego, a także sposób jego rozliczenia.

Art. 19a. 1. Na podstawie oferty realizacji zadania publicznego, o której mowa
w art. 14, złożonej przez organizacje pozarządowe lub podmioty wymienione w art. 3
ust. 3, organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego uznając celowość
realizacji tego zadania, może zlecić organizacji pozarządowej lub podmiotom
wymienionym w art. 3 ust. 3, z pominięciem otwartego konkursu ofert, realizację
zadania publicznego o charakterze lokalnym lub regionalnym, spełniającego łącznie
następujące warunki:
1) wysokość dofinansowania lub finansowania zadania publicznego nie przekracza
kwoty 10 000 zł;
2) zadanie publiczne ma być realizowane w okresie nie dłuższym niż 90 dni.
2. (uchylony)
3. W terminie nie dłuższym niż 7 dni roboczych od dnia wpłynięcia oferty, organ
wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego zamieszcza ofertę na okres 7 dni:
1) w Biuletynie Informacji Publicznej;
2) w siedzibie organu jednostki samorządu terytorialnego w miejscu
przeznaczonym na zamieszczanie ogłoszeń;
3) na stronie internetowej organu jednostki samorządu terytorialnego.
4. Każdy, w terminie 7 dni od dnia zamieszczenia oferty w sposób, o którym
mowa w ust. 3, może zgłosić uwagi dotyczące oferty.
5. Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 4, oraz po rozpatrzeniu uwag,
organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego niezwłocznie zawiera umowę
o wsparcie realizacji zadania publicznego lub o powierzenie realizacji zadania
publicznego. Oferta, o której mowa w ust. 2, stanowi załącznik do umowy.
6. Łączna kwota środków finansowych przekazanych przez organ wykonawczy
jednostki samorządu terytorialnego tej samej organizacji pozarządowej lub temu
samemu podmiotowi wymienionemu w art. 3 ust. 3, w trybie określonym w ust. 1,
w danym roku kalendarzowym, nie może przekroczyć kwoty 20 000 zł.
7. Wysokość środków finansowych przyznanych przez organ wykonawczy
jednostki samorządu terytorialnego w trybie, o którym mowa w ust. 1, nie może
przekroczyć 20% dotacji planowanych w roku budżetowym na realizację zadań
publicznych przez organizacje pozarządowe oraz podmioty wymienione w art. 3
ust. 3.
7a. Ofertę i sprawozdanie z realizacji zadania, o którym mowa w ust. 1, składa
się według uproszczonych wzorów.
7b. Uproszczony wzór oferty, o którym mowa w ust. 7a, zawiera
w szczególności:
1) zakres rzeczowy zadania publicznego;
2) termin i określenie miejsca realizacji zadania publicznego;
3) szacunkową kalkulację kosztów realizacji zadania publicznego.
7c. Uproszczony wzór sprawozdania, o którym mowa w ust. 7a, zawiera:
1) opis wykonania zadania;
2) zestawienie wydatków finansowanych z dotacji.
7d. Przewodniczący Komitetu określi, w drodze rozporządzenia, uproszczony
wzór oferty i uproszczony wzór sprawozdania z realizacji zadania, o którym mowa
w ust. 1, uwzględniając konieczność zapewnienia podstawowych informacji
dotyczących wykonania zadania publicznego.
8. Do umów zawartych na podstawie ust. 5 stosuje się odpowiednio przepisy
art. 1618 oraz przepisy wydane na podstawie art. 19.

Art. 19b. 1. W ramach inicjatywy lokalnej mieszkańcy jednostki samorządu
terytorialnego bezpośrednio, bądź za pośrednictwem organizacji pozarządowych, lub
podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 mogą złożyć wniosek o realizację zadania
publicznego do jednostki samorządu terytorialnego, na terenie której mają miejsce
zamieszkania lub siedzibę, w zakresie:
1) działalności, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 13, obejmującej w szczególności
budowę, rozbudowę lub remont dróg, kanalizacji i sieci wodociągowej,
stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego, a także budynków
oraz obiektów małej architektury;
2) działalności, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3, 4, 5, 16 i 27;
3) edukacji, oświaty i wychowania, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 14;
4) działalności w sferze kultury fizycznej i turystyki, o której mowa w art. 4 ust. 1
pkt 17 i 19;
5) ochrony przyrody, w tym zieleni w miastach i wsiach, o której mowa w art. 4
ust. 1 pkt 18;
6) porządku i bezpieczeństwa publicznego, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 20;
7) rewitalizacji, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 32a.
2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, stanowi wniosek w rozumieniu Kodeksu
postępowania administracyjnego.

Art. 19c. 1. Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego określa tryb
i szczegółowe kryteria oceny wniosków o realizację zadania publicznego w ramach
inicjatywy lokalnej. Szczegółowe kryteria oceny powinny uwzględniać przede
wszystkim wkład pracy społecznej w realizację inicjatywy lokalnej.
2. Organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego, dokonując oceny
wniosku, bierze pod uwagę szczegółowe kryteria oceny wniosku oraz jego celowość
z punktu widzenia potrzeb społeczności lokalnej.

Art. 19d. Po uwzględnieniu wniosku, o którym mowa w art. 19b ust. 1, organ
wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego zawiera na czas określony umowę
o wykonanie inicjatywy lokalnej z wnioskodawcą.

Art. 19e. Zobowiązanie wnioskodawcy może polegać na świadczeniu pracy
społecznej, na świadczeniach pieniężnych lub rzeczowych.

Art. 19f. Wnioskodawca może otrzymać od jednostki samorządu terytorialnego
na czas trwania umowy rzeczy konieczne do wykonania inicjatywy lokalnej.

Art. 19g. Organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego wspólnie
z wnioskodawcą opracowuje dokumenty niezbędne do przeprowadzenia inicjatywy
lokalnej, w tym harmonogram i kosztorys.

Art. 19h. W zakresie nieuregulowanym w ustawie, do umowy o wykonanie
inicjatywy lokalnej stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks
cywilny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1145 i 1495 oraz z 2020 r. poz. 875).
Art. 20. 1. Organizacją pożytku publicznego może być organizacja pozarządowa
oraz podmiot wymieniony w art. 3 ust. 3 pkt 1 i 4, z zastrzeżeniem art. 21, która
spełnia łącznie następujące wymagania:
1) prowadzi działalność pożytku publicznego na rzecz ogółu społeczności, lub
określonej grupy podmiotów, pod warunkiem że grupa ta jest wyodrębniona ze
względu na szczególnie trudną sytuację życiową lub materialną w stosunku do
społeczeństwa;
2) może prowadzić działalność gospodarczą wyłącznie jako dodatkową w stosunku
do działalności pożytku publicznego;
3) nadwyżkę przychodów nad kosztami przeznacza na działalność, o której mowa
w pkt 1;
4) ma statutowy kolegialny organ kontroli lub nadzoru, odrębny od organu
zarządzającego i niepodlegający mu w zakresie wykonywania kontroli
wewnętrznej lub nadzoru, przy czym członkowie organu kontroli lub nadzoru:
a) nie mogą być członkami organu zarządzającego ani pozostawać z nimi
w związku małżeńskim, we wspólnym pożyciu, w stosunku pokrewieństwa,
powinowactwa lub podległości służbowej,
b) nie byli skazani prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne ścigane
z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe,
c) mogą otrzymywać z tytułu pełnienia funkcji w takim organie zwrot
uzasadnionych kosztów lub wynagrodzenie w wysokości nie wyższej niż
przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw
ogłoszone przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za rok
poprzedni;
5) członkowie organu zarządzającego nie byli skazani prawomocnym wyrokiem za
przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo
skarbowe;
6) statut lub inne akty wewnętrzne organizacji pozarządowych oraz podmiotów
wymienionych w art. 3 ust. 3 pkt 1 i 4, zabraniają:
a) udzielania pożyczek lub zabezpieczania zobowiązań majątkiem organizacji
w stosunku do jej członków, członków organów lub pracowników oraz
osób, z którymi członkowie, członkowie organów oraz pracownicy
organizacji pozostają w związku małżeńskim, we wspólnym pożyciu albo
w stosunku pokrewieństwa lub powinowactwa w linii prostej,
pokrewieństwa lub powinowactwa w linii bocznej do drugiego stopnia albo
są związani z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli, zwanych dalej
„osobami bliskimi”,
b) przekazywania ich majątku na rzecz ich członków, członków organów lub
pracowników oraz ich osób bliskich, na zasadach innych niż w stosunku do
osób trzecich, w szczególności, jeżeli przekazanie to następuje bezpłatnie
lub na preferencyjnych warunkach,
c) wykorzystywania majątku na rzecz członków, członków organów lub
pracowników oraz ich osób bliskich na zasadach innych niż w stosunku do
osób trzecich, chyba że to wykorzystanie bezpośrednio wynika z celu
statutowego,
d) zakupu towarów lub usług od podmiotów, w których uczestniczą
członkowie organizacji, członkowie jej organów lub pracownicy oraz ich
osób bliskich, na zasadach innych niż w stosunku do osób trzecich lub po
cenach wyższych niż rynkowe.
2. W przypadku stowarzyszeń działalność, o której mowa w ust. 1 pkt 1, nie
może być prowadzona wyłącznie na rzecz członków stowarzyszenia.
Art. 22. 1. Organizacja pozarządowa oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3
pkt 1 i 4 mogą uzyskać status organizacji pożytku publicznego pod warunkiem, iż
działalność o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 prowadzona jest nieprzerwanie
przez co najmniej 2 lata.
2. Organizacja pozarządowa oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3
pkt 4 podlegające obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego uzyskują
status organizacji pożytku publicznego z chwilą wpisania do tego Rejestru informacji
o spełnieniu wymagań, o których mowa w art. 20, na zasadach i w trybie określonych
w ustawie z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym.
3. Organizacja pozarządowa inna niż wymieniona w ust. 2 oraz podmioty
wymienione w art. 3 ust. 3 pkt 1, uzyskują status organizacji pożytku publicznego
z chwilą wpisania do Krajowego Rejestru Sądowego, na zasadach i w trybie określonych w ustawie, o której mowa w ust. 2.
4. Organizacja pozarządowa, oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 pkt 4
o których mowa w ust. 2, traci status organizacji pożytku publicznego z chwilą
wykreślenia z Krajowego Rejestru Sądowego informacji o spełnianiu wymagań
określonych w art. 20, a podmioty, o których mowa w ust. 3 – z chwilą ich
wykreślenia z tego Rejestru.
5. W przypadku otwarcia likwidacji, ogłoszenia upadłości albo prawomocnego
oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości organizacji pożytku publicznego z uwagi
na fakt, że majątek organizacji pożytku publicznego nie wystarcza na zaspokojenie
kosztów postępowania, sąd rejestrowy z urzędu wykreśla informację, o której mowa
w ust. 2, lub organizację, o której mowa w ust. 3, z Krajowego Rejestru Sądowego.
6. Właściwy sąd rejestrowy, po uprawomocnieniu się postanowienia w
przedmiocie wykreślenia informacji, o której mowa w ust. 2, lub organizacji, o której
mowa w ust. 3, z Krajowego Rejestru Sądowego, informuje o tym Dyrektora
Narodowego Instytutu, podając datę doręczenia i uprawomocnienia się tego
postanowienia.
7. Organizacja pożytku publicznego, w stosunku do której właściwy sąd
rejestrowy wydał postanowienie, o którym mowa w ust. 6:
1) informuje Dyrektora Narodowego Instytutu o wysokości niewydatkowanych na
dzień wydania tego postanowienia środków finansowych pochodzących z 1%
podatku dochodowego od osób fizycznych, w terminie 14 dni od dnia doręczenia
tego postanowienia;
2) przekazuje niewydatkowane na dzień wydania tego postanowienia środki
finansowe pochodzące z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych na rzecz
Funduszu Wspierania Organizacji Pożytku Publicznego, w terminie 14 dni od
dnia uprawomocnienia się tego postanowienia.
8. W przypadku niepoinformowania lub nieprzekazania środków, o których
mowa w ust. 7, Dyrektor Narodowego Instytutu wzywa organizację pożytku
publicznego do zwrotu niewydatkowanych środków finansowych pochodzących
z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych lub przedstawienia niezbędnych
wyjaśnień.
9. W przypadku niezastosowania się organizacji pożytku publicznego do
wezwania w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania Dyrektor Narodowego Instytutu
wydaje decyzję określającą kwotę niewydatkowanych środków finansowych
pochodzących z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych i określa termin, od
którego nalicza się odsetki. W zakresie nieuregulowanym stosuje się odpowiednio
przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U.
z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.).

Art. 22a. 1. W przypadku wykreślenia organizacji pożytku publicznego albo
informacji o spełnieniu wymagań, o których mowa w art. 20, z Krajowego Rejestru Sądowego organizacja pozarządowa lub podmiot wymieniony w art. 3 ust. 3 pkt 1 lub
4 może ponownie uzyskać status organizacji pożytku publicznego:
l) po złożeniu wniosku o wpis, jeżeli wykreślenie z Krajowego Rejestru Sądowego
nastąpiło:
a) na podstawie wniosku organizacji pozarządowej lub podmiotu
wymienionego w art. 3 ust. 3 pkt 1 lub 4,
b) z urzędu na podstawie art. 22 ust. 5, a właściwy sąd prawomocnie uchylił,
stwierdził nieważność lub ustalił nieistnienie uchwały organu organizacji
pożytku publicznego o otwarciu likwidacji albo uchylił postępowanie upadłościowe wobec organizacji pożytku publicznego;
2) po upływie 2 lat od dnia wykreślenia z Krajowego Rejestru Sądowego, jeżeli wykreślenie nastąpiło:
a) na wniosek Dyrektora Narodowego Instytutu,
b) z urzędu przez właściwy sąd rejestrowy w przypadkach innych niż
określone w pkt 1 lit. b.
2. Przepisy art. 20 i art. 22 stosuje się odpowiednio.
Art. 23. 1. Organizacja pożytku publicznego sporządza roczne sprawozdanie
merytoryczne ze swojej działalności, z zastrzeżeniem przepisów odrębnych.
1a. Podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 pkt 1, posiadające status organizacji
pożytku publicznego, sporządzają sprawozdanie merytoryczne jedynie
z wyodrębnionej działalności pożytku publicznego oraz podają je do publicznej
wiadomości w sposób umożliwiający zapoznanie się z tym sprawozdaniem przez
zainteresowane podmioty.
2. Organizacja pożytku publicznego sporządza roczne sprawozdanie finansowe,
na zasadach określonych w przepisach o rachunkowości.
2a. Organizacja pożytku publicznego podaje sprawozdania, o których mowa
w ust. 1 i 2, do publicznej wiadomości w sposób umożliwiający zapoznanie się z tym
sprawozdaniem przez zainteresowane podmioty, w tym poprzez zamieszczenie na
swojej stronie internetowej.
2b. Podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 pkt 1, posiadające status organizacji
pożytku publicznego, sporządzają sprawozdanie finansowe jedynie z wyodrębnionej
działalności pożytku publicznego.
2c. Sprawozdania, o których mowa w ust. 12 i 2b, organizacja pożytku
publicznego zamieszcza po raz pierwszy za rok, w którym uzyskała status organizacji
pożytku publicznego, na stronie podmiotowej Narodowego Instytutu w Biuletynie
Informacji Publicznej.
2d. Sprawozdania, o których mowa w ust. 12 i 2b, organizacje pozarządowe
oraz podmioty, wymienione w art. 3 ust. 3 pkt 1 i 4, które utraciły status organizacji
pożytku publicznego, zamieszczają po raz ostatni za rok obrotowy, w którym utraciły
status organizacji pożytku publicznego, na stronie podmiotowej Narodowego Instytutu
w Biuletynie Informacji Publicznej.
3. (uchylony)
4. (uchylony)
5. W odniesieniu do organizacji pożytku publicznego, których sprawozdanie
finansowe nie podlega obowiązkowi badania zgodnie z przepisami o rachunkowości,
minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Przewodniczącym Komitetu może w drodze rozporządzenia wprowadzić taki obowiązek,
biorąc pod uwagę:
1) wysokość otrzymanych dotacji;
2) wielkość osiąganych przychodów;
3) potrzebę zapewnienia kontroli prawidłowości prowadzonej ewidencji.
6. Organizacja pożytku publicznego zamieszcza zatwierdzone sprawozdanie
finansowe i sprawozdanie merytoryczne ze swojej działalności, o których mowa
w ust. 1 i 2, w terminie do dnia 15 lipca roku następującego po roku, za który składane
jest sprawozdanie finansowe i merytoryczne, na stronie podmiotowej Narodowego
Instytutu w Biuletynie Informacji Publicznej.
6a. Organizacja pożytku publicznego, która nie zamieściła na stronie
podmiotowej Narodowego Instytutu w Biuletynie Informacji Publicznej, w terminie
określonym w ust. 6 lub 6b, zatwierdzonego sprawozdania finansowego
i sprawozdania merytorycznego ze swojej działalności, o których mowa w ust. 1 i 2,
nie zostaje uwzględniona w wykazie organizacji pożytku publicznego, o którym
mowa w art. 27a.
6b. Organizacja pożytku publicznego, której rok obrotowy nie jest rokiem
kalendarzowym, zamieszcza na stronie podmiotowej Narodowego Instytutu w Biuletynie Informacji Publicznej zatwierdzone sprawozdanie finansowe i sprawozdanie merytoryczne ze swojej działalności, o których mowa w ust. 12 i 2b, w
terminie do dnia 30 listopada roku następującego po roku obrotowym, za który jest
składane sprawozdanie finansowe i sprawozdanie merytoryczne.
6c. Organizacja pożytku publicznego, która w roku obrotowym, za który
sporządza sprawozdanie finansowe i merytoryczne ze swojej działalności, osiągnęła
przychód nieprzekraczający 100 000 zł, zamieszcza na stronie podmiotowej
Narodowego Instytutu w Biuletynie Informacji Publicznej, w terminie, o którym
mowa w ust. 6 lub w ust. 6b, sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w formie
uproszczonego sprawozdania merytorycznego.
6d. Uproszczone sprawozdanie merytoryczne, o którym mowa w ust. 6c,
zawiera:
1) dane o organizacji pożytku publicznego;
2) opis prowadzonej działalności pożytku publicznego i działalności gospodarczej
wraz z podaniem kodów PKD;
3) ogólne informacje o uzyskanych przychodach i poniesionych kosztach;
4) podstawowe informacje o:
a) zatrudnieniu oraz kwocie wynagrodzeń,
b) członkach oraz wolontariuszach;
5) informacje o:
a) uzyskanym przychodzie z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych,
b) sposobie wydatkowania środków pochodzących z 1% podatku
dochodowego od osób fizycznych,
c) poniesionych kosztach administracyjnych,
d) działalności zleconej przez organy administracji publicznej,
e) korzystaniu z uprawnień,
f) przeprowadzonych kontrolach.
6e. Sprawozdanie merytoryczne, o którym mowa w ust. 1 i 1a, zawiera:
1) dane o organizacji pożytku publicznego;
2) określenie celów statutowych;
3) opis prowadzonej działalności pożytku publicznego i działalności gospodarczej
wraz z podaniem kodów PKD;
4) szczegółowe informacje o:
a) zatrudnieniu i kwocie wynagrodzeń,
b) członkach oraz wolontariuszach;
5) informacje o:
a) poniesionych kosztach i uzyskanych przychodach, w tym z 1% podatku
dochodowego od osób fizycznych,
b) sposobie wydatkowania środków pochodzących z 1% podatku
dochodowego od osób fizycznych,
c) działalności zleconej przez organy administracji publicznej,
d) korzystaniu z uprawnień,
e) zrealizowanych zamówieniach publicznych,
f) posiadanych udziałach lub akcjach w spółkach,
g) fundacjach, których organizacja pożytku publicznego jest fundatorem,
h) udzielonych pożyczkach,
i) przeprowadzonych kontrolach,
j) przeprowadzonych badaniach sprawozdań finansowych.
7. (uchylony)
8. Przewodniczący Komitetu określi, w drodze rozporządzenia, wzór
sprawozdania merytorycznego, o którym mowa w ust. 1 i 1a, oraz wzór
uproszczonego sprawozdania merytorycznego, o którym mowa w ust. 6c, kierując się
potrzebą ujednolicenia składanych sprawozdań.
Art. 27. 1. Podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych może, na
zasadach i w trybie określonym w przepisach odrębnych, przekazać 1% podatku
obliczonego zgodnie z odrębnymi przepisami na rzecz wybranej przez siebie
organizacji pożytku publicznego.
2. Otrzymane przez organizację pożytku publicznego środki finansowe
pochodzące z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych mogą być wykorzystane
wyłącznie na prowadzenie działalności pożytku publicznego.
2a. W przypadku wydatkowania przez organizację pożytku publicznego środków
finansowych pochodzących z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych w sposób
niezgodny z ust. 2, stwierdzonego w wyniku kontroli, o której mowa w art. 29, lub
kontroli przeprowadzonej przez inny organ kontroli państwowej, naczelnika urzędu
skarbowego lub naczelnika urzędu celno-skarbowego, Dyrektor Narodowego
Instytutu wydaje decyzję zobowiązującą organizację pożytku publicznego do zwrotu
nieprawidłowo wydatkowanych środków, określając kwotę podlegającą zwrotowi i
termin, od którego nalicza się odsetki. W zakresie nieuregulowanym stosuje się
odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
podatkowa.
2b. Środki, o których mowa w ust. 2a, są przekazywane na rzecz Funduszu
Wspierania Organizacji Pożytku Publicznego.
2c. Organizacja pożytku publicznego wyodrębnia w ewidencji księgowej środki,
o których mowa w ust. 2, w tym wysokość środków wydatkowanych na promocję 1%
podatku dochodowego od osób fizycznych, o której mowa w art. 27c ust. 1.
3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych zamieszcza w terminie do
dnia 30 września każdego roku, na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra
wykaz organizacji pożytku publicznego, zawierający: nazwę i numer wpisu
organizacji pożytku publicznego do Krajowego Rejestru Sądowego, oraz wysokość
środków otrzymanych przez tę organizację, pochodzących z 1% podatku
dochodowego od osób fizycznych za rok poprzedzający.
4. Dyrektor Narodowego Instytutu zamieszcza w terminie do dnia 31 grudnia
każdego roku na stronie podmiotowej Narodowego Instytutu w Biuletynie Informacji
Publicznej sporządzoną na podstawie sprawozdań, o których mowa w art. 23 ust. 12
i 2b, informację dotyczącą w szczególności wydatkowania przez organizacje pożytku
publicznego środków finansowych pochodzących z 1% podatku dochodowego od
osób fizycznych za rok poprzedni.

Art. 27a. 1. Dyrektor Narodowego Instytutu prowadzi w formie elektronicznej
wykaz organizacji mających status organizacji pożytku publicznego na dzień
30 listopada roku podatkowego, na które podatnik podatku dochodowego od osób
fizycznych może przekazać 1% podatku z zeznań podatkowych składanych za rok
podatkowy, i nie później niż dnia 15 grudnia roku podatkowego zamieszcza ten wykaz
na stronie podmiotowej Narodowego Instytutu w Biuletynie Informacji Publicznej.
2. Dyrektor Narodowego Instytutu prowadzi wykaz, o którym mowa w ust. 1, do
dnia 31 grudnia roku następującego po roku podatkowym.
3. W wykazie, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się organizacje pożytku
publicznego:
1) które w terminie zamieściły na stronie podmiotowej Narodowego Instytutu
w Biuletynie Informacji Publicznej roczne sprawozdanie merytoryczne ze swojej
działalności oraz roczne sprawozdanie finansowe, o których mowa w art. 23
ust. 1 i 2, w roku, za który składane jest zeznanie podatkowe;
2) w stosunku do których nie wpisano do Krajowego Rejestru Sądowego informacji
o otwarciu likwidacji lub ogłoszeniu upadłości.
3a. Dyrektor Narodowego Instytutu uwzględnia w wykazie, o którym mowa w
ust. 1, w terminie, o którym mowa w ust. 2, organizację pożytku publicznego, która
wykaże, że niezamieszczenie zatwierdzonego rocznego sprawozdania finansowego i
rocznego sprawozdania merytorycznego ze swojej działalności, o których mowa w art.
23 ust. 12 i 2b, w terminie, o którym mowa w art. 23 ust. 6 i 6b, nastąpiło bez jej
winy albo z przyczyn od niej niezależnych.
4. Wykaz, o którym mowa w ust. 1, w odniesieniu do każdej organizacji pożytku
publicznego, zawiera:
1) nazwę;
2) siedzibę;
3) numer wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego;
4) numer identyfikacji podatkowej, jeżeli został on nadany organizacji oraz wpisany
do Krajowego Rejestru Sądowego.
5. W przypadku wpisania po dniu 30 listopada roku podatkowego do Krajowego
Rejestru Sądowego informacji o otwarciu likwidacji lub ogłoszeniu upadłości
organizacji pożytku publicznego albo w przypadku wykreślenia informacji, o której
mowa w art. 22 ust. 2, lub organizacji, o której mowa w art. 22 ust. 3, z Krajowego
Rejestru Sądowego, organizację tę usuwa się z wykazu, o którym mowa w ust. 1.
6. Minister Sprawiedliwości dostarcza Dyrektorowi Narodowego Instytutu
informacje dotyczące organizacji pożytku publicznego, o których mowa w ust. 4 i 5.
7. Dyrektor Narodowego Instytutu dostarcza ministrowi właściwemu do spraw
finansów publicznych informacje dotyczące organizacji pożytku publicznego,
o których mowa w ust. 4 i 5, uwzględnionych w wykazie, o którym mowa w ust. 1.
8. Organizacja pożytku publicznego jest obowiązana nie później niż do dnia
30 czerwca roku następującego po roku podatkowym podać naczelnikowi urzędu
skarbowego właściwemu według siedziby tej organizacji numer rachunku bankowego
właściwy do przekazania 1% podatku dochodowego od osób fizycznych przez
dokonanie zgłoszenia identyfikacyjnego albo zgłoszenia aktualizacyjnego na
podstawie przepisów ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji
i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 2020 r. poz. 170).
9. Przepisu ust. 8 nie stosuje się do organizacji, które zgłosiły numer rachunku
bankowego w latach ubiegłych jako właściwy do przekazania 1% podatku
dochodowego od osób fizycznych i jest on aktualny.
10. Przewodniczący Komitetu w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw finansów publicznych oraz Ministrem Sprawiedliwości określi, w drodze
rozporządzenia, tryby, terminy oraz format i strukturę danych dla wymiany informacji
dotyczących organizacji pożytku publicznego, o których mowa w ust. 4 i 5, między
Dyrektorem Narodowego Instytutu a Ministrem Sprawiedliwości oraz ministrem
właściwym do spraw finansów publicznych, mając na względzie potrzebę
zapewnienia sprawnej realizacji zadań związanych z tworzeniem i prowadzeniem
wykazu, o którym mowa w ust. 1, oraz z przekazywaniem organizacjom pożytku
publicznego środków pochodzących z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych.

Art. 27aa. 1. Organizacja pożytku publicznego, która została uwzględniona
w wykazie, o którym mowa w art. 27a, nie może wzywać do przekazania lub
przekazywać środków finansowych pochodzących z 1% podatku dochodowego od
osób fizycznych na rzecz organizacji pożytku publicznego, które nie zostały
uwzględnione w tym wykazie.
2. Organizacja pożytku publicznego, która nie została uwzględniona w wykazie,
o którym mowa w art. 27a, nie może wzywać do przekazania środków finansowych
pochodzących z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych za pośrednictwem
organizacji pożytku publicznego, która została uwzględniona w tym wykazie.
3. Środki finansowe pochodzące z 1% podatku dochodowego od osób
fizycznych przekazane na rzecz organizacji pożytku publicznego, która nie została
uwzględniona w wykazie, o którym mowa w art. 27a, są przekazywane na rzecz
Funduszu Wspierania Organizacji Pożytku Publicznego.
4. W przypadku przekazania środków, o którym mowa w ust. 3, Dyrektor
Narodowego Instytutu wydaje decyzję, określając kwotę podlegającą zwrotowi
i termin, od którego nalicza się odsetki. W zakresie nieuregulowanym stosuje się
odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
podatkowa.
5. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, Dyrektor Narodowego Instytutu,
po stwierdzeniu nieprawidłowości przez niego lub inny organ, może wystąpić do sądu
rejestrowego o wykreślenie informacji, o której mowa w art. 22 ust. 2, lub organizacji,
o której mowa w art. 22 ust. 3, z Krajowego Rejestru Sądowego.

Art. 27ab. 1. Tworzy się Fundusz Wspierania Organizacji Pożytku Publicznego,
zwany dalej „Funduszem”, w celu wzmocnienia potencjału organizacji pożytku
publicznego poprzez wyrównywanie ich szans.
2. Fundusz jest państwowym funduszem celowym, którego dysponentem jest
Dyrektor Narodowego Instytutu, zwany dalej „dysponentem Funduszu”.
3. Dysponent Funduszu prowadzi szczegółową ewidencję środków finansowych
przekazanych na rzecz Funduszu i wzywa organizacje, o których mowa w ust. 4, do
przekazania środków na rzecz Funduszu.
4. Przychodami Funduszu są:
l) środki finansowe pochodzące z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych
niewydatkowane przez organizacje pożytku publicznego, które utraciły status
organizacji pożytku publicznego;
2) środki finansowe pochodzące z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych
wydatkowane niezgodnie z art. 27 ust. 2 wraz z odsetkami;
3) środki finansowe pochodzące z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych
przekazane na rzecz organizacji pożytku publicznego, która nie została
uwzględniona w wykazie organizacji mających status organizacji pożytku
publicznego, o których mowa w art. 27aa ust. 3, wraz z odsetkami;
4) odsetki od wolnych środków finansowych przekazanych w zarządzanie na
podstawie art. 78d ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach
publicznych.
5. Udzielanie wsparcia organizacjom pożytku publicznego następuje w trybie
otwartego konkursu ofert, o którym mowa w art. 13.
6. Przewodniczący Komitetu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
zadania, na które są przeznaczane środki Funduszu, oraz szczegółowe zasady
gospodarki finansowej Funduszu, uwzględniając potrzebę prowadzenia odrębnej
gospodarki finansowej w zakresie realizacji zadań dotyczących wsparcia organizacji
pożytku publicznego, a także potrzebę skutecznego i racjonalnego wykorzystania
środków Funduszu oraz osiągnięcia celów, dla których Fundusz został utworzony.

Art. 27b. 1. Członek organu zarządzającego, organu kontroli lub nadzoru
organizacji pożytku publicznego oraz likwidator organizacji pożytku publicznego
odpowiada wobec tej organizacji za szkodę wyrządzoną działaniem lub zaniechaniem sprzecznym z prawem lub postanowieniami statutu organizacji pożytku publicznego, chyba że nie ponosi winy.
2. Członek organu zarządzającego, organu kontroli lub nadzoru oraz likwidator
organizacji pożytku publicznego powinien przy wykonywaniu obowiązków dołożyć
staranności wynikającej z zawodowego charakteru swojej działalności.
3. Członek organu zarządzającego, organu kontroli lub nadzoru organizacji
pożytku publicznego, wykonujący swoje obowiązki społecznie, jest obowiązany
dokładać przy tym należytej staranności.
4. Jeżeli szkodę, o której mowa w ust. 1, wyrządziło kilka osób wspólnie, osoby
te ponoszą odpowiedzialność solidarną.

Art. 27c. 1. Promocja prowadzona przez organizację pożytku publicznego,
polegająca na publicznym zachęcaniu do przekazania 1% podatku dochodowego od
osób fizycznych, bez względu na formę dotarcia do podatnika, zawiera w szczególności informację o jej finansowaniu lub współfinansowaniu ze środków finansowych pochodzących z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych.
2. Programy komputerowe umożliwiające podatnikowi podatku dochodowego
od osób fizycznych wypełnienie zeznania podatkowego dodatkowo zawierają
informację o:
1) możliwości swobodnego wyboru i przekazania 1% podatku dochodowego od
osób fizycznych organizacji pożytku publicznego albo
2) braku swobodnego wyboru i przekazania 1% podatku dochodowego od osób
fizycznych organizacji pożytku publicznego.
3. Przewodniczący Komitetu określi, w drodze rozporządzenia, treść, formę oraz
sposób zamieszczenia informacji, o której mowa w ust. 1 i 2, mając na względzie
zapewnienie przejrzystości wydatkowania środków pochodzących z 1% podatku
dochodowego od osób fizycznych oraz pełnej informacji dotyczącej możliwości
wyboru organizacji pożytku publicznego.
Art. 29. 1. Organizacja pożytku publicznego podlega kontroli
Przewodniczącego Komitetu w zakresie określonym w art. 28 ust. 1.
2. Przewodniczący Komitetu może zarządzić kontrolę z urzędu, a także na
wniosek organu administracji publicznej, organizacji pozarządowej lub podmiotów
wymienionych w art. 3 ust. 3.
3. Przewodniczący Komitetu może powierzyć przeprowadzenie kontroli:
1) wojewodzie;
2) Dyrektorowi Narodowego Instytutu.
4. Kontrolę przeprowadzają osoby posiadające imienne upoważnienie
Przewodniczącego Komitetu określające kontrolowaną organizację pożytku
publicznego i podstawę prawną do podjęcia kontroli. W przypadku powierzenia
przeprowadzenia kontroli jednemu z organów, o których mowa w ust. 3, pisemne
upoważnienie wydaje ten organ.

Art. 29a. 1. Nie można równocześnie podejmować i prowadzić więcej niż jednej
kontroli, o której mowa w art. 29, wobec tej samej organizacji pożytku publicznego.
2. Czas trwania wszystkich kontroli w jednym roku kalendarzowym nie może
przekraczać 24 dni roboczych.
3. Przedłużenie czasu trwania kontroli wymaga uzasadnienia na piśmie.
4. Jeżeli wyniki kontroli wykazały rażące naruszenie przepisów prawa przez
organizację pożytku publicznego, można przeprowadzić powtórną kontrolę wobec tej
organizacji w tym samym zakresie przedmiotowym w danym roku kalendarzowym,
a czas jej trwania nie może przekraczać 7 dni. Czasu trwania powtórnej kontroli nie
wlicza się do czasu, o którym mowa w ust. 2.
Art. 33. 1. Przewodniczący Komitetu, po zakończeniu postępowania
kontrolnego, w terminie 14 dni, przekazuje organizacji pożytku publicznego
wystąpienie pokontrolne. W przypadku powierzenia przeprowadzenia kontroli,
organy, o których mowa w art. 29 ust. 3, przekazują wystąpienie pokontrolne
organizacji pożytku publicznego oraz Przewodniczącemu Komitetu.
2. Dyrektor Narodowego Instytutu może wystąpić do sądu rejestrowego
o wykreślenie informacji, o której mowa w art. 22 ust. 2, lub o wykreślenie
organizacji, o której mowa w art. 22 ust. 3, z Krajowego Rejestru Sądowego, w
przypadku:
1) nieusunięcia uchybień określonych w wystąpieniu pokontrolnym lub uchylania
się od poddania się kontroli przez organizację pożytku publicznego;
2) rażącego naruszenia przepisów prawa stwierdzonego w wyniku kontroli, o której
mowa w art. 29.
3. Dyrektor Narodowego Instytutu występuje do sądu rejestrowego
o wykreślenie informacji, o której mowa w art. 22 ust. 2, lub organizacji, o której
mowa w art. 22 ust. 3, z Krajowego Rejestru Sądowego, w przypadku niespełniania
wymogów, określonych odpowiednio w art. 20 oraz w art. 21, przez organizację
pożytku publicznego, stwierdzonych w wyniku kontroli.
4. (uchylony)
5. (uchylony)

Art. 33a. 1. Dyrektor Narodowego Instytutu:
1) w przypadku naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 23,
w szczególności niezamieszczenia na stronie podmiotowej Narodowego
Instytutu w Biuletynie Informacji Publicznej w terminie sprawozdania
finansowego i merytorycznego, lub zamieszczenia sprawozdań niekompletnych,
lub budzących wątpliwości co do prawidłowości działalności organizacji
pożytku publicznego, wzywa organizację pożytku publicznego do zaniechania
naruszeń oraz przedstawienia niezbędnych wyjaśnień;
2) w przypadku niezastosowania się organizacji do wezwania w terminie 30 dni od
jego otrzymania, występuje do sądu rejestrowego o wykreślenie informacji,
o której mowa w art. 22 ust. 2, lub organizacji, o której mowa w art. 22 ust. 3.
2. Przepis ust. 1 ma zastosowanie również w przypadkach:
1) prowadzenia zbiórki publicznej bez wymaganego zgłoszenia lub nienadesłania
do ministra właściwego do spraw administracji publicznej sprawozdania
z przeprowadzonej zbiórki publicznej lub sprawozdania ze sposobu rozdysponowania zebranych ofiar;
2) nienadesłania informacji o rozliczeniu środków pochodzących ze zbiórki
publicznej lub informacji o otrzymanych darowiznach, o których mowa w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 865, z późn. zm.);
3) prowadzenia:
a) placówek zapewniających całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym,
przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, centrum integracji
społecznej, domów pomocy społecznej, placówek opiekuńczo-wychowawczych, regionalnych placówek opiekuńczo-terapeutycznych i interwencyjnych ośrodków preadopcyjnych, określonych w przepisach o
wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, oraz szkół lub placówek
publicznych określonych w ustawie z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo
oświatowe (Dz. U. z 2020 r. poz. 910), bez zezwolenia,
b) podmiotu wykonującego działalność leczniczą bez uzyskania wymaganego
wpisu do rejestru w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r.
o działalności leczniczej;
4) posiadania zaległości podatkowych stwierdzonych prawomocną decyzją lub
tytułem wykonawczym, o którym mowa w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r.
o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2019 r. poz. 1438,
z późn. zm.), w wysokości przekraczającej wysokość przeciętnego
miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw ogłoszonego przez
Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za rok poprzedni, jeżeli zaległość ta
istnieje co najmniej 6 miesięcy;
5) niewypełniania obowiązków wynikających z przepisów o przeciwdziałaniu
praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;
6) naruszenia przepisów związanych z korzystaniem z uprawnień, o których mowa
w art. 24;
7) niewykonania wyroku sądu powszechnego lub administracyjnego;
8) posiadania zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, w wysokości
przekraczającej 3-krotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za rok poprzedni.
3. W przypadku powtarzającego się wykorzystywania otrzymanych dotacji
niezgodnie z przeznaczeniem stwierdzonego decyzją organów administracji
publicznej lub prawomocnym orzeczeniem sądu, Dyrektor Narodowego Instytutu
może wystąpić do sądu rejestrowego o wykreślenie informacji, o której mowa
w art. 22 ust. 2, lub organizacji, o której mowa w art. 22 ust. 3.
4. Właściwe organy udzielają Dyrektorowi Narodowego Instytutu informacji
o naruszeniach, o których mowa w ust. 2 i 3. Informacje te są przekazywane z urzędu
w terminie 30 dni, licząc od dnia stwierdzenia tych naruszeń.
5. W przypadkach określonych w ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio przepisy
działu I rozdziału 8 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Art. 33aa. Dyrektor Narodowego Instytutu, na podstawie przekazanej przez sąd
lub organ administracji publicznej informacji o naruszeniu wymogów określonych
w art. 20, występuje do sądu rejestrowego o wykreślenie informacji, o której mowa
w art. 22 ust. 2, lub organizacji, o której mowa w art. 22 ust. 3, z Krajowego Rejestru
Sądowego.

Art. 33b. Przewodniczący Komitetu określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe warunki, sposób i tryb przeprowadzania kontroli organizacji pożytku
publicznego, w tym wzór upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, uwzględniając
konieczność zapewnienia jej sprawnego i skutecznego przebiegu.
Art. 34. 1. W zakresie nieuregulowanym niniejszą ustawą, do nadzoru i kontroli
wydatkowania środków publicznych stosuje się odpowiednio przepisy o finansach
publicznych.
2. Przepisy ust. 1, art. 28 i art. 3033b nie wyłączają stosowania odrębnych
przepisów dotyczących kontroli, a także uprawnień nadzorczych innych organów.

Art. 34a. 1. W skład Komitetu wchodzą:
1) Przewodniczący Komitetu;
2) wiceprzewodniczący – sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów
powoływany i odwoływany przez Prezesa Rady Ministrów na wniosek
Przewodniczącego Komitetu;
3) członkowie:
a) ministrowie, których szczegółowy zakres działania określają przepisy
wydane na podstawie art. 33 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r.
o Radzie Ministrów (Dz. U. z 2019 r. poz. 1171 oraz z 2020 r. poz. 568 i
695), reprezentowani przez sekretarza stanu, z zastrzeżeniem ust. 3,
b) Dyrektor Narodowego Instytutu.
2. Przewodniczący Komitetu wchodzi w skład Rady Ministrów.
3. W każdym czasie w pracach Komitetu może brać udział minister.
4. W posiedzeniach Komitetu mogą uczestniczyć zaproszeni przez
Przewodniczącego Komitetu przedstawiciele organów administracji rządowej.
5. W posiedzeniach Komitetu mogą również uczestniczyć z głosem doradczym
osoby posiadające odpowiednią wiedzę lub doświadczenie w zakresie zagadnień
objętych zadaniami Komitetu, zaproszone przez Przewodniczącego Komitetu
z własnej inicjatywy lub wskazane przez poszczególnych członków Komitetu.

Art. 34b. 1. Do zadań Komitetu należy:
1) koordynowanie i monitorowanie współpracy organów administracji rządowej
z sektorem organizacji pozarządowych oraz innych zorganizowanych form
społeczeństwa obywatelskiego;
2) przygotowywanie i konsultowanie z organizacjami pozarządowymi oraz
podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3 programów wspierania rozwoju
społeczeństwa obywatelskiego oraz monitorowanie ich wdrażania;
3) opracowywanie i opiniowanie projektów aktów prawnych w zakresie rozwoju
społeczeństwa obywatelskiego.
2. Do zadań Komitetu należy także:
1) współpraca w sprawach związanych z rozwojem społeczeństwa obywatelskiego
z innymi państwami, organizacjami oraz instytucjami międzynarodowymi
i zagranicznymi;
2) współpraca w przygotowywaniu sprawozdań i raportów z realizacji wiążących
Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych dotyczących rozwoju
społeczeństwa obywatelskiego;
3) przedstawianie opinii w sprawie możliwości przystąpienia przez Rzeczpospolitą
Polską do umów międzynarodowych dotyczących rozwoju społeczeństwa
obywatelskiego.

Art. 34c. 1. Przewodniczący Komitetu kieruje pracami Komitetu.
2. Przewodniczący Komitetu może, z własnej inicjatywy lub na wniosek członka
Komitetu, tworzyć zespoły robocze, określając ich skład, zakres zadań oraz tryb
i harmonogram prac.

Art. 34d. 1. Komitet podejmuje rozstrzygnięcia w drodze uchwał na
posiedzeniach.
2. Uchwały Komitetu podejmowane są w głosowaniu jawnym, zwykłą
większością głosów, w obecności co najmniej połowy członków Komitetu, w tym
Przewodniczącego Komitetu. W przypadku równej liczby głosów rozstrzyga głos
Przewodniczącego Komitetu.
3. Uchwały w imieniu Komitetu podpisuje Przewodniczący Komitetu.
4. Projekty uchwał Komitetu mogą być też poddane pod głosowanie w trybie
obiegowym.
5. Osobom zaproszonym do udziału w posiedzeniu Komitetu, o których mowa
w art. 34a ust. 4 i 5, nie przysługuje prawo głosowania nad uchwałami.

Art. 34e. Szczegółowy sposób i tryb pracy Komitetu określa regulamin
uchwalony przez Komitet na pierwszym posiedzeniu.

Art. 34f. Komitet przyjmuje plan prac Komitetu i przedstawia go Radzie
Ministrów do zatwierdzenia.

Art. 34g. 1. Obsługę Komitetu oraz Przewodniczącego Komitetu zapewnia
Kancelaria Prezesa Rady Ministrów.
2. Posiedzenia Komitetu odbywają się w siedzibie Kancelarii Prezesa Rady
Ministrów.
3. W uzasadnionych przypadkach posiedzenia Komitetu mogą odbywać się
w innym miejscu, wskazanym przez Przewodniczącego Komitetu.
4. Koszty obsługi, o której mowa w ust. 1, są pokrywane z budżetu państwa
z części, której dysponentem jest Kancelaria Prezesa Rady Ministrów.

Art. 34h. Przewodniczący Komitetu przedkłada Radzie Ministrów, w terminie
do dnia 30 czerwca każdego roku, sprawozdanie za poprzedni rok kalendarzowy,
zawierające informacje o prowadzonej działalności w zakresie wspierania rozwoju
społeczeństwa obywatelskiego oraz o realizacji planu, o którym mowa w art. 34f.
Art. 35. 1. Tworzy się Radę Działalności Pożytku Publicznego jako organ
opiniodawczo-doradczy Przewodniczącego Komitetu.
2. Do zadań Rady należy w szczególności:
1) wyrażanie opinii w sprawach dotyczących stosowania ustawy;
2) wyrażanie opinii o projektach aktów prawnych oraz programach rządowych,
związanych z funkcjonowaniem organizacji pozarządowych oraz działalnością
pożytku publicznego oraz wolontariatu;
3) udzielanie pomocy i wyrażanie opinii w przypadku sporów między organami
administracji publicznej a organizacjami pozarządowymi, lub podmiotami
wymienionymi w art. 3 ust. 3, związanych z działalnością pożytku publicznego;
4) zbieranie i dokonywanie analizy informacji o prowadzonych kontrolach i ich
skutkach;
5) wyrażanie opinii w sprawach zadań publicznych, zlecania tych zadań do
realizacji przez organizacje pozarządowe oraz podmioty wymienione w art. 3
ust. 3 oraz rekomendowanych standardów realizacji zadań publicznych;
6) tworzenie, we współpracy z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami
wymienionymi w art. 3 ust. 3, mechanizmów informowania o standardach
prowadzenia działalności pożytku publicznego oraz o stwierdzonych
przypadkach naruszenia tych standardów;
7) (uchylony)
8) organizowanie wyborów przedstawicieli organizacji pozarządowych do składu
komitetu monitorującego, o którym mowa w art. 14 ustawy z dnia 11 lipca
2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności
finansowanych w perspektywie finansowej 20142020.
3. Kadencja Rady trwa 3 lata.
4. Termin wyrażenia przez Radę opinii wynosi 30 dni od dnia doręczenia
projektów aktów prawnych lub programów rządowych, związanych
z funkcjonowaniem organizacji pozarządowych oraz działalnością pożytku
publicznego oraz wolontariatu. Nieprzedstawienie opinii w terminie oznacza
rezygnację z prawa do jej wyrażenia.
Art. 36. 1. Rada składa się z co najmniej 20 członków, w tym z:
1) przedstawicieli organów administracji rządowej i jednostek im podległych lub
przez nie nadzorowanych;
2) przedstawicieli jednostek samorządu terytorialnego;
3) przedstawicieli organizacji pozarządowych, związków i porozumień organizacji
pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3.
1a. Przedstawiciele organizacji pozarządowych, związków i porozumień
organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 stanowią co
najmniej połowę składu Rady.
2. Członków Rady powołuje i odwołuje Przewodniczący Komitetu, z tym że
powołanie członków Rady, reprezentujących:
1) organizacje pozarządowe, związki i porozumienia organizacji pozarządowych
oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3, następuje spośród kandydatów,
z których każdy ma poparcie co najmniej 20 organizacji pozarządowych lub
podmiotów określonych w art. 3 ust. 3, lub co najmniej 3 związków
stowarzyszeń zrzeszających organizacje pozarządowe lub podmioty określone
w art. 3 ust. 3;
2) organy administracji rządowej i jednostki im podległe lub przez nie
nadzorowane, następuje spośród osób zgłoszonych przez te organy
i kierowników takich jednostek;
3) jednostki samorządu terytorialnego, następuje spośród osób zgłoszonych przez
stronę samorządową w Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego.
3. Przewodniczący Komitetu odwołuje członka Rady przed upływem kadencji:
1) na jego wniosek;
2) na wniosek podmiotu, o którym mowa w ust. 2, reprezentowanego przez tego
członka;
3) w przypadku skazania członka Rady prawomocnym wyrokiem za przestępstwo
popełnione z winy umyślnej;
4) jeżeli stał się trwale niezdolny do pełnienia obowiązków członka Rady z powodu
choroby stwierdzonej orzeczeniem lekarskim;
5) w przypadku nieusprawiedliwionej nieobecności na trzech kolejnych
posiedzeniach Rady.
Art. 41. Obsługę administracyjno-biurową Rady zapewnia Kancelaria Prezesa
Rady Ministrów.

Art. 411. 1. Rada Dialogu z Młodym Pokoleniem jest organem opiniodawczo-
-doradczym Przewodniczącego Komitetu.
2. Do zadań Rady Dialogu z Młodym Pokoleniem należy w szczególności:
1) wyrażanie opinii w sprawach dotyczących stosowania ustawy w zakresie
dotyczącym młodego pokolenia;
2) wyrażanie opinii o projektach aktów prawnych oraz programach rządowych
w zakresie dotyczącym młodego pokolenia;
3) inicjowanie i wspieranie działań na rzecz zwiększania poziomu partycypacji
obywatelskiej młodych ludzi w Rzeczypospolitej Polskiej;
4) tworzenie forum dialogu między organizacjami pozarządowymi i innymi
instytucjami społecznymi a organami władzy publicznej w zakresie dotyczącym
młodego pokolenia;
5) wspieranie działalności instytucji dialogu obywatelskiego działających na rzecz
młodego pokolenia, w tym dzieci i młodzieży, ze szczególnym uwzględnieniem
młodzieżowych rad gmin.
3. Kadencja Rady Dialogu z Młodym Pokoleniem trwa 2 lata.
4. Termin wyrażenia przez Radę Dialogu z Młodym Pokoleniem opinii wynosi
30 dni od dnia doręczenia projektów aktów prawnych lub programów rządowych
w zakresie dotyczącym młodego pokolenia. Nieprzedstawienie opinii w terminie
oznacza rezygnację z prawa do jej wyrażenia.

Art. 412. 1. Rada Dialogu z Młodym Pokoleniem składa się z nie mniej niż 20
i nie więcej niż 35 członków, w tym z:
1) przedstawiciela Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej;
2) przedstawiciela Rzecznika Praw Dziecka;
3) przedstawiciela Prezesa Rady Ministrów;
4) przedstawiciela ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania;
5) przedstawiciela ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki;
6) przedstawiciela ministra właściwego do spraw kultury fizycznej;
7) przedstawicieli Przewodniczącego Komitetu;
8) przedstawiciela Rady;
9) przedstawiciela jednostek samorządu terytorialnego;
10) przedstawicieli organizacji pozarządowych, związków i porozumień organizacji
pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3;
11) przedstawicieli młodzieżowych rad gmin w rozumieniu art. 5b ust. 2 ustawy
z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 713);
12) przedstawicieli Parlamentu Studentów Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu
art. 338 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym
i nauce (Dz. U. z 2020 r. poz. 85, 374, 695 i 875).
2. Przedstawiciele organizacji pozarządowych, związków i porozumień
organizacji pozarządowych, podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 oraz
młodzieżowych rad gmin i Parlamentu Studentów Rzeczypospolitej Polskiej stanowią
co najmniej połowę składu Rady Dialogu z Młodym Pokoleniem.
3. Przewodniczący Komitetu powołuje i odwołuje członków Rady Dialogu
z Młodym Pokoleniem:
1) wskazanych przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw
Dziecka i Prezesa Rady Ministrów;
2) reprezentujących organy administracji publicznej, o których mowa
w ust. 1 pkt 47, spośród osób zgłoszonych przez te organy;
3) reprezentujących jednostki samorządu terytorialnego, spośród osób zgłoszonych
przez stronę samorządową w Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu
Terytorialnego;
4) reprezentujących Radę, spośród osób przez nią zgłoszonych;
5) reprezentujących organizacje pozarządowe, związki i porozumienia organizacji
pozarządowych oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3, spośród kandydatów,
z których każdy ma poparcie co najmniej 8 organizacji pozarządowych lub
podmiotów określonych w art. 3 ust. 3;
6) reprezentujących młodzieżowe rady gmin, spośród kandydatów, z których każdy
ma poparcie co najmniej 3 młodzieżowych rad gmin;
7) reprezentujących Parlament Studentów Rzeczypospolitej Polskiej, spośród
kandydatów, z których każdy ma poparcie Parlamentu Studentów
Rzeczypospolitej Polskiej.
4. Przewodniczący Komitetu odwołuje członka Rady Dialogu z Młodym
Pokoleniem przed upływem kadencji:
1) na jego wniosek;
2) na wniosek podmiotu, o którym mowa w ust. 3, którego jest przedstawicielem;
3) w przypadku skazania członka Rady Dialogu z Młodym Pokoleniem
prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne;
4) jeżeli stał się trwale niezdolny do pełnienia obowiązków członka Rady Dialogu
z Młodym Pokoleniem z powodu choroby stwierdzonej orzeczeniem lekarskim;
5) w przypadku nieusprawiedliwionej nieobecności na trzech kolejnych
posiedzeniach Rady Dialogu z Młodym Pokoleniem.

Art. 413. Do Rady Dialogu z Młodym Pokoleniem oraz jej członków stosuje się
przepisy art. 3739, art. 40a i art. 41.

Art. 414. Przewodniczący Komitetu określi, w drodze rozporządzenia, tryb
powoływania członków Rady Dialogu z Młodym Pokoleniem, organizację i tryb
działania Rady Dialogu z Młodym Pokoleniem oraz zasady uczestnictwa w jej pracach
przedstawicieli organów administracji publicznej i organizacji pozarządowych oraz
podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 niereprezentowanych w Radzie Dialogu
z Młodym Pokoleniem, uwzględniając potrzebę zapewnienia reprezentatywności
organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3,
różnorodność rodzajów działalności pożytku publicznego i terminy zgłaszania
kandydatów na jej członków oraz zapewniając sprawne funkcjonowanie Rady Dialogu
z Młodym Pokoleniem i wypełnianie przez nią obowiązków wynikających z ustawy.

Art. 41a. 1. Marszałek województwa na wspólny wniosek co najmniej
50 organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3,
prowadzących działalność na terenie województwa, tworzy w terminie 2 miesięcy od
dnia wpłynięcia wniosku Wojewódzką Radę Działalności Pożytku Publicznego jako
organ konsultacyjny i opiniodawczy, zwaną dalej „Radą Wojewódzką”.
1a. W przypadku nieutworzenia Rady Wojewódzkiej w terminie, o którym
mowa w ust. 1, mają zastosowanie przepisy art. 90 i art. 91 ustawy z dnia 5 czerwca
1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2019 r. poz. 512, 1571 i 1815).
2. Do zadań Rady Wojewódzkiej należy w szczególności:
1) wyrażanie opinii w sprawach dotyczących funkcjonowania organizacji
pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3, w tym w zakresie
programów współpracy z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami
wymienionymi w art. 3 ust. 3;
2) wyrażanie opinii o projektach uchwał i aktów prawa miejscowego dotyczących
sfery zadań publicznych, o której mowa w art. 4;
3) udzielanie pomocy i wyrażanie opinii w przypadku sporów między organami
administracji publicznej a organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami
wymienionymi w art. 3 ust. 3;
4) wyrażanie opinii w sprawach dotyczących zadań publicznych, w tym zlecania
tych zadań do realizacji przez organizacje pozarządowe oraz podmioty
wymienione w art. 3 ust. 3, oraz w sprawach rekomendowanych standardów
realizacji zadań publicznych;
5) wyrażanie opinii o projekcie strategii rozwoju województwa;
6) organizowanie wyborów przedstawicieli organizacji pozarządowych do składu
komitetu monitorującego, o którym mowa w art. 14 ustawy z dnia 11 lipca
2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności
finansowanych w perspektywie finansowej 20142020.
2a. Rada Wojewódzka, po zasięgnięciu opinii organu wykonawczego, określa
w uchwale sposób realizacji zadań, o których mowa w ust. 2.
3. Termin wyrażenia przez Radę Wojewódzką opinii wynosi 30 dni od dnia
doręczenia odpowiednio projektu programu współpracy oraz projektu strategii
rozwoju województwa. Nieprzedstawienie opinii w terminie oznacza rezygnację
z prawa do jej wyrażenia.
4. Kadencja Rady Wojewódzkiej trwa 3 lata.

Art. 41b. 1. Rada Wojewódzka składa się z:
1) przedstawiciela wojewody;
2) przedstawicieli marszałka województwa;
3) przedstawicieli sejmiku województwa;
4) przedstawicieli organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych
w art. 3 ust. 3, prowadzących działalność na terenie województwa.
2. Przedstawiciele organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych
w art. 3 ust. 3, prowadzących działalność na terenie województwa, stanowią co
najmniej połowę składu Rady Wojewódzkiej.
3. Członków Rady Wojewódzkiej powołuje i odwołuje marszałek województwa,
z tym że powołanie członków Rady Wojewódzkiej, reprezentujących organizacje
pozarządowe lub podmioty wymienione w art. 3 ust. 3, następuje spośród kandydatów
zgłoszonych przez te organizacje lub podmioty.
4. Zarząd województwa określi, w drodze uchwały, tryb powoływania członków
Rady Wojewódzkiej, uwzględniając potrzebę zapewnienia reprezentatywności
organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3, w zakresie
form prawnych i rodzajów działalności pożytku publicznego tych organizacji
i podmiotów, a także terminy i sposób zgłaszania kandydatów na członków Rady
Wojewódzkiej.
5. Marszałek województwa odwołuje członka Rady Wojewódzkiej przed
upływem kadencji:
1) na jego wniosek;
2) na wniosek podmiotu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 4;
3) w przypadku skazania członka Rady Wojewódzkiej prawomocnym wyrokiem za
przestępstwo popełnione z winy umyślnej;
4) jeżeli stał się trwale niezdolny do pełnienia obowiązków członka Rady
Wojewódzkiej z powodu choroby stwierdzonej orzeczeniem lekarskim;
5) w przypadku nieusprawiedliwionej nieobecności na trzech kolejnych
posiedzeniach Rady Wojewódzkiej.
6. Zarząd województwa określi, w drodze uchwały, organizację i tryb działania
Rady Wojewódzkiej, biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia sprawnego
funkcjonowania Rady Wojewódzkiej.
7. Zarząd województwa pokrywa koszty przejazdów członków Rady
Wojewódzkiej na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie
art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy i koszty ekspertyz
związanych z realizacją zadań Rady Wojewódzkiej.

Art. 41c. 1. Rada Wojewódzka obraduje na posiedzeniach.
2. Uchwały Rady Wojewódzkiej są podejmowane zwykłą większością głosów
w obecności co najmniej połowy członków Rady Wojewódzkiej.

Art 41d. Do Rady Wojewódzkiej stosuje się odpowiednio przepisy art. 38.

Art. 41e. 1. Organ wykonawczy właściwej jednostki samorządu terytorialnego
na wspólny wniosek co najmniej 5 organizacji pozarządowych lub podmiotów
wymienionych w art. 3 ust. 3, prowadzących działalność odpowiednio na terenie
powiatu lub gminy, tworzy w terminie 2 miesięcy od dnia wpłynięcia wniosku
odpowiednio Powiatową Radę Działalności Pożytku Publicznego lub Gminną Radę
Działalności Pożytku Publicznego jako organ konsultacyjny i opiniodawczy, zwaną
dalej odpowiednio „Radą Powiatową” lub „Radą Gminną”.
1a. W przypadku nieutworzenia Rady Powiatowej lub Rady Gminnej w terminie,
o którym mowa w ust. 1, mają zastosowanie przepisy art. 101 i art. 101a ustawy z dnia
8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz art. 87 i art. 88 ustawy z dnia 5 czerwca
1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 920).
2. (uchylony)
3. Kadencja Rady Powiatowej oraz Rady Gminnej trwa 3 lata.

Art. 41f. Rada Powiatowa oraz Rada Gminna składa się z:
1) przedstawicieli organu stanowiącego odpowiednio powiatu lub gminy;
2) przedstawicieli organu wykonawczego odpowiednio powiatu lub gminy;
3) przedstawicieli organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych
w art. 3 ust. 3, prowadzących działalność na terenie odpowiednio powiatu lub
gminy, stanowiących co najmniej połowę członków.

Art. 41g. 1. Organ stanowiący odpowiednio powiatu lub gminy określi,
w drodze uchwały, tryb powoływania członków oraz organizację i tryb działania
odpowiednio Rady Powiatowej lub Rady Gminnej, biorąc pod uwagę potrzebę
zapewnienia reprezentatywności organizacji pozarządowych oraz podmiotów,
o których mowa w art. 3 ust. 3, terminy i sposób zgłaszania kandydatur na członków
Rady Powiatowej lub Rady Gminnej oraz potrzebę zapewnienia sprawnego
funkcjonowania tych Rad.
2. Organ wykonawczy odpowiednio powiatu lub gminy odwołuje członka Rady
Powiatowej lub Rady Gminnej przed upływem kadencji:
1) na jego wniosek;
2) na wniosek przedstawicieli podmiotu, o którym mowa w art. 41f pkt 1 albo pkt 2
albo pkt 3, jedynie w odniesieniu do członka reprezentującego ten podmiot;
3) w przypadku skazania go prawomocnym wyrokiem za przestępstwo popełnione
z winy umyślnej;
4) w przypadku powstania trwałej niezdolności do pełnienia obowiązków członka
Rady Powiatowej lub Rady Gminnej z powodu choroby stwierdzonej
orzeczeniem lekarskim;
5) w przypadku nieusprawiedliwionej nieobecności na trzech kolejnych
posiedzeniach Rady Powiatowej lub Rady Gminnej.

Art. 41h. Rada Wojewódzka, Rada Powiatowa oraz Rada Gminna współpracują
ze sobą na zasadach partnerstwa i suwerenności stron, w szczególności przez
wzajemne informowanie się o kierunkach działań.

Art. 41i. 1. Do zadań Rady Powiatowej oraz Rady Gminnej należy
w szczególności:
1) opiniowanie projektów strategii rozwoju odpowiednio powiatów lub gmin;
2) opiniowanie projektów uchwał i aktów prawa miejscowego dotyczących sfery
zadań publicznych, o której mowa w art. 4, oraz współpracy z organizacjami
pozarządowymi i podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3, w tym programów
współpracy z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi
w art. 3 ust. 3;
3) wyrażanie opinii w sprawach dotyczących funkcjonowania organizacji
pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3;
4) udzielanie pomocy i wyrażanie opinii w przypadku sporów między organami
administracji publicznej a organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami
wymienionymi w art. 3 ust. 3;
5) wyrażanie opinii w sprawach dotyczących zadań publicznych, w tym zlecania
tych zadań do realizacji przez organizacje pozarządowe oraz podmioty
wymienione w art. 3 ust. 3, oraz w sprawach rekomendowanych standardów
realizacji zadań publicznych.
1a. Rada Powiatowa lub Rada Gminna, po zasięgnięciu opinii organu
wykonawczego właściwej jednostki samorządu terytorialnego, określa, w drodze
uchwały, sposób realizacji zadań, o których mowa w ust. 1.
2. Termin wyrażenia przez Radę Powiatową lub Radę Gminną opinii wynosi
14 dni od dnia doręczenia odpowiednio projektu programu współpracy oraz projektu
strategii rozwoju powiatu lub gminy. Nieprzedstawienie opinii w terminie oznacza
rezygnację z prawa do jej wyrażenia.

Art. 41j. Do Rady Powiatowej oraz Rady Gminnej stosuje się odpowiednio
przepisy art. 38.

Art. 41k. Wojewoda może ustanowić pełnomocnika wojewody do spraw
społeczeństwa obywatelskiego. Przepisu art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia
2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie (Dz. U. z 2019 r.
poz. 1464) nie stosuje się.

Art. 41l. Do zadań pełnomocnika wojewody do spraw społeczeństwa
obywatelskiego należy:
1) monitorowanie wdrażania programów wspierania rozwoju społeczeństwa
obywatelskiego oraz programów, o których mowa w art. 5b ust. 1;
2) koordynowanie współpracy jednostek administracji rządowej w województwie
z organizacjami pozarządowymi, które zgodnie z zakresem swoich zadań
statutowych działają na rzecz rozwoju społeczeństwa obywatelskiego.
Art. 46. 1. Wolontariuszowi mogą przysługiwać świadczenia zdrowotne na
zasadach przewidzianych w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych.
2. Wolontariuszowi przysługuje zaopatrzenie z tytułu wypadku przy
wykonywaniu świadczeń, o których mowa w art. 42, na podstawie odrębnych
przepisów, z zastrzeżeniem ust. 3.
3. Wolontariuszowi, który wykonuje świadczenia przez okres nie dłuższy niż
30 dni, korzystający zobowiązany jest zapewnić ubezpieczenie od następstw
nieszczęśliwych wypadków.
4. Jeżeli porozumienie zawarte między korzystającym a wolontariuszem dotyczy
delegowania wolontariusza do wykonywania świadczeń na terytorium innego
państwa, na obszarze którego trwa konflikt zbrojny, wystąpiła klęska żywiołowa lub
katastrofa naturalna, korzystający jest obowiązany zapewnić wolontariuszowi
ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków oraz ubezpieczenie kosztów
leczenia podczas pobytu za granicą, jeżeli kosztów tych nie pokrywa się z innego
tytułu, w szczególności na podstawie przepisów o koordynacji, w rozumieniu ustawy
z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze
środków publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1373, z późn. zm.). Przepisu ust. 2 i 3 nie
stosuje się.
5. Jeżeli delegowanie wolontariusza do wykonywania świadczeń na terytorium
innego państwa ma miejsce w warunkach innych niż wskazane w ust. 4, korzystający
może zapewnić wolontariuszowi ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych
wypadków oraz ubezpieczenie kosztów leczenia podczas pobytu za granicą, jeżeli
kosztów tych nie pokrywa się z innego tytułu, w szczególności na podstawie
przepisów o koordynacji, w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r.
o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Przepisu
ust. 2 nie stosuje się.
6. Korzystający może zapewnić wolontariuszowi ubezpieczenie od
odpowiedzialności cywilnej, w zakresie wykonywanych świadczeń.
Art. 50. Wartość świadczenia wolontariusza nie stanowi darowizny na rzecz
korzystającego w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego oraz przepisów
podatkowych.

Art. 50a. Rada Ministrów, na podstawie informacji uzyskanych od organów
administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego, przedstawia co 2 lata
Sejmowi i Senatowi Rzeczypospolitej Polskiej sprawozdanie z wykonania ustawy
w terminie do dnia 30 listopada roku następującego po upływie okresu
sprawozdawczego.

Art. 50b. 1. Kto, działając w imieniu organizacji pozarządowej, podmiotów
wymienionych w art. 3 ust. 3 lub innych podmiotów, które nie są organizacjami
pożytku publicznego, informuje organ administracji publicznej, osobę fizyczną lub
prawną, że organizacja lub podmiot status taki posiada, podlega karze grzywny.
2. (uchylony)

Art. 50c. 1. Kto, działając w imieniu organizacji pożytku publicznego, która
została uwzględniona w wykazie, o którym mowa w art. 27a, wzywa do przekazania
lub przekazuje środki finansowe pochodzące z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych na rzecz organizacji pożytku publicznego, która nie została uwzględniona w tym wykazie, podlega karze grzywny.
2. Kto, działając w imieniu organizacji pożytku publicznego, która nie została
uwzględniona w wykazie, o którym mowa w art. 27a, wzywa do przekazania środków
finansowych pochodzących z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych za
pośrednictwem organizacji pożytku publicznego, która została uwzględniona w tym
wykazie, podlega karze grzywny.

Art. 50d. Kto, prowadząc promocję 1% podatku dochodowego od osób
fizycznych, nie wypełnia obowiązku przekazywania informacji, o której mowa
w art. 27c, podlega karze grzywny.

Art. 50e. Orzekanie w sprawach, o których mowa w art. 50b–50d, następuje
w trybie określonym w ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania
w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2020 r. poz. 729).