Uchwalenie: Ustawa z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych
Wejscie w życie: 16 czerwca 2005
Ostatnia Zmiana: 16 maja 2020
Ustawa o opłatach abonamentowych
Art. 2. 1. Za używanie odbiorników radiofonicznych oraz telewizyjnych
pobiera się opłaty abonamentowe.
2. Domniemywa się, że osoba, która posiada odbiornik radiofoniczny lub
telewizyjny w stanie umożliwiającym natychmiastowy odbiór programu, używa
tego odbiornika.
3. Obowiązek uiszczania opłaty abonamentowej powstaje z pierwszym dniem
miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano rejestracji odbiornika
radiofonicznego lub telewizyjnego.
4. Opłatę abonamentową uiszcza się za każdy odbiornik radiofoniczny
i telewizyjny, z zastrzeżeniem ust. 5.
5. Niezależnie od liczby odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych
używanych przez:
1) osoby fizyczne w tym samym gospodarstwie domowym lub w samochodzie
stanowiącym ich własność,
2) podmioty lecznicze niebędące przedsiębiorcami w rozumieniu przepisów
o działalności leczniczej, sanatoria, żłobki, publiczne i niepubliczne jednostki
organizacyjne systemu oświaty, publiczne i niepubliczne uczelnie, a także
domy pomocy społecznej – w tym samym budynku, zespole budynków lub
w samochodach będących w używaniu tych instytucji
– uiszcza się tylko jedną z opłat, o której mowa w art. 3 ust. 1.
6. Gospodarstwem domowym, w rozumieniu przepisów niniejszej ustawy,
jest zespół osób mieszkających i utrzymujących się wspólnie albo jedna osoba
utrzymująca się samodzielnie.
7. Odbiornikiem radiofonicznym albo telewizyjnym, w rozumieniu przepisów
niniejszej ustawy, jest urządzenie techniczne dostosowane do odbioru programu.
Art. 3. 1. Wysokość miesięcznej opłaty abonamentowej w danym roku
kalendarzowym wynosi:
1) za używanie odbiornika radiofonicznego – 5,94 zł;
2) za używanie odbiornika telewizyjnego albo odbiornika radiofonicznego
i telewizyjnego – 18,68 zł.
1a. Kwoty, o których mowa w ust. 1, są waloryzowane w każdym roku
średniorocznym wskaźnikiem cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem,
ustalonym w ustawie budżetowej.
2. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji do dnia 31 maja każdego roku ogłasza
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” stawki
kwotowe opłat abonamentowych na następny rok kalendarzowy obliczone zgodnie
z ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 5.
3. Stawki kwotowe opłat abonamentowych, o których mowa w ust. 2,
zaokrągla się w górę do pełnych dziesiątek groszy.
4. Opłatę abonamentową uiszcza się z góry do 25. dnia miesiąca, za który
opłata jest należna. Opłata może być uiszczona z góry za cały rok albo za wybrane
miesiące.
5. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji może określić do dnia 31 lipca
każdego roku, w drodze rozporządzenia, niższą niż ustaloną w ust. 1 wysokość
opłat abonamentowych na następny rok kalendarzowy, z uwzględnieniem:
1) prognozowanych kosztów realizacji misji publicznej, o której mowa
w art. 21 ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji, oszacowanych na podstawie
planu programowo-finansowego, o którym mowa w art. 21c ust. 1 tej ustawy,
oraz sprawozdania, o którym mowa w art. 31b ust. 1 tej ustawy;
2) możliwości pokrywania kosztów realizacji misji, o której mowa w pkt 1,
z wpływów określonych w art. 31 ust. 1 pkt 24 ustawy o radiofonii
i telewizji;
3) stopnia i sposobu wykorzystania w roku ubiegłym środków, o których mowa
w art. 2 ust. 1.
6. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji określa, w drodze rozporządzenia,
zniżki za uiszczanie opłat abonamentowych z góry za okres dłuższy niż jeden
miesiąc, uwzględniając:
1) prognozowaną, na podstawie liczby osób uiszczających opłaty z góry za okres
dłuższy niż jeden miesiąc w roku poprzednim, liczbę osób korzystających
z tych zniżek;
2) konieczność zapewnienia pokrycia kosztów realizacji misji, o której mowa
w ust. 5 pkt 1.
Art. 4. 1. Zwalnia się od opłat abonamentowych:
1) osoby, co do których orzeczono o:
a) zaliczeniu do I grupy inwalidów, lub
b) całkowitej niezdolności do pracy, na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia
1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
(Dz. U. z 2020 r. poz. 53, 252, 568, 1222 i 1578), lub
c) znacznym stopniu niepełnosprawności, na podstawie ustawy z dnia
27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz
zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 426, 568 i 875), lub
d) trwałej lub okresowej całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie
rolnym, na podstawie ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu
społecznym rolników (Dz. U. z 2020 r. poz. 174 i 782);
2) osoby, które ukończyły 75 lat;
3) osoby, które otrzymują świadczenie pielęgnacyjne lub specjalny zasiłek
opiekuńczy z właściwego organu realizującego zadania w zakresie świadczeń
rodzinnych jako zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej lub rentę
socjalną z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub innego organu emerytalno-rentowego;
4) osoby niesłyszące, u których stwierdzono całkowitą głuchotę lub obustronne
upośledzenie słuchu (mierzone na częstotliwości 2000 Hz o natężeniu od 80 dB);
5) osoby niewidome, których ostrość wzroku nie przekracza 15%;
6) osoby, które ukończyły 60 lat oraz mają ustalone prawo do emerytury, której
wysokość nie przekracza miesięcznie kwoty 50% przeciętnego miesięcznego
wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym,
ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego;
7) osoby:
a) które mają prawo do korzystania ze świadczeń pieniężnych z tytułu
ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2019 r.
poz. 1507, 1622, 1690, 1818 i 2473),
b) spełniające kryteria dochodowe, określone w ustawie z dnia 28 listopada
2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 111),
c) bezrobotne, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia
20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
(Dz. U. z 2020 r. poz. 1409),
d) posiadające prawo do zasiłku przedemerytalnego, określonego w ustawie
z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy,
e) posiadające prawo do świadczenia przedemerytalnego, określonego
w ustawie z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach
przedemerytalnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2173 oraz z 2020 r. poz. 252),
f) (pominięta),
g) (pominięta);
8) osoby, które otrzymują zasiłek dla opiekuna określony w ustawie z dnia
4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (Dz. U.
z 2020 r. poz. 1297).
2. (uchylony)
3. Zwolnienia określone w ust. 1 pkt 1 i 38 przysługują od pierwszego dnia
miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożono w placówce pocztowej
operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo
pocztowe (Dz. U. z 2020 r. poz. 1041) oświadczenie o spełnianiu warunków do
korzystania z tych zwolnień i przedstawiono dokumenty potwierdzające
uprawnienie do tych zwolnień.
3a. Zwolnienie określone w ust. 1 pkt 2 przysługuje od pierwszego dnia
miesiąca następującego po miesiącu, w którym osoba ukończyła 75 lat.
3b. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu
epidemii lub w przypadku zaprzestania działania placówek operatora pocztowego
świadczącego usługi powszechne oświadczenie o spełnianiu warunków do
korzystania ze zwolnień od opłat abonamentowych wraz z cyfrowym
odwzorowaniem dokumentów potwierdzających uprawnienie do tych zwolnień
może zostać przekazane operatorowi wyznaczonemu na dedykowany adres poczty
elektronicznej.
4. Osoby korzystające ze zwolnień od opłat abonamentowych z wyjątkiem
osób, o których mowa w ust. 1 pkt 2, obowiązane są zgłosić placówce pocztowej
operatora wyznaczonego, o której mowa w ust. 3, zmiany stanu prawnego lub
faktycznego, które mają wpływ na uzyskane zwolnienia, w terminie 30 dni od dnia,
w którym taka zmiana nastąpiła.
5. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji określi, w drodze rozporządzenia:
1) rodzaje dokumentów potwierdzających uprawnienia do zwolnień od opłat
abonamentowych,
2) wzór oświadczenia, o którym mowa w ust. 3
– z uwzględnieniem dokumentów wydawanych przez uprawnione organy oraz
nieobciążania osób korzystających ze zwolnień nadmiernymi utrudnieniami.
Art. 5. 1. Odbiorniki radiofoniczne i telewizyjne podlegają, dla celów
pobierania opłat abonamentowych za ich używanie, zarejestrowaniu w placówkach
pocztowych operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada
2012 r. – Prawo pocztowe.
2. Obowiązkowi rejestracji nie podlegają odbiorniki radiofoniczne
i telewizyjne:
1) wykorzystywane wyłącznie przy tworzeniu audycji lub innych przekazów;
2) wykorzystywane wyłącznie do tworzenia, rozpowszechniania lub
rozprowadzania programów radiowych lub telewizyjnych, w tym do kontroli
jakości rozpowszechniania lub rozprowadzania;
3) przeznaczone przez przedsiębiorcę wyłącznie do sprzedaży lub przekazania
osobom trzecim do używania na podstawie umów, jeżeli czynności te należą
do przedmiotu działalności gospodarczej danego przedsiębiorcy.
3. W przypadku stwierdzenia używania niezarejestrowanego odbiornika
radiofonicznego lub telewizyjnego pobiera się opłatę w wysokości stanowiącej
trzydziestokrotność miesięcznej opłaty abonamentowej obowiązującej w dniu
stwierdzenia używania niezarejestrowanego odbiornika.
4. Uiszczenie opłaty, o której mowa w ust. 3, nie zwalnia od obowiązku
uiszczania bieżącej opłaty abonamentowej za okres od dnia stwierdzenia używania
niezarejestrowanego odbiornika.
5. Osoba fizyczna lub podmiot posiadający zarejestrowany odbiornik
radiofoniczny lub telewizyjny może dokonać zgłoszenia zaprzestania używania
tych urządzeń. Operator wyznaczony w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada
2012 r. – Prawo pocztowe dokonuje wyrejestrowania odbiorników radiofonicznych
lub telewizyjnych.
6. Po wyrejestrowaniu odbiornika usunięcie danych osobowych osób,
o których mowa w ust. 5, następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku
kalendarzowego, w którym dokonano wyrejestrowania odbiornika, pod warunkiem
że osoby te nie są zadłużone w uiszczaniu opłat abonamentowych oraz nie toczą się
przeciwko nim postępowania w sprawie zaległości w uiszczaniu opłat
abonamentowych albo postępowania egzekucyjne.
7. W przypadku spłaty zadłużenia w opłatach abonamentowych lub
zakończenia toczących się postępowań, o których mowa w ust. 6, po dacie
wyrejestrowania odbiornika, usunięcie danych osobowych następuje po upływie
5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło wygaśnięcie
zobowiązania.
Art. 7. 1. Kontrolę wykonywania obowiązku rejestracji odbiorników
radiofonicznych i telewizyjnych oraz obowiązku uiszczania opłaty abonamentowej
prowadzi operator wyznaczony w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. –
Prawo pocztowe.
1a. Operator wyznaczony, o którym mowa w ust. 1, jest uprawniony do
otrzymywania danych z rejestru Powszechnego Elektronicznego Systemu
Ewidencji Ludności (PESEL) na zasadach określonych w ustawie z dnia
24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2019 r. poz. 1397 i 2294 oraz z
2020 r. poz. 695).
2. Nadzór nad wykonywaniem kontroli obowiązku rejestracji odbiorników
radiofonicznych i telewizyjnych oraz obowiązku pobierania opłaty abonamentowej
sprawuje minister właściwy do spraw łączności.
3. Do opłat abonamentowych oraz do opłaty, o której mowa w art. 5 ust. 3,
stosuje się przepisy o postępowaniu
egzekucyjnym w administracji w zakresie egzekucji obowiązków
o charakterze pieniężnym.
4. W przypadku opóźnienia w uiszczaniu opłaty abonamentowej naliczane są
odsetki w wysokości jak dla zaległości podatkowych w rozumieniu ustawy z dnia
29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 i 1423).
5. Uprawnionymi do żądania wykonania w drodze egzekucji administracyjnej
obowiązków określonych w ust. 1 są kierownicy jednostek operatora
wyznaczonego.
6. W przypadku stwierdzenia używania niezarejestrowanego odbiornika
radiofonicznego lub telewizyjnego kierownik jednostki operatora wyznaczonego
przeprowadzający kontrolę, wydaje decyzję, w której nakazuje rejestrację
odbiornika oraz ustala opłatę za używanie niezarejestrowanego odbiornika
radiofonicznego lub telewizyjnego, o której mowa w art. 5 ust. 3.
7. Od decyzji, o której mowa w ust. 6, służy odwołanie do ministra
właściwego do spraw łączności.
8. Połowa wpływów z opłaty, o której mowa w art. 5 ust. 3, stanowi dochód
operatora wyznaczonego.
9. Wpływy z opłaty, o której mowa w art. 5 ust. 3, pomniejszone o kwoty,
o których mowa w ust. 8, są przekazywane na wyodrębniony rachunek Krajowej
Rady Radiofonii i Telewizji, z przeznaczeniem na cele wskazane w art. 8 ust. 1.
10. Minister właściwy do spraw łączności w porozumieniu z Krajową Radą
Radiofonii i Telewizji określi, w drodze rozporządzenia:
1) jednostki operatora wyznaczonego przeprowadzające kontrolę określoną
w ust. 1,
2) wzór upoważnienia do wykonywania czynności kontrolnych oraz zasady
i tryb wydawania upoważnień
– mając na uwadze zapewnienie prawidłowego wykonania czynności kontrolnych
i organizację operatora wyznaczonego.
Art. 11. (pominięty).

Art. 11a. 1. W roku 2019 minister właściwy do spraw budżetu, na wniosek
ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego,
przekaże jednostkom publicznej radiofonii i telewizji skarbowe papiery wartościowe jako rekompensatę z tytułu utraconych w latach 2018 i 2019 opłat abonamentowych z tytułu zwolnień, o których mowa w art. 4 ust. 1.
2. Łączna wartość nominalna skarbowych papierów wartościowych,
o których mowa w ust. 1, nie może przekroczyć kwoty 1 260 000 tys. zł.
3. Do rekompensaty, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio
przepisy ustawy o radiofonii i telewizji dotyczące opłat abonamentowych.
4. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji ustali, w drodze uchwały, do dnia
31 maja 2019 r.:
1) kwotę rekompensaty, o której mowa w ust. 1, nie większą niż kwota, o której
mowa w ust. 2, uwzględniając średnioroczną liczbę osób zwolnionych,
o których mowa w art. 4 ust. 1, obliczoną na podstawie danych za rok 2017,
przekazanych przez operatora wyznaczonego, dotyczących liczby tych osób
zwolnionych, i rodzaju opłat, których te zwolnienia dotyczą, oraz wysokość
opłat abonamentowych ustalonych na rok 2019;
2) wartość nominalną skarbowych papierów wartościowych dla poszczególnych
jednostek publicznej radiofonii i telewizji z przeznaczeniem na realizację
misji publicznej, o której mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji,
kierując się koniecznością zachowania proporcjonalności publicznego
finansowania misji publicznej radiofonii i telewizji, w wysokości
nieprzekraczającej wydatków ponoszonych w związku z realizacją tej misji.
5. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji przekazuje uchwałę, o której mowa
w ust. 4, ministrowi właściwemu do spraw kultury i ochrony dziedzictwa
narodowego.
6. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, na
podstawie uchwały, o której mowa w ust. 4, składa wniosek do ministra
właściwego do spraw budżetu o przekazanie jednostkom publicznej radiofonii i
telewizji skarbowych papierów wartościowych.
7. Minister właściwy do spraw budżetu określi w liście emisyjnym warunki
emisji skarbowych papierów wartościowych oraz sposób realizacji świadczeń
z nich wynikających.
8. List emisyjny zawiera w szczególności:
1) datę emisji;
2) powołanie podstawy prawnej emisji;
3) jednostkową wartość nominalną w złotych;
4) cenę i sposób jej ustalenia;
5) stopę procentową lub sposób jej obliczania;
6) określenie sposobu i terminów wypłaty należności głównej oraz należności
ubocznych;
7) datę, od której nalicza się oprocentowanie skarbowych papierów
wartościowych tej emisji;
8) termin wykupu oraz zastrzeżenia w przedmiocie możliwości wcześniejszego
wykupu.
9. Emisja skarbowych papierów wartościowych następuje z dniem
zarejestrowania skarbowych papierów wartościowych w depozycie papierów
wartościowych oraz w kwocie równej wartości nominalnej wyemitowanych
papierów wartościowych.
10. Do emisji skarbowych papierów wartościowych nie stosuje się przepisów
art. 98 i art. 102 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U.
z 2019 r. poz. 869, z późn. zm.) oraz przepisów wydanych na podstawie art. 97 tej ustawy.
11. Rozporządzanie skarbowymi papierami wartościowymi, o których mowa
w ust. 1, wymaga zgody ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Art. 11b. 1. W roku 2020 minister właściwy do spraw budżetu, na wniosek
Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, przekaże jednostkom publicznej radiofonii
i telewizji skarbowe papiery wartościowe jako rekompensatę z tytułu utraconych:
1) w latach 2018 i 2019, a niezrekompensowanych na podstawie art. 11a,
2) w roku 2020
– wpływów z opłat abonamentowych z tytułu zwolnień, o których mowa
w art. 4 ust. 1, z przeznaczeniem na realizację przez jednostki publicznej radiofonii
i telewizji misji publicznej, o której mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o radiofonii
i telewizji.
2. Łączna wartość nominalna skarbowych papierów wartościowych,
o których mowa w ust. 1, wynosi 1 950 000 tys. zł.
3. Do rekompensaty, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio
przepisy ustawy o radiofonii i telewizji dotyczące opłat abonamentowych.
4. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji ustali, w drodze uchwały, do dnia
15 marca 2020 r. łączną wartość nominalną skarbowych papierów wartościowych,
zaokrągloną do 1 tys. zł na zasadach ogólnych, dla poszczególnych jednostek
publicznej radiofonii i telewizji z przeznaczeniem na realizację misji publicznej,
o której mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji, kierując się
koniecznością zachowania proporcjonalności publicznego finansowania misji
publicznej radiofonii i telewizji, w wysokości nieprzekraczającej wydatków
ponoszonych w związku z realizacją tej misji.
5. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji przekaże ministrowi właściwemu do
spraw budżetu w terminie 7 dni od dnia podjęcia uchwały, o której mowa w ust. 4,
wniosek o przekazanie jednostkom publicznej radiofonii i telewizji skarbowych
papierów wartościowych.
6. We wniosku, o którym mowa w ust. 5, Krajowa Rada Radiofonii
i Telewizji wskazuje wartość nominalną skarbowych papierów wartościowych,
jakie mają być przekazane poszczególnym jednostkom publicznej radiofonii
i telewizji, numery rachunków papierów wartościowych tych jednostek oraz nazwy
podmiotów prowadzących te rachunki papierów wartościowych i ich kody
uczestnika bezpośredniego Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych S.A.
7. Minister właściwy do spraw budżetu przekaże skarbowe papiery
wartościowe jednostkom publicznej radiofonii i telewizji wskazanym we wniosku,
o którym mowa w ust. 5, w terminie 30 dni od dnia otrzymania tego wniosku.
8. Minister właściwy do spraw budżetu określi w liście emisyjnym warunki
emisji skarbowych papierów wartościowych oraz sposób realizacji świadczeń
z nich wynikających.
9. List emisyjny zawiera w szczególności:
1) datę emisji;
2) powołanie podstawy prawnej emisji;
3) jednostkową wartość nominalną w złotych;
4) cenę i sposób jej ustalenia;
5) stopę procentową lub sposób jej obliczania;
6) określenie sposobu i terminów wypłaty należności głównej oraz należności ubocznych;
7) datę, od której nalicza się oprocentowanie skarbowych papierów
wartościowych tej emisji;
8) termin wykupu oraz zastrzeżenia w przedmiocie możliwości wcześniejszego wykupu.
10. Emisja skarbowych papierów wartościowych następuje z dniem
zarejestrowania skarbowych papierów wartościowych w depozycie papierów
wartościowych oraz w kwocie równej wartości nominalnej wyemitowanych
papierów wartościowych.
11. Do emisji skarbowych papierów wartościowych nie stosuje się przepisów
art. 98 i art. 102 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz
przepisów wydanych na podstawie art. 97 tej ustawy.
12. Rozporządzanie skarbowymi papierami wartościowymi, o których mowa
w ust. 1, wymaga zgody ministra właściwego do spraw finansów publicznych.