Uchwalenie: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju
Wejscie w życie: 8 czerwca 2004
Ostatnia Zmiana: 1 stycznia 2021
Ustawa o Narodowym Planie Rozwoju
Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) beneficjent – osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną
nieposiadającą osobowości prawnej, korzystające z publicznych środków
wspólnotowych i publicznych środków krajowych na podstawie umowy o
dofinansowanie projektu albo decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 7;
2) instytucja płatnicza – ministra właściwego do spraw finansów publicznych;
3) instytucja pośrednicząca – instytucję, do której instytucja zarządzająca deleguje
część funkcji związanych z zarządzaniem, kontrolą i monitorowaniem programu
operacyjnego albo strategii wykorzystania Funduszu Spójności, odnoszącą się do
priorytetu operacyjnego, działania albo projektu;
4) instytucja wdrażająca – podmiot publiczny lub prywatny, odpowiedzialny za
realizację działania w ramach programu operacyjnego na podstawie umowy
z instytucją zarządzającą;
4a) instytucja właściwa do spraw prowadzenia kontroli wyrywkowej – Szefa
Krajowej Administracji Skarbowej;
4b) instytucja właściwa do spraw wystawienia deklaracji zamknięcia pomocy – Szefa
Krajowej Administracji Skarbowej;
5) instytucja zarządzająca – właściwego ministra odpowiedzialnego za
przygotowanie i realizację programu operacyjnego albo za przygotowanie
i nadzorowanie realizacji strategii wykorzystania Funduszu Spójności, o których
mowa w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r.
ustanawiającym przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych (Dz. Urz.
WE L 161 z 26.06.1999, L 198 z 21.07.2001 oraz L 158 z 27.06.2003; Dz. Urz.
UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 14, t. 1, str. 31) oraz w rozporządzeniu
Rady (WE) nr 1164/1994 z dnia 16 maja 1994 r. ustanawiającym Fundusz
Spójności (Dz. Urz. WE L 130 z 25.05.1994, L 161 z 26.06.1999; Dz. Urz. UE
Polskie wydanie specjalne, rozdz. 14, t. 1, str. 9);
5a) Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty – ministra właściwego
do spraw rozwoju regionalnego;
6) monitorowanie – proces systematycznego gromadzenia i analizowania
informacji dotyczących realizacji projektów, programów operacyjnych, strategii
wykorzystania Funduszu Spójności i Narodowego Planu Rozwoju oraz Podstaw
Wsparcia Wspólnoty;
7) okres programowania – wieloletni okres planowania budżetów Wspólnot
Europejskich;
8) partnerzy społeczni i gospodarczy – organizacje przedsiębiorców
i pracodawców, związki zawodowe, samorządy zawodowe, organizacje
pozarządowe oraz podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia
20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668, z
późn. zm.), których działalność obejmuje zagadnienia związane z Narodowym
Planem Rozwoju oraz programami operacyjnymi i strategią wykorzystania
Funduszu Spójności;
9) projekt – przedsięwzięcie realizowane w ramach działania, będące przedmiotem
umowy o dofinansowanie projektu między beneficjentem a instytucją zarządzającą, instytucją wdrażającą albo działającą w imieniu instytucji
zarządzającej instytucją pośredniczącą, albo decyzji, o której mowa w art. 11
ust. 7, lub współfinansowane ze środków pochodzących z Funduszu Spójności;
10) publiczne środki krajowe – środki finansowe pochodzące z budżetu państwa oraz
państwowych funduszy celowych, środki budżetów jednostek samorządu
terytorialnego, środki innych jednostek sektora finansów publicznych, a także
inne środki jednostek oraz form organizacyjno-prawnych sektora finansów
publicznych;
11) publiczne środki wspólnotowe – środki finansowe pochodzące z budżetu
Wspólnot Europejskich, a w szczególności z funduszy strukturalnych, o których
mowa w przepisach Unii Europejskiej w sprawie Europejskiego Funduszu
Rozwoju Regionalnego, w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego,
w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu
Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOiGR) oraz zmieniających i uchylających
niektóre rozporządzenia, rozporządzeniu w sprawie Instrumentu Finansowego
Wspierania Rybołówstwa oraz rozporządzeniu ustanawiającym Fundusz
Spójności, ujęte w załączniku do ustawy budżetowej, służące realizacji
Narodowego Planu Rozwoju;
12) regionalny program operacyjny – dokument służący realizacji Narodowego
Planu Rozwoju, składający się ze spójnego zestawienia priorytetów
operacyjnych i działań, odnoszący się do województwa albo województw,
przygotowany przez zarząd województwa albo zarządy województw działające
w porozumieniu, albo przez ministra właściwego do spraw rozwoju
regionalnego;
13) sektorowy program operacyjny – dokument służący realizacji Narodowego Planu
Rozwoju, składający się ze spójnego zestawienia priorytetów operacyjnych
i działań, odnoszący się do sektora gospodarki, przygotowany przez właściwego
ministra;
14) strategia wykorzystania Funduszu Spójności – dokument określający kierunki
wydatkowania środków z Funduszu Spójności, uzgodniony z Komisją
Europejską, przygotowany przez ministra właściwego do spraw rozwoju
regionalnego;
15) system realizacji – zasady i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące we
wdrażaniu Narodowego Planu Rozwoju, programów operacyjnych i strategii
wykorzystania Funduszu Spójności, obejmujące monitorowanie, sprawozdawczość, kontrolę i ocenę;
16) wkład własny – określoną w umowie o dofinansowanie projektu albo decyzji,
o której mowa w art. 11 ust. 7, część nakładów ponoszonych przez beneficjenta
na jego realizację, niepodlegającą zwrotowi.
17) (uchylony)
Art. 11. 1. Właściwy minister albo zarząd województwa, dla programów,
o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 13, przygotowują, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, uzupełnienie programu
uszczegółowiające system realizacji programu.
2. Uzupełnienie programu, dla programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1
i 2, finansowanych z publicznych środków krajowych zawiera:
1) listę i opis działań;
2) wstępną ocenę działań wykazującą ich spójność z celami priorytetów
operacyjnych;
3) wskaźniki monitorowania odnoszące się do programu, priorytetów operacyjnych
i działań;
4) rodzaje potencjalnych beneficjentów;
5) szacunkowy plan finansowy odnoszący się do programu, priorytetów
operacyjnych i działań;
6) szczegółowe zasady udzielania dofinansowania i jego maksymalną wysokość
w ramach działań.
3. Właściwy minister albo zarząd województwa załącza, do uzupełnienia
programu:
1) zasady kwalifikacji wydatków, określane w odniesieniu do terminów ich
ponoszenia, podmiotu, który je ponosi, oraz kategorii wydatków związanych
z realizacją projektu;
2) zasady wyboru projektów w ramach działań, uwzględniające skalę i trwałość
korzyści społecznych, gospodarczych i przestrzennych oraz efektywność
wykorzystania środków finansowych.
4. Właściwi ministrowie oraz zarządy województw przedkładają uzupełnienia
programów do zatwierdzenia przez właściwy komitet monitorujący program,
o którym mowa w art. 42.
5. Uzupełnienie programu jest przyjmowane w drodze rozporządzenia
właściwego ministra albo w drodze uchwały zarządu województwa.
6. Na podstawie uzupełnienia programu dokonuje się wyboru projektów
i zawiera umowy o dofinansowanie projektów z beneficjentami przez instytucję
zarządzającą, instytucję wdrażającą lub działającą w imieniu instytucji zarządzającej
instytucję pośredniczącą, z zastrzeżeniem ust. 7.
7. W przypadku kiedy instytucja zarządzająca albo instytucja pośrednicząca jest
jednocześnie beneficjentem, podstawą dofinansowania projektu jest decyzja podjęta odpowiednio przez właściwego ministra, jeśli pełni funkcję instytucji zarządzającej albo instytucji pośredniczącej, albo przez wojewodę, jeśli pełni funkcję instytucji
pośredniczącej.
Art. 17. 1. W terminie do dnia 30 czerwca roku poprzedzającego pierwszy rok
obowiązywania Planu, w celu przyjęcia przez Radę Ministrów w drodze uchwały:
1) właściwi ministrowie, po zasięgnięciu opinii Instytucji Zarządzającej
Podstawami Wsparcia Wspólnoty, przedkładają projekty programów, o których
mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3, wraz ze sprawozdaniem z przeprowadzonych
konsultacji, o których mowa w art. 18 ust. 2;
2) Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty przedkłada projekty
programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2, przekazane mu przez zarządy
województw, wraz ze sprawozdaniem z przeprowadzonych konsultacji,
o których mowa w art. 18 ust. 2;
3) Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty przedkłada projekt
strategii wykorzystania Funduszu Spójności wraz ze sprawozdaniem
z przeprowadzonych konsultacji, o których mowa w art. 18 ust. 3.
2. Właściwy minister prowadzi z Komisją Europejską negocjacje w sprawie
programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3, współfinansowanych z publicznych środków wspólnotowych, informując o postępach w negocjacjach i ich
ustaleniach Instytucję Zarządzającą Podstawami Wsparcia Wspólnoty, właściwe
organy administracji rządowej oraz właściwe zarządy województw.
3. Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty prowadzi
z Komisją Europejską negocjacje w sprawie programów, o których mowa w art. 8
ust. 1 pkt 2, współfinansowanych z publicznych środków wspólnotowych, oraz
strategii wykorzystania Funduszu Spójności, informując o postępach w negocjacjach
i ich ustaleniach właściwych ministrów, właściwe organy administracji rządowej oraz
właściwe zarządy województw.
4. Organy administracji rządowej oraz zarządy województw, na podstawie
informacji o postępach negocjacji, o których mowa w ust. 2 i 3, mogą zgłaszać
w każdym czasie wnioski oraz opinie Instytucji Zarządzającej Podstawami Wsparcia
Wspólnoty lub właściwym ministrom.
5. Właściwy minister, w porozumieniu z Instytucją Zarządzającą Podstawami
Wsparcia Wspólnoty, przyjmuje, w drodze rozporządzenia, programy, o których
mowa w art. 8 ust. 1 pkt 13, współfinasowane z publicznych środków
wspólnotowych, mając na uwadze ustalenia negocjacji z Komisją Europejską.
6. Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty, w porozumieniu
z właściwymi ministrami ze względu na rodzaj działalności objętej strategią
przyjmuje, w drodze rozporządzenia, strategię wykorzystania Funduszu Spójności,
mając na uwadze ustalenia negocjacji z Komisją Europejską.
Art. 18. 1. Za przygotowanie i realizację programów albo za przygotowanie
i nadzór nad realizacją strategii wykorzystania Funduszu Spójności, a w szczególności
za wydawanie wytycznych dotyczących wdrażania programów i strategii
wykorzystania Funduszu Spójności, o których mowa w art. 8 ust. 1, skierowanych do
podmiotów uczestniczących w realizacji danego programu, są odpowiedzialne
właściwe instytucje zarządzające.
2. Instytucja zarządzająca współpracuje przy opracowywaniu programów,
o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 13, z właściwymi organami administracji
rządowej i jednostkami samorządu terytorialnego oraz konsultuje je z partnerami
społecznymi i gospodarczymi w trybie określonym w art. 13 ust. 4.
3. Instytucja zarządzająca, w porozumieniu z instytucjami pośredniczącymi,
opracowuje strategię wykorzystania Funduszu Spójności, współpracując z właściwymi organami administracji rządowej i jednostkami samorządu
terytorialnego oraz konsultuje ją z partnerami społecznymi i gospodarczymi w trybie
określonym w art. 13 ust. 4.

Art. 18a. Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty koordynuje
proces wdrażania funduszy strukturalnych w Rzeczypospolitej Polskiej,
w szczególności:
1) wydaje wytyczne dotyczące funkcjonowania systemu wdrażania funduszy
strukturalnych w zakresie zarządzania programami operacyjnymi,
sprawozdawczości, kwalifikowalności wydatków, monitorowania procesu
wdrażania funduszy, skierowane do instytucji uczestniczących w realizacji
Planu, w celu zachowania jednolitości zasad wdrażania Planu;
2) wydaje w porozumieniu z instytucją płatniczą wytyczne dotyczące
funkcjonowania kontroli finansowej i organizacji przepływów finansowych;
3) organizuje prace Komitetu Monitorującego, o którym mowa w art. 39 ust. 1;
4) sporządza sprawozdania z postępów wdrażania funduszy strukturalnych dla
Komisji Europejskiej oraz właściwych organów i instytucji;
5) negocjuje z Komisją Europejską ewentualne zmiany Podstaw Wsparcia
Wspólnoty;
6) koordynuje politykę informacyjną i promocyjną w obszarze funduszy
strukturalnych oraz strategii wykorzystania Funduszu Spójności;
7) organizuje i koordynuje proces ewaluacji Podstaw Wsparcia Wspólnoty.
Art. 26. 1. Ubiegający się o dofinansowanie ze środków, o których mowa
w art. 24 ust. 1 pkt 2, projektów w ramach programów, o których mowa w art. 8 ust. 1
pkt 13, składa wniosek do instytucji zarządzającej, instytucji wdrażającej albo
zarządu województwa, zgodnie z systemem realizacji określonym w tych programach.
2. Dofinansowanie projektów zgłoszonych do realizacji w ramach programów,
o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3, przyznaje instytucja zarządzająca, działająca
w jej imieniu instytucja wdrażająca albo instytucja pośrednicząca, jeżeli tak stanowi
system realizacji danego programu.
3. Dofinansowanie projektów zgłoszonych do realizacji w ramach programów,
o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2, przyznaje zgodnie z systemem realizacji danego
programu instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca albo instytucja
wdrażająca.
4. Wnioski o dofinansowanie projektów, które rodzą skutki finansowe dla
budżetu państwa, w części, której dysponentami są organy administracji rządowej,
przed ich złożeniem wymagają uzyskania akceptacji tych organów.
5. Warunki dofinansowania, o którym mowa w ust. 13, określa umowa
o dofinansowanie projektu, zawarta z beneficjentami przez instytucję zarządzającą
programem, instytucję wdrażającą lub działającą w imieniu instytucji zarządzającej
instytucję pośredniczącą, albo decyzja, o której mowa w art. 11 ust. 7.
6. Właściwe instytucje zarządzające dokonują wyboru projektów w ramach
strategii wykorzystania Funduszu Spójności zgodnie z kierunkami i priorytetami
Planu, a następnie przekazują je ministrowi właściwemu do spraw rozwoju
regionalnego celem przedłożenia Komisji Europejskiej.
Art. 28. 1. Instytucja zarządzająca przygotowuje i podaje do publicznej
wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej, wzór wniosku
o dofinansowanie realizacji projektu oraz wzór umowy o dofinansowanie projektu,
a także zmiany tych wzorów.
2. We wzorze wniosku należy wskazać, jakie dane powinien podać
wnioskodawca, w szczególności:
1) imię, nazwisko i adres albo nazwę i adres siedziby wnioskodawcy;
2) określenie adresata wniosku;
3) nazwę programu i działania, w ramach którego projekt miałby być
współfinansowany;
4) tytuł projektu;
5) opis projektu;
6) wartość całkowitą projektu;
7) sumę całkowitych wydatków kwalifikowalnych;
8) poziom współfinansowania projektu, o jaki ubiega się wnioskodawca;
9) harmonogram realizacji projektu.
3. We wzorach umów należy wskazać, jakie dane powinna zawierać umowa
o dofinansowanie projektu, w szczególności:
1) imię, nazwisko i adres albo nazwę i adres siedziby beneficjenta;
2) nazwę i adres siedziby instytucji zawierającej umowę z beneficjentem;
3) tytuł projektu;
4) wartość całkowitą projektu;
5) sumę całkowitych wydatków kwalifikowalnych;
6) zatwierdzony poziom współfinansowania projektu;
7) harmonogram realizacji projektu;
8) sposób dokonywania rozliczeń pomiędzy beneficjentem a instytucją
przekazującą środki.
4. Instytucja zarządzająca ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” komunikat o:
1) miejscu publikacji wzorów, o których mowa w ust. 1, oraz ich zmian;
2) terminie, od którego wzory, o których mowa w ust. 1, albo ich zmiany będą
stosowane.
Art. 36. 1. Kontrakt może zostać zmieniony:
1) na podstawie zgodnego oświadczenia stron;
2) na wezwanie jednej ze stron.
2. Podjęcie rokowań w sprawie zmiany kontraktu następuje nie później niż
w terminie 30 dni od dnia otrzymania wezwania, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.
Rokowania ulegają zakończeniu w terminie 30 dni od dnia ich podjęcia.
3. Na czas trwania rokowań, o których mowa w ust. 2, realizacja postanowień
kontraktu ulega zawieszeniu.
4. Kontrakt może zostać rozwiązany:
1) na podstawie zgodnego oświadczenia stron;
2) z upływem okresu wypowiedzenia dokonanego przez jedną ze stron, o którym
mowa w ust. 7;
3) w przypadku naruszenia przez jedną ze stron istotnych postanowień kontraktu.
5. Rada Ministrów może rozwiązać kontrakt, w drodze uchwały wypowiadającej
jego warunki, podjętej na wniosek ministra właściwego do spraw rozwoju
regionalnego.
6. Samorząd województwa może rozwiązać kontrakt, w drodze uchwały
wypowiadającej jego warunki, podjętej przez sejmik województwa na wniosek
zarządu województwa.
7. Jeżeli strony nie postanowią inaczej, okres wypowiedzenia kontraktu wynosi
miesiąc, licząc od dnia:
1) podjęcia przez Radę Ministrów uchwały, o której mowa w ust. 5;
2) podjęcia przez sejmik województwa uchwały, o której mowa w ust. 6.
8. W przypadku rozwiązania kontraktu w trybie przewidzianym w ust. 5 albo
ust. 6, zobowiązania stron kontraktu wobec beneficjentów, realizujących projekty
zgodnie z postanowieniami kontraktu, uznaje się do wysokości określonych
w umowach o dofinansowanie projektów albo decyzjach, o których mowa w art. 11
ust. 7.
Art. 39. 1. Prezes Rady Ministrów na wniosek Instytucji Zarządzającej
Podstawami Wsparcia Wspólnoty powołuje, w drodze zarządzenia, Komitet
Monitorujący Plan.
2. Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty albo jej
przedstawiciel przewodniczy Komitetowi Monitorującemu Plan.
3. Komitet Monitorujący Plan:
1) wyraża opinie i wnioski w zakresie dostosowań i zmian w kierunkach
i sposobach realizacji Planu;
2) rozpatruje i zatwierdza, przed przedłożeniem Radzie Ministrów, roczne
sprawozdania i sprawozdanie końcowe, o których mowa w art. 49;
3) monitoruje przebieg oraz ocenia efektywność i skuteczność realizacji Planu;
4) zgłasza Instytucji Zarządzającej Podstawami Wsparcia Wspólnoty propozycje
zmian w ramach poszczególnych programów operacyjnych, które ułatwią
osiągnięcie celów Planu lub usprawnią zarządzanie pomocą, w tym zarządzanie
finansowe;
5) opiniuje zgłoszone przez Instytucję Zarządzającą Podstawami Wsparcia
Wspólnoty propozycje przesunięć środków między programami i priorytetami
w ramach Planu;
6) zajmuje się innymi sprawami zgłoszonymi przez przewodniczącego albo
członków Komitetu Monitorującego Plan.
4. W skład Komitetu Monitorującego Plan wchodzą:
1) ze strony rządowej – po jednym przedstawicielu:
a) instytucji zarządzających,
b) właściwych ministrów ze względu na rodzaj działalności objętej Planem,
którzy nie pełnią funkcji instytucji zarządzających programami,
c) instytucji płatniczej,
d) ministra właściwego do spraw członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej
w Unii Europejskiej,
e) Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego;
f) (uchylona)
2) ze strony samorządowej:
a) marszałkowie województw albo ich przedstawiciele,
b) przedstawiciele ogólnopolskich organizacji jednostek samorządu
terytorialnego, o których mowa w art. 5 ustawy z dnia 6 maja 2005 r.
o Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego oraz
o przedstawicielach Rzeczypospolitej Polskiej w Komitecie Regionów Unii
Europejskiej (Dz. U. poz. 759), zwanych dalej „ogólnopolskimi
organizacjami”;
3) przedstawiciele partnerów społecznych i gospodarczych:
a) organizacji związkowych i organizacji pracodawców, reprezentatywnych w
rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i
innych instytucjach dialogu społecznego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2232),
b) organizacji pozarządowych – wskazanych przez Radę Działalności Pożytku
Publicznego,
c) środowiska naukowego – wskazanych przez Radę Główną Nauki
i Szkolnictwa Wyższego.
5. Organ powołujący Komitet Monitorujący Plan powinien zapewnić, aby
przedstawiciele:
1) strony samorządowej – stanowili 1/3 składu;
2) partnerów społecznych i gospodarczych – stanowili 1/3 składu.
6. W posiedzeniach Komitetu Monitorującego Plan mogą uczestniczyć
w charakterze obserwatorów:
1) wojewodowie albo ich przedstawiciele;
2) przedstawiciel Prezesa Najwyższej Izby Kontroli;
3) przedstawiciel Krajowej Rady Regionalnych Izb Obrachunkowych;
4) przedstawiciel Krajowej Administracji Skarbowej;
5) przedstawiciel Związku Banków Polskich;
6) przedstawiciel Komisji Europejskiej;
7) przedstawiciel Europejskiego Banku Inwestycyjnego.
7. Jeżeli zakres omawianych spraw tego wymaga, w obradach Komitetu
Monitorującego Plan, na pisemne zaproszenie przewodniczącego, mogą uczestniczyć,
bez prawa do głosowania, eksperci oraz przedstawiciele innych instytucji lub grup
społecznych i zawodowych.
8. Komitet Monitorujący Plan jest powoływany na okres realizacji Planu.
9. Posiedzenie Komitetu Monitorującego Plan zwołuje przewodniczący nie
rzadziej niż raz na 6 miesięcy.
10. Tryb pracy Komitetu Monitorującego Plan określa regulamin, którego
projekt przygotowuje Przewodniczący Komitetu Monitorującego Plan, przyjęty
zwykłą większością głosów na pierwszym posiedzeniu przez Komitet Monitorujący
Plan.
11. Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty zapewnia obsługę
administracyjną prac Komitetu Monitorującego Plan.
Art. 42. 1. Właściwy minister pełniący funkcję instytucji zarządzającej
powołuje, w drodze zarządzenia, komitet monitorujący program, o którym mowa
w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3.
2. W skład komitetu, o którym mowa w ust. 1, wchodzą:
1) ze strony rządowej – przedstawiciele:
a) Instytucji Zarządzającej Podstawami Wsparcia Wspólnoty,
b) instytucji zarządzającej programem,
c) właściwych ministrów ze względu na rodzaj działalności objętej
programem, którzy nie pełnią funkcji instytucji zarządzającej albo instytucji
pośredniczącej,
d) instytucji pośredniczącej, jeżeli została wyznaczona,
e) instytucji płatniczej;
2) ze strony samorządu terytorialnego przedstawiciele:
a) konwentu marszałków,
b) ogólnopolskich organizacji;
3) przedstawiciele partnerów społecznych i gospodarczych:
a) organizacji związkowych i organizacji pracodawców, reprezentatywnych w
rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i
innych instytucjach dialogu społecznego,
b) organizacji pozarządowych – wskazanych przez Radę Działalności Pożytku
Publicznego,
c) środowiska naukowego – wskazanych przez Radę Główną Nauki
i Szkolnictwa Wyższego.
3. W posiedzeniach komitetu, o którym mowa w ust. 1, mogą uczestniczyć
w charakterze obserwatorów:
1) wojewodowie albo ich przedstawiciele;
2) przedstawiciele instytucji wdrażających;
3) przedstawiciele beneficjentów;
4) przedstawiciele podmiotów, o których mowa w art. 39 ust. 6 pkt 2 i 47.
4. Komitet monitorujący program, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3,
finansowany z publicznych środków krajowych:
1) rozpatruje i zatwierdza kryteria wyboru projektów w ramach każdego działania;
2) rozpatruje i zatwierdza uzupełnienie programu oraz propozycje jego zmian;
3) okresowo bada postęp w zakresie osiągnięcia szczegółowych celów, określonych
w programie i uzupełnieniu programu;
4) bada rezultaty realizacji programu, w tym osiągnięcie celów programu
wyznaczonych dla poszczególnych działań;
5) rozpatruje i zatwierdza przygotowane przez instytucję zarządzającą programem
sprawozdania okresowe, roczne oraz sprawozdanie końcowe, o których mowa
w art. 46 ust. 1;
6) rozpatruje i zatwierdza zmiany w programie;
7) zgłasza instytucji zarządzającej programem propozycje zmian w ramach
programu;
8) rozpatruje i zatwierdza plan działań promocyjnych w ramach programu oraz
proponuje jego zmiany.
5. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego powołuje, w drodze
zarządzenia, komitet monitorujący program, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2,
współfinansowany ze wspólnotowych środków publicznych.
6. W skład komitetu, o którym mowa w ust. 5, wchodzą przedstawiciele:
1) Instytucji Zarządzającej Podstawami Wsparcia Wspólnoty;
2) instytucji zarządzającej programem;
3) instytucji płatniczej;
4) ministrów właściwych ze względu na rodzaj działalności objętej programem,
którzy nie pełnią funkcji instytucji zarządzającej programem;
5) 16 wojewodów;
6) 16 marszałków województw;
7) ogólnopolskich organizacji partnerów społecznych i gospodarczych;
8) ogólnopolskich organizacji.
7. W posiedzeniu komitetu, o którym mowa w ust. 5, mogą uczestniczyć,
w charakterze obserwatorów, przedstawiciele:
1) Prezesa Najwyższej Izby Kontroli;
2) Krajowej Administracji Skarbowej;
3) Europejskiego Banku Inwestycyjnego;
4) Komisji Europejskiej.
8. Komitet, o którym mowa w ust. 5, realizuje zadania, o których mowa w art. 35
ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r.
ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych.
9. Organ powołujący komitet monitorujący program powinien zapewnić, aby
przedstawiciele:
1) strony samorządowej – stanowili 1/3 składu;
2) partnerów społecznych i gospodarczych – stanowili 1/3 składu.
10. Właściwy minister albo jego przedstawiciel przewodniczy komitetowi
monitorującemu program.
11. Przewodniczący zwołuje posiedzenia komitetu monitorującego program nie
rzadziej niż raz na sześć miesięcy.
12. Do posiedzeń komitetu monitorującego program stosuje się odpowiednio
przepis art. 39 ust. 7.
13. Komitet monitorujący program, w zależności od potrzeb, może tworzyć
podkomitety oraz grupy robocze.
14. Tryb pracy komitetu monitorującego program, z uwzględnieniem trybu
tworzenia podkomitetów oraz grup roboczych, określa regulamin, którego projekt
przygotowuje właściwy minister. Regulamin przyjmowany jest zwykłą większością
głosów przez komitet monitorujący program.
15. Właściwy minister zapewnia obsługę administracyjną komitetu
monitorującego program.
Art. 45. 1. Wojewoda, w celu zapewnienia sprawnej i efektywnej realizacji
kontraktów, powołuje, w drodze zarządzenia, komitet monitorujący kontrakt
wojewódzki.
2. Wojewoda przewodniczy komitetowi monitorującemu kontrakt wojewódzki.
Zastępcą przewodniczącego jest marszałek województwa.
3. Komitet monitorujący kontrakt wojewódzki:
1) monitoruje przebieg oraz ocenia efektywność i skuteczność realizacji kontraktu
i podejmowanych w jego ramach programów, działań i projektów;
2) w oparciu o informacje od instytucji zarządzającej Planem ocenia i formułuje
opinie oraz wnioski mające na celu zapewnienie spójności działań i projektów
realizowanych w ramach kontraktu z działaniami i projektami realizowanymi na
terenie województwa w ramach programów operacyjnych, o których mowa
w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3, a także przez ministrów właściwych na podstawie
odrębnych przepisów;
3) ocenia i wyraża opinie oraz wnioski dotyczące podejmowania działań w zakresie
promocji i upowszechniania informacji o kontrakcie;
4) rozpatruje i zatwierdza sprawozdania, o których mowa w art. 46 ust. 1, przed ich
przekazaniem ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego.
4. W skład komitetu monitorującego kontrakt wojewódzki wchodzą
przedstawiciele:
1) ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego;
2) instytucji zarządzających programami objętymi kontraktem;
3) właściwych ministrów ze względu na rodzaj działalności objętej programem,
którzy nie pełnią funkcji instytucji zarządzającej programem;
4) instytucji wdrażających w ramach programów objętych kontraktem;
5) wojewody;
6) zarządu województwa;
7) zainteresowanych współdziałaniem w efektywnej realizacji kontraktu,
znajdujących się na obszarze województwa:
a) jednostek samorządu terytorialnego reprezentujący gminy, powiaty i miasta
będące siedzibami wojewódzkich władz samorządowych,
b) partnerów społecznych i gospodarczych, w tym organizacji
pozarządowych.
5. Przedstawiciele Regionalnej Izby Obrachunkowej i delegatury Najwyższej
Izby Kontroli mogą uczestniczyć w pracach komitetu monitorującego kontrakt
wojewódzki w charakterze obserwatorów, bez prawa do głosowania.
6. Organ powołujący komitet monitorujący kontrakt wojewódzki powinien
zapewnić, aby przedstawiciele:
1) jednostek samorządu terytorialnego, o których mowa w ust. 4 pkt 7 lit. a –
stanowili 1/3 składu;
2) partnerów społecznych i gospodarczych – stanowili 1/3 składu.
7. Do posiedzeń komitetu monitorującego kontrakt wojewódzki stosuje się
odpowiednio przepisy art. 39 ust. 7 i 8 oraz art. 42 ust. 9.
8. Przewodniczący komitetu monitorującego kontrakt wojewódzki zwołuje jego
posiedzenie nie rzadziej niż raz na sześć miesięcy.
9. Tryb pracy komitetu monitorującego kontrakt wojewódzki, z uwzględnieniem
trybu tworzenia podkomitetów oraz grup roboczych, określa regulamin przygotowany
przez wojewodę i przyjęty zwykłą większością głosów na pierwszym posiedzeniu
przez komitet monitorujący kontrakt wojewódzki.
10. Wojewoda zapewnia obsługę administracyjną komitetu monitorującego
kontrakt wojewódzki.
Art. 47. 1. Sprawozdania, o których mowa w art. 46 ust. 1, sporządza:
1) minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego – w odniesieniu do Planu;
2) wojewoda – w odniesieniu do kontraktu;
3) instytucja zarządzająca – w odniesieniu do programu;
4) instytucja pośrednicząca – w odniesieniu do priorytetu albo działania;
5) instytucja wdrażająca – w odniesieniu do działania;
6) beneficjent – w odniesieniu do projektu, jeżeli tak stanowi system realizacji
danego działania.
2. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określi, w drodze
rozporządzenia:
1) tryb, terminy i zakres sprawozdawczości dotyczącej realizacji Planu
w odniesieniu do projektów, działań i programów, o których mowa w art. 8 ust. 1
pkt 13,
2) tryb i zakres rozliczeń w odniesieniu do projektów, działań i programów,
o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 13
– mając na uwadze efektywne i skuteczne wykorzystanie środków służących realizacji
Planu.
3. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, powinno zawierać
w szczególności:
1) tytuł projektu;
2) nazwę beneficjenta;
3) określenie okresu, którego dotyczy sprawozdanie.
3a. Instytucja zarządzająca opracowuje i podaje do publicznej wiadomości,
w szczególności na swojej stronie internetowej, wzory sprawozdań dla beneficjentów
oraz ich zmiany, dla przypadków, o których mowa w ust. 1 pkt 6.
3b. Instytucja zarządzająca ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” komunikat o:
1) miejscu publikacji wzorów, o których mowa w ust. 3a, oraz ich zmian;
2) terminie, od którego wzory, o których mowa w ust. 3a, albo ich zmiany będą
stosowane.
Art. 55. 1. Instytucja właściwa do spraw prowadzenia kontroli wyrywkowej
przeprowadza kontrolę wyrywkową, o której mowa w art. 10 rozporządzenia Komisji
(WE) nr 438/2001 z dnia 2 marca 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady
wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 dotyczącego zarządzania
i systemów kontroli pomocy udzielanej w ramach funduszy strukturalnych (Dz. Urz.
WE L 063 z 03.03.2001, L 351 z 28.12.2002; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,
rozdz. 14, t. 1, str. 132 oraz 187) oraz w art. 9 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1386/2002 z dnia 29 lipca 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1164/94 w zakresie systemów zarządzania i kontroli
pomocy przyznanej z Funduszu Spójności i procedury dokonywania korekt
finansowych (Dz. Urz. WE L 201 z 31.07.2002).
2. Kontrola, o której mowa w ust. 1, służy w szczególności do weryfikacji
wyników kontroli, o których mowa w art. 52 i 53.
3. Kontrola, o której mowa w ust. 1, obejmuje co najmniej 5% wydatków
dokonanych w każdym z programów operacyjnych oraz 15% wydatków w ramach
Funduszu Spójności w okresie wdrażania programu.
4. Kontrola, o której mowa w ust. 1, przeprowadzana jest w oparciu o roczny
plan kontroli, przygotowany przez instytucję właściwą do spraw prowadzenia kontroli
wyrywkowej.
5. Instytucja właściwa do spraw prowadzenia kontroli wyrywkowej
niezwłocznie informuje instytucję płatniczą o wynikach przeprowadzonej przez siebie
kontroli.

Art. 55a. W celu spełnienia wymogu, o którym mowa
w art. 9 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 438/2001 z dnia 2 marca 2001 r.
ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE)
nr 1260/1999 dotyczącego zarządzania i systemów kontroli pomocy udzielanej
w ramach Funduszy Strukturalnych oraz w art. 8 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE)
nr 1386/2002 z dnia 29 lipca 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania
rozporządzenia Rady (WE) nr 1164/94 w zakresie systemów zarządzania i kontroli
pomocy przyznanej z Funduszu Spójności i procedury dokonywania korekt
finansowych, instytucja płatnicza wykonuje kontrolę, o której mowa w art. 50, z
uwzględnieniem wyników kontroli przeprowadzonych przez instytucję zarządzającą
oraz instytucję właściwą do spraw prowadzenia kontroli wyrywkowej, o których
mowa w art. 52, 53 i 55 ust. 1.
Art. 56. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określi, w drodze
rozporządzenia, tryb przeprowadzania kontroli, o których mowa w art. 52 i 53, mając
na uwadze potrzebę zapewnienia prawidłowego wydatkowania środków z funduszy
strukturalnych i Funduszu Spójności.

Art. 56a. Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty, instytucja
płatnicza oraz instytucja właściwa do spraw wystawienia deklaracji zamknięcia
pomocy, o której mowa w art. 15 rozporządzenia Komisji (WE) nr 438/2001 z dnia
2 marca 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia
Rady (WE) nr 1260/1999 dotyczącego zarządzania i systemów kontroli pomocy
udzielanej w ramach Funduszy Strukturalnych, oraz deklaracji zamknięcia projektów,
o której mowa w art. 13 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1386/2002 z dnia 29 lipca
2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE)
nr 1164/94 w zakresie systemów zarządzania i kontroli pomocy przyznanej
z Funduszu Spójności i procedury dokonywania korekt finansowych, może zwrócić
się do instytucji właściwej do spraw kontroli wyrywkowej lub do instytucji
zarządzającej programem, albo zlecić podmiotom zewnętrznym, przeprowadzenie
dodatkowych kontroli lub audytów systemu wdrażania w sytuacji, w której:
1) pojawią się uzasadnione wątpliwości co do sprawności, skuteczności lub
prawidłowości działania systemu wdrażania funduszy strukturalnych lub
strategii wykorzystania Funduszu Spójności;
2) wyniki kontroli, o których mowa w niniejszym rozdziale, uznane zostaną za
niewystarczające dla wystawienia deklaracji zamknięcia pomocy.

Art. 56b. 1. Koordynację działań kontrolnych w ramach Podstaw Wsparcia
Wspólnoty zapewnia Komitet do spraw Kontroli i Audytu Funduszy Strukturalnych
i Funduszu Spójności.
2. Do zadań Komitetu, o którym mowa w ust. 1, należy w szczególności:
1) przegląd i opiniowanie rocznych planów kontroli instytucji właściwej do spraw
prowadzenia kontroli wyrywkowej oraz akceptowanie rocznych planów kontroli
instytucji zarządzających;
2) koordynacja kontroli realizowanych w obszarze funduszy strukturalnych
i Funduszu Spójności przez instytucje, o których mowa w ustawie, oraz inne
państwowe organy kontroli;
3) ocena efektywności kontroli realizowanych na podstawie ustawy;
4) opiniowanie sprawozdań i raportów z wyników kontroli w obszarze funduszy
strukturalnych i Funduszu Spójności przekazywanych do Komisji Europejskiej.
3. W skład Komitetu, o którym mowa w ust. 1, wchodzą przedstawiciele:
1) Instytucji Zarządzającej Podstawami Wsparcia Wspólnoty;
2) instytucji zarządzających;
3) instytucji właściwej do spraw prowadzenia kontroli wyrywkowej;
4) instytucji właściwej do spraw wystawienia deklaracji zamknięcia pomocy;
5) instytucji płatniczej.
4. W posiedzeniach komitetu, o którym mowa w ust. 1, mogą uczestniczyć
w charakterze obserwatorów przedstawiciele Prezesa Najwyższej Izby Kontroli oraz
ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
5. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego może powołać w skład
Komitetu, o którym mowa w ust. 1, przedstawicieli instytucji innych niż wymienione
w ust. 3.
6. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego powołuje Komitet,
o którym mowa w ust. 1, w drodze zarządzenia, określając tryb jego działania.
7. Obsługę prac Komitetu, o którym mowa w ust. 1, zapewnia Instytucja
Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty.

Art. 56c. 1. W przypadku gdy instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca
lub instytucja wdrażająca, na skutek przeprowadzonej kontroli lub na podstawie
informacji uzyskanych od innego organu kontrolującego, stwierdzi nieprawidłowości
polegające na wykorzystaniu przez beneficjenta przekazanych środków finansowych,
o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 13, niezgodnie z ich przeznaczeniem lub umową
o dofinansowanie projektu albo decyzją, o której mowa w art. 11 ust. 7, beneficjent
niezwłocznie zwraca tę część środków finansowych, która została wykorzystana
niezgodnie z ich przeznaczeniem, wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla
zaległości podatkowych, naliczonej od dnia przekazania tej części środków.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, instytucja zarządzająca, instytucja
pośrednicząca lub instytucja wdrażająca może wstrzymać dalsze finansowanie
projektu.
3. Jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli, o której mowa w ust. 1, lub na
podstawie informacji uzyskanych od innego organu kontrolującego, instytucja
zarządzająca lub instytucja pośrednicząca stwierdzi niemożność dalszej realizacji
projektu, zaprzestaje jego finansowania.

Art. 56d. Instytucja zarządzająca ustala i nakłada korekty finansowe, o których
mowa w art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r.
ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych (Dz. Urz. WE L
161 z 26.06.1999, L 198 z 21.07.2001 oraz L 158 z 27.06.2003; Dz. Urz. UE Polskie
wydanie specjalne, rozdz. 14, t. 1, str. 31).
Art. 68. 1. (uchylony)
2. Dla programu, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2, do końca 2004 roku zarząd
województwa może powierzyć pełnienie roli instytucji wdrażającej, dla działań
adresowanych do sektora małych i średnich przedsiębiorstw, regionalnym instytucjom
finansującym wybranym przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości w trybie
przepisów wydanych na podstawie art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r.
o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (Dz. U. poz. 1158 oraz z
2002 r. poz. 253, 596 i 1824).
3. Przekazanie kompetencji, o których mowa w ust. 2, następuje w drodze
umowy określającej zakres powierzonych zadań i ich finansowanie.
4. Zarząd województwa zapewnia środki na realizację zadań powierzonych
regionalnym instytucjom finansującym, o których mowa w ust. 2.
5. Regionalna instytucja finansująca, o której mowa w ust. 2, pełniąc rolę
instytucji wdrażającej, jest obowiązana raz na dwa lata poddać się kontroli zleconej
przez zarząd województwa.
6. Trybu i terminu konsultacji, o których mowa w art. 13 ust. 4, nie stosuje się do
Planu oraz programów operacyjnych i strategii wykorzystania Funduszu Spójności
sporządzonych na lata 20042006.
7. Do programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 13, realizowanych
w ramach Planu na lata 20042006 nie stosuje się przepisu art. 40 ustawy z dnia
27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. poz. 627, z późn. zm.).
8. Do Strategii Wykorzystania Funduszu Spójności realizowanych w ramach
Planu na lata 20042006 nie stosuje się przepisów art. 10 ust. 1 pkt 5 i ust. 3.
9. Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wniosek, o którym mowa w art. 17
ust. 1, ustawy wymienionej w art. 70, staje się wnioskiem w rozumieniu art. 35
ust. 1 niniejszej ustawy.
10. Przepisów art. 31 nie stosuje się do podmiotów, o których mowa w art. 31
ust. 2, jeżeli są one, w dniu wejścia w życie ustawy, uprawnione do udzielania
pomocy, o której mowa w art. 31 ust. 1, na podstawie odrębnych przepisów.
11. (uchylony)