Uchwalenie: Ustawa z dnia 17 grudnia 2009 r. o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym
Wejscie w życie: 19 lipca 2010
Ostatnia Zmiana: 7 listopada 2019
Ustawa o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym
Art. 1. 1. Ustawa normuje sądowe postępowanie cywilne w sprawach, w których
są dochodzone roszczenia jednego rodzaju, co najmniej 10 osób, oparte na tej samej
lub takiej samej podstawie faktycznej (postępowanie grupowe).
2. Ustawa ma zastosowanie w sprawach o roszczenia z tytułu odpowiedzialności
za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny, z tytułu czynów niedozwolonych,
z tytułu odpowiedzialności za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania
umownego lub z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia, a w odniesieniu do roszczeń
o ochronę konsumentów także w innych sprawach.
2a. W postępowaniu grupowym jest wyłączone dochodzenie roszczeń o ochronę
dóbr osobistych, z wyjątkiem roszczeń wynikających z uszkodzenia ciała lub
wywołania rozstroju zdrowia, w tym roszczeń przysługujących najbliższym członkom
rodziny poszkodowanego, zmarłego wskutek uszkodzenia ciała lub wywołania
rozstroju zdrowia.
2b. Możliwość dochodzenia w postępowaniu grupowym roszczeń pieniężnych
wynikających z uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia, w tym roszczeń
pieniężnych przysługujących najbliższym członkom rodziny poszkodowanego,
zmarłego wskutek uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia, jest
ograniczona do żądania ustalenia odpowiedzialności pozwanego, na zasadach
określonych w art. 2 ust. 3.
3. Wszczęcie postępowania grupowego nie wyłącza możliwości dochodzenia
swych roszczeń przez osoby, które nie przystąpiły do grupy lub z niej wystąpiły.
Art. 8. 1. Na żądanie pozwanego sąd może postanowieniem zobowiązać powoda
do złożenia kaucji na zabezpieczenie kosztów procesu, jeżeli pozwany
uprawdopodobni, że powództwo jest bezzasadne oraz że brak kaucji uniemożliwi lub
poważnie utrudni wykonanie orzeczenia w przedmiocie kosztów postępowania
w razie oddalenia powództwa.
2. Pozwany może zgłosić żądanie zabezpieczenia kosztów najpóźniej przy
pierwszej czynności procesowej. Pozwany nie ma prawa domagać się złożenia kaucji,
jeżeli uznana przez niego część roszczenia wystarcza na zabezpieczenie kosztów.
O żądaniu pozwanego sąd rozstrzyga po uprawomocnieniu się postanowienia
w przedmiocie składu grupy.
3. Sąd oznaczy termin złożenia kaucji, nie krótszy niż miesiąc, oraz jej wysokość,
mając na względzie prawdopodobną sumę kosztów, które poniesie pozwany. Kaucję składa się w gotówce. Kaucja nie może być wyższa niż 20% wartości przedmiotu sporu.
4. Jeżeli w toku sprawy okaże się, że kaucja nie wystarcza na zabezpieczenie
kosztów procesu, pozwany może żądać dodatkowego zabezpieczenia.
5. Po bezskutecznym upływie wyznaczonego przez sąd terminu do złożenia
kaucji sąd zawiesza postępowanie, a w razie niewpłacenia kaucji w terminie dalszych
3 miesięcy sąd odrzuca pozew lub środek odwoławczy, orzekając o kosztach, jak
w przypadku cofnięcia pozwu.
6. Na postanowienie w przedmiocie kaucji przysługuje zażalenie do innego
składu tego samego sądu.
7. Na postanowienie o zawieszeniu postępowania, o którym mowa w ust. 5,
zażalenie nie przysługuje.
Art. 11. 1. Po uprawomocnieniu się postanowienia o rozpoznaniu sprawy w
postępowaniu grupowym sąd zarządzi ogłoszenie o wszczęciu postępowania
grupowego.
2. Ogłoszenie o wszczęciu postępowania grupowego powinno zawierać:
1) wymienienie sądu, przed którym toczy się postępowanie grupowe;
2) oznaczenie stron postępowania oraz oznaczenie przedmiotu sprawy;
3) informacje o możliwości przystąpienia do grupy przez osoby, których roszczenia
mogą być objęte powództwem grupowym poprzez złożenie reprezentantowi
grupy, w oznaczonym terminie, nie krótszym niż jeden, a nie dłuższym niż trzy
miesiące od daty ogłoszenia, pisemnego oświadczenia o przystąpieniu do grupy;
4) zasady wynagrodzenia pełnomocnika;
5) wzmiankę o wiążącym skutku wyroku wobec członków grupy.
3. Publikacja ogłoszenia o wszczęciu postępowania grupowego następuje
w sposób najbardziej odpowiedni dla danej sprawy, tak aby umożliwiało ono
poinformowanie o postępowaniu wszystkich potencjalnie zainteresowanych
przystąpieniem do grupy, w szczególności ogłoszenie może zostać zamieszczone na
stronach Biuletynu Informacji Publicznej właściwego sądu, na stronach internetowych
stron lub ich pełnomocników lub w prasie o zasięgu ogólnokrajowym albo lokalnym.
4. Zarządzenie ogłoszenia o wszczęciu postępowania grupowego można
zaniechać wtedy, gdy z okoliczności sprawy wynika, że wszyscy członkowie grupy
złożyli oświadczenia o przystąpienie do grupy.
5. Przystąpienie do grupy po upływie terminu wyznaczonego przez sąd jest
niedopuszczalne.

Art. 11a. 1. Minister Sprawiedliwości prowadzi wykaz postępowań grupowych
będących w toku oraz prawomocnie zakończonych, w toku których zarządzono
ogłoszenie o wszczęciu postępowania grupowego, zwany dalej „wykazem”. Wykaz
udostępnia się w Biuletynie Informacji Publicznej Ministra Sprawiedliwości.
2. Wykaz zawiera:
a) informacje, o których mowa w art. 11 ust. 2 pkt 14,
b) informacje o dacie i sposobie publikacji ogłoszenia, o którym mowa
w art. 11 ust. 1,
c) informacje o sposobie prawomocnego zakończenia postępowania
grupowego albo wzmiankę o tym, że postępowanie grupowe jest w toku.
3. Niezwłocznie po zarządzeniu ogłoszenia o wszczęciu postępowania
grupowego sąd przekazuje Ministrowi Sprawiedliwości informacje, o których mowa
w ust. 2. Minister Sprawiedliwości aktualizuje wykaz o te informacje niezwłocznie po
ich otrzymaniu.
4. Przepis ust. 3 stosuje się także do orzeczeń prawomocnie kończących
postępowanie w sprawie, wydanych po zarządzeniu ogłoszenia o wszczęciu
postępowania grupowego.