Ustawa o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych

Ustawa z dnia 2 marca 2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych

Obowiązuje
Artykuły 17
Wejście w życie brak
Ostatnia zmiana 09.01.2026
art.
Widoczne: 17 z 17 artykułów
Art. 1
Ustawa określa zasady i warunki podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wyrobu alkoholu etylowego i jego skażania oraz wytwarzania wyrobów tytoniowych.
Art. 2
Art. 3
Art. 4
Rejestry, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2, prowadzi Dyrektor Generalny KOWR.
Art. 5
Art. 6
Art. 7
Art. 8
1. (uchylony) 2. W przypadku zakończenia lub zawieszenia działalności gospodarczej w zakresie wyrobu, oczyszczania, skażania lub odwadniania alkoholu etylowego albo wytwarzania wyrobów tytoniowych przedsiębiorca jest obowiązany zawiadomić o tym, w terminie 14 dni od dnia zakończenia lub zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej, Dyrektora Generalnego KOWR.
Art. 9
1. Alkohol etylowy skaża się jednym ze środków skażających, który zmienia smak, zapach albo zabarwienie alkoholu etylowego w taki sposób, że bez zmiany istotnych właściwości alkohol etylowy ten staje się niezdatny do spożycia. 2. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, środki dopuszczone do skażania alkoholu etylowego oraz minimalną ilość ich zastosowania w tym celu, mając na względzie, że środki te nie mogą zagrażać zdrowiu lub życiu ludzi, a jednocześnie muszą uniemożliwiać spożycie alkoholu etylowego nimi skażonego.
Art. 10
1. Czynności związane ze skażaniem alkoholu etylowego dokonuje się przy udziale co najmniej dwóch pracowników przedsiębiorcy wykonującego skażanie. 2. Środki skażające przed ich zastosowaniem muszą być zbadane w celu ich identyfikacji. 3. Z każdej partii skażonego alkoholu etylowego pobiera się w miejscu skażenia próbkę w ilości 0,5 litra, która po zabezpieczeniu musi być przechowywana przez okres trzech miesięcy, z tym że przy skażaniu alkoholu etylowego na cele perfumeryjno-kosmetyczne próbkę pobiera się w ilości nie mniejszej niż 0,05 litra. 4. Po trzymiesięcznym okresie przechowywania próbki skażonego alkoholu etylowego muszą być zagospodarowane lub komisyjnie zlikwidowane. 5. Pomieszczenia lub wydzielone miejsca, gdzie przechowywane są próbki skażonego alkoholu etylowego, muszą być zabezpieczone w sposób uniemożliwiający dostęp do nich osób nieuprawnionych.
Art. 11
Z czynności skażania alkoholu etylowego przedsiębiorca sporządza protokół, który zawiera:
1) firmę przedsiębiorcy skażającego oraz jego siedzibę;
2) nazwę przedsiębiorcy, dla którego dokonano skażenia alkoholu etylowego;
3) datę i miejsce skażenia alkoholu etylowego;
4) ilość alkoholu etylowego przeznaczonego do skażenia;
5) ilość alkoholu etylowego skażonego oraz jego moc pozorną (pogrążenie alkoholomierza) przy określonej temperaturze;
6) nazwę środka skażającego i jego ilość użytą do skażenia w przeliczeniu na 100 litrów alkoholu etylowego 100 %;
7) imiona i nazwiska oraz podpisy osób uczestniczących w czynności skażenia alkoholu etylowego.
Art. 12
Art. 13
Kto odkaża skażony alkohol etylowy lub osłabia działanie środka skażającego
– podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.
Art. 14
Jeżeli z popełniania przestępstw określonych w art. 12a lub art. 13 sprawca uczynił sobie stałe źródło dochodu
– podlega karze pozbawienia wolności od lat 3 do lat 8.

Art. 14a. W przypadkach określonych w art. 12a i art. 13 sąd może orzec przepadek rzeczy stanowiącej przedmiot przestępstwa albo służących lub przeznaczonych do jego popełnienia, choćby nie były własnością sprawcy.
Art. 16
Traci moc ustawa z dnia 22 kwietnia 1959 r. o zwalczaniu niedozwolonego wyrobu spirytusu (Dz. U. poz. 169, z późn. zm.2)).
2) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1988 r. poz. 324, z 1991 r. poz. 460, z 1997 r. poz. 272 i 554, z 1999 r. poz. 1178 oraz z 2000 r. poz. 1268.
Art. 17
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia3).
3) Ustawa została ogłoszona dnia 11 kwietnia 2001 r.
Brak wyników