Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 27 czerwca 2022 r. w sprawie powoływania do zawodowej służby wojskowej

1. Kandydat zainteresowany pełnieniem zawodowej służby wojskowej składa wniosek, o którym mowa w art. 79 ustawy, i dołącza do tego wniosku:
1) odpis lub uwierzytelnioną kopię dokumentu stwierdzającego uzyskanie wymaganego wykształcenia;
2) oświadczenie o nieprowadzeniu przeciwko niemu postępowania karnego;
3) dokument potwierdzający posiadany stopień w przypadku, o którym mowa w art. 138 ustawy;
4) inne uwierzytelnione dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji i umiejętności niezbędnych na stanowisku służbowym, na które kandydat ma być wyznaczony po powołaniu do zawodowej służby wojskowej. 2. W przypadku wątpliwości dotyczących aktualności informacji zawartych w przedłożonych dokumentach szef WCR może wezwać kandydata do dostarczenia na potrzeby procesu powołania do zawodowej służby wojskowej innych dokumentów niż wymienione w ust. 1. 3. Dokumenty wymienione w ust. 1 pkt 1 i 4 może uwierzytelnić szef WCR, który przyjmuje dokumenty od kandy- data. 4. Szef WCR ustala, czy kandydat spełnia warunki do powołania do zawodowej służby wojskowej w danym korpu- sie, oraz dokonuje analizy wolnych stanowisk służbowych w jednostkach wojskowych pod względem możliwości wyzna- czenia na stanowisko zgodnie z preferencjami kandydata oraz wymogami i kwalifikacjami określonymi w Karcie Opisu Stanowiska Służbowego. 5. W przypadku gdy nie ma wolnych stanowisk służbowych odpowiadających preferencjom kandydata, a wyraża on wolę pełnienia służby w innych jednostkach wojskowych, szef WCR podejmuje działania zmierzające do powołania go na stanowisko służbowe zgodnie z jego kwalifikacjami. Dziennik Ustaw –2– Poz. 1384 6. Po wyrażeniu przez kandydata woli pełnienia zawodowej służby wojskowej na określonym stanowisku służbo- wym szef WCR informuje o tym dowódcę jednostki wojskowej, który weryfikuje i uzgadnia możliwość wyznaczenia kandydata na wskazane stanowisko służbowe. W przypadku pozytywnej weryfikacji dowódca jednostki wojskowej prze- syła do szefa WCR zaświadczenie o możliwości wyznaczenia na wskazane stanowisko służbowe, wraz z określeniem terminu ważności tego zaświadczenia. 7. W przypadku braku możliwości wyznaczenia kandydata na wskazane stanowisko dowódca jednostki wojskowej przekazuje tę informację do szefa WCR i jednocześnie może zaproponować inne stanowiska służbowe. 8. Szef WCR zleca badanie psychologiczne celem wydania orzeczenia stwierdzającego istnienie lub brak przeciw- wskazań do pełnienia zawodowej służby wojskowej przez kandydata. 9. Szef WCR kieruje kandydata do dowolnie wybranej przez niego wojskowej komisji lekarskiej w celu ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia zawodowej służby wojskowej, a w przypadku określania zdolności do służ- by wojskowej w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych oraz rodzajach wojsk – do właściwej rzeczowo wojskowej komisji lekarskiej. 10. Wniosek wraz z dokumentami, o których mowa w ust. 1 i 2, wtórnikiem karty ewidencyjnej, orzeczeniem psycho- logicznym, orzeczeniem wojskowej komisji lekarskiej, informacją o karalności z ewidencji wojskowej lub z Krajowego Rejestru Karnego, zaświadczeniem o możliwości wyznaczenia na wskazane stanowisko służbowe, o którym mowa w ust. 6, opinią dotyczącą wcześniejszych okresów pełnienia służby wojskowej, sporządzoną na podstawie dokumentów znajdujących się w WCR, oraz w przypadku byłych żołnierzy zawodowych – teczką akt personalnych szef WCR przesyła do właściwego organu wojskowego, o którym mowa w art. 186 ust. 1 ustawy. 11. Wnioski kierowane do Ministra Obrony Narodowej przesyła się za pośrednictwem kierownika komórki organi- zacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw kadr. 12. Informacje i dokumenty wymienione w ust. 1, 2, 6, 7, 9 i 11 mogą być przekazywane za pomocą środków komu- nikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2020 r. poz. 344), organizowanych przez resort obrony narodowej.

1. W przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniosku, o którym mowa w § 3 ust. 1, § 4 ust. 1 i 2 albo § 5 ust. 1, właściwy organ wojskowy, o którym mowa w art. 186 ust. 1 ustawy, przesyła rozkaz personalny o powołaniu kandydata albo żołnierza do zawodowej służby wojskowej organowi właściwemu do wyznaczenia na stanowisko służbowe, jeżeli sam nie jest tym organem. 2. Odmowa powołania do zawodowej służby wojskowej następuje w formie decyzji wydanej przez właściwy organ wojskowy, o którym mowa w art. 186 ust. 1 ustawy, która jest doręczana kandydatowi albo żołnierzowi oraz przesyłana do organu właściwego do wyznaczenia na stanowisko służbowe. 3. W przypadku powołania do zawodowej służby wojskowej kandydata albo żołnierza wskazanych w § 3–5:
1) posiadającego stopień wojskowy bezpośrednio niższy od stopnia etatowego stanowiska służbowego, na które ma być wyznaczony po powołaniu do zawodowej służby wojskowej,
2) posiadającego stopień wojskowy bezpośrednio niższy od stopnia wojskowego, do którego ma być zaszeregowany po powołaniu do zawodowej służby wojskowej, w przypadku gdy stanowisko służbowe jest określone kilkoma stop- niami wojskowymi
– właściwy organ wojskowy wydaje decyzję o mianowaniu tego kandydata albo żołnierza na stopień wojskowy odpowia- dający stopniowi etatowemu stanowiska służbowego albo stopniowi wojskowemu, do którego ma być zaszeregowany. 4. Organ właściwy do wyznaczenia na stanowisko służbowe powiadamia szefa WCR o powołaniu kandydata albo żołnierza do zawodowej służby wojskowej oraz o terminie i miejscu skierowania tego kandydata albo żołnierza w celu doręczenia decyzji o powołaniu do zawodowej służby wojskowej oraz przekazania decyzji o jego wyznaczeniu na stano- wisko służbowe. 5. W przypadku kandydata albo żołnierza wskazanych w § 3–5 w decyzji o wyznaczeniu na stanowisko służbowe określa się dzień stawienia się do pełnienia zawodowej służby wojskowej. O terminie stawienia się do pełnienia zawodo- wej służby wojskowej powiadamia się dowódcę jednostki wojskowej. 6. Zwolnienie żołnierza z pełnienia czynnej służby wojskowej przed jego powołaniem do zawodowej służby woj- skowej nie przerywa biegu czynności związanych z tym powołaniem.

1. Funkcjonariusz zainteresowany przeniesieniem do dalszego pełnienia służby w ramach zawodowej służby wojskowej składa, za pośrednictwem kierownika komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw kadr, prośbę do Ministra Obrony Narodowej o przeniesienie do dalszego pełnienia służby. W prośbie tej funkcjona- riusz wskazuje swoje imię i nazwisko, stopień służbowy, nazwę służby i jednostkę organizacyjną, w której pełni służbę, oraz zajmowane stanowisko służbowe, a także załącza do niej:
1) odpis lub uwierzytelnioną kopię dokumentu stwierdzającego uzyskanie wykształcenia wymaganego w danym korpu- sie kadry;
2) oświadczenie o nieprowadzeniu przeciwko niemu postępowania karnego, karnoskarbowego, dyscyplinarnego lub z tytułu odpowiedzialności zawodowej;
3) dokument potwierdzający posiadany stopień służbowy i zajmowane stanowisko;
4) oświadczenie o braku orzeczeń właściwych organów w sprawie ograniczonej zdolności do służby w obecnej lub poprzedniej służbie, a także o braku orzeczeń o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu doznanym wskutek wypadku albo wskutek choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby lub w związku ze służbą;
5) dokumentację dotyczącą aktualnych okresowych badań lekarskich;
6) poświadczenie bezpieczeństwa i zaświadczenie o przeszkoleniu w zakresie dostępu do ochrony informacji niejaw- nych albo zgodę na przeprowadzenie postępowania sprawdzającego, o ile jest to niezbędne do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Dziennik Ustaw –4– Poz. 1384 2. Funkcjonariusz może dołączyć do prośby inne niż wymienione w ust. 1 dokumenty, potwierdzające w szczególności posiadane przez niego kwalifikacje, umiejętności i uprawnienia. 3. W prośbie, o której mowa w ust. 1, funkcjonariusz może wskazać preferowane stanowisko służbowe, na którym będzie pełnił zawodową służbę wojskową po przeniesieniu. W razie braku wskazania w prośbie stanowiska służbowego albo w razie stwierdzenia braku możliwości przeniesienia funkcjonariusza na preferowane stanowisko służbowe kierow- nik komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw kadr może zaproponować funkcjonariu- szowi inne stanowisko służbowe, uwzględniając potrzeby Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. 4. Kierownik komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw kadr w toku postępowa- nia mającego na celu ustalenie tożsamości funkcjonariusza oraz posiadanych przez niego predyspozycji do pełnienia za- wodowej służby wojskowej na stanowisku służbowym, na które ma nastąpić przeniesienie, może:
1) żądać przedstawienia dowodu osobistego lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość funkcjonariusza;
2) żądać innych niż wymienione w ust. 1 dokumentów potwierdzających posiadanie tych predyspozycji;
3) podjąć inne czynności zmierzające do ustalenia posiadania przez funkcjonariusza predyspozycji do pełnienia zawo- dowej służby wojskowej na stanowisku służbowym, o ile jest to niezbędne ze względu na właściwości i warunki pełnienia służby wojskowej na stanowisku służbowym, na które ma nastąpić przeniesienie, w szczególności gdy przeniesienie następuje na stanowisko służbowe wymagające szczególnych predyspozycji zdrowotnych albo stano- wisko, na którym są wymagane szczególne predyspozycje. 5. Jeżeli zachodzą wątpliwości co do zdolności fizycznej lub psychicznej funkcjonariusza do pełnienia zawodowej służby wojskowej, kierownik komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw kadr może zawnioskować do uzgodnionego z funkcjonariuszem szefa WCR o skierowanie tego funkcjonariusza do wojskowej komisji lekarskiej lub o przeprowadzenie badań psychologicznych. 6. W przypadku gdy funkcjonariusz pełnił służbę na stanowisku, na którym nie był wymagany dostęp do broni pal- nej, kierownik komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw kadr wnioskuje do uzgod- nionego z funkcjonariuszem szefa WCR o przeprowadzenie badań psychologicznych. 7. W celu realizacji czynności, o których mowa w ust. 4–6, kierownik komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw kadr współpracuje z dowódcą jednostki wojskowej, w której funkcjonariusz będzie pełnił służbę po przeniesieniu, oraz z szefami WCR, o których mowa w ust. 5 i 6. 8. Po wyrażeniu zgody na przeniesienie funkcjonariusza do dalszego pełnienia służby w ramach zawodowej służby wojskowej Minister Obrony Narodowej występuje o wyrażenie zgody na przeniesienie do:
1) ministra nadzorującego daną służbę,
2) w przypadku funkcjonariusza Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu albo Centralnego Biura Antykorupcyjnego – Prezesa Rady Ministrów albo ministra powołanego w celu koordynowania działalności służb specjalnych, jeżeli został powołany
– i jednocześnie określa termin na wyrażenie tej zgody oraz wskazuje przewidywaną datę przeniesienia funkcjonariusza, a także może wnioskować o weryfikację zgromadzonych danych o funkcjonariuszu oraz o udzielenie informacji, które mogą mieć wpływ na podjęcie decyzji o powołaniu funkcjonariusza do zawodowej służby wojskowej. 9. Czynności, o których mowa w ust. 8, nie realizuje się, jeżeli ministrem nadzorującym jest Minister Obrony Naro- dowej. 10. W przypadku gdy przeniesienie dotyczy funkcjonariusza Służby Wywiadu Wojskowego albo Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Minister Obrony Narodowej może wnioskować o weryfikację zgromadzonych danych o funkcjonariuszu oraz o udzielenie informacji, które mogą mieć wpływ na podjęcie decyzji o powołaniu funkcjonariusza do zawodowej służby wojskowej, odpowiednio do Szefa Służby Wywiadu Wojskowego albo Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego. 11. Po otrzymaniu zgody właściwego organu, o którym mowa w ust. 8, oraz w przypadku braku konieczności jej uzyskania Minister Obrony Narodowej wydaje decyzję o przeniesieniu funkcjonariusza i powołaniu go do zawodowej służby wojskowej oraz wyznaczeniu na stanowisko służbowe. W decyzji wskazuje się stanowisko służbowe, na którym funkcjonariusz będzie pełnił służbę, oraz dzień przeniesienia do pełnienia zawodowej służby wojskowej, który jest jedno- cześnie dniem stawienia się w jednostce wojskowej do pełnienia zawodowej służby wojskowej. 12. Na podstawie decyzji, o której mowa w ust. 11, funkcjonariusz zostaje rozliczony z dotychczasową służbą, a na podstawie rozkazu personalnego wydanego przez właściwego przełożonego w tej służbie – skierowany do dalszego peł- nienia służby w ramach zawodowej służby wojskowej. Do rozkazu personalnego dołącza się zaświadczenie dokumentujące przebieg dotychczasowej służby funkcjonariusza oraz zaświadczenie o rozliczeniu się ze służbą, w tym w zakresie świad- czeń i należności pieniężnych. Dziennik Ustaw –5– Poz. 1384

1. Dowódca jednostki wojskowej w terminie 7 dni od dnia stawienia się kandydata albo żołnierza do zawodo- wej służby wojskowej przesyła do szefa WCR oraz w przypadku żołnierzy pełniących czynną służbę wojskową – również do wiadomości dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz ten dotychczas pełnił służbę, potwierdzenie stawienia się żołnierza albo kandydata do zawodowej służby wojskowej. W przypadku funkcjonariusza potwierdzenie jego stawienia się do zawodowej służby wojskowej dowódca jednostki wojskowej przesyła do kierownika komórki organizacyjnej Minister- stwa Obrony Narodowej właściwej do spraw kadr. 2. Jeżeli szef WCR, a w przypadku funkcjonariusza – kierownik komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw kadr w terminie 14 dni od dnia stawienia się kandydata, żołnierza albo funkcjonariusza w jednostce wojskowej nie otrzyma potwierdzenia tego faktu, ustala przyczyny niestawiennictwa i zawiadamia o tym bezpośrednio organ, który powołał do zawodowej służby wojskowej, oraz organ, który wyznaczył na stanowisko służbowe. 3. W przypadku niestawienia się kandydata, żołnierza albo funkcjonariusza do pełnienia zawodowej służby wojsko- wej w określonym terminie organ właściwy do powołania do zawodowej służby wojskowej wydaje niezwłocznie decyzję stwierdzającą wygaśnięcie powołania do służby. 4. Jeżeli kandydat, żołnierz albo funkcjonariusz usprawiedliwił przyczyny niestawienia się do pełnienia zawodowej służby wojskowej w określonym terminie, ponownie powołuje się go do zawodowej służby wojskowej i wyznacza na stanowisko służbowe.