Rozporządzenie określa kryteria oceny wystąpienia szkody w środowisku w:
1) gatunkach chronionych lub chronionych siedliskach przyrodniczych;
2) wodach;
3) powierzchni ziemi.
1. Kryterium oceny wystąpienia szkody w środowisku w gatunku chronionym jest zmiana albo zmiany powodują- ce jeden albo więcej z następujących mierzalnych skutków mających znaczący negatywny wpływ na osiągnięcie lub utrzy- manie właściwego stanu ochrony tych gatunków:
1) zniszczenie siedliska gatunku chronionego w całości lub w części;
2) pogorszenie stanu lub funkcji populacji gatunku chronionego, polegające w szczególności na:
a) zmniejszeniu liczebności populacji gatunku chronionego, zmniejszeniu jej zagęszczenia lub zmniejszeniu zaj- mowanej przez nią powierzchni lub
b) pogorszeniu możliwości rozmnażania się populacji gatunku chronionego, jej rozprzestrzeniania się lub pogorsze- niu innych funkcji życiowych, lub
c) zwiększeniu śmiertelności, lub
d) ograniczeniu możliwości kontaktu populacji gatunku chronionego z populacjami sąsiednimi. 2. Kryterium oceny wystąpienia szkody w środowisku w chronionym siedlisku przyrodniczym jest zmiana albo zmia- ny powodujące jeden albo więcej z następujących mierzalnych skutków mających znaczący negatywny wpływ na osiągnię- cie lub utrzymanie właściwego stanu ochrony tych siedlisk:
1) zniszczenie chronionego siedliska przyrodniczego w całości lub w części;
1) Minister Środowiska kieruje działem administracji rządowej – środowisko, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 stycznia 2018 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Środowiska (Dz. U. poz. 96).
2) Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę 2004/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie odpowiedzialności za środowisko w odniesieniu do zapobiegania i zaradzania szkodom wyrządzo- nym środowisku naturalnemu (Dz. Urz. UE L 143 z 30.04.2004, str. 56 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 8, str. 357, Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006, str. 15, z późn. zm., Dz. Urz. UE L 140 z 05.06.2009, str. 114, z późn. zm., Dz. Urz. UE L 178 z 28.06.2013, str. 66, z późn. zm., Dz. Urz. UE L 37 z 08.02.2019, str. 150 oraz Dz. Urz. UE L 170 z 25.06.2019, str. 115). Dziennik Ustaw –2– Poz. 1383
2) pogorszenie stanu lub funkcji chronionego siedliska przyrodniczego, polegające w szczególności na:
a) utracie części związanej z nim różnorodności biologicznej lub
b) utracie lub pogorszeniu specyficznych cech jego struktury, lub
c) pogorszeniu lub utracie realizacji jego funkcji ekosystemowych;
3) pogorszenie stanu ochrony gatunków typowych dla chronionego siedliska przyrodniczego.
Kryterium oceny wystąpienia szkody w środowisku w wodach jest mierzalna znacząca negatywna zmiana:
1) albo zmiany przynajmniej jednego z elementów jakości lub ilości służących do klasyfikacji:
a) potencjału ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych,
b) stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych,
c) stanu chemicznego jednolitych części wód powierzchniowych i podziemnych,
d) stanu ilościowego jednolitych części wód podziemnych
– o których mowa w przepisach prawa wodnego, w szczególności powodujące pogorszenie klasyfikacji tego elemen- tu, z wyłączeniem zmian, które zostały dopuszczone na podstawie spełnienia warunków, o których mowa w art. 68 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne (Dz. U. z 2018 r. poz. 2268 oraz z 2019 r. poz. 125 i 534);
2) w obrębie przynajmniej jednego kryterium cechy, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 154 ust. 8 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne, w szczególności powodująca zmianę oceny stanu środowiska wód morskich z dobrego na poniżej dobry.
Kryterium oceny wystąpienia szkody w środowisku w powierzchni ziemi jest zmiana albo zmiany powodujące mierzalny skutek w postaci przekroczenia dopuszczalnej zawartości w glebie lub w ziemi co najmniej jednej substancji powodującej ryzyko, określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 101a ust. 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2018 r. poz. 799, z późn. zm.3)).
Do dnia wejścia w życie przepisów, o których mowa w § 3 pkt 2, przez kryterium cechy, o którym mowa w tym przepisie, rozumie się kryterium cechy, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 61l ust. 8 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz. U. z 2017 r. poz. 1121).
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.4) Minister Środowiska: H. Kowalczyk
3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1356, 1479, 1564, 1590, 1592, 1648, 1722, 2161 i 2533 oraz z 2019 r. poz. 42, 412, 452, 1123 i 1211.
4) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 1 września 2016 r. w sprawie kryteriów oceny wystąpienia szkody w środowisku (Dz. U. poz. 1399), które zgodnie z art. 15 pkt 3 ustawy z dnia 25 maja 2017 r. o zmianie ustawy – Prawo geologiczne i górnicze oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1215) traci moc z dniem wejścia w życie niniej- szego rozporządzenia.