Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 5 listopada 2020 r. w sprawie Krajowego Programu Kontroli Jakości w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego

Rozporządzenie określa Krajowy Program Kontroli Jakości w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego, zwany dalej „Krajowym Programem Kontroli Jakości”, obejmujący:
1) organizację systemu kontroli jakości w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego, w tym rodzaje prowadzonych kontroli;
2) szczegółowy tryb prowadzenia egzaminu certyfikującego, wymagane kwalifikacje oraz zakres obowiązków i upraw- nień audytorów, o których mowa w art. 188d ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze;
3) sposób prowadzenia listy audytorów krajowych i listy audytorów wewnętrznych oraz zakres danych ujętych na tych listach;
4) sposób prowadzenia kontroli jakości dotyczący zakresu i częstotliwości audytów, inspekcji, testów i dochodzeń w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego, a także klasyfikację wyników prowadzonych kontroli jakości;
5) sposób prowadzenia przeglądu, jeżeli zachodzi konieczność dokonania ponownej oceny potrzeb w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego;
6) sposób prowadzenia kontroli jakości w odniesieniu do zespołu składającego się z psa do wykrywania materiałów wybuchowych i jego przewodnika;
7) sposób korygowania nieprawidłowości stwierdzonych w trakcie kontroli jakości wspomagający system zgłaszania uchybień oraz mający na celu zapewnienie zgodności z wymogami w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego;
8) sposób wymiany informacji pomiędzy krajowymi organami na temat poziomu zgodności w przypadkach wystąpienia lub podejrzenia wystąpienia zagrożenia ochrony lotnictwa cywilnego;
9) zakres danych zawartych w sprawozdaniu z przeprowadzonych kontroli jakości;
1) Minister Infrastruktury kieruje działem administracji rządowej – transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury (Dz. U. poz. 2257 oraz z 2020 r. poz. 1722, 1745, 1927 i 2006).
2) Niniejsze rozporządzenie służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 300/2008 z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie ochrony lotnictwa cywilnego i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 2320/2002 (Dz. Urz. UE L 97 z 09.04.2008, str. 72, Dz. Urz. UE L 7 z 12.01.2010, str. 3, Dz. Urz. UE L 367 z 23.12.2014, str. 126, Dz. Urz. UE L 258 z 03.10.2015, str. 18 oraz Dz. Urz. UE L 28 z 04.02.2016, str. 20). Dziennik Ustaw –2– Poz. 2037
10) wymogi w zakresie realizacji oraz monitorowania czynności wewnętrznej kontroli jakości stosowanych przez pod- mioty prowadzące działalność związaną z ochroną lotnictwa cywilnego;
11) tryb rejestracji i analizowania wyników Krajowego Programu Kontroli Jakości w celu określenia tendencji i ukierun- kowania przyszłego rozwoju polityki ochrony lotnictwa cywilnego.

§ 1. 1. Przewodniczący komisji egzaminacyjnej do przeprowadzenia egzaminów certyfikujących na audytora krajo- wego oraz audytora wewnętrznego, zwanej dalej „komisją”, kieruje pracami komisji, w szczególności:
1) planuje, organizuje i wyznacza termin egzaminu;
2) wyznacza przewodniczącego zespołu egzaminacyjnego;
3) zamieszcza informacje o terminach egzaminów na stronie internetowej Urzędu Lotnictwa Cywilnego;
4) dokonuje podziału zadań między członków komisji;
5) dba o obiektywność i bezstronność prowadzonych egzaminów;
6) w przypadku wątpliwości rozstrzyga o wyniku testów egzaminacyjnych;
7) podpisuje protokół z przeprowadzonego egzaminu. 2. W przypadku nieobecności przewodniczącego komisji pracami komisji kieruje zastępca przewodniczącego komisji.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1) audycie ‒ rozumie się przez to audyt ochrony, o którym mowa w pkt 1.1.11 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 300/2008;
2) ćwiczeniu ochrony – rozumie się przez to zespół działań przeprowadzanych przez zarządzającego lotniskiem będącym portem lotniczym zmierzający do oceny stopnia przygotowania zarządzającego oraz podmiotów działających w danym porcie lotniczym do reagowania na akt bezprawnej ingerencji w lotnictwie cywilnym;
3) inspekcji ‒ rozumie się przez to inspekcję, o której mowa w pkt 1.1.7 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 300/2008;
4) kontroli jakości – rozumie się przez to kontrolę zgodności, o której mowa w pkt 1.1.5 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 300/2008;
5) ocenie stanu ochrony – rozumie się przez to ocenę jakości, mającą na celu określenie stopnia i zakresu kompatybilności stosowanych metod i środków z metodami i środkami określonymi w przepisach z zakresu ochrony lotnictwa cywil- nego;
6) ochronie lotnictwa cywilnego – rozumie się przez to ochronę lotnictwa, o której mowa w art. 3 pkt 2 rozporządzenia (WE) nr 300/2008;
7) Prezesie Urzędu – rozumie się przez to Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego;
8) protokole kontroli – rozumie się przez to dokument sporządzany przez przewodniczącego zespołu audytorskiego z przeprowadzonej kontroli, zawierający co najmniej elementy, o których mowa w pkt 10.2 załącznika II do rozpo- rządzenia (WE) nr 300/2008;
9) przeglądzie – rozumie się przez to weryfikację wybranych elementów w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego, w celu ustalenia potrzeb tej ochrony, obejmującą identyfikację nieprawidłowości, które umożliwiałyby dokonanie aktu bez- prawnej ingerencji w lotnictwie cywilnym, pomimo zastosowanych metod, środków i procedur ochrony lotnictwa cywilnego lub innych zalecanych działań zastępczych, adekwatnych do zidentyfikowanego stanu zagrożenia;
10) rozporządzeniu (WE) nr 300/2008 – rozumie się przez to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 300/2008 z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie ochrony lotnictwa cywilnego i uchyla- jące rozporządzenie (WE) nr 2320/2002 (Dz. Urz. UE L 97 z 09.04.2008, str. 72, z późn. zm.3));
11) teście – rozumie się przez to test, o którym mowa w pkt 1.1.12 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 300/2008;
12) uchybieniu ‒ rozumie się przez to uchybienie, o którym mowa w pkt 1.1.6 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 300/2008;
13) ustawie – rozumie się przez to ustawę z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze;
14) wewnętrznej kontroli jakości – rozumie się przez to wewnętrzny audyt, wewnętrzny test i wewnętrzną inspekcję;
15) wewnętrznym teście – rozumie się przez to sprawdzenie skuteczności stosowania środków ochrony przez podmiot prowadzący działalność lotniczą;
16) zespole z PWMW – rozumie się przez to zespół składający się z psa do wykrywania materiałów wybuchowych i jego przewodnika. Rozdział 2 Organizacja systemu kontroli jakości w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego, w tym rodzaje prowadzonych kontroli

§ 2. 1. Egzamin na audytora wewnętrznego przeprowadza zespół egzaminacyjny w składzie minimum dwuosobowym wyznaczony przez przewodniczącego komisji spośród osób wchodzących w skład komisji. 2. Przewodniczący komisji kieruje zespołem egzaminacyjnym jako przewodniczący zespołu egzaminacyjnego albo wyznacza przewodniczącego zespołu egzaminacyjnego spośród zastępców przewodniczącego komisji.

Krajowy Program Kontroli Jakości ma na celu zapewnienie skutecznego stosowania przepisów w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego przez:
1) sprawdzanie efektywności stosowanych procedur, metod i środków ochrony lotnictwa cywilnego;
2) wskazywanie procedur, metod i środków działania gwarantujących skuteczność systemu ochrony lotnictwa cywilnego;
3) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 7 z 12.01.2010, str. 3, Dz. Urz. UE L 367 z 23.12.2014, str. 126, Dz. Urz. UE L 258 z 03.10.2015, str. 18 oraz Dz. Urz. UE L 28 z 04.02.2016, str. 20. Dziennik Ustaw –3– Poz. 2037
3) usuwanie stwierdzonych w systemie ochrony lotnictwa cywilnego uchybień;
4) wskazywanie niezbędnych zmian w przepisach z zakresu ochrony lotnictwa cywilnego oraz w programach ochrony podmiotów prowadzących działalność lotniczą;
5) stosowanie środków, o których mowa w pkt 2.3 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 300/2008.

§ 3. Przewodniczący zespołu egzaminacyjnego kieruje jego pracami, w szczególności:
1) dokonuje podziału zadań między członków zespołu egzaminacyjnego;
2) zapewnia porządek na sali egzaminacyjnej podczas przebiegu egzaminu;
3) ocenia pisemne testy egzaminacyjne;
4) sporządza protokół z przeprowadzonego egzaminu;
5) parafuje protokół z przeprowadzonego egzaminu.

1. Krajowy Program Kontroli Jakości obejmuje następujące rodzaje kontroli jakości:
1) audyt;
2) inspekcję;
3) test;
4) przegląd. 2. Kontrolę jakości przeprowadza się, uwzględniając w przypadku:
1) audytu – czynności, o których mowa w pkt 6.1–6.3 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 300/2008;
2) inspekcji – czynności, o których mowa w pkt 7.1–7.4 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 300/2008;
3) testu – czynności, o których mowa w pkt 8.1 i 8.2 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 300/2008.

§ 4. Wyznaczony przez przewodniczącego zespołu egzaminacyjnego członek tego zespołu:
1) rezerwuje salę egzaminacyjną;
2) drukuje odpowiednią liczbę arkuszy z pisemnymi testami egzaminacyjnymi oraz arkuszy odpowiedzi. Dziennik Ustaw – 15 – Poz. 2037 Załącznik nr 2 SPRAWOZDANIE Z PRZEPROWADZONEJ WEWNĘTRZNEJ KONTROLI JAKOŚCI 1. Struktura organizacyjna, obowiązki i liczba audytorów wewnętrznych w podmiocie prowadzącym działalność lotniczą. 1.1. Struktura organizacji zajmującej się wewnętrzną kontrolą jakości, obowiązki i zasoby. 1.2. Liczba audytorów wewnętrznych ‒ obecna i planowana. 1.3. Udział obserwatorów w czynnościach wewnętrznej kontroli jakości z podaniem ich imienia i nazwiska. 1.4. Szkolenia odbyte przez audytorów wewnętrznych w danym roku kalendarzowym. 2. Operacyjne czynności wewnętrznej kontroli jakości. 2.1. Czynności kontrolne, z wyszczególnieniem: 2.1.1. Liczby zaplanowanych czynności wewnętrznej kontroli jakości zadeklarowanych w harmonogramie wewnętrznej kontroli jakości na dany rok kalendarzowy, z podziałem na rodzaje: wewnętrzny audyt, wewnętrzną inspekcję, wewnętrzny test, ćwiczenie ochrony*). 2.1.2. Liczby faktycznie przeprowadzonych czynności wewnętrznej kontroli jakości w danym roku kalendarzo- wym, z podziałem na rodzaje: wewnętrzny audyt, wewnętrzną inspekcję, wewnętrzny test, ćwiczenie ochrony*). 2.1.3. Zakresu i wyników czynności kontrolnych. 2.1.4. Całkowitej liczby roboczodni dla każdego z rodzajów wewnętrznej kontroli jakości. 3. Stan realizacji działań korygujących oraz uchybienia stwierdzone podczas przeprowadzonych wewnętrznych czyn- ności kontroli jakości.
–––––––––––––––––––––––––––– *) Ćwiczenie ochrony dotyczy zarządzającego lotniskiem będącym portem lotniczym.

1. Kandydatów na audytora krajowego wskazuje:
1) Prezes Urzędu – spośród pracowników Urzędu Lotnictwa Cywilnego;
2) Komendant Główny Straży Granicznej – spośród funkcjonariuszy Straży Granicznej;
3) Komendant Główny Policji – spośród funkcjonariuszy Policji;
4) Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego – spośród funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. 2. Wskazanie kandydatów przez organy wymienione w ust. 1 pkt 2‒4 następuje na wniosek Prezesa Urzędu, z uwzględ- nieniem posiadanych możliwości kadrowych oraz kwalifikacji zawodowych kandydatów. 3. Certyfikat audytora krajowego może otrzymać osoba spełniająca wymagania określone w art. 188d ust. 3 ustawy, która:
1) posiada pisemne upoważnienie do dostępu do informacji niejawnych o klauzuli „zastrzeżone” lub poświadczenie bezpieczeństwa, wydane zgodnie z przepisami ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 742);
2) posiada co najmniej roczne doświadczenie na stanowisku związanym z ochroną lotnictwa cywilnego;
3) posiada znajomość krajowych i międzynarodowych uregulowań prawnych z zakresu ochrony lotnictwa cywilnego oraz znajomość przepisów dotyczących sposobu prowadzenia kontroli jakości;
4) ukończyła szkolenie audytorów krajowych, zgodnie z wymogami określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 189 ust. 3 ustawy. 4. Audytorzy krajowi nie mogą posiadać zobowiązań pieniężnych lub wynikających z zawartych umów wobec pod- miotu prowadzącego działalność lotniczą, który ma być skontrolowany, zgodnie z pkt 15.1 lit. a załącznika II do rozporzą- dzenia (WE) nr 300/2008. 5. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Prezes Urzędu może upoważnić do kontroli jakości osobę niespełniającą wymagań, o których mowa w § 8 ust. 3 i 4, jeżeli wymaga tego uzasadniony interes lotnictwa cywilnego, a doświadczenie oraz wiedza fachowa tej osoby dają rękojmię należytego wypełniania zadań. 6. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 5, następuje na okres 2 lat.

Certyfikat audytora wewnętrznego może otrzymać osoba spełniająca wymagania określone w art. 188d ust. 4 i 7 ustawy, która:
1) posiada obywatelstwo polskie lub obywatelstwo innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;
2) przedstawi informację z Krajowego Rejestru Karnego, opatrzoną datą nie wcześniejszą niż miesiąc przed jej złoże- niem, potwierdzającą, że nie była skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe po- pełnione umyślnie;
3) ukończyła szkolenie audytorów wewnętrznych, zgodnie z wymogami określonymi w przepisach wydanych na pod- stawie art. 189 ust. 3 ustawy;
4) posiada doświadczenie i znajomość w zakresie funkcjonowania ochrony podmiotów prowadzących działalność lotniczą uzyskane w wyniku co najmniej rocznego zatrudnienia na stanowisku związanym z ochroną lotnictwa cywilnego;
5) posiada pisemne upoważnienie do dostępu do informacji niejawnych o klauzuli „zastrzeżone” lub poświadczenie bezpieczeństwa wydane zgodnie z przepisami ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych;
6) posiada znajomość krajowych i międzynarodowych uregulowań prawnych z zakresu ochrony lotnictwa cywilnego;
7) posiada praktyczne umiejętności przeprowadzania wewnętrznej kontroli jakości oraz stosowania przepisów w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego;
8) posiada znajomość zadań i procedur związanych z prowadzeniem wewnętrznej kontroli jakości oraz znajomość upraw- nień audytorów wewnętrznych. Dziennik Ustaw –5– Poz. 2037

1. Kandydat na audytora krajowego albo audytora wewnętrznego składa Prezesowi Urzędu pisemne zgłoszenie swojego udziału w egzaminie certyfikującym, o którym mowa odpowiednio w § 10 ust. 1 albo 2, nie później niż w terminie 7 dni przed wyznaczoną datą egzaminu. 2. Warunkiem przystąpienia kandydata na audytora krajowego albo audytora wewnętrznego do egzaminu certyfikują- cego jest ustalenie przez członka komisji egzaminacyjnej tożsamości osoby zgłaszającej się na ten egzamin na podstawie okazanego dokumentu potwierdzającego tożsamość. 3. Kandydat ubiegający się o przystąpienie do egzaminu certyfikującego na audytora krajowego, przed rozpoczęciem tego egzaminu, uzupełnia zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1, o dokumenty potwierdzające spełnienie wymagań, o których mowa w § 8 ust. 3 pkt 1, 2 i 4. 4. Kandydat ubiegający się o przystąpienie do egzaminu certyfikującego na audytora wewnętrznego, przed rozpoczę- ciem tego egzaminu, uzupełnia zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1, o dokumenty potwierdzające spełnienie wymagań, o których mowa w § 9 pkt 1–5, 7 i 8. 5. Członek zespołu egzaminacyjnego, o którym mowa w § 10 ust. 1 albo 2, w związku z prowadzeniem egzaminu cer- tyfikującego:
1) potwierdza tożsamość kandydata na audytora krajowego albo audytora wewnętrznego;
2) weryfikuje dokumenty potwierdzające spełnienie wymagań, o których mowa odpowiednio w § 8 ust. 3 pkt 1, 2 i 4 albo § 9 pkt 1–5, 7 i 8. 6. Kandydata na audytora krajowego albo audytora wewnętrznego nie dopuszcza się do egzaminu certyfikującego, jeżeli:
1) nie jest możliwe ustalenie jego tożsamości;
2) nie przedstawi dokumentów potwierdzających spełnienie wymagań, o których mowa odpowiednio w § 8 ust. 3 pkt 1, 2 i 4 albo § 9 pkt 1–5, 7 i 8. 7. Przed rozpoczęciem egzaminu certyfikującego członek zespołu egzaminacyjnego, o którym mowa w § 10 ust. 1 albo 2, informuje kandydata na audytora krajowego albo audytora wewnętrznego o sposobie przeprowadzenia tego egza- minu oraz o sposobie dokonywania oceny udzielonych odpowiedzi. 8. Szczegółowy tryb powoływania oraz działania komisji egzaminacyjnej określa regulamin komisji egzaminacyjnej do przeprowadzania egzaminów certyfikujących na audytora krajowego kontroli jakości oraz na audytora wewnętrznego kontroli jakości, w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego, określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

1. Terminy egzaminów certyfikujących, o których mowa w § 10 ust. 1 i 2, ustala Prezes Urzędu. Informację o tych terminach zamieszcza się na stronie internetowej Urzędu Lotnictwa Cywilnego. 2. Egzamin certyfikujący przeprowadza się w formie pisemnego testu. 3. Za każdą prawidłową odpowiedź na pytanie w pisemnym teście uczestnik uzyskuje 1 punkt. Odpowiedź zostaje uznana za prawidłową, jeżeli zaznaczono każdą prawidłową odpowiedź i jednocześnie nie zaznaczono odpowiedzi niepra- widłowej. 4. Egzamin certyfikujący uznaje się za zaliczony, jeżeli jego uczestnik uzyska nie mniej niż 70% możliwych do uzys- kania punktów. 5. Po zakończonym egzaminie certyfikującym i sprawdzeniu arkuszy odpowiedzi komisja egzaminacyjna przekazuje wyniki egzaminu każdemu z uczestników indywidualnie. 6. W przypadku niezaliczenia egzaminu certyfikującego jego uczestnik może przystąpić do kolejnego egzaminu certy- fikującego w jednym z terminów wyznaczonych zgodnie z ust. 1. Dziennik Ustaw –6– Poz. 2037 7. W przypadku kolejnego przystąpienia do egzaminu certyfikującego, z zastrzeżeniem ust. 8, stosuje się odpowied- nio przepisy § 10 oraz przepisy ust. 1–6. 8. W przypadku dwukrotnego niezaliczenia egzaminu certyfikującego kandydat na audytora krajowego albo audytora wewnętrznego może przystąpić do kolejnego egzaminu certyfikującego po przedstawieniu zespołowi egzaminacyjnemu potwierdzenia ukończenia szkolenia audytorów krajowych lub szkolenia audytorów wewnętrznych, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 189 ust. 3 ustawy.

1. Ustala się następującą częstotliwość przeprowadzania poszczególnych rodzajów kontroli jakości, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 1–3:
1) dla audytu:
a) w stosunku do zarządzających lotniskami będącymi portami lotniczymi o rocznym natężeniu ruchu lotniczego powyżej 10 mln pasażerów ‒ nie rzadziej niż raz na 2 lata,
b) w stosunku do zarządzających lotniskami będącymi portami lotniczymi o rocznym natężeniu ruchu lotniczego od 5 mln do 10 mln pasażerów ‒ nie rzadziej niż raz na 3 lata,
c) w stosunku do zarządzających lotniskami będącymi portami lotniczymi o rocznym natężeniu ruchu lotniczego poniżej 5 mln pasażerów ‒ nie rzadziej niż raz na 4 lata,
d) w stosunku do pozostałych podmiotów prowadzących działalność lotniczą ‒ w zależności od przeprowadzonej oceny ryzyka;
2) dla inspekcji:
a) w stosunku do zarządzających lotniskami będącymi portami lotniczymi o rocznym natężeniu ruchu lotniczego powyżej 2 mln pasażerów – zgodnie z pkt 7.5 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 300/2008, chyba że w okresie ostatnich 12 miesięcy przeprowadzono w porcie lotniczym audyt,
b) w stosunku do zarządzających lotniskami będącymi portami lotniczymi o rocznym natężeniu ruchu lotniczego poniżej 2 mln pasażerów ‒ nie rzadziej niż raz na 3 lata,
c) w stosunku do pozostałych podmiotów prowadzących działalność lotniczą ‒ w zależności od przeprowadzonej oceny ryzyka; Dziennik Ustaw –8– Poz. 2037
3) dla testu:
a) w stosunku do zarządzających lotniskami będącymi portami lotniczymi – w zakresie testów na kontrolę dostępu do stref zastrzeżonych lotniska, testów na kontrolę bezpieczeństwa pasażerów i bagażu kabinowego oraz testów na kontrolę bezpieczeństwa personelu i przenoszonych przedmiotów – przynajmniej równolegle do prowadzo- nych czynności, o których mowa w pkt 1 i 2,
b) w stosunku do przewoźnika lotniczego – w zakresie testów na zabezpieczenie statków powietrznych – w zależności od przeprowadzonej oceny ryzyka,
c) w stosunku do zarejestrowanego agenta – w zakresie testów na kontrolę bezpieczeństwa ładunków i poczty oraz testów na zabezpieczenie ładunków i poczty – w zależności od przeprowadzonej oceny ryzyka,
d) w stosunku do znanego nadawcy – w zakresie testów na zabezpieczenie ładunków i poczty – w zależności od przeprowadzonej oceny ryzyka. 2. W przypadku gdy port lotniczy nie przekroczy rocznego natężenia ruchu 2 mln pasażerów stosuje się pkt 7.6 za- łącznika II do rozporządzenia (WE) nr 300/2008. 3. Ocena ryzyka, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. d, pkt 2 lit. c oraz pkt 3 lit. b‒d, jest wykonywana przy uwzględnie- niu:
1) wyników kontroli jakości w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego,
2) wyników kontroli jakości w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego przeprowadzonych przez audytorów Unii Europej- skiej, Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego oraz Europejskiej Konferencji Lotnictwa Cywilnego,
3) konsekwencji zaistniałych uchybień w systemie ochrony podmiotu kontrolowanego,
4) liczby obsłużonych pasażerów,
5) liczby wykonanych operacji lotniczych,
6) liczby odprawionych ładunków,
7) wielkości portu lotniczego,
8) rodzaju wykonywanych operacji lotniczych,
9) liczby wykonywanych rejsów o statusie lotów wysokiego ryzyka,
10) liczby incydentów lotniczych mających wpływ na poziom ochrony lotnictwa cywilnego
– odpowiednio dla danego podmiotu prowadzącego działalność lotniczą. 4. Prezes Urzędu, w terminie do dnia 30 listopada każdego roku kalendarzowego, przekazuje do uzgodnienia z Komen- dantem Głównym Straży Granicznej, Komendantem Głównym Policji oraz Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego ramowy roczny harmonogram kontroli jakości określający nazwę kontrolowanego podmiotu prowadzącego działalność lotniczą oraz rodzaj planowanej kontroli jakości, mając na względzie kryteria, o których mowa w ust. 3. 5. Komendant Główny Straży Granicznej, Komendant Główny Policji oraz Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrz- nego uzgadniają z Prezesem Urzędu ramowy roczny harmonogram kontroli jakości w terminie do dnia 31 grudnia każdego roku kalendarzowego.

1. W protokole kontroli zespół audytorski przyznaje następujące kategorie ocen stanu ochrony:
1) kategoria 1 (pełna zgodność) – oznacza, że stosowane metody i środki ochrony są w pełni zgodne z wymaganiami przepisów z zakresu ochrony lotnictwa cywilnego;
2) kategoria 2 (spełnia, ale pożądane jest usprawnienie) – oznacza, że stosowane metody i środki ochrony są zgodne z wymaganiami przepisów z zakresu ochrony lotnictwa cywilnego, jednak pełna skuteczność ich stosowania wymaga wprowadzenia zmian w sposobie ich realizacji;
3) kategoria 3 (brak zgodności) – oznacza, że stosowane metody i środki ochrony są niezgodne z wymaganiami przepi- sów z zakresu ochrony lotnictwa cywilnego, a stwierdzone drobne uchybienia nie mają bezpośredniego wpływu na ochronę kontrolowanego podmiotu;
4) kategoria 4 (nie spełnia, poważne uchybienia) – oznacza, że stosowane metody i środki ochrony są niezgodne z wymaga- niami przepisów z zakresu ochrony lotnictwa cywilnego, a stwierdzone poważne uchybienia mają bezpośredni wpływ na ochronę kontrolowanego podmiotu;
5) kategoria 5 (nie dotyczy) – oznacza, że wymagane zgodnie z przepisami prawa metody i środki ochrony nie znajdują zastosowania w podmiocie kontrolowanym;
6) kategoria 6 (niepotwierdzone) – oznacza, że wymagane zgodnie z przepisami prawa metody i środki ochrony nie zostały potwierdzone z przyczyn obiektywnych. 2. W odniesieniu do poszczególnych metod kontroli jakości zespół audytorski przyznaje następujące kategorie oceny stanu ochrony podmiotu kontrolowanego:
1) w przypadku audytu – kategorie 1–6;
2) w przypadku inspekcji – kategorie 1–6;
3) w przypadku testu – kategorie 1–4 i 6. 3. Zalecenia, w zależności od stopnia stwierdzonych uchybień określonych w ust. 1 pkt 3 i 4, klasyfikuje się jako:
1) natychmiastowe, których realizację podmiot kontrolowany rozpoczyna z chwilą stwierdzenia uchybienia przez zespół audytorski; jeżeli nie jest możliwe bezzwłoczne skorygowanie uchybień, stosuje się pkt 12.1 załącznika II do rozpo- rządzenia (WE) nr 300/2008;
2) pilne, których realizację podmiot kontrolowany rozpoczyna z chwilą zatwierdzenia przez Prezesa Urzędu programu naprawczego, o którym mowa w art. 29b ust. 2 ustawy. 4. W celu dążenia do uzyskania pełnej skuteczności stosowanych metod i środków ochrony, zespół audytorski może w protokole kontroli wystosować również zalecenia planowe, których realizacja przez podmiot kontrolowany zostaje okreś- lona w deklarowanym terminie. Rozdział 6 Sposób prowadzenia przeglądu, jeżeli zachodzi konieczność dokonania ponownej oceny potrzeb w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego

1. Test zespołu z PWMW jest przeprowadzany zgodnie z planami uzgodnionymi ze Strażą Graniczną oraz za- twierdzonymi przez Prezesa Urzędu. 2. Plan testu zawiera w szczególności:
1) informacje dotyczące zakresu kontroli skuteczności spełniania kryteriów wykrywania materiałów wybuchowych okreś- lonych w pkt 12.9.2 załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 2015/1998 z dnia 5 listopada 2015 r. ustanawiającego szczegółowe środki w celu wprowadzenia w życie wspólnych podstawowych norm ochrony lotnictwa cywilnego (Dz. Urz. UE L 299 z 14.11.2015, str. 1, z późn. zm.4));
2) obszar testu z zakresu skuteczności wykrywania materiałów wybuchowych, któremu zespół z PWMW będzie podda- wany;
3) kryteria oceny wyników testu;
4) skład zespołu kontrolnego ze wskazaniem imienia i nazwiska poszczególnych członków. 3. Komendant Główny Straży Granicznej w uzgodnieniu z Prezesem Urzędu określa częstotliwość testów kontroli jakości zespołów z PWMW. 4. Podmiot prowadzący działalność lotniczą, wykorzystujący zespół z PWMW, określa w programie ochrony często- tliwość testów wewnętrznej kontroli jakości zespołów z PWMW. Rozdział 8 Sposób korygowania nieprawidłowości stwierdzonych w trakcie kontroli jakości wspomagający system zgłaszania uchybień oraz mający na celu zapewnienie zgodności z wymogami w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego

1. Podmiot prowadzący działalność lotniczą sporządza roczny harmonogram wewnętrznej kontroli jakości w terminie do dnia 31 grudnia każdego roku kalendarzowego na rok następny. 2. Roczny harmonogram, o którym mowa w ust. 1, jest sporządzany na podstawie oceny ryzyka wykonywanej przez podmiot prowadzący działalność lotniczą z uwzględnieniem kryteriów, o których mowa w § 22 ust. 3, rodzaju i skali pro- wadzonej działalności lotniczej oraz liczby lokalizacji, w których jest prowadzona działalność lotnicza. 3. Wewnętrzna kontrola jakości obejmuje w roku kalendarzowym weryfikację przez inspekcje lub audyty wszystkich elementów, o których mowa w dodatku I do załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 300/2008, wraz z przepisami krajo- wymi, w zakresie dotyczącym danego podmiotu. 4. Każdy ze środków ochrony, o których mowa w pkt 8.1 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 300/2008, podlega wewnętrznemu testowi w zakresie dotyczącym:
1) zarządzającego lotniskiem będącym portem lotniczym – nie rzadziej niż raz na kwartał;
2) zarządzającego lotniskiem niebędącym portem lotniczym – nie rzadziej niż raz na 12 miesięcy;
3) przewoźnika lotniczego – nie rzadziej niż raz na kwartał; Dziennik Ustaw – 12 – Poz. 2037
4) zarejestrowanego agenta – nie rzadziej niż raz na kwartał;
5) znanego nadawcy – nie rzadziej niż raz na 6 miesięcy;
6) uznanego nadawcy – nie rzadziej niż raz na 6 miesięcy.