1. Ustawa określa uposażenie i inne należności pieniężne żołnierzy
niezawodowych odbywających zasadniczą służbę wojskową, przeszkolenie wojskowe
lub ćwiczenia wojskowe oraz pełniących służbę przygotowawczą, okresową służbę
wojskową, terytorialną służbę wojskową lub służbę wojskową w razie ogłoszenia
mobilizacji i w czasie wojny, a także pełniących służbę kandydacką.
2. Do żołnierzy pełniących służbę kandydacką ustawę stosuje się w zakresie
określonym w art. 130 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej
żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1726 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 60).
1. Uposażenie żołnierzy składa się z uposażenia zasadniczego
i dodatków.
2. Inne należności pieniężne obejmują:
1) nagrody i zapomogi;
2) należności za podróże służbowe;
3) należności w związku ze zwolnieniem z czynnej służby wojskowej;
4) zasiłki pogrzebowe, odprawy pośmiertne, zwrot kosztów pogrzebu.
3. (uchylony)
4. (uchylony)
5. (uchylony)
1. Żołnierzom mogą być przyznawane:
1) nagrody – w szczególności w związku z przejawianiem inicjatywy w służbie
albo wykonywaniem zadań służbowych wymagających szczególnie dużego
nakładu pracy, w tym poza określonym czasem służby, w skróconych terminach
lub w warunkach szczególnie utrudnionych;
2) zapomogi – w przypadku zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej
choroby lub śmierci członka rodziny oraz innych przyczyn powodujących istotne
pogorszenie warunków materialnych.
1a. (uchylony)
1b. W razie zaginięcia żołnierza w związku z wykonywaniem zadań służbowych
lub śmierci żołnierza Minister Obrony Narodowej może przyznać zapomogę
małżonkowi, a w razie braku małżonka dzieciom, z zastrzeżeniem ust. 1ba.
1ba. W przypadku braku małżonka i dzieci, zapomogę, o której mowa w ust. 1b,
Minister Obrony Narodowej może przyznać rodzicom żołnierza.
1bb. Przepis ust. 1b stosuje się odpowiednio do małżonka, dzieci lub rodziców
żołnierza, który zmarł w ciągu trzech lat po zwolnieniu z czynnej służby wojskowej,
w następstwie wypadku lub choroby pozostających w związku z pełnieniem czynnej
służby wojskowej.
1c. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Minister Obrony Narodowej
może przyznać zapomogę byłemu żołnierzowi, który został zwolniony z czynnej
służby wojskowej wskutek ustalenia przez wojskową komisję lekarską trwałej lub
czasowej niezdolności do służby wojskowej, w następstwie wypadku lub choroby
pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej.
2. Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw zabezpieczenia społecznego i ministrem właściwym do spraw pracy, określi,
w drodze rozporządzenia, zasady tworzenia i wysokość funduszów na nagrody
i zapomogi, ze wskazaniem źródeł ich finansowania.
3. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
warunki przyznawania żołnierzom nagród i zapomóg oraz zapomóg w sytuacjach,
o których mowa w ust. 1b–1c, uwzględniając okoliczności uzasadniające przyznanie
nagrody lub zapomogi, dokumenty stanowiące podstawę przyznania zapomogi,
sposób i terminy wypłaty zapomóg, właściwość przełożonych oraz tryb postępowania
w tych sprawach.
1. Żołnierzowi delegowanemu do wykonywania zadań służbowych poza
stałym miejscem odbywania służby przysługują należności za podróże służbowe.
2. Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw pracy, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość, tryb przyznawania
należności za podróże służbowe, z uwzględnieniem sposobu obliczania czasu podróży
służbowej oraz rodzaju należności i sposobu ustalania ich wysokości oraz terminów
i trybu wypłaty tych należności.
1. Prawo do uposażenia powstaje z dniem stawienia się żołnierza do
pełnienia służby w określonym miejscu.
1a. Uposażenie wypłaca się z góry.
1b. Żołnierzowi odbywającemu przeszkolenie wojskowe lub ćwiczenia
wojskowe oraz pełniącemu służbę przygotowawczą lub terytorialną służbę wojskową
rotacyjnie uposażenie wypłaca się z dołu.
1c. Dowódca jednostki wojskowej może, na wniosek żołnierza, o którym mowa
w ust. 1b, wypłacić zaliczkę na poczet przyszłego uposażenia:
1) w przypadku odbywania ćwiczeń wojskowych lub pełnienia terytorialnej służby
wojskowej rotacyjnie, gdy planowany jednorazowy okres tych ćwiczeń lub
pełnienia tej służby przekracza pięć dni – do wysokości stanowiącej
równowartość kwoty należnej za okres do pięciu dni ćwiczeń lub pełnienia
służby;
2) w przypadku odbywania przeszkolenia wojskowego lub pełnienia służby
przygotowawczej w jej pierwszym miesiącu – w wysokości stanowiącej
równowartość kwoty należnej za okres do siedmiu dni przeszkolenia lub
pełnienia służby.
2. Zmiana wysokości uposażenia następuje z dniem powstania okoliczności
uzasadniających tę zmianę.
3. Jeżeli prawo do uposażenia powstało lub zmiana wysokości uposażenia
nastąpiła w określonym dniu miesiąca kalendarzowego, uposażenie za każdy następny
dzień do końca tego miesiąca oblicza się w wysokości 1/30 części miesięcznego
uposażenia.
1. Prawo do uposażenia wygasa z ostatnim dniem miesiąca, w którym żołnierz:
1) został zwolniony z czynnej służby wojskowej;
2) zmarł lub zaginął.
3) (uchylony)
2. (uchylony)
3. Prawo do uposażenia żołnierzy odbywających przeszkolenie wojskowe lub
ćwiczenia wojskowe oraz pełniących służbę przygotowawczą wygasa z dniem
zwolnienia z czynnej służby wojskowej.
4. Prawo do uposażenia żołnierzy odbywających ćwiczenia wojskowe rotacyjne
oraz pełniących terytorialną służbę wojskową rotacyjnie wygasa z ostatnim dniem
jednorazowego okresu tych ćwiczeń lub pełnienia tej służby.
1. Roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych należności
pieniężnych ulegają przedawnieniu z upływem trzech lat od dnia, w którym roszczenie
stało się wymagalne.
2. Organ wojskowy właściwy do rozpatrywania roszczeń może nie uwzględnić
upływu przedawnienia, jeżeli opóźnienie w dochodzeniu roszczenia jest
usprawiedliwione wyjątkowymi okolicznościami.
3. Bieg przedawnienia przerywa:
1) każda czynność przed organem wojskowym właściwym do rozpatrywania
roszczeń, przedsięwzięta bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo
zaspokojenia roszczenia;
2) uznanie roszczenia.
3a. W razie zwłoki w wypłacie uposażenia i innych należności pieniężnych
żołnierzowi przysługują odsetki ustawowe za opóźnienie.
4. Od decyzji wydanych przez organy wojskowe w sprawach określonych
w ust. 1 żołnierz może wnieść, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia mu decyzji,
odwołanie do organu wojskowego wyższego stopnia na zasadach określonych
w Kodeksie postępowania administracyjnego, a także skargę do sądu
administracyjnego.
5. Jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, organami wojskowymi
właściwymi w sprawach określonych w przepisach ustawy są dowódcy jednostek
wojskowych zajmujący stanowisko służbowe dowódcy batalionu (równorzędne) lub
wyższe w stosunku do wszystkich żołnierzy odbywających służbę w podległej
jednostce wojskowej.
6. Stanowiskami służbowymi równorzędnymi stanowisku dowódcy batalionu,
o którym mowa w ust. 5, są stanowiska:
1) dowódcy dywizjonu lub eskadry;
2) dowódcy okrętu II rangi;
3) inne stanowiska służbowe dowódców jednostek wojskowych, jeżeli stanowiska
te zostały zaszeregowane do stopnia etatowego co najmniej majora (komandora
podporucznika).
Uposażenie i inne należności pieniężne pobrane przez żołnierza, przysługujące mu według zasad obowiązujących w dniu wypłaty, nie podlegają zwrotowi, jeżeli dalsze przepisy nie stanowią inaczej. Rozdział 2 (uchylony) Rozdział 3 Uposażenie i inne należności pieniężne
rozdzial
Rozdział 2 - Uposażenie i inne należności pieniężne żołnierzy zawodowych
1. Żołnierzowi pełniącemu okresową służbę wojskową przysługują:
1) uposażenie zasadnicze,
2) dodatki do uposażenia zasadniczego,
3) ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy,
4) zasiłek pogrzebowy,
5) odprawa pośmiertna,
6) pokrycie kosztów pogrzebu ze środków budżetu państwa z części, której
dysponentem jest Minister Obrony Narodowej
– w wysokości i na zasadach określonych jak dla żołnierzy zawodowych w przepisach
ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.
2. Żołnierzowi zwolnionemu z okresowej służby wojskowej przysługuje
odprawa w wysokości:
1) 50% miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze
stałym, należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, jeżeli służbę
okresową odbywał co najmniej sześć miesięcy;
2) 100% uposażenia określonego w pkt 1, jeżeli:
a) służbę pełnił co najmniej dwanaście miesięcy albo
b) został zwolniony ze służby ze względu na stan zdrowia przed jej odbyciem.
3. Odprawa nie przysługuje żołnierzom zwolnionym z okresowej służby
wojskowej wskutek skazania na karę pozbawienia wolności, w tym również na karę
aresztu wojskowego lub utraty stopnia wojskowego, albo wskutek zastosowania
tymczasowego aresztowania, chyba że postępowanie karne zostało umorzone lub
żołnierz został uniewinniony.
4. Żołnierzowi służby okresowej zwolnionemu z czynnej służby wojskowej
niespełniającemu warunków do nabycia prawa do emerytury wojskowej lub
wojskowej renty inwalidzkiej, od jego uposażenia wypłaconego po dniu 31 grudnia
1998 r. do dnia zwolnienia ze służby, od którego nie odprowadzono składki na
ubezpieczenia emerytalne i rentowe, przekazuje się do Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych składki za ten okres przewidziane w ustawie z dnia 13 października
1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1778) na zasadach
określonych w art. 6a ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym
żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2016 r. poz. 1037 i 2138 oraz z 2017
r. poz. 715 i 1321).
Art. 27a. Uposażenie zasadnicze przysługuje w stawkach miesięcznych lub
dziennych, w zależności od rodzaju odbywanej lub pełnionej czynnej służby
wojskowej.
1. Żołnierzom odbywającym zasadniczą służbę wojskową lub
przeszkolenie wojskowe przysługuje uposażenie zasadnicze według stopnia
wojskowego.
2. Żołnierzom, o których mowa w ust. 1, mogą być przyznane do uposażenia
dodatek funkcyjny i dodatki uzasadnione szczególnymi właściwościami lub
warunkami służby wojskowej.
3. (uchylony)
4. (uchylony)
1. Żołnierzom odbywającym ćwiczenia wojskowe przysługuje za każdy
dzień trwania tych ćwiczeń uposażenie zasadnicze według stopnia etatowego
zajmowanego stanowiska służbowego.
1a. Żołnierzom, o których mowa w ust. 1, do czasu wyznaczenia na stanowisko
służbowe przysługuje uposażenie zasadnicze według posiadanego stopnia
wojskowego.
2. Żołnierzom, o których mowa w ust. 1, wyznaczonym na stanowiska służbowe
przewidziane w etatach jako stanowiska dowódcze, dowódca jednostki wojskowej
przyznaje dodatek funkcyjny w wysokości do 15% uposażenia zasadniczego
przysługującego żołnierzowi.
2a. Żołnierzom, o których mowa w ust. 1, mogą być przyznawane dodatki do
uposażenia, uzasadnione szczególnymi właściwościami lub warunkami służby
wojskowej, przewidziane dla żołnierzy odbywających zasadniczą służbę wojskową.
3. (uchylony)
4. Pobieranie uposażenia, o którym mowa w ust. 1, powoduje zawieszenie na ten
czas prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
5. (uchylony)
Art. 31a. 1. Żołnierzom rezerwy pełniącym czynną służbę wojskową na
stanowiskach służbowych, na których nadane są przydziały kryzysowe, dowódca
jednostki wojskowej przyznaje dodatek w wysokości 3% należnego uposażenia
zasadniczego po upływie okresu trzech lat posiadania tego przydziału. Dodatek ten
jest zwiększany o kolejne 3% za każdy następny taki okres.
2. (uchylony)
Art. 31b. Żołnierzowi rezerwy pełniącemu czynną służbę wojskową dowódca
jednostki wojskowej przyznaje dodatek motywacyjny za posiadanie odpowiedniej
klasy kwalifikacyjnej, o której mowa w art. 63a ustawy z dnia 21 listopada 1967 r.
o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2017 r.
poz. 1430), jeżeli uzyskał on w ostatnim opiniowaniu służbowym pozytywną ocenę.
Art. 31c. 1. Żołnierzom pełniącym terytorialną służbę wojskową rotacyjnie
przysługuje za każdy dzień trwania tej służby uposażenie zasadnicze i dodatki
w wysokości i na zasadach określonych dla żołnierzy odbywających ćwiczenia
wojskowe. Przepisy art. 31–31b stosuje się odpowiednio.
2. Żołnierzom pełniącym terytorialną służbę wojskową przysługuje za każdy
miesiąc kalendarzowy pełnienia tej służby dodatek za gotowość bojową, wypłacany
w najbliższym miesiącu pełnienia terytorialnej służby wojskowej rotacyjnie łącznie
z uposażeniem zasadniczym.
3. Dodatek, o którym mowa w ust. 2, nie przysługuje za miesiąc kalendarzowy,
w którym żołnierz nie stawił się do terytorialnej służby wojskowej pełnionej rotacyjnie
lub nie pełnił jej z przyczyn nieusprawiedliwionych w pełnym wymiarze ustalonego
czasu trwania.
4. Wysokość dodatku za gotowość bojową ustala się na poziomie nie niższym
niż 10% najniższego uposażenia zasadniczego żołnierza zawodowego.
rozdzial
Rozdział 4 - Uposażenie i inne należności pieniężne przysługujące w szczególnych okolicznościach
1. Osobom, które odbyły zasadniczą służbę wojskową albo przeszkolenie wojskowe, przysługuje odprawa w związku ze zwolnieniem z czynnej służby wojskowej w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę, ogłaszanego corocznie na podstawie art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2017 r. poz. 847). 2. (uchylony) 3. Odprawa, o której mowa w ust. 1, przysługuje również osobom zwolnionym ze względu na stan zdrowia z zasadniczej służby wojskowej lub z przeszkolenia wojskowego przed odbyciem ustalonego okresu służby lub przeszkolenia wojskowego, z tym że osobom zwolnionym przed upływem jednej czwartej ustalonego czasu odbywania służby lub przeszkolenia wojskowego przysługuje odprawa w wysokości 25% kwoty określonej w ust. 1. 4. Osobom zwolnionym z zasadniczej służby wojskowej lub przeszkolenia wojskowego przed odbyciem ustalonego okresu służby wojskowej lub przeszkolenia wojskowego z przyczyn innych niż wymienione w ust. 3 odprawę, o której mowa w ust. 1, wypłaca się w wysokości proporcjonalnej do okresu odbytej służby, z tym że rozpoczęty miesiąc służby traktuje się jako pełny miesiąc. 5. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do osób odbywających zasadniczą służbę wojskową w kilku okresach. 6. Odprawa nie przysługuje osobom, które bezpośrednio po odbyciu zasadniczej służby wojskowej lub przeszkolenia wojskowego zostały powołane do zawodowej służby wojskowej lub do służby kandydackiej.
1. W razie śmierci żołnierza, o którym mowa w art. 30, art. 31 i art. 31c ust. 1, koszty pogrzebu są pokrywane z budżetu państwa, z części, której dysponentem jest Minister Obrony Narodowej. 2. Członkom rodziny zmarłego żołnierza przysługuje jednorazowa odprawa w wysokości jednomiesięcznego uposażenia, a jeżeli śmierć nastąpiła wskutek wypadku pozostającego w związku ze służbą wojskową – w wysokości trzy- miesięcznego uposażenia. 3. (uchylony) 4. Do obliczenia wysokości odprawy, o której mowa w ust. 2, przyjmuje się najniższą stawkę uposażenia zasadniczego żołnierza zawodowego w odpowiednim stopniu wojskowym obowiązującego w dniu śmierci żołnierza. Do obliczenia wysokości odprawy dla żołnierzy posiadających stopień wojskowy szeregowego (marynarza) przyjmuje się uposażenie przewidziane dla stopnia wojskowego starszego szeregowego (starszego marynarza). 5. Odprawę, o której mowa w ust. 2, wypłaca się małżonkowi, dzieciom, rodzicom lub rodzeństwu zmarłego żołnierza.
Art. 33a. Przepisy art. 33 ust. 1, 2, 4 i 5 stosuje się odpowiednio w razie śmierci żołnierza, o którym mowa w art. 30, art. 31 i art. 31c ust. 1, po zwolnieniu z czynnej służby wojskowej, w następstwie wypadku lub choroby pozostających w związku ze służbą wojskową.
Art. 34a. 1. Żołnierzom pełniącym służbę przygotowawczą przysługuje uposażenie zasadnicze, dodatki do uposażenia zasadniczego i inne należności na zasadach określonych dla żołnierzy pełniących służbę kandydacką. 2. W sprawach dotyczących uposażenia i innych należności pieniężnych przysługujących żołnierzom pełniącym służbę przygotowawczą stosuje się przepisy art. 2 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, 2 i 4, art. 3, art. 4 i art. 6–10, art. 30 ust. 2, art. 33, art. 36, art. 38 ust. 2, art. 39, art. 42, art. 34b i art. 43. 3. Żołnierzowi zwolnionemu ze służby przygotowawczej przysługuje odprawa w związku ze zwolnieniem z czynnej służby wojskowej. Przepis art. 32 stosuje się odpowiednio. 3a. Odprawa nie przysługuje żołnierzom zwolnionym ze służby przygotowawczej w przypadkach określonych w art. 98e ust. 2 pkt 1 i 4–7 oraz ust. 5 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczy- pospolitej Polskiej. 3b. Żołnierzom pełniącym służbę przygotowawczą w kilku okresach odprawa, o której mowa w ust. 3, przysługuje z dniem zwolnienia po ostatnim okresie pełnienia tej służby. 4. Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, stawki uposażenia zasadniczego dla żołnierzy pełniących służbę przygotowawczą. Rozporządzenie, określając stawki uposażenia, powinno ustalić je na poziomie nie niższym niż uposażenie żołnierzy pełniących służbę kandydacką.
Art. 34b. Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy, określi, w drodze rozporządzenia:
1) stawki uposażenia zasadniczego żołnierzy:
a) odbywających zasadniczą służbę wojskową oraz przeszkolenie wojskowe, w kwocie miesięcznej,
b) odbywających ćwiczenia wojskowe oraz pełniących terytorialną służbę wojskową rotacyjnie, w kwotach dziennych
– uwzględniając różne rodzaje służby wojskowej, a także stopień etatowy zajmowanego stanowiska służbowego lub posiadany stopień wojskowy;
2) wysokość dodatków do uposażenia zasadniczego, uwzględniając takie same rozwiązania dla wszystkich żołnierzy niezależnie od rodzaju odbywanej lub pełnionej czynnej służby wojskowej. Rozdział 4 Uposażenie i inne należności pieniężne przysługujące w szczególnych okolicznościach
W okresie choroby, urlopu i zwolnienia od zajęć służbowych żołnierz
zachowuje prawo do pobieranego ostatnio uposażenia i innych należności
pieniężnych, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian mających wpływ na
wysokość uposażenia zasadniczego lub na prawo do dodatków i innych należności
pieniężnych.
1. Żołnierzowi, który został zawieszony w czynnościach służbowych
albo tymczasowo aresztowany, zawiesza się od najbliższego terminu płatności
wypłatę połowy uposażenia zasadniczego oraz wypłatę dodatków o charakterze stałym.
2. W razie umorzenia postępowania karnego lub dyscyplinarnego albo
uniewinnienia prawomocnym wyrokiem sądu lub orzeczeniem dyscyplinarnym
żołnierz otrzymuje zawieszoną część uposażenia wraz z odsetkami ustawowymi za
opóźnienie od dnia, w którym uposażenie stało się wymagalne, choćby umorzenie lub
uniewinnienie nastąpiło po zwolnieniu żołnierza z czynnej służby wojskowej.
1. Żołnierzowi odbywającemu w czasie pełnienia czynnej służby
wojskowej karę pozbawienia wolności (aresztu wojskowego) nie wypłaca się
uposażenia od najbliższego terminu płatności.
2. Żołnierzowi odbywającemu dyscyplinarną karę aresztu koszarowego lub
izolacyjnego wypłaca się, za czas odbywania tej kary, połowę uposażenia zasadniczego. Jeżeli żołnierz pobrał już uposażenie w pełnej wysokości, potrąca się mu odpowiednią część uposażenia przy najbliższej wypłacie.
1. Żołnierzowi, który samowolnie opuścił swoją jednostkę lub miejsce służbowe albo poza nimi pozostaje, zawiesza się wypłatę uposażenia. W razie uznania nieobecności za usprawiedliwioną, wypłaca się żołnierzowi zawieszone uposażenie. 2. Za każdy dzień nieusprawiedliwionej nieobecności żołnierz traci prawo do 1/30 części uposażenia miesięcznego. Odpowiednią kwotę potrąca się przy najbliższej wypłacie uposażenia. 3. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio w razie stwierdzenia zawinionej przez żołnierza niemożności pełnienia obowiązków służbowych. Rozdział 5 Potrącenia z uposażenia
1. Z uposażenia żołnierza pełniącego okresową służbę wojskową mogą
być dokonywane potrącenia w granicach i na zasadach określonych w przepisach
szczególnych stosowanych do wynagrodzeń za pracę, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz
art. 43.
2. Przez uposażenie, o którym mowa w ust. 1, należy rozumieć uposażenie
zasadnicze i dodatki do uposażenia zasadniczego wymienione w art. 27 ust. 1 pkt 1
i 2, ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, wymieniony
w art. 27 ust. 1 pkt 3, i odprawę, o której mowa w art. 27 ust. 2.
3. Odprawa z tytułu zwolnienia z okresowej służby wojskowej, o której mowa
w art. 27 ust. 2, podlega egzekucji wyłącznie na zaspokojenie zaległych świadczeń
alimentacyjnych, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z ust. 1.
1. Z uposażenia żołnierzy odbywających zasadniczą służbę wojskową,
ćwiczenia wojskowe, przeszkolenie wojskowe lub pełniących służbę przygotowawczą
albo służbę wojskową w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny mogą być
dokonywane potrącenia tylko na zaspokojenie roszczeń z tytułu szkody wyrządzonej
jednostce wojskowej i kary pieniężne orzeczone w postępowaniu dyscyplinarnym,
z tym że łączna wysokość potrąceń nie może przekroczyć 50% miesięcznego
uposażenia.
2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do odpraw, o których mowa w art. 32
ust. 1, 3 i 4.
1. Przepisów art. 40 i art. 42 nie stosuje się do zaliczek pobranych przez
żołnierza do rozliczenia, które potrąca się z uposażenia i innych należności
pieniężnych w pełnej wysokości, niezależnie od potrąceń dokonywanych z innych tytułów.
2. Z uposażenia, o którym mowa w art. 40 ust. 1, dokonuje się potrąceń na
podstawie prawomocnego orzeczenia o wymierzeniu kary pieniężnej, wydanego
w postępowaniu dyscyplinarnym.
Art. 45a. 1. Wypłata uposażeń oraz innych należności pieniężnych następuje w formie bezpośredniej lub na rachunek w banku wskazanym przez żołnierza, a w szczególnie uzasadnionych przypadkach należność może być przesłana na adres wskazany przez żołnierza. 2. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia:
1) terminy płatności uposażenia, dodatków do uposażenia i innych należności pieniężnych oraz tryb ich wypłacania, uwzględniając sposób wypłaty określony w art. 7 ust. 1a i 1b;
2) tryb pokrywania przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej kosztów pogrzebu żołnierzy w czynnej służbie wojskowej, z wyłączeniem służby okresowej, organy wojskowe właściwe w tych sprawach oraz maksymalną wysokość kosztów pogrzebu żołnierza pokrywanych z budżetu państwa z części, której dysponentem jest Minister Obrony Narodowej, uwzględniając miejsce pełnienia służby przez żołnierza, rzeczywiste koszty pogrzebu i koszty związane z przewozem zwłok do miejscowości, w której zmarły żołnierz ma być pochowany.
Do należności przysługujących żołnierzom na podstawie odrębnych
przepisów z tytułu umundurowania, wyżywienia, zakwaterowania lub innych
świadczeń stosuje się odpowiednio przepisy art. 9.
W razie ogłoszenia mobilizacji, w czasie stanu wojennego lub w czasie
wojny żołnierze pełniący czynną służbę wojskową otrzymują uposażenie i inne
należności pieniężne w wysokości i na zasadach określonych jak dla żołnierzy zawodowych w przepisach ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.