Ustawa z dnia 16 października 2019 r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych

Art. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) cenie transferowej – rozumie się przez to cenę transferową w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 11a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych;
2) krajowym podmiocie powiązanym – rozumie się przez to podmiot powiązany położony lub mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
3) Ordynacji podatkowej – rozumie się przez to ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.2));
4) podmiotach niepowiązanych – rozumie się przez to podmioty niepowiązane w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 11a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych;
5) podmiotach powiązanych – rozumie się przez to podmioty powiązane w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych;
6) procedurach rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania – rozumie się przez to procedurę:
a) rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania między państwami członkowskimi Unii Europejskiej,
b) wzajemnego porozumiewania się prowadzoną na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania,
c) eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysku podmiotów powiązanych;
7) rozporządzeniu 2019/652 – rozumie się przez to rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/652 z dnia 24 kwietnia 2019 r. określające standardowy regulamin funkcjonowania komisji doradczej lub komisji ds. pozasądowego rozstrzygania sporów oraz standardowy formularz przekazywania informacji dotyczących publikacji ostatecznej decyzji zgodnie z dyrektywą Rady (UE) 2017/1852 (Dz. Urz. UE L 110 z 25.04.2019, str. 26);
8) transakcji kontrolowanej – rozumie się przez to transakcję kontrolowaną w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 11a ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych;
9) umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania – rozumie się przez to umowę w sprawie unikania podwójnego opodatkowania dochodów lub majątku, której stroną jest Rzeczpospolita Polska;
10) ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych – rozumie się przez to ustawę z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.3));
11) ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych – rozumie się przez to ustawę z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2587, 2640 i 2745 oraz z 2023 r. poz. 185, 326 i 412);
12) zagranicznym podmiocie powiązanym – rozumie się przez to podmiot powiązany położony lub mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, powiązany z krajowym podmiotem powiązanym.
3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2022 r. poz. 2687 i 2745 oraz z 2023 r. poz. 28, 185, 326, 605 i 641. DZIAŁ II Rozstrzyganie sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz korekty krajowe Rozdział 1 Przepisy ogólne

Art. 5. 1. Pisma kierowane do Ministra Finansów przez wnioskodawcę są składane na piśmie utrwalonym w postaci papierowej lub elektronicznej. Pisma utrwalone w postaci elektronicznej wnosi się na adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 285), lub za pomocą innych środków komunikacji elektronicznej po uprzednim uzgodnieniu z Ministrem Finansów. 2. Pismo zawiera:
1) dane identyfikacyjne składającego pismo:
a) w przypadku osoby fizycznej – imię i nazwisko, a w pozostałych przypadkach – pełną nazwę,
b) adres miejsca zamieszkania albo siedziby oraz – jeżeli występuje – adres miejsca prowadzenia działalności,
c) adres do doręczeń, jeżeli jest inny niż wskazany na podstawie lit. b, lub adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych, jeżeli taki adres posiada,
d) identyfikator podatkowy, a w przypadku jego braku – numer i serię paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość lub inny numer identyfikacyjny;
2) treść żądania, a w przypadku wniosku o rozstrzygnięcie sporów dotyczących podwójnego opodatkowania – również wskazanie jednej z procedur rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania, której wniosek dotyczy;
3) w przypadku dołączenia załączników – ich listę;
4) podpis wnioskodawcy. 3. (uchylony) 4. Pismo sporządza się w języku polskim, chyba że Minister Finansów dopuści składanie pism w języku obcym. 5. Minister Finansów może wezwać składającego pismo do przedłożenia tłumaczenia dokumentów na język polski lub na wybrany język obcy. W takim przypadku składający pismo jest obowiązany wykonać tłumaczenia na własny koszt.

Art. 5a. Minister Finansów może przekazywać informacje właściwemu organowi innego państwa, którego dotyczy kwestia sporna, na adres poczty elektronicznej lub za pomocą innych środków komunikacji elektronicznej.

Art. 10. 1. Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o:
1) organie innego zainteresowanego państwa – rozumie się przez to organ właściwy do spraw rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania wskazany przez inne niż Rzeczpospolita Polska zainteresowane państwo;
2) organie zainteresowanego państwa – rozumie się przez to Ministra Finansów oraz organ innego zainteresowanego państwa;
3) osobie, której dotyczy spór – rozumie się przez to osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej, podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w państwie członkowskim Unii Europejskiej, na której opodatkowanie kwestia sporna ma bezpośredni wpływ;
4) podwójnym opodatkowaniu – rozumie się przez to nałożenie przez dwa lub więcej państw członkowskich Unii Europejskiej podatków objętych zakresem stosowania umów międzynarodowych, w odniesieniu do tego samego dochodu lub majątku, jeżeli prowadzi to do:
a) zwiększenia zobowiązań podatkowych albo
b) dodatkowego obciążenia podatkowego, albo
c) zmniejszenia strat, o które mogłyby zostać zmniejszone dochody podlegające opodatkowaniu;
5) sądzie innego zainteresowanego państwa – rozumie się przez to sąd, trybunał lub inny organ państwa członkowskiego Unii Europejskiej wskazany jako taki przez zainteresowane państwo inne niż Rzeczpospolita Polska;
6) sądzie zainteresowanego państwa – rozumie się przez to sąd innego zainteresowanego państwa oraz sąd administracyjny;
7) wykazie niezależnych ekspertów – rozumie się przez to prowadzony przez Komisję Europejską wykaz niezależnych osób cieszących się powszechnym uznaniem, które zostały wyznaczone przez państwa członkowskie Unii Euro- pejskiej;
8) zainteresowanym państwie – rozumie się przez to państwo członkowskie Unii Europejskiej, którego dotyczy kwestia sporna. 2. Określenie, które nie zostało zdefiniowane w niniejszym rozdziale, o ile z kontekstu nie wynika inaczej, otrzymuje znaczenie, jakie posiada na podstawie właściwej umowy międzynarodowej, która ma zastosowanie w dniu pierwszego zawiadomienia osoby, której dotyczy spór, o działaniu, którego skutkiem jest lub będzie kwestia sporna. 3. W przypadku braku w umowie międzynarodowej, o której mowa w ust. 2, definicji określenia niezdefiniowanego w niniejszym rozdziale, określenie to przyjmuje znaczenie, jakie miało w przepisach prawa w dniu pierwszego zawiadomienia osoby, której dotyczy spór, o działaniu, którego skutkiem jest lub będzie kwestia sporna, przy czym znaczenie przypisane mu na podstawie przepisów prawa podatkowego ma pierwszeństwo przed znaczeniem przypisanym temu okreś- leniu na podstawie innych przepisów prawa. Oddział 2 Etap wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej

Art. 11. 1. Osoba, której dotyczy spór, może złożyć wniosek o rozstrzygnięcie kwestii spornej dotyczącej podwójnego opodatkowania między zainteresowanymi państwami w terminie 3 lat od dnia otrzymania pierwszego zawiadomienia o działaniu, którego skutkiem jest lub będzie kwestia sporna. 2. Wniosek o rozstrzygnięcie kwestii spornej składa się równocześnie do organów zainteresowanych państw, z zastrzeżeniem art. 14, w:
1) języku urzędowym tego zainteresowanego państwa zgodnie z jego prawem krajowym lub
2) innym języku, który został zaakceptowany przez organ zainteresowanego państwa do tego celu. 3. Informacje o innym języku zaakceptowanym przez organy zainteresowanych państw do celów złożenia wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej są zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego Ministra Finansów. 4. Minister Finansów w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej:
1) potwierdza otrzymanie wniosku;
2) zawiadamia o otrzymaniu wniosku organy innych zainteresowanych państw, wskazując język, którego będzie używał do przekazywania informacji w toku procedury. 5. Osoba, której dotyczy spór, może wycofać wniosek o rozstrzygnięcie kwestii spornej. Przepisy ust. 2 i ust. 4 pkt 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 14. 1. W przypadku gdy osoba, której dotyczy spór, podlegająca nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Rzeczypospolitej Polskiej:
1) jest osobą fizyczną albo
2) nie jest dużą jednostką i nie wchodzi w skład dużej grupy
– może złożyć wniosek o rozstrzygnięcie kwestii spornej, pismo w sprawie uzupełnienia albo wycofania tego wniosku oraz złożyć wniosek o ustanowienie komisji doradczej wyłącznie do Ministra Finansów w językach zainteresowanych państw, o których mowa w art. 11 ust. 2. 2. Za dużą jednostkę uważa się jednostkę w rozumieniu przepisów o rachunkowości, która na dzień bilansowy roku obrotowego oraz roku poprzedzającego rok obrotowy przekroczyła co najmniej dwie z następujących trzech wielkości:
1) 85 000 000 zł sumy aktywów bilansu;
2) 170 000 000 zł przychodów netto ze sprzedaży;
3) 250 zatrudnionych osób, przy czym uwzględnia się średnioroczne zatrudnienie w przeliczeniu na pełne etaty. 3. Za dużą grupę uważa się grupę kapitałową składającą się z jednostki dominującej i jednostek zależnych w rozumieniu przepisów o rachunkowości, dla której na dzień bilansowy roku obrotowego oraz roku poprzedzającego rok obrotowy łączne dane jednostki dominującej oraz jednostek zależnych każdego szczebla:
1) przed dokonaniem wyłączeń konsolidacyjnych, o których mowa w art. 60 ust. 2 i 6 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120 i 295), przekroczyły co najmniej dwie z następujących trzech wielkości:
a) 102 000 000 zł sumy aktywów bilansu,
b) 204 000 000 zł przychodów netto ze sprzedaży,
c) 250 zatrudnionych osób, przy czym uwzględnia się średnioroczne zatrudnienie w przeliczeniu na pełne etaty, albo
2) po dokonaniu wyłączeń konsolidacyjnych, o których mowa w art. 60 ust. 2 i 6 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, przekroczyły co najmniej dwie z następujących trzech wielkości:
a) 85 000 000 zł sumy aktywów bilansu,
b) 170 000 000 zł przychodów netto ze sprzedaży,
c) 250 zatrudnionych osób, przy czym uwzględnia się średnioroczne zatrudnienie w przeliczeniu na pełne etaty. 4. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, osoba, której dotyczy spór, składa oświadczenie o spełnieniu warunków, o których mowa w ust. 1, wraz z dokumentami potwierdzającymi ich spełnienie. 5. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Minister Finansów zawiadamia równocześnie organy innych zainteresowanych państw o złożeniu, uzupełnieniu lub wycofaniu wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej oraz o złożeniu wniosku o ustanowienie komisji doradczej, w terminie dwóch miesięcy od dnia ich otrzymania, przekazując kopię otrzymanego pisma. 6. Złożenie oraz wycofanie wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej oraz złożenie wniosku o ustanowienie komisji doradczej uznaje się za dokonane do zainteresowanych państw w dniu zawiadomienia, o którym mowa w ust. 5. 7. Uzupełnienie wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej uznaje się za dokonane do zainteresowanych państw w dniu jego otrzymania przez Ministra Finansów. 8. Złożenie oraz wycofanie wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej oraz złożenie wniosku o ustanowienie komisji doradczej przez osobę, której dotyczy spór, podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, będącą osobą fizyczną, albo niebędącą dużą jednostką ani jednostką wchodzącą w skład dużej grupy, do właściwego dla niej organu innego zainteresowanego państwa uznaje się za dokonane do Ministra Finansów w dniu zawiadomienia Ministra Finansów przez ten organ o złożeniu lub wycofaniu takiego wniosku oraz przekazania Ministrowi Finansów jego kopii. 9. Uzupełnienie wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej przez osobę, której dotyczy spór, podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, będącą osobą fizyczną, albo niebędącą dużą jednostką ani jednostką wchodzącą w skład dużej grupy, dokonane do właściwego dla niej organu innego zainteresowanego państwa uznaje się za dokonane do Ministra Finansów w dniu jego otrzymania przez właściwy dla niej organ innego zainteresowanego państwa.

Art. 15. 1. Wniosek o rozstrzygnięcie kwestii spornej, oprócz spełnienia wymogów określonych w art. 5, zawiera ponadto:
1) wskazanie danych identyfikacyjnych, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1, osób zainteresowanych rozstrzygnięciem kwestii spornej;
2) wskazanie daty pierwszego zawiadomienia osoby, której dotyczy spór, o działaniu, którego skutkiem jest lub będzie kwestia sporna;
3) wskazanie roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego, którego dotyczy wniosek;
4) opis stanu faktycznego;
5) uzasadnienie;
6) przedstawienie przez osobę, której dotyczy spór, własnego stanowiska w sprawie;
7) informacje o toczących się lub zakończonych krajowych i zagranicznych postępowaniach, w tym również orzeczeniach sądowych dotyczących kwestii spornej i procedurach rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania, których przedmiotem jest opodatkowanie dochodu lub majątku objętego wnioskiem;
8) zobowiązanie wnioskodawcy do przekazywania dodatkowych informacji i dowodów w wyznaczonym terminie i w pełnym zakresie;
9) wskazanie zainteresowanych państw;
10) oświadczenie wnioskodawcy o zapoznaniu się z treścią art. 13 oraz oświadczenie o rezygnacji z prawa do złożenia wniosków o wszczęcie innych procedur rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania dotyczących tej samej kwestii spornej. 2. Opis stanu faktycznego zawiera wskazanie faktów i okoliczności istotnych dla sprawy, w szczególności:
1) opis działań, których skutkiem jest lub będzie kwestia sporna;
2) wskazanie dochodu lub majątku, którego dotyczy wniosek;
3) opis sposobu uwzględnienia dochodu lub majątku dla celów ich opodatkowania w zainteresowanym państwie;
4) informacje dotyczące podatku, który został lub zostanie nałożony na dochód lub majątek w zainteresowanych państwach, wraz z podaniem kwoty podatku;
5) treść wiążących ustaleń pomiędzy wnioskodawcą a organami podatkowymi, jeżeli miały miejsce;
6) w sprawach dotyczących cen transferowych:
a) dane identyfikacyjne, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1, podmiotów powiązanych uczestniczących w transakcji kontrolowanej,
b) opis powiązań pomiędzy podmiotami powiązanymi uczestniczącymi w transakcji kontrolowanej,
c) opis transakcji kontrolowanej,
d) informację o zawartych uprzednich porozumieniach cenowych oraz wydanych interpretacjach podatkowych dotyczących przypisania dochodu pomiędzy państwami
– w zakresie dotyczącym kwestii spornej. 3. Uzasadnienie wniosku zawiera odniesienie do przepisów krajowych oraz przepisów umów międzynarodowych mających zastosowanie do kwestii spornej, a jeżeli do kwestii spornej zastosowanie ma więcej niż jedna umowa międzynarodowa
– wskazanie umowy międzynarodowej będącej przedmiotem interpretacji w sprawie, której dotyczy wniosek. 4. Do wniosku należy załączyć kopie dowodów poświadczających okoliczności przedstawione we wniosku, a także kopie dokumentów wydanych przez organy podatkowe dotyczących opodatkowania dochodu lub majątku objętego kwestią sporną. 5. Kwoty podane w opisie stanu faktycznego są przedstawiane w walutach zainteresowanych państw.

Art. 17. 1. Minister Finansów przyjmuje albo odrzuca wniosek o rozstrzygnięcie kwestii spornej w terminie 6 miesięcy od dnia:
1) otrzymania wniosku albo uzupełnienia wniosku o dodatkowe informacje;
2) upływu terminu na uzupełnienie wniosku o dodatkowe informacje, jeżeli osoba, której dotyczy spór, nie uzupełni w tym terminie wniosku o dodatkowe informacje;
3) ostatecznego zakończenia postępowania odwoławczego lub sądowego przewidzianego na podstawie przepisów któregokolwiek z zainteresowanych państw lub dnia ich zawieszenia, jeżeli w zakresie kwestii spornej toczą się takie postępowania. 2. Minister Finansów może odrzucić wniosek o rozstrzygnięcie kwestii spornej, jeżeli:
1) wniosek został złożony po upływie terminu określonego w art. 11 ust. 1;
2) wniosek nie spełnia wymogów określonych w art. 15, a osoba, której dotyczy spór, nie uzupełniła wniosku w wyznaczonym terminie;
3) osoba, której dotyczy spór, nie uzupełniła wniosku o dodatkowe informacje w terminie, o którym mowa w art. 16;
4) nie występuje kwestia sporna w odniesieniu do osoby, która złożyła wniosek o rozstrzygnięcie kwestii spornej. 3. Uznaje się, że wniosek o rozstrzygnięcie kwestii spornej został przyjęty, jeżeli w terminie określonym w ust. 1 wniosek ten nie został odrzucony. 4. Minister Finansów niezwłocznie zawiadamia osobę, której dotyczy spór, oraz organy innych zainteresowanych państw o przyjęciu albo odrzuceniu wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej.

Art. 22. 1. Komisję doradczą ustanawia się na wniosek złożony przez osobę, której dotyczy spór, jeżeli:
1) wniosek o rozstrzygnięcie kwestii spornej został odrzucony przez co najmniej jeden, lecz nie wszystkie, z organów zainteresowanych państw lub co najmniej jeden sąd zainteresowanego państwa, lecz nie wszystkie, prawomocnym wyrokiem uwzględnił skargę na postanowienie lub inne rozstrzygnięcie organu zainteresowanego państwa odrzucające wniosek o rozstrzygnięcie kwestii spornej;
2) przeciwko odrzuceniu wniosku nie można wnieść środków zaskarżenia przewidzianych na podstawie przepisów zainteresowanego państwa;
3) żadne postępowanie zainicjowane środkami, o których mowa w pkt 2, nie jest w toku i osoba, której dotyczy spór, zrzekła się prawa do ich wniesienia. 2. Wniosek o ustanowienie komisji doradczej jest niedopuszczalny, w przypadku gdy:
1) skarga na postanowienie Ministra Finansów o odrzuceniu wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej została oddalona na podstawie prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego, o czym Minister Finansów zawiadomił organ innego zainteresowanego państwa;
2) odrzucenie wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej przez organ innego zainteresowanego państwa zostało potwierdzone przez sąd tego innego zainteresowanego państwa, a od tego rozstrzygnięcia nie dopuszcza się odstępstwa zgodnie z prawem krajowym tego zainteresowanego państwa, o czym organ tego innego zainteresowanego państwa zawiadomił Ministra Finansów. 3. Do wniosku o ustanowienie komisji doradczej dołącza się oświadczenie o spełnieniu warunków, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3. 4. Wniosek o ustanowienie komisji doradczej składa się równocześnie do organów zainteresowanych państw w terminie 50 dni od dnia doręczenia:
1) zawiadomienia o odrzuceniu wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej albo
2) prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego lub sądu innego zainteresowanego państwa w przedmiocie rozstrzygnięcia skargi na odrzucenie wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej
– w zależności od tego, które z tych doręczeń przypada później. 5. Przepis art. 11 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 24. 1. Jeżeli organy zainteresowanych państw przyjęły wniosek o rozstrzygnięcie kwestii spornej i nie są spełnione warunki określone w art. 20 ust. 1, Minister Finansów podejmuje starania w celu rozstrzygnięcia kwestii spornej w drodze wzajemnego porozumiewania się z organami innych zainteresowanych państw. 2. W przypadku przyjęcia przez komisję doradczą wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej etap wzajemnego porozumiewania się wszczyna się na wniosek jednego z organów zainteresowanych państw. Minister Finansów, występując z wnioskiem, jednocześnie zawiadamia o złożeniu wniosku komisję doradczą, pozostałe organy innych zainteresowanych państw i osobę, której dotyczy spór. 3. Rozstrzygnięcie kwestii spornej w drodze wzajemnego porozumiewania się następuje w terminie 2 lat od dnia zawiadomienia ostatniego z organów zainteresowanych państw o przyjęciu wniosku przez zainteresowane państwo. Jeżeli w zakresie kwestii spornej wniesiono środki zaskarżenia przewidziane na podstawie przepisów któregokolwiek z zainteresowanych państw, bieg terminu rozpoczyna się od dnia ostatecznego zakończenia wszczętych w tym zakresie postępowań lub od dnia ich zawieszenia. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, bieg terminu rozpoczyna się od dnia zawiadomienia ostatniego z organów zainteresowanych państw o przyjęciu wniosku przez komisję doradczą. 4. Minister Finansów może skierować do organów innych zainteresowanych państw wniosek o przedłużenie terminu, o którym mowa w ust. 3, wraz z uzasadnieniem. Termin ten może być przedłużony także w przypadku złożenia takiego wniosku przez organ innego zainteresowanego państwa. Termin ten nie może być przedłużony o więcej niż rok. 5. Minister Finansów zawiadamia osobę, której dotyczy spór, o nieosiągnięciu porozumienia w terminie, o którym mowa w ust. 3, wskazując przyczyny nieosiągnięcia porozumienia, a także pouczając o prawie do złożenia wniosku o ustanowienie komisji doradczej, o której mowa w art. 29.

Art. 26. 1. Minister Finansów niezwłocznie zawiadamia osobę, której dotyczy spór, o zawarciu i wyniku porozumienia z organami innych zainteresowanych państw, pouczając o treści ust. 2–5. 2. Zawarte porozumienie wprowadza się w życie wyłącznie pod warunkiem:
1) złożenia pisemnej zgody na wprowadzenie w życie porozumienia przez osobę, której dotyczy spór, w terminie 60 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zawartym porozumieniu;
2) wycofania lub zrzeczenia się przez osobę, której dotyczy spór, środków zaskarżenia przewidzianych na podstawie przepisów obowiązujących w zainteresowanym państwie związanych z kwestią sporną. 3. Do pisma zawierającego zgodę na wprowadzenie w życie porozumienia dołącza się oświadczenie osoby, której dotyczy spór, o spełnieniu warunku określonego w ust. 2 pkt 2, wraz z dokumentami potwierdzającymi spełnienie tego warunku. 4. Minister Finansów w terminie 30 dni od dnia otrzymania oświadczenia i dokumentów, o których mowa w ust. 3, przekazuje sprawę do organu podatkowego właściwego dla osoby, której dotyczy spór, w celu wprowadzenia w życie zawartego porozumienia. W przypadku gdy w sprawie występuje więcej niż jedna osoba, której dotyczy spór, bieg terminu rozpoczyna się od dnia ich otrzymania od wszystkich osób, których dotyczy spór. 5. Zawarte porozumienie wprowadza się w życie bez względu na terminy przedawnienia określone w przepisach Ordynacji podatkowej.

Art. 42. 1. Minister Finansów może odmówić ustanowienia komisji doradczej, w przypadku gdy:
1) kwestia sporna nie dotyczy podwójnego opodatkowania;
2) w odniesieniu do kwestii spornej orzeczono prawomocnie karę w związku z umyślnym przestępstwem lub umyślnym przestępstwem skarbowym. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, procedura prowadzona na podstawie niniejszego rozdziału ulega zakończeniu, o czym Minister Finansów niezwłocznie zawiadamia osobę, której dotyczy spór, oraz organy innych zainteresowanych państw. 3. W przypadku gdy rozpoczęto postępowanie sądowe, które może prowadzić do nałożenia kary, o której mowa w ust. 1 pkt 2, a postępowanie to jest prowadzone równocześnie z procedurą, o której mowa w niniejszym rozdziale, Minister Finansów może zawiesić procedurę prowadzoną na podstawie przepisów niniejszego rozdziału do dnia ostatecznego zakończenia postępowania sądowego. Procedury prowadzonej na podstawie przepisów niniejszego rozdziału nie zawiesza się przed przyjęciem wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej. 4. Ustanowienie komisji doradczej nie stoi na przeszkodzie wszczęciu lub kontynuowaniu postępowań sądowych w sprawach o przestępstwa lub przestępstwa skarbowe lub postępowań w sprawach nałożenia sankcji administracyjnych, w związku z kwestią sporną.

Art. 45. 1. Jeżeli komisja doradcza nie zostanie ustanowiona w terminie przewidzianym w art. 44 ust. 1, osoba, której dotyczy spór, może złożyć do Sądu Okręgowego w Warszawie wniosek o ustanowienie komisji doradczej. 2. W przypadku gdy Minister Finansów nie wyznaczył do składu komisji doradczej co najmniej jednego niezależnego eksperta oraz jego zastępcy, osoba, której dotyczy spór, może złożyć do Sądu Okręgowego w Warszawie wniosek o wyznaczenie tych osób z wykazu niezależnych ekspertów. 3. W przypadku gdy żaden z organów zainteresowanych państw nie wyznaczył do składu komisji doradczej niezależnych ekspertów oraz ich zastępców, osoba, której dotyczy spór, może złożyć do Sądu Okręgowego w Warszawie i sądów innych zainteresowanych państw lub innych organów właściwych w tych państwach do wyznaczania członków komisji wniosek o wyznaczenie tych osób z wykazu niezależnych ekspertów. Wyznaczeni w ten sposób członkowie komisji doradczej wyznaczają z wykazu niezależnych ekspertów przewodniczącego w drodze losowania. 4. Jeżeli w sprawie występuje tylko jedna osoba, której dotyczy spór, osoba ta składa wniosek o wyznaczenie niezależnych ekspertów oraz ich zastępców do zainteresowanych państw, których organy nie mianowały co najmniej jednego niezależnego eksperta oraz jego zastępcy. 5. Jeżeli w sprawie występują co najmniej dwie osoby, których dotyczy spór, osoby te składają wniosek o wyznaczenie niezależnych ekspertów oraz ich zastępców do państw członkowskich Unii Europejskiej, w których podlegają nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. 6. Wnioski, o których mowa w ust. 1–3, składa się w terminie 30 dni od dnia, w którym upłynął termin, o którym mowa w art. 44 ust. 1.

Art. 53. 1. Minister Finansów może zgłosić sprzeciw wobec wyznaczenia niezależnego eksperta przez organ innego zainteresowanego państwa, w przypadku gdy:
1) niezależny ekspert jest członkiem personelu administracji podatkowej jednego z zainteresowanych państw lub pracuje na jej rzecz, lub był w takiej sytuacji w dowolnym momencie w ciągu trzyletniego okresu poprzedzającego jego wyznaczenie;
2) niezależny ekspert posiada lub posiadał istotny udział kapitałowy w którejkolwiek z osób, których dotyczy spór, posiada lub posiadał w nich prawo głosu, lub jest lub był ich pracownikiem lub doradcą w dowolnym momencie w ciągu pięcioletniego okresu poprzedzającego jego wyznaczenie;
3) niezależny ekspert nie zapewnia wystarczającej gwarancji obiektywnego rozstrzygnięcia sporu;
4) niezależny ekspert jest pracownikiem podmiotu, który świadczy usługi doradztwa podatkowego lub w inny sposób profesjonalnie udziela porad podatkowych, lub był w takiej sytuacji w dowolnym momencie w ciągu trzyletniego okresu poprzedzającego jego wyznaczenie;
5) wystąpił inny powód uzgodniony wcześniej między organami zainteresowanych państw. 2. Minister Finansów może zażądać, aby niezależny ekspert, który został wyznaczony w oparciu o zasady uzgodnione zgodnie z art. 49 między organami zainteresowanych państw albo w drodze losowania, lub jego zastępca ujawnili interesy, powiązania lub inne okoliczności, które mogą mieć wpływ na niezależność lub bezstronność tych osób, lub które mogą wywołać wrażenie stronniczości w postępowaniu.

Art. 56. 1. Do wykazu niezależnych ekspertów Minister Finansów wyznacza, za ich zgodą, co najmniej trzy osoby, które spełniają łącznie następujące warunki:
1) posiadają wiedzę i doświadczenie w zakresie problematyki dotyczącej:
a) prawa podatkowego, w tym w szczególności umów międzynarodowych, lub
b) cen transferowych, lub
c) finansów przedsiębiorstw, rachunkowości lub kontrolingu;
2) są niezależne;
3) dają rękojmię bezstronnego i uczciwego działania. 2. Minister Finansów przekazuje Komisji Europejskiej imiona i nazwiska wyznaczonych niezależnych ekspertów, wraz z kompletnymi i aktualnymi informacjami na temat doświadczenia zawodowego, wykształcenia, kompetencji, wiedzy fachowej tych osób oraz konfliktów interesów, które mogą wystąpić. Minister Finansów może również wskazać, którzy z wyznaczonych ekspertów mogą być wyznaczeni na przewodniczącego komisji doradczej. 3. Niezależny ekspert wyznaczony przez Ministra Finansów podlega skreśleniu z wykazu niezależnych ekspertów w przypadku, gdy przestaje spełniać warunki określone w ust. 1 lub złoży rezygnację. 4. Minister Finansów niezwłocznie informuje Komisję Europejską o zmianach, jakie mają być wprowadzone w wykazie niezależnych ekspertów.

Art. 58. 1. Organy zainteresowanych państw mogą uzgodnić ustanowienie komisji do spraw pozasądowego rozstrzygania sporów, zamiast komisji doradczej, w celu wydania opinii na temat rozstrzygnięcia kwestii spornej. 2. Na podstawie uzgodnienia między Ministrem Finansów i organami innych zainteresowanych państw komisja do spraw pozasądowego rozstrzygania sporów może zostać ustanowiona jako komitet o charakterze stałym. 3. Komisja do spraw pozasądowego rozstrzygania sporów może różnić się składem i formą od komisji doradczej. 4. Organy zainteresowanych państw mogą uzgodnić, że komisja do spraw pozasądowego rozstrzygania sporów może stosować inne, niż wydanie opinii, techniki w zakresie rozstrzygania kwestii spornej. 5. Rozstrzygnięcia zapadłe przy zastosowaniu technik rozstrzygania sporów, o których mowa w ust. 4, traktuje się na równi z opinią, o której mowa w art. 35 ust. 1. 6. Regulamin funkcjonowania komisji do spraw pozasądowego rozstrzygania sporów zawiera informację o technikach w zakresie rozstrzygania kwestii spornej przez tę komisję, jeżeli różnią się one od wydania opinii. 7. Przepisy dotyczące komisji doradczej stosuje się odpowiednio do komisji do spraw pozasądowego rozstrzygania sporów, z tym że przepisy art. 32–34 oraz art. 63 stosuje się odpowiednio, o ile regulamin funkcjonowania komisji do spraw pozasądowego rozstrzygania sporów nie stanowi inaczej. Oddział 8 Regulamin funkcjonowania komisji doradczej

Art. 59. 1. Organy zainteresowanych państw uzgadniają regulamin funkcjonowania komisji doradczej. Regulamin funkcjonowania zawiera w szczególności:
1) opis i charakterystykę kwestii spornej;
2) uzgodniony przez organy zainteresowanych państw zakres zadań w odniesieniu do kwestii prawnych i faktycznych, które mają zostać rozwiązane;
3) informacje o tym, czy spory będą rozstrzygane przez komisję doradczą czy komisję do spraw pozasądowego rozstrzygania sporów;
4) harmonogram procedury rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania;
5) skład komisji doradczej, w tym liczbę, imiona i nazwiska członków, szczegółowy opis ich kompetencji i kwalifikacji oraz informacje o konfliktach interesów występujących w odniesieniu do członków;
6) postanowienia dotyczące warunków udziału osoby, której dotyczy spór, oraz stron trzecich w postępowaniach, wymiany memorandów, informacji i dowodów, kosztów, rodzaju postępowania w zakresie rozstrzygania sporów oraz innych kwestii proceduralnych i organizacyjnych;
7) uzgodnienia organizacyjne dotyczące postępowania przed komisją doradczą i wydania przez nią opinii. 2. Jeżeli komisja zostaje ustanowiona w celu wydania opinii na podstawie art. 30, w regulaminie funkcjonowania określa się wyłącznie informacje wymienione w ust. 1 pkt 1 i 4–6.

Art. 62. 1. Organy zainteresowanych państw mogą uzgodnić, że ostateczne rozstrzygnięcie, o którym mowa w art. 38 ust. 1, zostanie opublikowane w całości, pod warunkiem uzyskania zgody osoby, której dotyczy spór. 2. W przypadku gdy organ innego zainteresowanego państwa lub osoba, której dotyczy spór, nie wyrażą zgody na publikację ostatecznego rozstrzygnięcia w całości, Minister Finansów publikuje streszczenie tego rozstrzygnięcia, zawierające informacje określone w załączniku II do rozporządzenia 2019/652. 3. Minister Finansów przesyła osobie, której dotyczy spór, streszczenie ostatecznego rozstrzygnięcia, które ma zostać opublikowane zgodnie z ust. 2, przed jego publikacją. 4. Osoba, której dotyczy spór, może w terminie 60 dni od dnia otrzymania streszczenia, o którym mowa w ust. 3, złożyć wniosek do Ministra Finansów o niepublikowanie informacji, które dotyczą tajemnicy przedsiębiorstwa, zawodowej, bankowej, przemysłowej, handlowej lub procesu produkcyjnego, lub których opublikowanie byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym. 5. Do przekazywania streszczenia, o którym mowa w ust. 2, stosuje się standardowy formularz określony w załączniku II do rozporządzenia 2019/652. 6. Rozstrzygnięcia oraz ich streszczenia, o których mowa w ust. 1 i 2, są zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego Ministra Finansów. 7. Minister Finansów przekazuje niezwłocznie Komisji Europejskiej informacje, które mają zostać opublikowane zgodnie z ust. 2.

Art. 63. 1. O ile organy zainteresowanych państw nie uzgodniły inaczej:
1) koszty związane z niezależnymi ekspertami, w wysokości należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej, odpowiednio na obszarze kraju albo poza granicami kraju, zgodnie z przepisami wykonawczymi wydanymi na podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2022 r. poz. 1510, 1700 i 2140 oraz z 2023 r. poz. 240 i 641), lub w kwocie zwracanej urzędnikom służby cywilnej wysokiego szczebla w innych zainteresowanych państwach według przepisów obowiązujących w tych państwach,
2) koszty honorariów niezależnych ekspertów, nie wyższe niż 1000 euro na osobę za dzień posiedzenia komisji doradczej
– są dzielone równo pomiędzy zainteresowane państwa. 2. Koszty poniesione przez osobę, której dotyczy spór, nie obciążają zainteresowanych państw. 3. W przypadku gdy osoba, której dotyczy spór:
1) wycofa wniosek o rozstrzygnięcie kwestii spornej na podstawie art. 11 ust. 5 albo
2) złożyła wniosek o ustanowienie komisji doradczej w przypadku, o którym mowa w art. 22 ust. 1, a komisja doradcza nie przyjęła wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej
– koszty, o których mowa w ust. 1, ponosi osoba, której dotyczy spór, jeżeli organy zainteresowanych państw wyrażą na to zgodę. Rozdział 3 Procedura eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysku podmiotów powiązanych Oddział 1 Korekta jednostronna

Art. 64. 1. W celu wyeliminowania podwójnego opodatkowania dochodów podmiotów powiązanych, jeżeli dochody krajowego podmiotu powiązanego są przez administrację podatkową innego państwa niż Rzeczpospolita Polska włączone do dochodów zagranicznego podmiotu powiązanego oraz odpowiednio opodatkowane w związku z określeniem przez tę administrację warunków, jakie byłyby uzgodnione między podmiotami niepowiązanymi, na wniosek krajowego podmiotu powiązanego, Minister Finansów może dokonać korekty dochodów tego podmiotu, o ile przepisy umów międzynarodowych taką korektę przewidują. 2. Korekty, o której mowa w ust. 1, można dokonać, w przypadku gdy:
1) warunki określone przez administrację podatkową tego innego państwa są zgodne z warunkami, jakie uzgodniłyby podmioty niepowiązane;
2) krajowy podmiot powiązany i zagraniczny podmiot powiązany, o których mowa w ust. 1, wyrażą zgodę na włączenie przez administrację podatkową tego innego państwa dochodów krajowego podmiotu powiązanego, o których mowa w ust. 1, do dochodów zagranicznego podmiotu powiązanego i ich odpowiednie opodatkowanie. 3. W przypadku dokonania korekty, o której mowa w ust. 1, przepisy art. 26 ust. 1 i 4 stosuje się odpowiednio. 4. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, nie może dotyczyć zobowiązania podatkowego, które uległo przedawnieniu zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej lub sprawa została już uprzednio rozstrzygnięta w jednej z procedur rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania lub został złożony wniosek w ramach jednej z tych procedur.

Art. 84. 1. Wniosek o wydanie uprzedniego porozumienia cenowego może złożyć również osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, mająca miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która zamierza utworzyć krajowy podmiot powiązany prowadzący działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, wniosek o wydanie uprzedniego porozumienia cenowego dotyczy przyszłej transakcji kontrolowanej, która ma być zawarta pomiędzy wnioskodawcą a krajowym podmiotem powiązanym, o którym mowa w ust. 1. 3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, uprzednie porozumienie cenowe jest wydawane dla utworzonego krajowego podmiotu powiązanego. 4. W przypadku gdy krajowy podmiot powiązany nie zostanie utworzony do dnia, w którym możliwe byłoby wydanie uprzedniego porozumienia cenowego, Szef Krajowej Administracji Skarbowej zawiesza postępowanie w sprawie wydania uprzedniego porozumienia cenowego. Szef Krajowej Administracji Skarbowej podejmuje zawieszone postępowanie niezwłocznie po otrzymaniu informacji o utworzeniu krajowego podmiotu powiązanego albo rezygnacji z jego utworzenia.

Art. 90. 1. Wniosek o wydanie uprzedniego porozumienia cenowego zawiera:
1) informacje dotyczące wnioskodawcy i pozostałych podmiotów powiązanych uczestniczących w dokonaniu transakcji kontrolowanej, w szczególności:
a) opis podstawowej działalności wnioskodawcy, w tym:
– wskazanie przedmiotu prowadzonej działalności,
– wskazanie rynków geograficznych, na których wnioskodawca prowadzi działalność,
– opis branży i otoczenia rynkowego, w ramach których wnioskodawca prowadzi działalność, ze wskazaniem wpływu warunków ekonomicznych i regulacyjnych oraz wskazaniem kluczowych konkurentów,
– opis strategii gospodarczej,
b) wykaz pozostałych podmiotów powiązanych uczestniczących w dokonaniu transakcji kontrolowanej, wraz ze wskazaniem siedziby lub miejsca ich zarządu, numeru identyfikacji podatkowej, a w przypadku jego braku – innego numeru identyfikacyjnego wraz z określeniem jego rodzaju, a także przedmiotu prowadzonej przez nich działalności,
c) opis struktury zarządczej i schemat organizacyjny wnioskodawcy i pozostałych podmiotów powiązanych uczestniczących w dokonaniu transakcji kontrolowanej,
d) opis przyjętych zasad (polityki) rachunkowości w zakresie, w jakim mają one zastosowanie do transakcji kontrolowanej, stosowanych przez wnioskodawcę i pozostałe podmioty powiązane uczestniczące w dokonaniu transakcji kontrolowanej;
2) informacje dotyczące transakcji kontrolowanej objętej wnioskiem, w tym:
a) wskazanie, czy transakcja kontrolowana stanowi transakcję już rozpoczętą czy przyszłą transakcję, w tym przyszłą transakcję, o której mowa w art. 84 ust. 2,
b) przedmiot i rodzaj transakcji kontrolowanej,
c) analizę funkcjonalną podmiotów powiązanych uczestniczących w dokonaniu transakcji kontrolowanej, zawierającą opis:
– wykonywanych funkcji, w tym zdolności do ich wykonywania,
– ponoszonych ryzyk, w tym zdolności do ich ponoszenia,
– angażowanych aktywów,
d) umowy, porozumienia wewnątrzgrupowe lub inne dokumenty dotyczące transakcji kontrolowanej,
e) informacje o porozumieniach lub interpretacjach podatkowych dotyczących transakcji kontrolowanej, w tym porozumieniach dotyczących cen transferowych, zawartych z administracjami podatkowymi państw innych niż Rzeczpospolita Polska lub wydanych przez te administracje,
f) wskazanie metody weryfikacji ceny transferowej, wraz ze zwięzłym uzasadnieniem wyboru,
g) analizę porównawczą w rozumieniu art. 23zc ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych albo art. 11q ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, albo analizę zgodności w rozumieniu art. 23zc ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych albo art. 11q ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a także wskazanie strony lub transakcji podlegającej badaniu w ramach analizy, jeżeli wynika to z metody wskazanej w lit. f, wraz z uzasadnieniem wyboru,
h) opis sposobu kalkulacji ceny transferowej, wraz z założeniami przyjętymi w tej kalkulacji, w tym prognozami finansowymi, na których opiera się kalkulacja ceny transferowej,
i) założenia krytyczne, na podstawie których przyjęto, że metoda wskazana w lit. f w dokładny sposób odzwierciedla cenę transferową;
3) wskazanie okresu obowiązywania uprzedniego porozumienia cenowego;
4) wskazanie, czy wniosek dotyczy wydania jednostronnego uprzedniego porozumienia cenowego czy zawarcia porozumienia dwustronnego albo porozumienia wielostronnego;
5) w zakresie porozumień dwustronnych i porozumień wielostronnych – informację dotyczącą złożenia wniosku do właściwego organu zagranicznego przez zagraniczne podmioty powiązane, obejmującą nazwy tych podmiotów, państwo, w którym został lub zostanie złożony taki wniosek, oraz datę jego złożenia, o ile jest znana. 2. W przypadku gdy wniosek dotyczy transakcji przyszłej, o której mowa w art. 84 ust. 2, informacje dotyczące wnioskodawcy, wskazane w ust. 1, przedstawia się w odniesieniu do krajowego podmiotu powiązanego, który będzie prowadził działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 3. Do wniosku dołącza się jego kopię w postaci elektronicznej umożliwiającej edycję, z wyjątkiem kopii elementów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. d i pkt 2 lit. d.

Art. 95. 1. Uprzednie porozumienie cenowe może dotyczyć okresu od początku roku podatkowego wnioskodawcy, w którym wniosek został złożony. 2. Okres obowiązywania uprzedniego porozumienia cenowego nie może być dłuższy niż 5 lat podatkowych. 3. Okres obowiązywania uprzedniego porozumienia cenowego upływa z końcem roku podatkowego wnioskodawcy. 4. Na wniosek krajowego podmiotu powiązanego uprzednie porozumienie cenowe może być odnawiane na kolejne okresy, nie dłuższe niż 5 lat podatkowych, jeżeli elementy uprzedniego porozumienia cenowego, określone w art. 83 ust. 2 pkt 1– 5, nie uległy istotnej zmianie. 5. Wniosek w sprawie odnowienia uprzedniego porozumienia cenowego składa się nie wcześniej niż 12 miesięcy przed upływem okresu obowiązywania uprzedniego porozumienia cenowego oraz nie później niż 6 miesięcy po upływie okresu obowiązywania uprzedniego porozumienia cenowego. 6. Wniosek w sprawie odnowienia uprzedniego porozumienia cenowego powinien zawierać opis zmian elementów uprzedniego porozumienia cenowego. 7. Odnowienie uprzedniego porozumienia cenowego następuje w drodze decyzji. 8. Terminem początkowym obowiązywania odnowionego uprzedniego porozumienia cenowego jest dzień następujący po dniu, w którym upłynął termin obowiązywania odnawianego uprzedniego porozumienia cenowego. 9. W przypadku uprzedniego porozumienia cenowego wydanego na wniosek, o którym mowa w art. 84 ust. 1, okres obowiązywania uprzedniego porozumienia cenowego określa się w odniesieniu do lat podatkowych utworzonego krajowego podmiotu powiązanego.

Art. 98. 1. Wniosek o wydanie uprzedniego porozumienia cenowego oraz wniosek o odnowienie uprzedniego porozumienia cenowego podlegają opłacie wpłacanej na rachunek Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku. 2. Wysokość opłaty od wniosku o wydanie uprzedniego porozumienia cenowego wynosi 1 procent wartości transakcji kontrolowanej będącej przedmiotem uprzedniego porozumienia cenowego, przy czym dla:
1) jednostronnego uprzedniego porozumienia cenowego:
a) dotyczącego wyłącznie krajowych podmiotów powiązanych – wynosi nie mniej niż 5000 zł i nie więcej niż 50 000 zł,
b) dotyczącego zagranicznego podmiotu powiązanego – wynosi nie mniej niż 20 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł;
2) porozumienia dwustronnego oraz porozumienia wielostronnego – wynosi nie mniej niż 50 000 zł i nie więcej niż 200 000 zł. 3. Wartość transakcji kontrolowanej, o której mowa w ust. 2, określa się dla okresu objętego wnioskiem o wydanie uprzedniego porozumienia cenowego. 4. Do określenia wartości transakcji kontrolowanej, o której mowa w ust. 2, przepisy art. 23x ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub art. 11l ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stosuje się odpowiednio. 5. W przypadku wystąpienia w jednym wniosku odrębnych transakcji kontrolowanych, stanowiących transakcję o charakterze jednorodnym w rozumieniu art. 23w ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub art. 11k ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dla celów ustalenia wysokości opłaty, o której mowa w ust. 2, wartość tych transakcji kontrolowanych sumuje się. Przy określaniu wartości transakcji o charakterze jednorodnym przepisy art. 23w ust. 3 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub art. 11k ust. 3 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stosuje się odpowiednio. 6. Wysokość opłaty od wniosku o odnowienie uprzedniego porozumienia cenowego stanowi odpowiednio połowę wysokości opłaty ustalonej na podstawie ust. 2–5.

Art. 107. 1. Podatnicy, którym Szef Krajowej Administracji Skarbowej wydał uprzednie porozumienie cenowe, składają Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej sprawozdanie o realizacji uprzedniego porozumienia cenowego za każdy rok podatkowy objęty uprzednim porozumieniem cenowym, w terminie właściwym dla złożenia rocznego zeznania podatkowego. 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania o realizacji uprzedniego porozumienia cenowego dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, w celu usprawnienia weryfikacji stosowania się przez podmioty powiązane do uprzedniego porozumienia cenowego, uwzględniający w szczególności dane identyfikujące podmioty powiązane, wielkość sprzedaży uzyskanej przy zastosowaniu cen transferowych, wysokość cen transferowych, okres stosowania metody oraz sposób prezentacji indywidualnych informacji, których zakres jest określany w uprzednim porozumieniu cenowym. 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania o realizacji uprzedniego porozumienia cenowego dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych, w celu usprawnienia weryfikacji stosowania się przez podmioty powiązane do uprzedniego porozumienia cenowego, uwzględniający w szczególności dane identyfikujące podmioty powiązane, wielkość sprzedaży uzyskanej przy zastosowaniu cen transferowych, wysokość cen transferowych, okres stosowania metody oraz sposób prezentacji indywidualnych informacji, których zakres jest określany w uprzednim porozumieniu cenowym. DZIAŁ IV Zmiany w przepisach, przepisy przejściowe i przepis końcowy Rozdział 1 Zmiany w przepisach
Art. 108–120. (pominięte)6)
6) Zamieszczone w obwieszczeniu Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 kwietnia 2023 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych (Dz. U. poz. 948). Rozdział 2 Przepisy przejściowe i przepis końcowy

Art. 129. 1. W latach 2020–2029 maksymalny limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonanie przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych zadań, o których mowa w dziale II, wynosi 26 800 000 zł, w tym:
1) w 2020 r. – 1 350 000 zł;
2) w 2021 r. – 1 600 000 zł;
3) w 2022 r. – 1 950 000 zł;
4) w 2023 r. – 2 200 000 zł;
5) w 2024 r. – 2 550 000 zł;
6) w 2025 r. – 2 800 000 zł;
7) w 2026 r. – 3 150 000 zł;
8) w 2027 r. – 3 450 000 zł;
9) w 2028 r. – 3 700 000 zł;
10) w 2029 r. – 4 050 000 zł. 2. W latach 2020–2029 maksymalny limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonanie przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej zadań, o których mowa w dziale III i art. 14 ust. 1 pkt 20a ustawy zmienianej w art. 11510), wynosi 55 150 000 zł, w tym:
1) w 2020 r. – 5 100 000 zł;
2) w 2021 r. – 5 550 000 zł;
3) w 2022 r. – 5 700 000 zł;
4) w 2023 r. – 5 950 000 zł;
5) w 2024 r. – 5 100 000 zł;
6) w 2025 r. – 5 200 000 zł;
7) w 2026 r. – 5 400 000 zł;
8) w 2027 r. – 5 550 000 zł;
9) w 2028 r. – 5 700 000 zł;
10) w 2029 r. – 5 900 000 zł. 3. W latach 2020–2029 maksymalny limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonanie przez Ministra Sprawiedliwości zadań, o których mowa w art. 45 i art. 54, wynosi 12 650 000 zł, w tym:
1) w 2020 r. – 1 050 000 zł;
2) w 2021 r. – 1 150 000 zł;
3) w 2022 r. – 1 200 000 zł;
4) w 2023 r. – 1 200 000 zł;
5) w 2024 r. – 1 250 000 zł;
10) Artykuł 115 zawiera zmiany do ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej.
6) w 2025 r. – 1 300 000 zł;
7) w 2026 r. – 1 300 000 zł;
8) w 2027 r. – 1 350 000 zł;
9) w 2028 r. – 1 400 000 zł;
10) w 2029 r. – 1 450 000 zł. 4. W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczeniem na dany rok budżetowy limitu wydatków, o których mowa w:
1) ust. 1 – stosuje się mechanizm korygujący polegający na obniżeniu wydatków ministra właściwego do spraw finansów publicznych związanych z realizacją zadań, o których mowa w dziale II;
2) ust. 2 – stosuje się mechanizm korygujący polegający na ograniczeniu kosztów rzeczowych Szefa Krajowej Administracji Skarbowej związanych z realizacją zadań, o których mowa w dziale III lub art. 14 ust. 1 pkt 20a ustawy zmienianej w art. 11510);
3) ust. 3 – stosuje się mechanizm korygujący polegający na obniżeniu wydatków Ministra Sprawiedliwości związanych z realizacją zadań, o których mowa w art. 45 lub art. 54. 5. Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w:
1) ust. 1 – jest minister właściwy do spraw finansów publicznych;
2) ust. 2 – jest Szef Krajowej Administracji Skarbowej;
3) ust. 3 – jest Minister Sprawiedliwości. 6. Organem właściwym do monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o których mowa w:
1) ust. 1 i 2 – jest minister właściwy do spraw finansów publicznych;
2) ust. 3 – jest Minister Sprawiedliwości.