Ustawa o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa

Ustawa z dnia 10 lutego 2017 r. o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa

Artykuły: 21 Stan aktu: Obowiązuje Wejście w życie: 2017-09-01 Ostatnia zmiana aktu: 14.03.2025 Źródło danych: Dziennik Ustaw Synchronizacja danych: 26.06.2026 03:19
art.
Widoczne: 21 z 21 artykułów
Art. 1
Art. 1. Ustawa określa organizację i zadania Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, zwanego dalej „Krajowym Ośrodkiem”.
Art. 2
Art. 2. 1. Krajowy Ośrodek jest państwową osobą prawną będącą agencją wykonawczą w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1530, 1572, 1717, 1756 i 1907 oraz z 2025 r. poz. 39). 2. Siedzibą Krajowego Ośrodka jest miasto stołeczne Warszawa. 3. Nadzór nad Krajowym Ośrodkiem sprawuje minister właściwy do spraw rozwoju wsi.
Art. 3
Art. 3. 1. Krajowy Ośrodek działa na podstawie ustawy oraz statutu. 2. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi, w drodze rozporządzenia, nadaje Krajowemu Ośrodkowi statut, biorąc pod uwagę zakres jego zadań. 3. Statut Krajowego Ośrodka określa w szczególności:
1) organizację wewnętrzną Krajowego Ośrodka;
2) system kontroli wewnętrznej i audytu wewnętrznego;
3) sposób postępowania z mieniem niezagospodarowanym, wchodzącym w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 2024 r. poz. 589, 1089 i 1230);
4) siedziby oddziałów terenowych Krajowego Ośrodka, a w przypadku oddziałów terenowych działających w województwie zachodniopomorskim – również ich zasięg terytorialny.
Art. 4
Art. 4. 1. Organem Krajowego Ośrodka jest Dyrektor Generalny, który kieruje Krajowym Ośrodkiem i reprezentuje go na zewnątrz. 2. Dyrektora Generalnego powołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw rozwoju wsi. Prezes Rady Ministrów odwołuje Dyrektora Generalnego. 3. Dyrektor Generalny wykonuje zadania przy pomocy zastępców Dyrektora Generalnego oraz dyrektorów oddziałów terenowych Krajowego Ośrodka. 4. Zastępców Dyrektora Generalnego powołuje minister właściwy do spraw rozwoju wsi na wniosek Dyrektora Generalnego. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi odwołuje zastępców Dyrektora Generalnego. 5. Stanowisko Dyrektora Generalnego i zastępcy Dyrektora Generalnego może zajmować osoba, która:
1) posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;
2) jest obywatelem polskim;
3) korzysta z pełni praw publicznych;
4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;
5) posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku kierowniczym;
6) posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu zadań realizowanych przez Krajowy Ośrodek.
Art. 5
Art. 5. 1. W Krajowym Ośrodku wyodrębnia się następujące jednostki organizacyjne:
1) biuro Krajowego Ośrodka, zwane dalej „Centralą”;
2) oddziały terenowe Krajowego Ośrodka działające w każdym województwie, z tym że w województwie zachodniopomorskim wyodrębnia się dwa oddziały terenowe. 2. Oddziałem terenowym Krajowego Ośrodka kieruje dyrektor przy pomocy zastępców. 3. Dyrektor Generalny powołuje i odwołuje:
1) kierowników komórek organizacyjnych w Centrali i ich zastępców;
2) głównego księgowego;
3) dyrektorów i zastępców dyrektorów oddziałów terenowych Krajowego Ośrodka;
4) pełnomocników i doradców Dyrektora Generalnego w Centrali lub oddziałach terenowych Krajowego Ośrodka. 4. Stanowiska wymienione w ust. 3 pkt 1, 3 i 4 może zajmować osoba, która:
1) posiada wykształcenie wyższe;
2) jest obywatelem polskim;
3) korzysta z pełni praw publicznych;
4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe.

Art. 5a. Centrala i oddziały terenowe Krajowego Ośrodka używają wizerunku orła ustalonego dla godła Rzeczypospolitej Polskiej oraz pieczęci urzędowej określonej w przepisach o pieczęciach państwowych.
Art. 6
Art. 6. 1. Powołanie na stanowiska, o których mowa w art. 4 ust. 5 i art. 5 ust. 3, jest równoznaczne z nawiązaniem stosunku pracy na podstawie powołania w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2023 r. poz. 1465 oraz z 2024 r. poz. 878, 1222, 1871 i 1965). 2. Jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej, czynności z zakresu prawa pracy w odniesieniu do Dyrektora Generalnego wykonuje minister właściwy do spraw rozwoju wsi.
Art. 7
Art. 8
Art. 8. 1. Dyrektor Generalny i dyrektorzy oddziałów terenowych Krajowego Ośrodka wydają decyzje administracyjne w zakresie określonym w odrębnych przepisach. 2. Dyrektor Generalny oraz dyrektorzy oddziałów terenowych Krajowego Ośrodka mogą upoważniać pracowników Krajowego Ośrodka do podejmowania określonych czynności, w tym do wydawania decyzji administracyjnych. 3. W postępowaniu administracyjnym organem wyższego stopnia w rozumieniu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) w stosunku do:
1) dyrektorów oddziałów terenowych Krajowego Ośrodka – jest Dyrektor Generalny;
2) Dyrektora Generalnego – jest minister właściwy do spraw rozwoju wsi.
Art. 9
Art. 10
Art. 10. 1. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi może powierzać Krajowemu Ośrodkowi realizację zadań dla niego określonych, zapewniając Krajowemu Ośrodkowi na ten cel odpowiednie środki finansowe. 2. Jednostki sektora finansów publicznych mogą, za zgodą ministra właściwego do spraw rozwoju wsi, powierzać Krajowemu Ośrodkowi realizację zadań dla nich określonych, zapewniając Krajowemu Ośrodkowi na ten cel odpowiednie środki finansowe.
Art. 11
Art. 12
Art. 12. 1. Krajowy Ośrodek prowadzi rachunkowość na zasadach określonych w przepisach o rachunkowości, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy. 2. Roczne sprawozdanie finansowe Krajowego Ośrodka podlega badaniu przez biegłego rewidenta. 3. Wyboru podmiotu uprawnionego do badania rocznego sprawozdania finansowego Krajowego Ośrodka dokonuje minister właściwy do spraw rozwoju wsi. 4. Roczne sprawozdanie finansowe Krajowego Ośrodka wraz z opinią z przeprowadzonego badania tego sprawozdania zatwierdza minister właściwy do spraw rozwoju wsi na wniosek Dyrektora Generalnego. 5. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi, na wniosek Dyrektora Generalnego, dokonuje podziału rocznego wyniku finansowego Krajowego Ośrodka.
Art. 13
Art. 13. 1. W zakresie gospodarki finansowej Krajowego Ośrodka:
1) przychodami Krajowego Ośrodka są:
a) przychody ze sprzedaży mienia własnego Krajowego Ośrodka,
b) przychody z umów najmu lub innych umów o podobnym charakterze, dotyczących mienia własnego Krajowego Ośrodka,
c) środki, o których mowa w art. 20 ust. 4 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, w kwocie przyznanej Krajowemu Ośrodkowi w ramach limitu, o którym mowa w art. 20 ust. 5 tej ustawy,
d) odsetki od wolnych środków przekazanych w depozyt zgodnie z przepisami o finansach publicznych,
e) środki budżetowe określone corocznie w ustawie budżetowej w formie dotacji podmiotowych i dotacji celowych,
f) inne przychody z działalności Krajowego Ośrodka;
2) kosztami Krajowego Ośrodka są:
a) koszty funkcjonowania Centrali i oddziałów terenowych Krajowego Ośrodka,
b) inne koszty działalności Krajowego Ośrodka związane z realizacją zadań, o których mowa w art. 9. 2. Krajowy Ośrodek tworzy następujące fundusze własne:
1) fundusz Krajowego Ośrodka;
2) fundusz rezerwowy.
Art. 14
Art. 15
Art. 15. 1. W celu pełnego pokrycia wydatków własnych oraz realizacji przedsięwzięć inwestycyjnych, Krajowy Ośrodek może zaciągać zobowiązania finansowe. 2. Krajowy Ośrodek może dokonywać, za zgodą ministra właściwego do spraw finansów publicznych, emisji własnych obligacji. 3. Krajowy Ośrodek, za zgodą ministra właściwego do spraw rozwoju wsi, może wykorzystywać mienie do ustanawiania zabezpieczeń zaciąganych zobowiązań finansowych, o których mowa w ust. 1, oraz emisji obligacji, o których mowa w ust. 2. Krajowy Ośrodek może w szczególności ustanowić hipotekę na nieruchomościach Krajowego Ośrodka. 4. Krajowy Ośrodek, za zgodą ministra właściwego do spraw rozwoju wsi, może wykorzystywać mienie do ustanawiania zabezpieczeń zobowiązań finansowych innych niż te, o których mowa w ust. 1, jeżeli są związane z realizacją zadań wynikających z polityki państwa, w szczególności w zakresie wdrażania i stosowania instrumentów wsparcia rolnictwa, aktywnej polityki rolnej oraz rozwoju obszarów wiejskich. Krajowy Ośrodek może w szczególności ustanowić hipotekę na nieruchomościach Krajowego Ośrodka.
Art. 16
Art. 17
Art. 17. 1. Krajowy Ośrodek, za zgodą ministra właściwego do spraw aktywów państwowych, może tworzyć lub przystępować do spółki handlowej oraz posiadać, obejmować lub nabywać akcje lub udziały w spółkach. Przepisu art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych nie stosuje się. 2. W przypadku gdy jest to niezbędne dla realizacji polityki gospodarczej państwa, w tym ochrony interesów Skarbu Państwa, na wniosek ministra właściwego do spraw aktywów państwowych Krajowy Ośrodek przekazuje temu ministrowi akcje lub udziały, o których mowa w ust. 1.
Art. 18
Art. 18. 1. Krajowy Ośrodek może dokonywać sprzedaży wymagalnych wierzytelności Krajowego Ośrodka w przypadku trwałej utraty przez dłużników Krajowego Ośrodka zdolności do spłaty zadłużenia. 2. Wierzytelności Krajowego Ośrodka są sprzedawane:
1) w drodze przetargu;
2) na podstawie oferty ogłoszonej publicznie;
3) w wyniku rokowań podjętych na podstawie publicznego zaproszenia. 3. Przy sprzedaży wierzytelności Krajowego Ośrodka stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny o zmianie wierzyciela z następującymi wyjątkami:
1) nie jest wymagana zgoda dłużnika;
2) sprzedaż nie może być dokonana na rzecz dłużnika, jego zstępnych i wstępnych, podmiotu będącego w stosunku do dłużnika podmiotem dominującym lub zależnym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 620 i 1863 oraz z 2025 r. poz. 146). 4. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb sprzedaży wierzytelności Krajowego Ośrodka, mając na względzie prawidłowe gospodarowanie środkami finansowymi.
Art. 19
Art. 20
Art. 21
Art. 21. Ustawa wchodzi w życie w terminie1) i na zasadach określonych w ustawie z dnia 10 lutego 2017 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa (Dz. U. poz. 624 i 1503).
1) Ustawa weszła w życie z dniem 1 września 2017 r. na podstawie art. 1 ustawy z dnia 10 lutego 2017 r.
– Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa (Dz. U. poz. 624 i
1503), która weszła w życie z dniem 1 września 2017 r.
Brak wyników