1. Fałszywy znak pieniężny NBP przechowuje do czasu otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia rozstrzyga- jącego w przedmiocie tego znaku. 2. NBP postępuje z fałszywym znakiem pieniężnym zgodnie z sentencją orzeczenia. 3. W przypadku orzeczenia prawomocnym wyrokiem sądu przepadku fałszywego znaku pieniężnego, znak ten niszczy się komisyjnie. 4. Komisję powołuje dyrektor właściwej merytorycznie jednostki organizacyjnej NBP. 5. W skład komisji wyznacza się dwóch przedstawicieli NBP. 6. Zniszczenia znaku pieniężnego dokonuje się z udziałem przedstawiciela Komendy Głównej Policji. 7. Ze zniszczenia fałszywych znaków pieniężnych sporządza się protokół, zwany dalej „protokołem zniszczenia”.  Dziennik Ustaw –3– Poz. 776 8. W protokole należy odnotować:
1) datę zniszczenia;
2) skład komisji;
3) oznaczenie orzeczeń, na podstawie których dokonywane jest zniszczenie fałszywych znaków pieniężnych;
4) dane identyfikujące zniszczone znaki pieniężne, w szczególności wartość nominalną, lata emisji, oznaczenia serii i numeracji;
5) liczbę zniszczonych znaków pieniężnych;
6) sposób zniszczenia. 9. Protokół zniszczenia podpisują członkowie komisji oraz przedstawiciel Komendy Głównej Policji. 10. Informację o zniszczeniu fałszywego znaku pieniężnego przesyła się sądowi, który wydał orzeczenie o przepadku.