1. W umowach o kredyt hipoteczny zawartych w okresie od dnia
wejścia w życie ustawy do dnia 30 czerwca 2018 r., o ile strony nie uzgodniły stałej
stopy oprocentowania, sposób ustalania stopy oprocentowania, o którym mowa
w art. 29 ust. 1 pkt 8, określa się jako wartość wskaźnika o charakterze referencyjnym
oraz wysokość marży ustalonej w umowie o kredyt hipoteczny.
2. Wskaźniki o charakterze referencyjnym, o których mowa w ust. 1, są
zrozumiałe, dostępne, obiektywne i możliwe do zweryfikowania.
3. Kredytodawca, pośrednik kredytu hipotecznego oraz agent są obowiązani
udostępniać konsumentom w każdym czasie, na trwałym nośniku, precyzyjne
i zrozumiałe informacje ogólne dotyczące umowy o kredyt hipoteczny, obejmujące
w przypadku umów o kredyt hipoteczny, w których stosuje się jako odniesienie
wskaźnik o charakterze referencyjnym, o którym mowa w ust. 1, nazwy tych
wskaźników i ich administratorów oraz informację o potencjalnych konsekwencjach
dla konsumenta.
4. W przypadku gdy określona w umowie o kredyt hipoteczny stopa
oprocentowania kredytu hipotecznego jest bezpośrednio związana ze zmianą
wskaźnika o charakterze referencyjnym, o którym mowa w ust. 1, a nowy wskaźnik
o charakterze referencyjnym jest podawany do wiadomości publicznej, umowa
o kredyt hipoteczny wskazuje, że informacja o zmianie wskaźnika o charakterze
referencyjnym, o którym mowa w ust. 1, zostanie przekazana konsumentowi
najpóźniej wraz z nowym harmonogramem spłat, zgodnie z określonym w tej umowie
sposobem przekazywania informacji.
5. Dane historyczne dotyczące wskaźników o charakterze referencyjnym,
o których mowa w ust. 1, są przechowywane przez kredytodawców, pośredników kredytowych lub agentów co najmniej przez okres obowiązywania umowy o kredyt hipoteczny.