1. Żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej w przypadkach, o których mowa w art. 556 ust. 2 pkt 1–4 oraz ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny, przysługuje wojenna odprawa z tytułu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej w wysokości:
1) po roku służby – 100%,
2) po pięciu latach służby – 200%,
3) po dziesięciu latach służby – 300%
– kwoty uposażenia zasadniczego należnego w ostatnim dniu pełnienia służby. 2. Wysokość odprawy, o której mowa w ust. 1 pkt 3, ulega zwiększeniu o 20% uposażenia zasadniczego za każdy rok służby wojskowej pełnionej ponad dziesięć lat, nie więcej jednak niż do wysokości 600%. 3. Do okresu służby, o którym mowa w ust. 1 i 2, zalicza się okresy pełnienia nieprzerwanej czynnej służby wojskowej, z wyłączeniem okresów zawieszenia w czynnościach służbowych lub tymczasowego aresztowania, chyba że prawomocnym orzeczeniem postępowanie karne lub dyscyplinarne, będące przyczyną zawieszenia lub aresztowania, zostało umorzone albo żołnierz został uniewinniony na podstawie prawomocnego wyroku lub orzeczenia o uniewinnieniu w postępowaniu dyscy- plinarnym. 4. Do celów ustalenia wysokości odprawy, o której mowa w ust. 1 i 2, przysługującej żołnierzom zwalnianym w czasie wojny uwzględnia się również dodatek wojenny. 5. Do celów ustalenia wysokości odprawy, o której mowa w ust. 1 i 2, przysługującej żołnierzom zwalnianym w czasie wojny nie uwzględnia się świadczenia stażowego. 6. Żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej na podstawie art. 556 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny przysługuje 50% odprawy, o której mowa w ust. 1 i 2. 7. Odprawę z tytułu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej wypłaca się w terminie 30 dni od dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej.