1. Wprowadzanie do obrotu produktów rybnych z gatunków, których zasoby wymagają wzmożonej ochrony lub wzmożonego nadzoru zrównoważonej eksploatacji na podstawie przepisów Unii Europejskiej, umów lub porozumień międzynarodowych, podlega dodatkowo kontroli obejmującej w szczególności pochodzenie tych produktów, w tym warunki dokonania ich połowu, na zasadach i w sposób określony w tych przepisach, umowach lub porozumieniach. 2. Za dokument potwierdzający pochodzenie produktu rybnego z gatunków, o których mowa w ust. 1, uznaje się każdy dokument towarzyszący danemu produktowi rybnemu, jeżeli zawiera on:
1) kolejny numer i datę wystawienia;
2) nazwę, siedzibę i adres oraz podpis podmiotu wystawiającego dokument;
3) nazwę, siedzibę i adres odbiorcy;
4) opis produktu rybnego: gatunek, ilość, rodzaj i kategorię wielkości;
5) datę otrzymania produktu rybnego oraz nazwę, siedzibę i adres producenta i miejsce produkcji tego produktu – jeżeli podmiot wystawiający dokument nie jest jednocześnie producentem danego produktu rybnego;
6) adnotację, że dokument ten stanowi jednocześnie dokument potwierdzający pochodzenie danego produktu rybnego. 3. Podmiot wystawiający dokument potwierdzający pochodzenie produktu rybnego z gatunków, o których mowa w ust. 1, przechowuje ten dokument przez 5 lat od dnia jego wystawienia. 4. W przypadku wprowadzania do obrotu produktów rybnych z gatunków, o których mowa w ust. 1, podmiot wprowadzający te produkty do obrotu:
1) prowadzi zestawienie sprzedaży, w którym podaje:
a) gatunek danego produktu rybnego,
b) ilość, rodzaj i kategorię wielkości danego produktu rybnego,
c) datę sprzedaży;
2) zaopatruje produkt rybny w dokument potwierdzający jego pochodzenie. 5. Zabrania się wprowadzania do obrotu produktów rybnych z gatunków, o których mowa w ust. 1, niezaopatrzonych w dokument potwierdzający ich pochodzenie. 6. Minister właściwy do spraw rybołówstwa może określić, w drodze rozporządzenia:
1) rodzaje dokumentów, o których mowa w ust. 2, które uznaje się za potwierdzające pochodzenie danego produktu rybnego, w tym dokonanie połowu zgodnie z warunkami określonymi dla danego gatunku, lub
2) szczegółowy sposób i tryb potwierdzania pochodzenia produktu rybnego, w tym dokonania połowu zgodnie z warunkami określonymi dla danego gatunku, w odniesieniu do połowów prowadzonych przez uprawnionych do rybactwa w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym lub armatorów statków rybackich
– mając na względzie zapewnienie skutecznej kontroli wprowadzania do obrotu produktów rybnych z gatunków, których zasoby są objęte środkami służącymi ich zrównoważonej eksploatacji, a także zapewnienie niewprowadzania do obrotu produktów rybnych pochodzących z nielegalnych, nierejestrowanych lub nieudokumentowanych połowów lub o nieudokumentowanym pochodzeniu. 7. Minister właściwy do spraw rybołówstwa, w przypadku gdy przepisy Unii Europejskiej, umów lub porozumień międzynarodowych dotyczące wprowadzania do obrotu produktów rybnych z gatunków, o których mowa w ust. 1, ustalą inne obowiązki niż określone w ust. 3–5, w tym obowiązki dotyczące obrotu tymi produktami, określi, w drodze rozporządzenia:
1) warunki lub tryb realizacji tych obowiązków lub
2) rodzaje dokumentów niezbędnych do realizacji tych obowiązków
– mając na względzie ochronę żywych zasobów wód i zapewnienie ich zrównoważonej eksploatacji oraz pewności obrotu, a także realizację zobowiązań Rzeczypospolitej Polskiej wynikających z przepisów Unii Europejskiej, umów lub porozumień międzynarodowych. Rozdział 8a Wprowadzanie do obrotu produktów rybołówstwa pochodzących z państw trzecich oraz powstrzymywanie i eliminowanie wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa pochodzących z nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów

Art. 62a. (uchylony)

Art. 62b. 1. Główny Inspektor Rybołówstwa Morskiego:
1) przyjmuje i sprawdza zatwierdzone świadectwo połowowe, o którym mowa w art. 14 ust. 1 lit. a i art. 16 ust. 1 rozporządzenia nr 1005/2008, oraz udokumentowane dowody, o których mowa w art. 14 ust. 1 lit. b tego rozporządzenia;
2) w przypadkach określonych w art. 14 ust. 2 rozporządzenia nr 1005/2008 przyjmuje i sprawdza oświadczenie, o którym mowa w tym przepisie;
3) przyjmuje powiadomienie, o którym mowa w art. 16 ust. 2 rozporządzenia nr 1005/2008;
4) przeprowadza weryfikacje, o których mowa w art. 17 rozporządzenia nr 1005/2008;
5) przechowuje zatwierdzone świadectwo połowowe, o którym mowa w pkt 1, przez okres wskazany w art. 22 ust. 4 rozporządzenia nr 1005/2008;
6) realizuje obowiązki państwa członkowskiego Unii Europejskiej, o których mowa w art. 24 ust. 2 rozporządzenia nr 1005/2008. 2. W przypadkach określonych w art. 7 ust. 3 zdanie trzecie i w art. 18 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 1005/2008, Główny Inspektor Rybołówstwa Morskiego zakazuje, w drodze decyzji, przywozu produktów rybołówstwa. 3. Kopię decyzji, o której mowa w ust. 2, Główny Inspektor Rybołówstwa Morskiego niezwłocznie przekazuje granicznemu lekarzowi weterynarii oraz organom celnym, właściwym ze względu na miejsce położenia portu. 4. Decyzji, o której mowa w ust. 2, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

Art. 62c. 1. Główny Inspektor Rybołówstwa Morskiego w przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 62b ust. 2:
1) z przyczyn określonych w art. 18 ust. 1 lit. a–d rozporządzenia nr 1005/2008
– nakazuje w tej decyzji dokonanie powrotnego wywozu produktów rybołówstwa;
2) z przyczyn określonych w art. 18 ust. 1 lit. e–g lub w ust. 2 rozporządzenia nr 1005/2008 – równocześnie kieruje wniosek do organu celnego o zajęcie produktów rybołówstwa i wystąpienie do sądu o orzeczenie przepadku tych produktów na rzecz Skarbu Państwa. 2. Zajęcie produktów rybołówstwa odbywa się w trybie określonym w ustawie z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne (Dz. U. z 2023 r. poz. 1590 i
1598). 3. Produkty rybołówstwa, w stosunku do których sąd orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa, podlegają zniszczeniu w całości lub w części, jeżeli ich sprzedaż jest niemożliwa, znacznie utrudniona lub nieuzasadniona. 4. Środki pieniężne z tytułu nadwyżki kwoty uzyskanej ze sprzedaży produktów rybołówstwa, o których mowa w ust. 1, nad wydatkami związanymi z ich przechowaniem lub sprzedażą oraz należnościami celnymi i podatkowymi z tytułu dopuszczenia do obrotu na obszarze celnym Unii Europejskiej przeznacza się na rzecz organizacji pożytku publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2023 r. poz. 571). 5. Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się, w przypadku gdy koszty związane z przechowaniem lub sprzedażą produktów rybołówstwa, o których mowa w ust. 1, oraz należnościami celnymi i podatkowymi z tytułu dopuszczenia tych produktów do obrotu na obszarze celnym Unii Europejskiej i orzeczenia przepadku na rzecz Skarbu Państwa rażąco przewyższyłyby wartość produktów rybołówstwa, a importer przed dniem wydania decyzji, o której mowa w art. 62b ust. 2, dokonał zniszczenia tych produktów oraz poinformował o tym odpowiednio ministra właściwego do spraw rybołówstwa albo Głównego Inspektora Rybołówstwa Morskiego.

Art. 62d. W przypadkach, o których mowa w art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 1005/2008, przepisy art. 16–18 tego rozporządzenia stosuje się w punkcie wejścia.

Art. 62e. 1. Główny Inspektor Rybołówstwa Morskiego zatwierdza:
1) świadectwo połowowe – w przypadku, o którym mowa w art. 15 ust. 1 rozporządzenia nr 1005/2008;
2) sekcję świadectwa połowowego – w przypadku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 rozporządzenia nr 1005/2008, jeżeli powrotny wywóz produktów rybołówstwa następuje przez drogowe, kolejowe albo lotnicze przejście graniczne. 2. Główny Inspektor Rybołówstwa Morskiego odmawia, w drodze decyzji, zatwierdzenia:
1) świadectwa połowowego – w przypadku gdy:
a) produkty rybołówstwa pochodzą z połowów nielegalnych, nieraportowanych lub nieuregulowanych,
b) połowy były prowadzone bez specjalnego zezwolenia połowowego lub wbrew warunkom w nim określonym,
c) nie zawiera ono wymaganych informacji;
2) sekcji świadectwa połowowego – w przypadku gdy nie zawiera ona wymaganych informacji. 3. Decyzji, o której mowa w ust. 2, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. 4. Główny Inspektor Rybołówstwa Morskiego przechowuje dokumenty, o których mowa w ust. 1, przez okres wskazany w art. 22 ust. 4 rozporządzenia nr 1005/2008.

Art. 62f. 1. Główny Inspektor Rybołówstwa Morskiego zatwierdza sekcję świadectwa połowowego w przypadku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 rozporządzenia nr 1005/2008, jeżeli powrotny wywóz produktów rybnych następuje drogą morską. 2. Główny Inspektor Rybołówstwa Morskiego odmawia, w drodze decyzji, zatwierdzenia sekcji świadectwa połowowego, w przypadku gdy nie zawiera ona wymaganych informacji. 3. Decyzji, o której mowa w ust. 2, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. 4. Główny Inspektor Rybołówstwa Morskiego przechowuje dokumenty, o których mowa w ust. 1, przez okres wskazany w art. 22 ust. 4 rozporządzenia nr 1005/2008.

Art. 62g. 1. Minister właściwy do spraw rybołówstwa, w drodze decyzji:
1) przyznaje status zatwierdzonego podmiotu gospodarczego, o którym mowa w art. 16 ust. 2 rozporządzenia nr 1005/2008, w przypadku gdy są spełnione kryteria określone w art. 16 ust. 3 lit. a–g rozporządzenia nr 1005/2008, i wydaje świadectwo zatwierdzonego podmiotu gospodarczego, o którym mowa w art. 9 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1010/2009 z dnia 22 października 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 ustanawiającego wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania (Dz. Urz. UE L 280 z 27.10.2009, str. 5), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1010/2009”;
2) zawiesza status zatwierdzonego podmiotu gospodarczego, o którym mowa w art. 16 ust. 2 rozporządzenia nr 1005/2008 – w przypadku gdy zachodzą okoliczności określone w art. 22 ust. 1 rozporządzenia nr 1010/2009;
3) odbiera status zatwierdzonego podmiotu gospodarczego, o którym mowa w art. 16 ust. 2 rozporządzenia nr 1005/2008, i cofa świadectwo zatwierdzonego podmiotu gospodarczego, o którym mowa w art. 9 rozporządzenia nr 1010/2009 – w przypadku gdy zachodzą okoliczności określone w art. 27 ust. 1 rozporządzenia nr 1010/2009. 2. Minister właściwy do spraw rybołówstwa realizuje obowiązki i uprawnienia państwa członkowskiego Unii Europejskiej związane z przyznawaniem, zawieszaniem i odbieraniem statusu zatwierdzonego podmiotu gospodarczego oraz wydawaniem i cofaniem świadectwa zatwierdzonego podmiotu gospodarczego, o których mowa w rozporządzeniu nr 1010/2009.

Art. 62h. Minister właściwy do spraw rybołówstwa określi, w drodze rozporządzenia, minimalny próg w zakresie liczby i wielkości operacji przywozu, o których mowa w art. 16 ust. 3 lit. b rozporządzenia nr 1005/2008, mając na uwadze racjonalne wprowadzenie ułatwień dla podmiotów gospodarczych, o których mowa w art. 62g, przy zachowaniu prawidłowości kontroli przywozu produktów rybołówstwa.

Art. 62i. 1. Minister właściwy do spraw rybołówstwa realizuje obowiązki i uprawnienia państwa członkowskiego Unii Europejskiej określone w art. 8 ust. 4, art. 15 ust. 2, art. 16 ust. 3 zdanie drugie, art. 17 ust. 3 zdanie drugie i ust. 8, art. 19 ust. 2 zdanie drugie, art. 21 ust. 3, art. 39 ust. 2–4, art. 40 ust. 4 i art. 48 ust. 5 rozporządzenia nr 1005/2008. 2. Główny Inspektor Rybołówstwa Morskiego realizuje obowiązki i uprawnienia państwa członkowskiego Unii Europejskiej określone w art. 11 ust. 2 i 3, art. 48 ust. 4 i art. 49 ust. 1 rozporządzenia nr 1005/2008. 3. Minister właściwy do spraw rybołówstwa pełni funkcję organu centralnego, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia nr 1010/2009. Rozdział 9 Kary pieniężne