1. Dodatek za rozłąkę przysługuje uprawnionemu sędziemu Sądu Najwyższego za dni w które przebywa Warszawie w związku z pełnieniem obowiązków sędziego Sądu Najwyższego, jeżeli w miejscu stałego zamieszkania pozostawia mał- żonka, dzieci lub inne osoby prowadzące z nim wspólne gospodarstwo domowe. 2. Wysokość dodatku za rozłąkę, za każdy dzień rozłąki, wynosi:
1) w przypadku korzystania przez uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego z noclegu, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 – 70% stawki diety określonej w przepisach w sprawie szczegółowych zasad ustalania oraz wysokości należności przysługujących pracownikowi z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju;
2) w pozostałych przypadkach – 95% stawki diety określonej w przepisach w sprawie szczegółowych zasad ustalania oraz wysokości należności przysługujących pracownikowi z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju. 3. Stawkę dodatku zaokrągla się do 1 grosza w górę. 4. Przy obliczaniu wysokości dodatku za rozłąkę nie uwzględnia się:
1) nieusprawiedliwionej nieobecności;
2) zwolnień od pracy bez prawa do wynagrodzenia;
3) urlopu wypoczynkowego lub urlopu dla poratowania zdrowia;
4) podróży służbowej, z tytułu której uprawniony sędzia Sądu Najwyższego otrzymywał diety w pełnej wysokości;
5) pobytu w szpitalu.