1. Dopłaty mogą być stosowane do oprocentowania kredytów udzielonych na cele, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2, jeżeli:
1) szkody poniesione w wyniku powodzi zostały potwierdzone przez właściwy organ gminy; nie dotyczy to kredytów udzielanych gminom,
2) kwota kredytu nie przekracza odpowiednio ceny nabycia albo wartości kosztorysowej przedsięwzięcia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2,
3) oprocentowanie kredytu nie przekracza 1,10 stopy redyskonta weksli w Narodowym Banku Polskim,
4) kredyt został udzielony nie później niż w ciągu 24 miesięcy od miesiąca, w którym powstały szkody w wyniku powodzi,
5) bank, który udzielił kredytu, potwierdzi, że kredytobiorca zapłacił należne odsetki i raty kapitałowe. 2. Dopłaty do oprocentowania kredytów na usuwanie skutków powodzi z lipca 1997 r. mogą być stosowane, jeśli kredyty zostały udzielone do dnia 31 grudnia 1999 r. 3. Dopłata stanowi część odsetek należnych bankowi i odpowiada różnicy między odsetkami wynikającymi z oprocentowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, a odsetkami płaconymi przez kredytobiorcę w wysokości 2% w stosunku rocznym. 4. Jeżeli cena nabycia lokalu mieszkalnego albo budynku mieszkalnego, lub też wartość kosztorysowa remontu lub odtworzenia budynku mieszkalnego, przekracza iloczyn powierzchni użytkowej uszkodzonego lub zniszczonego lokalu lub budynku i ostatnio ustalonego przez wojewodę wskaźnika przeliczeniowego 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, o którym mowa w ustawie wymienionej w art. 2 pkt 4, dopłatą może być objęte oprocentowanie części kredytu w kwocie odpowiadającej temu iloczynowi.