1. Likwidacji zbędnych lub zużytych składników rzeczowych majątku ruchomego stanowiących odpady doko- nuje się zgodnie z przepisami ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2019 r. poz. 701, 730, 1403 i 1579), w szczególności z uwzględnieniem hierarchii sposobów postępowania z odpadami, o której mowa w art. 17–19 tej ustawy. 2. Składniki rzeczowe majątku ruchomego, które:
1) były wykorzystywane do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych lub czynności w zakresie cyber- bezpieczeństwa przez podmioty upoważnione do wykonywania tych czynności,
2) zostały dostarczone organowi lub jednostce, o których mowa w § 1, pod warunkiem ich niezbywania lub nieprzeka- zywania podmiotom trzecim,
3) służą do przetwarzania danych, w tym danych osobowych, takie jak telefony komórkowe, tablety, laptopy, dyski twarde
– mogą być zniszczone bez próby zagospodarowania w inny sposób. 3. Czynności mających na celu zniszczenie dokonuje komisja likwidacyjna w składzie co najmniej trzyosobowym, powołana przez organ, o którym mowa w § 1, albo kierownika jednostki spośród pracowników jednostki, przy czym, jeżeli liczba pracowników uniemożliwia powołanie do jej składu trzech osób, komisji nie powołuje się, a jej zadania wykonuje organ, o którym mowa w § 1, albo kierownik jednostki. 4. Komisja, o której mowa w ust. 3, może mieć charakter okresowy lub stały. 5. Z czynności zniszczenia komisja likwidacyjna sporządza protokół zawierający:
1) datę zniszczenia;
2) nazwę, rodzaj, cechy identyfikujące oraz wartość składnika rzeczowego majątku ruchomego;
3) przyczynę zniszczenia;
4) imiona i nazwiska oraz podpisy członków komisji likwidacyjnej. Rozdział 6 Przepisy przejściowe i przepis końcowy