Art. 3. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję i wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania ciepła, które jest dostarczane do odbiorców ciepła, o których mowa w art. 4 ust. 1, dla:
1) każdego źródła ciepła lub
2) grupy źródeł ciepła stosujących ten sam rodzaj paliwa, z których żadne nie przekracza 5 MW zainstalowanej mocy cieplnej
– ustala na podstawie taryfy dla ciepła zatwierdzonej na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy – Prawo energetyczne cenę ciepła, cenę za zamówioną moc cieplną i cenę nośnika ciepła lub stawkę opłaty miesięcznej za zamówioną moc cieplną i stawkę opłaty za ciepło z rekompensatą wynikające ze średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą, o której mowa w ust. 3, uwzględniając planowane wielkości uwzględnione w zatwierdzonej taryfie, i wprowadza ustalone ceny z rekompensatą do stosowania w rozliczeniach z odbiorcami, o których mowa w art. 4 ust. 1, w okresie od dnia 1 października 2022 r. do dnia 28 lutego 2023 r. 2. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania ciepła, które jest dostarczane do odbiorców ciepła, o których mowa w art. 4 ust. 1, która nie wymaga uzyskania koncesji, lub zwolnione z obo- wiązku przedkładania taryf dla ciepła do zatwierdzania Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki, zwanemu dalej „Prezesem URE”, dla każdego źródła ciepła lub grupy źródeł ciepła stosujących ten sam rodzaj paliwa, z których żadne nie przekracza 5 MW zainstalowanej mocy cieplnej, kalkuluje ceny lub stawki opłat zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 46 ust. 5 i 6 ustawy – Prawo energetyczne oraz ustala składniki średniej ceny wytwarzania ciepła wynikające ze średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą, o której mowa w ust. 3, i wprowadza je do stosowania w okresie od dnia 1 października 2022 r. do dnia 28 lutego 2023 r. w rozliczeniach z odbiorcami, o których mowa w art. 4 ust. 1. 3. Średnia cena wytwarzania ciepła z rekompensatą przyjmuje wartość:
1) do dnia 30 czerwca 2024 r.:
a) 150,95 zł/GJ netto dla ciepła wytwarzanego w źródłach ciepła opalanych gazem ziemnym lub olejem opałowym,
b) 103,82 zł/GJ netto dla ciepła wytwarzanego w pozostałych źródłach ciepła;
2) po dniu 30 czerwca 2024 r.:
a) 119,39 zł/GJ netto – w okresie od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.,
b) 134,97 zł/GJ netto – w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 30 czerwca 2025 r.
– dla wszystkich źródeł ciepła. 4. Dla źródła ciepła wykorzystującego różne paliwa, o których mowa w ust. 3, średnią cenę wytwarzania ciepła oraz średnią cenę wytwarzania ciepła z rekompensatą dla tego źródła określa się proporcjonalnie do procentowego udziału ciepła wytworzonego z tych paliw w ogólnej ilości wytworzonego ciepła w tym źródle. 5. W przypadku gdy w systemie ciepłowniczym występują źródła ciepła stosujące taryfę skalkulowaną na podstawie kosztów uzasadnionych w rozumieniu art. 3 pkt 21 ustawy – Prawo energetyczne oraz źródła ciepła stosujące taryfę skalkulowaną na podstawie art. 47 ust. 2f ustawy – Prawo energetyczne, sprzedawca ciepła stosuje w rozliczeniach z odbiorcami, o których mowa w art. 4 ust. 1, średnią cenę wytwarzania ciepła z rekompensatą w wysokości określonej w ust. 3 proporcjonalnie do procentowego udziału ciepła dostarczanego tym odbiorcom w ogólnej ilości ciepła dostarczanego przez tego sprzedawcę, zgodnie z algorytmem zawartym w taryfie dystrybutora ciepła. 6. Jeżeli średnia cena wytwarzania ciepła dla danego źródła ciepła jest wyższa od średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą dla tego źródła, od dnia 1 października 2022 r. do dnia 28 lutego 2023 r. są stosowane ceny lub stawki opłat w wysokości odpowiadającej średniej cenie wytwarzanego ciepła z rekompensatą. 7. Jeżeli średnia cena wytwarzania ciepła dla danego źródła ciepła jest niższa od średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą dla tego źródła, przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1 lub 2, w rozliczeniach z odbiorcami, o których mowa w art. 4 ust. 1, stosuje tę cenę. Z tytułu stosowania średniej ceny wytwarzania ciepła niższej niż określona w ust. 3 rekompensata nie przysługuje.

Art. 3a. 1. Prezes URE publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Regulacji Energetyki dla przedsiębiorstwa energetycznego posiadającego koncesję i wykonującego działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży ciepła odbiorcom, o których mowa w art. 4 ust. 1, dla każdej grupy taryfowej w danym systemie ciepłowniczym, wartości ceny za zamówioną moc cieplną, ceny ciepła, ceny nośnika ciepła oraz stawki opłat stałych za usługi przesyłowe i stawki opłat zmiennych za usługi przesyłowe lub stawki opłaty miesięcznej za zamówioną moc cieplną i stawki opłaty za ciepło, stosowanych w dniu 30 września 2022 r. w tym systemie, powiększone o 40 %, w terminie 10 dni od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 8 lutego 2023 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz.
295). 2. Przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję i wykonujące działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży ciepła odbiorcom ciepła, o których mowa w art. 4 ust. 1:
1) oblicza maksymalne ceny dostawy ciepła dla danego systemu ciepłowniczego, przyjmując wartości ceny za zamówioną moc cieplną, ceny ciepła, ceny nośnika ciepła oraz stawki opłat stałych za usługi przesyłowe i stawki opłat zmiennych za usługi przesyłowe lub stawki opłaty miesięcznej za zamówioną moc cieplną i stawki opłaty za ciepło, opublikowane przez Prezesa URE;
2) w okresie od dnia 1 marca 2023 r. do dnia 30 czerwca 2024 r. przyjmuje i wprowadza do stosowania w rozliczeniach z odbiorcami, o których mowa w art. 4 ust. 1, w każdej grupie taryfowej stosowanej taryfy dla ciepła ceny za zamówioną moc cieplną, ceny ciepła, ceny nośnika ciepła oraz stawki opłat stałych za usługi przesyłowe i stawki opłat zmiennych za usługi przesyłowe lub stawki opłaty miesięcznej za zamówioną moc cieplną i stawki opłaty za ciepło, nie wyższe niż opublikowane przez Prezesa URE. 3. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży ciepła odbiorcom, o których mowa w art. 4 ust. 1, która nie wymaga uzyskania koncesji, lub zwolnione z obowiązku przedkładania taryf dla ciepła do zatwierdzania Prezesowi URE, na podstawie skalkulowanych na dzień 30 września 2022 r. cen lub stawek opłat zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 46 ust. 5 i 6 ustawy – Prawo energetyczne:
1) ustala dla każdej grupy taryfowej maksymalne wartości ceny za zamówioną moc cieplną, ceny ciepła, ceny nośnika ciepła oraz stawki opłat stałych za usługi przesyłowe i stawki opłat zmiennych za usługi przesyłowe lub stawki opłaty miesięcznej za zamówioną moc cieplną i stawki opłaty za ciepło, uwzględniając 40 % wzrostu w stosunku do tych cen i stawek opłat stosowanych w danym systemie ciepłowniczym w dniu 30 września 2022 r.;
2) oblicza maksymalną cenę dostawy ciepła dla danego systemu ciepłowniczego, przyjmując ustalone zgodnie z pkt 1 ceny i stawki opłat, dla wszystkich grup taryfowych w tym systemie ciepłowniczym;
3) w okresie od dnia 1 marca 2023 r. do dnia 30 czerwca 2024 r. wprowadza do stosowania w rozliczeniach z odbiorcami, o których mowa w art. 4 ust. 1, ceny i stawki opłat w każdej grupie taryfowej stosowanej taryfy dla ciepła i przyjmuje wartości tych cen i stawek opłat nie wyższe niż ustalone zgodnie z pkt 1. 4. W przypadku gdy w okresie od dnia 1 marca 2023 r. do dnia 30 czerwca 2024 r. maksymalna cena dostawy ciepła, o której mowa w ust. 2 pkt 1 albo ust. 3 pkt 2, jest w danym miesięcznym okresie rozliczeniowym wyższa od:
1) średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą, o której mowa w art. 3 ust. 3, obliczonej dla danego systemu ciepłowniczego, powiększonej o średnią stawkę opłat za usługi przesyłowe w tym systemie ciepłowniczym albo
2) ceny dostawy ciepła obliczonej na podstawie stosowanej taryfy dla ciepła w danym systemie ciepłowniczym
– przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1 i 3, stosuje w rozliczeniach z odbiorcami, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym okresie rozliczeniowym, cenę najniższą z określonych w pkt 1 i 2.

Art. 3b. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję i wykonujące działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży ciepła odbiorcom ciepła, o których mowa w art. 4 ust. 1:
1) oblicza maksymalne ceny dostawy ciepła dla danego systemu ciepłowniczego w kolejnych okresach, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 2;
2) w okresie od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 30 czerwca 2025 r. przyjmuje i wprowadza do stosowania w rozliczeniach z odbiorcami ciepła, o których mowa w art. 4 ust. 1, w każdej grupie taryfowej stosowanej taryfy dla ciepła ceny za zamówioną moc cieplną, ceny ciepła, ceny nośnika ciepła oraz stawki opłat stałych za usługi przesyłowe i stawki opłat zmiennych za usługi przesyłowe lub stawki opłaty miesięcznej za zamówioną moc cieplną i stawki opłaty za ciepło nie wyższe niż ceny i stawki opłat w każdej grupie taryfowej, powiększone w stosunku do cen i stawek opłat stosowanych na dzień 30 września 2022 r. o:
a) 46 % – w okresie od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.,
b) 52 % – w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 30 czerwca 2025 r. 2. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży ciepła odbiorcom, o których mowa w art. 4 ust. 1, która nie wymaga uzyskania koncesji, lub zwolnione z obowiązku przedkładania taryf dla ciepła do zatwierdzania Prezesowi URE, na podstawie skalkulowanych na dzień 30 września 2022 r. cen lub stawek opłat zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 46 ust. 5 ustawy – Prawo energetyczne:
1) oblicza maksymalną cenę dostawy ciepła dla danego systemu ciepłowniczego w kolejnych okresach, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 2;
2) w okresie od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 30 czerwca 2025 r. wprowadza do stosowania w rozliczeniach z odbiorcami, o których mowa w art. 4 ust. 1, ceny i stawki opłat stosowanego cennika w każdej grupie taryfowej i przyjmuje wartości tych cen i stawek opłat nie wyższe niż ceny i stawki opłat w każdej grupie taryfowej, powiększone w stosunku do cen i stawek opłat stosowanych na dzień 30 września 2022 r. o:
a) 46 % – w okresie od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.,
b) 52 % – w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 30 czerwca 2025 r. 3. W przypadku gdy w okresie od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 30 czerwca 2025 r. maksymalna cena dostawy ciepła, o której mowa w ust. 1 pkt 1 albo ust. 2 pkt 1, jest w danym miesięcznym okresie rozliczeniowym wyższa od:
1) średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą, o której mowa w art. 3 ust. 3 pkt 2, obliczonej dla danego systemu ciepłowniczego, powiększonej o średnią stawkę opłat za usługi przesyłowe w tym systemie ciepłowniczym, albo
2) ceny dostawy ciepła obliczonej na podstawie stosowanej taryfy dla ciepła lub cennika w danym systemie ciepłowniczym
– przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1 i 2, stosuje w rozliczeniach z odbiorcami, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym okresie rozliczeniowym cenę najniższą z określonych w pkt 1 i 2. 4. W przypadku gdy różnica między ceną najniższą, o której mowa w ust. 3, a ceną dostawy ciepła jest niższa niż 1 zł/GJ, przepisów ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2 oraz ust. 3 nie stosuje się.