§ 3

1. Średnioroczną sprawność ogólną, oznaczoną symbolem „η” i wyrażoną wielkości oszczędności energii pierwotnej, o których mowa w ust. 1, dla różnych rodzajów i układów urządzeń wchodzą- cych w wprocentach, skład jednostki kogeneracji oblicza określa wzoru: się według załącznik do rozporządzenia.

§ 3. 1. Średnioroczną sprawność ogólną, oznaczoną symbolem „η” i wyrażoną w procentach, oblicza się według wzoru: 3,6 ⋅ A b + Q uq η= ⋅ 100% Q b − Q bck gdzie poszczególne symbole oznaczają: gdzie poszczególne symbole oznaczają: Ab – całkowitą ilość energii elektrycznej brutto, rozumianą jako sumę ilości wytworzonej energii elektrycznej brutto Aibilości
– energii elektrycznej całkowitą ilośćodpowiadającej energii mechanicznej energii elektrycznej brutto,brutto, wytworzonych rozumianą jakow jednostce sumę ilościkogeneracji, w [MWh], wytworzonej energii elektrycznej brutto i ilości energii elektrycznej Quq – ilość ciepła użytkowego w kogeneracji, w [GJ], Qb – ilość energii chemicznej zawartej w paliwach zużytych w jednostce kogeneracji, w [GJ], Qbck – ilość energii chemicznej zawartej w paliwach zużytych do wytworzenia ciepła użytkowego w jednostce kogene- racji poza procesem kogeneracji, w [GJ]. 2. Ilość energii elektrycznej brutto wytworzonej w danej jednostce kogeneracji oblicza się jako sumę ilości wytworzonej energii elektrycznej brutto zmierzonej na zaciskach generatorów lub ogniw paliwowych wchodzących w skład tej jednostki. 3. Ilość energii elektrycznej odpowiadającej energii mechanicznej brutto wytworzonej w jednostce kogeneracji oblicza się jako sumę ilości energii wykorzystanej na potrzeby własne jednostki kogeneracji do bezpośredniego napędzania urzą- dzeń lub dostarczonej na zewnątrz tej jednostki. Energię mechaniczną przelicza się na energię elektryczną w stosunku 1:1. 4. Ilość ciepła użytkowego w kogeneracji, oznaczoną symbolem „Quq”, o którym mowa w ust. 1, obejmuje ilość ciepła użytkowego w kogeneracji uzyskanego z upustów i wylotów turbin parowych, kotłów odzysknicowych, ciepłowniczych turbin gazowych i silników spalinowych, stanowiących wyodrębniony zespół urządzeń jednostki kogeneracji, oraz bezpo- średnio lub pośrednio dostarczonego do instalacji lub sieci ciepłowniczej i przeznaczonego:
1) do ogrzewania budynków lub przygotowania ciepłej wody użytkowej;
2) do przemysłowych procesów technologicznych;
3) dla obiektów wykorzystywanych do produkcji rolnej, roślinnej lub zwierzęcej, w celu zapewnienia odpowiedniej tem- peratury i wilgotności w tych obiektach;
4) do wytwarzania chłodu w przypadkach, o których mowa w pkt 1­–3. 5. Do ilości ciepła użytkowego w kogeneracji nie wlicza się ciepła wykorzystywanego do dalszego wytwarzania energii elektrycznej lub mechanicznej oraz ciepła użytkowego wytworzonego w jednostce kogeneracji poza procesem kogeneracji. 6. Ilość energii chemicznej zawartej w paliwach zużytych w jednostce kogeneracji oblicza się jako iloczyn wartości opałowej tych paliw i ich ilości dostarczonych do procesu spalania, stosując metodę bezpośrednią polegającą na pomiarze ilości paliw oraz wielkości niezbędnych do określenia ilości energii chemicznej zawartej w tych paliwach. 7. W przypadku gdy stosowanie metody bezpośredniej, o której mowa w ust. 6, z powodów technicznych jest niemożli- we lub koszty jej stosowania są niewspółmiernie wysokie w stosunku do wartości energii z wysokosprawnej kogeneracji wytworzonej w jednostce kogeneracji, a metoda pośrednia daje co najmniej taką samą dokładność jak metoda bezpośrednia, to ilość energii chemicznej zawartej w paliwach zużytych w jednostce kogeneracji można określić, stosując metodę pośred- nią, o której mowa w pkt 6.5 albo w pkt 6.6 załącznika do rozporządzenia.  Dziennik Ustaw –3– Poz. 1851