1. Depozyty pieniężne przyjmuje i wydaje depozytor, a w razie jego nieobecności – funkcjonariusz lub pracownik. 2. Depozytor przy przyjęciu osadzonego do zakładu:
1) zakłada kartę depozytową składającą się z czterech części;
2) przyjmuje od osadzonego depozyt pieniężny, wydając pokwitowanie jego przyjęcia;
3) poucza osadzonego o konieczności przekazania do depozytu wszystkich posiadanych środków pieniężnych oraz o kon- sekwencjach wynikających z ich nieprzekazania;
4) przyjmuje od osadzonego oświadczenie, w którym osadzony wskazuje swoje imię i nazwisko, adres miejsca stałego pobytu oraz numer swojego rachunku bankowego albo imię i nazwisko, numer rachunku bankowego lub adres stałego pobytu osoby, której zakład przekaże depozyt pieniężny, jeżeli osadzony nie odbierze go osobiście;
5) informuje osadzonego o możliwości uzupełnienia lub zmiany oświadczenia, o którym mowa w pkt 4. 3. W części I karty depozytowej umieszcza się:
1) imię i nazwisko, imię ojca osadzonego, datę i miejsce urodzenia, numer PESEL, adres zamieszkania i zameldowania oraz numer Identyfikatora Danych Osobowych – numer identyfikacyjny skazanego w systemie Centralnej Bazy Da- nych Osób Pozbawionych Wolności;
2) treść pouczenia oraz oświadczenia, o których mowa w ust. 2 pkt 3 i 4, które osadzony potwierdza czytelnym podpisem. 4. W przypadku przyjęcia do zakładu osoby prawomocnie skazanej za granicą lub tymczasowo aresztowanej przeka- zanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej depozytor dokonuje otwarcia zagranicznego finansowego pakietu depozyto- wego w obecności osadzonego.
Treść przepisu