1. Przy określaniu wysokości dodatku bierze się pod uwagę:
1) stopień trudności i złożoności rozstrzyganych spraw podatkowych;
2) rzetelność i terminowość wykonywanych czynności orzeczniczych;
3) skuteczność prowadzonych postępowań wyrażającą się w wydanych przez osobę zatrudnioną w jednostce organiza- cyjnej Krajowej Administracji Skarbowej na stanowisku radcy skarbowego albo funkcjonariusza Służby Cel- no-Skarbowej pełniącego służbę na stanowisku radcy skarbowego, zwanych dalej „radcami skarbowymi”, ostatecz- nych lub prawomocnych decyzjach i postanowieniach;
4) doświadczenie w zakresie prowadzenia postępowań podatkowych i administracyjnych, rozumiane jako staż pracy lub służby przy wykonywaniu tych czynności. 2. W przypadku przyznawania dodatku po raz pierwszy uwzględnia się kryterium, o którym mowa w ust. 1 pkt 4.