Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) jednolite łączenie rynków dnia następnego – jednolite łączenie rynków dnia następnego w rozumieniu art. 2 pkt 26 rozporządzenia Komisji (UE) 2015/1222 z dnia 24 lipca 2015 r. ustanawiającego wytyczne dotyczące alokacji zdolności przesyłowych i zarządzania ograniczeniami przesyłowymi (Dz. Urz. UE L 197 z 27.07.2015, str. 24, z późn. zm.1));
2) moc zainstalowana elektryczna morskiej farmy wiatrowej – sumę określonych przez producenta mocy znamionowych morskich turbin wiatrowych składających się na morską farmę wiatrową, nie większą niż moc przyłączeniowa;
3) morska farma wiatrowa – instalację stanowiącą wyodrębniony zespół urządzeń służących do wytwarzania energii, w skład którego wchodzi jedna lub więcej morskich turbin wiatrowych, sieć średniego lub wysokiego napięcia wraz ze stacjami elektroenergetycznymi zlokalizowanymi na morzu, z wyłączeniem urządzeń po stronie górnego napięcia transformatora lub transformatorów znajdujących się na tej stacji;
4) morska turbina wiatrowa – pojedynczy, samodzielny zespół urządzeń służących do wytwarzania energii elektrycznej wyłącznie z energii wiatru na morzu;
5) okres rozliczania niezbilansowania – okres rozliczania niezbilansowania w rozumieniu art. 2 pkt 15 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/943 z dnia 5 czerwca 2019 r. w sprawie rynku wewnętrznego energii elektrycznej (Dz. Urz. UE L 158 z 14.06.2019, str. 54);
6) operator rozliczeń energii odnawialnej – operatora rozliczeń energii odnawialnej, o którym mowa w art. 106 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361, 1847 i 1881), zwanej dalej „ustawą o odnawialnych źródłach energii”;
7) operator systemu dystrybucyjnego – operatora systemu dystrybucyjnego w rozumieniu art. 3 pkt 25 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 266, 834, 859, 1847 i 1881), zwanej dalej „ustawą – Prawo energetyczne”;
8) operator systemu przesyłowego – operatora systemu przesyłowego w rozumieniu art. 3 pkt 24 ustawy – Prawo energetyczne;
9) redysponowanie – redysponowanie w rozumieniu art. 2 pkt 26 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/943 z dnia 5 czerwca 2019 r. w sprawie rynku wewnętrznego energii elektrycznej;
1) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 151 z 08.06.2016, str. 21 i Dz. Urz. UE L 2 z 05.01.2018, str. 15.
10) właściciel zespołu urządzeń – podmiot, któremu przysługuje własność zespołu urządzeń służących do wyprowadzenia mocy, w tym zespołu takich urządzeń w budowie realizowanej zgodnie z uzyskanym pozwoleniem na wznoszenie lub wykorzystywanie sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń lub uzgodnieniem lub pozwoleniem na układanie kabli lub rurociągów na potrzeby tego zespołu, wydanym na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1125), zwanej dalej „ustawą o obszarach morskich”;
11) wyłączna strefa ekonomiczna – wyłączną strefę ekonomiczną Rzeczypospolitej Polskiej, o której mowa w ustawie o obszarach morskich;
12) wytwórca – podmiot, który ma siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, wytwarzający lub zamierzający wytwarzać energię elektryczną z energii wiatru na morzu w morskiej farmie wiatrowej;
13) zespół urządzeń służących do wyprowadzenia mocy – wyodrębniony zespół urządzeń i budowli związanych, jak i niezwiązanych trwale z gruntem, w tym dnem morskim, służących do wyprowadzenia mocy z morskiej farmy wiatrowej od zacisków strony górnego napięcia transformatora lub transformatorów znajdujących się na stacji albo stacjach elektroenergetycznych zlokalizowanych w polskich obszarach morskich do miejsca rozgraniczenia własności określonego we wstępnych warunkach przyłączenia lub warunkach przyłączenia.

Art. 3a. 1. Więcej niż jedna morska farma wiatrowa może wykorzystywać tę samą stację elektroenergetyczną zlokalizowaną na morzu lub zespół urządzeń służących do wyprowadzenia mocy lub jego elementy. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, odcinek sieci średniego lub wysokiego napięcia bezpośrednio łączący morskie turbiny wiatrowe danej morskiej farmy wiatrowej z wykorzystywaną wspólnie z inną morską farmą wiatrową stacją elektroenergetyczną zlokalizowaną na morzu może przebiegać przez obszar morskiej farmy wiatrowej, wspólnie z którą ta stacja jest wykorzystywana. 3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przepisu art. 7 ust. 1f ustawy – Prawo energetyczne nie stosuje się. Rozdział 2 Zasady ubiegania się o prawo do pokrycia ujemnego salda przez wytwórcę