1. Specjalne ośrodki wychowawcze są prowadzone dla dzieci i młodzieży, którzy:
1) wymagają stosowania specjalnych oddziaływań wychowawczych, pomocy psychologiczno-pedagogicznej oraz od- powiednio zajęć rewalidacyjnych lub oddziaływań socjoterapeutycznych oraz
2) posiadają orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane ze względu na niepełnosprawność, o której mowa w § 38 pkt 1–6, lub zagrożenie niedostosowaniem społecznym oraz którzy z powodu tej niepełnosprawności lub za- grożenia niedostosowaniem społecznym nie mogą uczęszczać do szkoły w miejscu zamieszkania. 2. W uzasadnionych przypadkach dzieci i młodzież, o których mowa w ust. 1, mogą uczęszczać do specjalnego ośrodka wychowawczego w miejscu zamieszkania. 3. Wychowankami specjalnego ośrodka wychowawczego są dzieci i młodzież uczęszczający do szkoły podstawowej lub szkoły ponadpodstawowej, nie dłużej jednak niż do końca roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym wycho- wanek kończy:
1) 24. rok życia – w przypadku wychowanków z niepełnosprawnością;
2) 21. rok życia – w przypadku wychowanków zagrożonych niedostosowaniem społecznym. 4. Specjalny ośrodek wychowawczy zapewnia wychowankom warunki do spełniania obowiązku szkolnego i obowiązku nauki poza tym ośrodkiem.