1. Fundusz inwestycyjny może dokonać podziału jednostek uczestnictwa albo certyfikatów inwestycyjnych, jeżeli statut funduszu inwestycyjnego na to zezwala. Podział jednostki uczestnictwa albo certyfikatu inwestycyjnego jest dokonywany na równe części, tak aby ich całkowita wartość odpowiadała wartości jednostki uczestnictwa albo certyfikatu inwestycyjnego przed podziałem. 1a. Fundusz inwestycyjny, o którym mowa w art. 15 ust. 1a, nie może dokonać podziału certyfikatów inwestycyjnych, jeżeli po podziale certyfikatów inwestycyjnych wartość aktywów netto funduszu przypadająca na certyfikat inwestycyjny, ustalona według wyceny aktywów funduszu w dniu podziału, będzie niższa niż równowartość w złotych kwoty 40 000 euro. Równowartość w złotych kwoty wyrażonej w euro ustala się przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu podziału. 2. Statut funduszu inwestycyjnego określa sposób podziału jednostek uczestnictwa lub certyfikatów inwestycyjnych oraz sposób dokonywania ogłoszeń o zamiarze dokonania podziału. 3. Fundusz inwestycyjny może dokonać łączenia jednostek uczestnictwa tej samej kategorii, jeżeli statut funduszu inwestycyjnego tak stanowi. 4. Fundusz inwestycyjny może dokonać łączenia certyfikatów inwestycyjnych reprezentujących jednakowe prawa majątkowe, jeżeli statut funduszu tak stanowi. 5. W przypadku gdy z zasad łączenia wynika, że przydzielona uczestnikowi liczba certyfikatów nie byłaby liczbą całkowitą, fundusz inwestycyjny zwraca uczestnikowi w środkach pieniężnych kwotę wynikającą z iloczynu nadwyżki ponad całkowitą liczbę certyfikatów oraz wartości aktywów netto funduszu przypadających na certyfikat inwestycyjny po połączeniu certyfikatów. 6. Statut funduszu inwestycyjnego określa warunki i sposób łączenia jednostek uczestnictwa lub certyfikatów inwestycyjnych, sposób dokonywania ogłoszeń o zamiarze dokonania łączenia, sposób poinformowania uczestników o liczbie jednostek uczestnictwa, które uczestnik będzie posiadał po połączeniu, a także tryb i termin zwrotu kwoty, o której mowa w ust. 5.

Art. 36a. 1. Czynności wyceny aktywów specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego oraz funduszu inwestycyjnego zamkniętego przeprowadza:
1) towarzystwo będące organem funduszu, pod warunkiem że zapewniona jest niezależność przeprowadzania wyceny od zarządzania portfelem inwestycyjnym funduszu oraz rzetelność jej przeprowadzania, a dodatkowo polityka wynagrodzeń ogranicza występowanie konfliktów interesów, w tym wywieranie wpływu na decyzje pracownika;
2) zewnętrzny podmiot wyceniający wyznaczony przez fundusz, niezależny od funduszu, towarzystwa, zarządzającego tym funduszem zarządzającego z UE i podmiotów pozostających z tymi podmiotami w bliskich powiązaniach oraz zapewniający prawidłowe i rzetelne wykonanie czynności wyceny. 2. Przez niezależność, o której mowa w ust. 1 pkt 2, należy rozumieć brak bezpośrednich powiązań osobowych lub kapitałowych pomiędzy podmiotami. 3. Zewnętrznym podmiotem wyceniającym może być, z uwzględnieniem art. 73 rozporządzenia 231/2013:
1) firma audytorska;
2) podmiot uprawniony do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych;
3) podmiot wymieniony w art. 71 ust. 2 i 3;
4) inny podmiot, którego wyspecjalizowany zakres działalności gwarantuje prawidłowe wykonywanie czynności wyceny. 4. Przy wyznaczaniu zewnętrznego podmiotu wyceniającego do wykonywania czynności wyceny aktywów funduszu inwestycyjnego, o których mowa w art. 147 ust. 1 i 2, zapewnia się, aby były one wykonywane przez zespół co najmniej trzech rzeczoznawców majątkowych uprawnionych do szacowania nieruchomości na podstawie przepisów o gospodarce nieruchomościami. 5. Zewnętrznym podmiotem wyceniającym nie może być firma audytorska badająca sprawozdania finansowe funduszu wyznaczającego, towarzystwa będącego jego organem lub zarządzającego tym funduszem zarządzającego z UE, depozytariusz tego funduszu ani inny podmiot, którego interesy mogą być sprzeczne z interesem tego funduszu, towarzystwa lub zarządzającego z UE lub interesem uczestników funduszu. 6. Do zewnętrznego podmiotu wyceniającego oraz do jego wyznaczania stosuje się odpowiednio przepis art. 45a ust. 4. Zewnętrzny podmiot wyceniający nie może przekazać innemu podmiotowi wykonywania czynności związanych z wyceną aktywów funduszu. 7. Do odpowiedzialności zewnętrznego podmiotu wyceniającego za szkody spowodowane niewykonaniem lub nieprawidłowym wykonaniem umowy, której przedmiotem jest wykonanie czynności wyceny, stosuje się odpowiednio przepis art. 45a ust. 6. 8. Fundusz inwestycyjny niezwłocznie powiadamia Komisję i depozytariusza o wyznaczeniu zewnętrznego podmiotu wyceniającego. Komisja może nakazać funduszowi zmianę zewnętrznego podmiotu wyceniającego, jeżeli nie są spełnione warunki określone w ust. 3–5 oraz w art. 45a ust. 4 lub zewnętrzny podmiot wyceniający nie zapewnia prawidłowego i obiektywnego wykonywania czynności wyceny. 9. Przepisy ust. 1–8 stosuje się odpowiednio do czynności wyceny aktywów unijnego AFI, którym zarządza towarzystwo.