1) diagnosta laboratoryjny;
2) kierownik szkolenia specjalizacyjnego, zwany dalej „kierownikiem specjalizacji”;
3) konsultant wojewódzki w ochronie zdrowia, o którym mowa w ustawie z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia (Dz. U. z 2025 r. poz.
254);
4) konsultant krajowy w ochronie zdrowia, o którym mowa w ustawie z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia;
5) kierownik jednostki szkolącej lub osoba przez niego upoważniona. 2. Warunkiem dokonywania przez osoby określone w ust. 1 czynności za pomocą SMK, jest potwierdzenie tożsamości osoby, która konto założyła, i weryfikacja uprawnień tej osoby. 3. Potwierdzenia, o którym mowa w ust. 2, dokonuje się na podstawie wniosku o nadanie uprawnień:
1) opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub
2) potwierdzonego elektronicznie przez Krajową Radę w zakresie tożsamości osoby, która konto założyła, na podstawie danych zawartych w rejestrze diagnostów. 4. Weryfikacji uprawnień, o których mowa w ust. 2, dokonuje w stosunku do:
1) diagnosty laboratoryjnego – Krajowa Rada;
2) kierownika specjalizacji – właściwa jednostka szkoląca;
3) konsultanta wojewódzkiego w ochronie zdrowia – właściwy miejscowo wojewoda;
4) konsultanta krajowego w ochronie zdrowia – minister właściwy do spraw zdrowia;
5) kierownika jednostki szkolącej lub osoby przez niego upoważnionej – właściwa jednostka akredytowana do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego.
Poprzedni
Art. 29
Art. 29. 1. Diagnosta laboratoryjny ma prawo i obowiązek ustawicznego rozwoju zawodowego przez pogłębianie wiedzy i umiejętności zawodowych. 2. Ustawiczny rozwój zawodowy może być realizowany przez do...
Następny
Art. 31
Art. 31. 1. Diagnosta laboratoryjny uzyskuje tytuł specjalisty po odbyciu szkolenia specjalizacyjnego ustalonego programem specjalizacji albo po uzyskaniu decyzji, o której mowa w art. 63 ust. 1, i zd...
Powiązania
Powiązane orzeczenia (0)Brak dodatkowych powiązań.