1. Miejsce produkcji może zostać uznane za miejsce produkcji wolne od bakterii Clavibacter sepedonicus, jeżeli w ciągu trzech kolejnych lat poprzedzających uznanie tego miejsca za wolne od bakterii Clavibacter sepedonicus:
1) w tym miejscu produkcji były prowadzone kontrole przez wojewódzkiego inspektora ochrony roślin i nasiennictwa, zwanego dalej „wojewódzkim inspektorem”;
2) w tym miejscu produkcji w ramach kontroli, o których mowa w pkt 1, były pobierane przez wojewódzkiego inspekto- ra próbki bulw lub roślin ziemniaka do badań laboratoryjnych na obecność bakterii Clavibacter sepedonicus, w wyniku których nie stwierdził on obecności tej bakterii, przy czym pobieranie próbek odbywało się na podstawie zatwierdzonej przez Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa metodyki, zgodnie z którą:
a) co roku zostały pobrane próbki ze wszystkich wyprodukowanych partii bulw ziemniaka lub ze wszystkich pól, na których była prowadzona uprawa ziemniaka,
b) liczba pobranych próbek została określona z uwzględnieniem epidemiologii bakteriozy pierścieniowej ziemniaka oraz podstaw statystycznych dotyczących wykrywalności bakterii Clavibacter sepedonicus, a próbki pobrano z: ‒ każdej partii bulw ziemniaka o masie do 25 ton, a jeżeli masa partii była większa niż 25 ton, to próbkę pobra- no z tej partii dla każdych rozpoczętych 25 ton, nie więcej jednak niż 6 próbek z danej partii, lub ‒ każdego pola lub jego części, na której była prowadzona uprawa ziemniaka w jednolity sposób zapewniający jednorodny stan fitosanitarny, o powierzchni do 1 ha, a jeżeli powierzchnia pola lub jego części była większa niż 1 ha, to próbkę pobrano z tego pola lub jego części dla każdego rozpoczętego 1 ha, nie więcej jednak niż 6 próbek z danego pola lub jego części;
1) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem administracji rządowej – rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 października 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. poz. 1721 i 1928). Dziennik Ustaw –2– Poz. 2287
3) w tym miejscu produkcji były wysadzane jedynie:
a) sadzeniaki ziemniaka, co potwierdzają paszporty roślin lub dokumenty zakupu sadzeniaków ziemniaka, lub
b) bulwy ziemniaka poddane przez wojewódzkiego inspektora badaniom laboratoryjnym na obecność bakterii Clavibacter sepedonicus, w wyniku których nie stwierdził on obecności tej bakterii;
4) przy produkcji bulw ziemniaka nie były używane maszyny, urządzenia, środki transportu, opakowania lub inne przedmioty, wykorzystywane poza tym miejscem produkcji, lub były one używane pod nadzorem wojewódzkiego inspektora i nie stanowiło to ryzyka rozprzestrzenienia się bakterii Clavibacter sepedonicus;
5) maszyny, urządzenia, środki transportu, opakowania, przechowalnie lub ich części, obiekty oraz inne przedmioty, które mogły mieć kontakt z produkowanymi bulwami lub roślinami ziemniaka, były odkażane pod nadzorem wojewódzkiego inspektora przez czyszczenie i dezynfekcję w sposób zapewniający zniszczenie bakterii Clavibacter sepedonicus:
a) przynajmniej raz w roku po zbiorach,
b) każdorazowo, jeżeli były one wykorzystywane poza miejscem produkcji uznanym za miejsce produkcji wolne od bakterii Clavibacter sepedonicus lub mogły mieć kontakt z bulwami lub roślinami ziemniaka pochodzącymi z innego miejsca produkcji;
6) wykonywanie działań, o których mowa w pkt 1‒5, zostało udokumentowane. 2. Miejsce produkcji nie może zostać uznane za miejsce produkcji wolne od bakterii Clavibacter sepedonicus, jeżeli:
1) znajduje się w obszarze wyznaczonym ustanowionym ze względu na stwierdzenie występowania bakterii Clavibacter sepedonicus lub
2) wprowadzone zostały środki, o których mowa w art. 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013, (UE) nr 652/2014 i (UE) nr 1143/2014 oraz uchyla- jącego dyrektywy Rady 69/464/EWG, 74/647/EWG, 93/85/EWG, 98/57/WE, 2000/29/WE, 2006/91/WE i 2007/33/WE (Dz. Urz. UE L 317 z 23.11.2016, str. 4, z późn. zm.2)), w celu potwierdzenia występowania w tym miejscu produkcji bakterii Clavibacter sepedonicus ‒ do czasu wykluczenia występowania w tym miejscu produkcji tej bakterii, lub
3) w tym miejscu produkcji zostały pobrane próbki do badań laboratoryjnych i są widoczne objawy wskazujące na moż- liwość porażenia bakterią Clavibacter sepedonicus lub wstępne wyniki badań laboratoryjnych wskazują na możliwość porażenia tą bakterią ‒ do czasu uzyskania ostatecznych wyników badań laboratoryjnych wykluczających występo- wanie tej bakterii. 3. Miejsce produkcji może zostać uznane za miejsce produkcji wolne od bakterii Clavibacter sepedonicus mimo nie- spełnienia wymogów określonych w ust. 1 pkt 2 lit. a, jeżeli:
1) w każdym roku trzyletniego okresu, o którym mowa w ust. 1, zostały pobrane przez wojewódzkiego inspektora próbki bulw lub roślin ziemniaka do badań laboratoryjnych na obecność bakterii Clavibacter sepedonicus co najmniej z 80% partii bulw ziemniaka lub z pól, na których była prowadzona uprawa ziemniaka, w wyniku których nie stwierdził on obecności tej bakterii,
2) w roku następującym po zakończeniu trzyletniego okresu, o którym mowa w ust. 1, zostały pobrane przez wojewódz- kiego inspektora próbki bulw lub roślin ziemniaka do badań laboratoryjnych na obecność bakterii Clavibacter sepe- donicus ze wszystkich partii ziemniaka lub z pól, na których była prowadzona uprawa ziemniaka, w wyniku których nie stwierdził on obecności tej bakterii ‒ przy czym pobieranie próbek do badań odbywało się na podstawie zatwierdzonej przez Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa metodyki, o której mowa w ust. 1 pkt 2.